கச்சேரி களை கட்டட்டுமே !!

நண்பர்களே,

வணக்கம். சிட்டாய்ப் பறந்து விட்டன 48 மாதங்கள்! 2011-ன் ஒரு மார்கழி நாளில் – காத்திருந்த நமது மறுவருகையினை உங்களிடம் தெரியப்படுத்த வழி தேடி நான் விழி பிதுங்கிக் கொண்டிருந்ததொரு சமயம் அது! ‘அட... போங்க பாஸு... ஜனவரியிலேயே ஏப்ரல் ஃபூலா?‘ என்று நீங்கள் நிச்சயம் பரிகாசம் செய்வீர்களென்பதை நான் அறியாதில்லை –ஆனாலும் இம்முறை we mean business என்ற தகவலை எப்பாடுபட்டேனும் உங்களிடம் கொண்டு சேர்க்க வேண்டுமென்ற துடிப்பு என்னுள் நிறைந்திருந்தது! ‘வலைப்பதிவொன்றைத் துவக்கலாமே?‘ என ஜுனியர் சொன்ன யோசனையை அரைமனதோடு செயல்படுத்தியது ; தொடர்ந்த நாட்களில் அதுவே நம் எண்ணப் பரிமாற்றங்களுக்கு அட்டகாசமானதொரு பாலமானது ; இன்றைக்கு 260+ பதிவுகளோடும், 17 இலட்சம்+ பார்வைகளோடும் நம் பயணம் தொடர்வதெல்லாம் எவ்விதத் திட்டமிடலின் பலனுமல்ல! As always – ‘ஆண்டவன் நம்மை வழிநடத்துகிறார்; துணையிருப்பது நீங்கள்!‘ என்ற நமது சுலபமான ஃபார்முலாவின் வெற்றி மட்டுமே! ‘அட போருமய்யா... இதை எழுதுவதே நீரல்ல! என்ற புள்ளியில் ஆரம்பித்து –கதை பாணிகள்; எழுத்து நடைகள்; வெவ்வேறு நாயக/நாயகியரின் ப்ளஸ் & மைனஸ்கள்; மறுபதிப்புகள்; புத்தக விழா அனுபவங்கள்; படைப்பாளிகளுக்கான சந்திப்புகள்; சந்தோஷ உச்சங்கள்; சங்கடத்தின் பாதாளங்கள் என இங்கே நாம் பார்த்திடாத சமாச்சாரமேயிராது என்று சொல்லுமளவிற்கு இந்த வலைப்பதிவு ஒரு roller coaster ride ஆக இருந்துள்ளது! ஆனால் சகலத்திற்குப் பின்பும், காமிகஸ் எனும் காதலோடு நம்மை இயங்கச் செய்திடுவதற்கு இந்தத் தளம் ஒரு மகத்தான க்ரியா ஊக்கி என்பதை மறுக்கவோ / மறக்கவோ இயலாது! ‘அன்புக் கண்மணிகளே‘ என்று ஒன்றரைப் பக்கத்திற்கொரு ஹாட்லைனை எழுதியதைத் தாண்டி உங்களோடு interact செய்திட மெனக்கெடாது கிடந்த எனக்கு இந்தப் பதிவானது இப்போதெல்லாம் வாழ்க்கையின் ஒரு அங்கமாகிப் போய் விட்டது போலொரு உணர்வு! And மௌனமாகவோ; உரக்கவோ இங்கே சங்கமிக்கும் நண்பர்களுக்கும் அத்தகையதொரு சிந்தை சிறிதளவேணும் ஏற்பட்டிருப்பின் – I would count myself privileged! ஏதோவொரு வகையில் உங்களில் ஒவ்வொருவரும் இந்தத் தேரின் வடத்தைப் பற்றி இழுத்துள்ளீர்களெனும் போது – உங்கள் அத்தனை பேருக்கும் நமது உளமார்ந்த நன்றிகள் உரித்தாக்கிட வேண்டும்! Thanks ever so much folks!

2015-ன் ‘திரும்பிப் பார்க்கும் படலத்தின்‘ இறுதி அத்தியாயத்தை இன்றோடு மங்களம் பாடிடுவோமா? ஆகஸ்டில் ஈரோட்டுப் புத்தக விழா ஒரு அழகான உச்சமாக இருந்த பின்பு – தொடரும் மாதங்களும் அந்த விறுவிறுப்புக்கு ஈடு தரும் விதமாய் அமைந்திட வேண்டுமே என்ற ஆதங்கம் எங்களுள் நிறையவே இருந்தது! பௌன்சரின் “கறுப்பு விதவை” செப்டம்பரின் பட்டியலில் இருந்ததெனும் போது – அதகளத்திற்குப் பஞ்சமிராது என்ற நம்பிக்கை என்னிடம்! ஆனால் – ஆல்பம் 6 & 7 இணைந்த இந்த பாகத்தினை எழுத உட்கார்ந்த போது – கம்பளிப் பூச்சிகளை மெத்தை முழுவதும் பரப்பிப் போட்டுக் கொண்டு அதன் மேலே சயனித்த உணர்வு தான் மேலோங்கியது! 1-5 வரையிலான ஆல்பங்களில் ‘அடல்ட்ஸ் ஒன்லி‘ சமாச்சாரங்கள் ஆங்காங்கே விரவிக் கிடந்த போதிலும் – கதையின் ஓட்டத்தோடு அவை பெரியளவிற்கு சம்பந்தப்பட்டிருக்கவில்லை! வசனங்களை சற்றே நாசூக்காய் அமைப்பதன் மூலமும், சித்திரங்களை டிங்கரிங் செய்வதன் மூலமும் முதலிரண்டு இதழ்களை ஒப்பேற்ற முடிந்திருந்தது! ஆனால் இந்த இறுதி ஆல்பத்திலோ – கதையின் மையப் புள்ளியிலேயே தவிர்க்க இயலா நெருடல்கள்; கதை நெடுகிலும் சில்லிட வைக்கும் வன்முறை; திகைக்கச் செய்ய வேண்டுமென்ற ஒரே காரணத்திற்காக அமைக்கப்பட்டிருந்த ‘கோக்கு-மாக்கான‘ கதாப்பாத்திரங்கள் என திரும்பிய திசையெல்லாம் தலைநோவுகள் தான் என் கண்ணுக்குப் புலப்பட்டன! ‘இந்த பாகத்தைப் போட்டே தான் தீரணுமா? கல்தா கொடுத்து விடுவோமே?‘ என்ற எண்ணம் எனக்குள் கொஞ்சம் கொஞ்சமாய் தலையெடுக்கத் தொடங்கியது!! ‘முன்பதிவுகள்‘ – ‘கிராபிக் நாவலுக்கென பிரத்யேக சந்தா‘ என்றெல்லாம் அறிவித்தான பின்பு – இது போல பாதியில் அந்தர்பல்டி அடிப்பது என் முதுகின் ஆரோக்கியத்திற்கு உகந்ததல்ல என்ற கவலை மட்டும் இன்னொருபுறம் எழுந்திருக்கா பட்சத்தில் – நிச்சயமாய் ‘கறுப்பு விதவை‘ கல்தா கண்டிருக்கும்! ஒரு மாதிரியாகத் தட்டுத் தடுமாறி மொழிபெயர்ப்பைத் துவக்கிய போது தான் பௌன்சரின் புதிரான ஈர்ப்பினுள் நானும் இன்னொரு முறை இழுத்துச் செல்லப்பட்டதை உணர்ந்திட முடிந்தது! லார்கோவின் கதைகளை எழுதும் சமயங்கள் பெண்டெல்லாம் கழன்று போயுள்ளது – அதன் நவீன; பிசுனஸ் சார்ந்த கதைக் களங்களால் ; கிரீன் மேனர் முற்றிலும் வேறு விதமான சவாலை முன்வைத்துள்ளது ; ‘தேவ இரகசியம் தேடலுக்கல்ல‘; XIII-ன் spinoff கதைகளும் இன்னொரு மாதிரியான மெனக்கெடல்களை அவசியப்படுத்தியுள்ளன தான்! ஆனால் பௌன்சரின் இந்தக் ‘கறுப்பு விதவை‘ கதையினைச் சேதாரமின்றி தமிழாக்கம் செய்வதற்குள் திருவாளர் நாக்கார் தரையில் போர்வெல்லே போட்டு முடித்திருந்தார்! நா கூசும் விரசமான ஆங்கில வசனங்களும்; சித்திரங்களும் முன்னிருக்க – அந்த இடத்தினில் நார்மலான டயலாக்குகளை நுழைப்பதென்பது மார்கழியில் பச்சைத் தண்ணீரில் குளிப்பதற்கு நிகரான அனுபவம் என்பதை உணர்ந்திட முடிந்தது! இறுதியில் பௌன்சரின் shock-factor-ன் முன்பாக பாக்கி எல்லா விஷயங்களும் முக்கியத்துவத்தை இழந்து நின்றதால் இந்த இதழும், எனது சிரமும் தப்பிப் பிழைத்தன என்று சொல்வேன்! ஏகமாய் விமர்சனங்களையும், எக்கச்சக்க விவாதங்களையும் இது எழுப்பிய போதிலும் – பௌன்சரின் இனம் சொல்ல இயலா வசீகரம் தர்ம அடியிலிருந்து நம்மைக் காப்பாற்றியது என்று சொல்வேன்! 6/10 எனது பார்வையில்!

செப்டம்பரின் இதர இதழ்கள் எல்லாவுமே சத்தமிலா ஹிட்களாக அமைந்து போயின! கமான்சே அமர்க்களமான அட்டைப்படத்துடன், ஆரவாரமிலா ‘சாத்வீகமாய் ஒரு சிங்கம்‘ ஆல்பத்தோடு ஸ்கோர் செய்திட; சூப்பர் வண்ண மறுபதிப்பாக கேப்டன் பிரின்ஸின் ‘சைத்தான் துறைமுகம்‘ இன்னொரு பக்கம் மிளிர்ந்தது! என்றோ ஒரு கால் நூற்றாண்டுக்கு முன்பாக black & white-ல் வெளியான இந்த கேப்டன் பிரின்ஸ் சாகஸம் முழுவண்ணத்தில் கலக்கலாகக் காட்சி தந்தது செப்டம்பரின் highlight! இரு இதழ்களுக்குமே 7/10 என்பேன்!

செப்டம்பரின் இன்னுமொரு surprise package – டைலன் டாக்கின் ‘வாராதோ ஓர் விடியலே?‘! Johnny Freak என்ற பெயரில் ஒரிஜினலாக வெளியான இந்த இத்தாலிய ஆல்பம் நம் மனங்களை நிச்சயம் இளகச் செய்திடுமென்ற எதிர்பார்ப்பு என்னுள் இருந்தது! தமிழ் சினிமாவுக்குச் சவால் விடும் விதமான சென்டிமெண்ட் சார்ந்த கதையமைப்பில் ஆங்காங்கே நிறைய லாஜிக் ஓட்டைகள் இருப்பினும் – படிக்கும் போது ஒரு மென்மையான உணர்வு கதைநெடுகிலும் இழையோடுவதை ரசிக்க முடிந்தது! And டைலன் டாக் கதைவரிசையில் இது போன்றதொரு ஆல்பம் நிஜமான surprise தான்! 6.5/10 தரலாமா?

திருப்தியான செப்டம்பருக்குப் பின்னே அக்டோபரும் ‘மோசமல்ல‘ என்ற ரகத்திலிருந்தது! தோர்கலின் ‘சாகாவரத்தின் சாவி‘ சந்தேகமின்றி centre stage எடுத்துக் கொள்ள – வான் ஹாம்மேவின் கதை சொல்லும் ஆற்றலை முழுவீச்சில் இந்த ஆல்பத்தில் உணர்ந்திட முடிந்தது! அதுவரையிலும் ஒரு substitute ஆட்டக்காரரைப் போல பென்ச்சில் ஓய்வெடுத்துக் கொண்டிருந்த தோர்கலை – ஒரு டாப் லெவல் ஆட்டக்காரராகப் புரமோஷன் பெறச் செய்த இதழிது என்று சொல்லலாம்! Fantasy கதைகளுக்கும் நம்மிடையே ஒரு உச்ச இடமுண்டு என்பதை நிரூபித்த இந்த இதழுக்கு என் பார்வையில் 8/10!

“புயலுக்கொரு பள்ளிக்கூடம்” சுட்டி லக்கியின் இரண்டாவது சாகஸம் எனினும் நகைச்சுவை quotient குறைச்சலானதே! "நாக்கார் – மூக்கார்" என்று இதன் முதல் அத்தியாயத்தை நாம் 2013-ல் கரை சேர்த்திருப்பினும் – இம்முறை அது போன்ற டகுல்பாஜி வேலைகளுக்கு வாய்ப்பிருக்கவில்லை! So- ஒரு சராசரியான கதையை சீராய் – அழகான சித்திரங்களோடு சொன்ன இந்த இதழுக்கு 6/10 என் கணிப்பில்! இதனோடு வெளியான ரிப்போர்ட்டர் ஜானியின் ‘காலனின் காலம்‘ did decently too! எப்போதும் போலவே ஒரு இடக்கு – முடக்கான கிராமத்தில் நடக்கும் சரமாரியான மர்மங்களை தன் டிரேட்மார்க் பாணியில் நம்மவர் முடிச்சவிழ்ப்பதை அட்டகாசமான வண்ணங்களோடு பார்ப்பது சந்தோஷ அனுபவமாகத் தானிருந்தது! ஆனால் ராசி பலன்; ஜோசியர் என்று ரொம்பவே வீக்கான கதையம்சத்தோடு பயணித்த இந்த இதழுக்கு 5.5/10 தான் சரியென்று தோன்றுகிறது!

நவம்பர் புலர்ந்த போதே – நமது இரவுக்கழுகாரின் ‘தீபாவளி மலர்‘ தொடர்பான எதிர்பார்ப்பும் எதிறியிருந்தது! “தீபாவளி with டெக்ஸ்” 576 பக்க black & white ‘குண்டூஸ்‘ என்பதால் – செமத்தியாக வேலை வாங்கியது! “டைனோசரின் பாதையில்” அதிரடியில் சற்றே குறைச்சலான சாகஸம் என்ற போதிலும் – வித்தியாசமான கதைக்கரு எனக்குப் பிடித்திருந்தது! ஆனால் டெக்ஸ் வில்லரை அவரது பெரியப்பா ஜாடையில் காட்டிய அந்த சித்திர பாணி தான் நெருடலாக இருந்தது! ஆனால் அதை வட்டியும், முதலுமாய் ஈடு செய்ய ‘எமனின் வாசலில்‘ படுநேர்த்தியான ஓவியங்களோடு ஆஜரானது saving grace! கதையைப் பொறுத்தவரை பெரியதொரு அசாத்தியங்கள் இதனில் இல்லாத போதும் – விறுவிறுப்பிற்குப் பஞ்சமிருக்கவில்லை என்றே நினைத்தேன்! கூட்டிக் கழித்துப் பார்த்தால் இவை டிராகன் நகரங்களோ; தலைவாங்கிக் குரங்குகளோ இல்லையெனினும் – நிச்சயமாய் ‘தூங்கிப் போன டைம்பாமும்‘ அல்ல!! 7/10 என் கணக்கில்!

‘மஞ்சள் நிழல்‘ நவம்பரின் மதில் மேல் பூனை! விறுவிறுப்பான கதை... சித்திரங்களும் cool; வர்ணங்கள் மட்டுமே சொதப்பல் என்று இதழ் வெளியான வேளையில் அபிப்பிராயங்களாக எழுந்த போது மகிழ்ந்திருந்தேன்! ஆனால் கடந்த சில வாரங்களாய் இங்கும் சரி, நமக்கு மின்னஞ்சலில் வந்திடும் review களிலும் சரி – ‘மஞ்சள் நிழல்‘ துவைத்துத் தொங்கப் போடப்பட்டிருப்பதைப் பார்க்க முடிந்தது! சென்றாண்டு ‘காலத்தின் கால்சுவடுகளில்‘ மூலம் குருவிரொட்டி வாங்கியிருந்த ரோஜரார் இம்முறை குச்சி மிட்டாய் வாங்கியிருப்பதைப் பேந்தப் பேந்தத் தான் பார்க்க முடிகிறது! One last time – 2016-ல் ரோஜருக்கு வழங்கப்பட்டுள்ள வாய்ப்புக்கு அவர் நியாயம் செய்திடாது போயின் – VRS பட்டியலுக்குள் அவரை நுழைத்திடல் தவிர்க்க இயலாது போகும்! என் பார்வைக்கு ‘மோசமில்லை; ஆனால் நிச்சயம் ஆஹா-ஓஹோவுமில்லை‘ என்ற மஞ்சள் நிழலுக்கு 5/10!

நவம்பரின் ஷெல்டன் சாகஸமான ‘வரலாறும்... வல்லூறும்‘ நிறையவே என்னை பஸ்கி எடுக்கச் செய்ததொரு இதழ்! வரலாற்றுக் குறிப்புகளுள் எவை நிஜமோ – எவை உட்டாலக்கடியோ என்ற சந்தேகம் அவ்வப்போது தலைதூக்க – கூகுளுக்குள் அடிக்கொரு தடவை புதைந்து போக வேண்டி வந்தது! பரபரப்பான ஆக்ஷன்; அழகான சித்திரங்கள்; குளுமையான வர்ணங்கள் என்றெல்லாம் இருந்தாலும் – ‘கடவுள் பாதி – காதுல பூ பாதி‘ என்ற ரீதியில் பயணமான கதையின் முதுகெலும்பை சற்று பலவீனமானதாகவே தான் பார்த்திட முடிந்தது! ‘புனித ஈட்டியைக் கொண்டு ஹிட்லரை உயிர்பிப்பது‘ என்ற புஷ்பத்தை காதில் சுமந்து கொண்டே கதையை ரசிப்பது ஒரு 60 – 40 அனுபவமாகத் தானிருந்தது! So- 6/10 எனது மதிப்பீட்டில்!

And finally on to December – மீண்டும் ஒரு தோர்கல் அதகள மாதம்! And இன்னுமொரு கமான்சே மௌன சரவெடி!! எதிர்பார்த்தபடியே இவ்விரு இதழ்களும் அழகாய் ஸ்கோர் செய்திட – 7.5/10 (தலா) தந்திட நினைத்தேன்! ‘சிக்‘கென்று பிரசன்னமான மாடஸ்டியும் சோடை போகவில்லையெனினும் – தேம்ஸ் நதியை பற்றி எரியச் செய்யவுமில்லை தான்! சற்றே ஆழமான கதைக்கருக்கள்; திட்டமிடல்கள் கொண்ட முழுநீள ஆல்பம்களாக சமீப ஆண்டுகளில் பழகியான பின்னர், மாடஸ்டி போன்ற strip தொடர்கள் ஒருவித ஆழமின்மையைப் பிரதிபலிப்பது போலத் தோன்றுவது எனக்கு மட்டும் தானாவென்று தெரியவில்லை! But – 5/10 என் பார்வையில் இளவரசிக்கு! (sorry MV sir !!)

ஆண்டின் இறுதி இதழான ‘பாதைகளும்... பயணங்களும்..!‘ சீக்கிரமாய் மறக்க வேண்டியதொரு இதழ் என்பதில் ஐயமில்லை! இரண்டே பாகம் கொண்ட கதையாக அமைந்திடுமென்ற நம்பிக்கையில் நாம் முயற்சித்த கதையிது! இரண்டு – மூன்றாக மாறிட; மூன்றும் அடுத்த சுற்றுக்கு முன்னுரையாகி நிற்க – அரைவேக்காட்டில் குக்கரிலிருந்து வடித்த சாதத்தைப் போல இந்த இதழ் காட்சி தந்தது! நிச்சயமாய் முதலிரு பாகங்களின் tempo விற்கு நியாயம் செய்ய மறந்த இந்த மூன்றாம் பாகத்திற்கு 4.5/10 என் மார்க் ஷீட்டில்!

So- ரைட்டோ; தப்போ – எனது பாரபட்சமற்ற ஆண்டறிக்கை இதுவே! இதழ்கள் மொத்தமாய் பெற்ற மார்க்குகளைக் கொண்டு 2015-ன் நமது average score என்னவென்று கண்டுபிடிக்கும் பொறுப்பையெல்லாம் உங்களிடம் விட்டு விடுகிறேன்! But ஒட்டுமொத்தப் பார்வையில் எனது overall impressions இவையே:

• 2015ன் மறக்க இயலா highlight நமது சிறப்பிதழ்களே!! ‘மின்னும் மரணம்‘ தொடங்கி; லயன் 250; முத்து 350 என ஒவ்வொரு ஸ்பெஷல் இதழும் மறக்க இயலா வெற்றிகளை ஈட்டித் தந்த அதிரடிகள் !!
• சமீப ஆண்டுகளின் trend இன்னமும் தொடர்கிறது - கௌபாய்களின் ஆதிக்கத்தின் ரூபத்தில் ! டெக்ஸ் ; டைகர் ; பௌன்சர்   ; கமான்சே என score செய்துள்ளவர்களில் பெரும்பகுதியனர் "மாட்டுப் பையன்களே"!  
• 2015-ன் most  talked about நாயகர் பௌன்சரே! சர்ச்சைகளோ;சந்தோஷங்களோ – அவர் உண்டாக்கித் தந்த சகலமும் விறுவிறுப்பின் உச்சமானவை!
• 2015-ன் ஒரு சத்தமிலா நாயகன் நமது டிசைனர் பொன்னனும் கூட!இந்தாண்டின் அட்டைப்படத் தரங்களில் நிஜமாக நானொரு உயரே செல்லும் கிராபைப் பார்த்திட்டேன்! பணிகளை முடித்து வாங்குவதற்குள், ஒவ்வொரு மாதமும் சந்நியாசம் ஒரு பிரமாதமான option ஆக நமக்குத் தோன்றத் தான் செய்தது என்றாலும் – ராப்பர்களைப் பார்க்கும் போது அந்த உஷ்ணம் மட்டுப்பட்டுப் போனது நிஜமே!

கதைத் தேர்வுகளில் எத்தனைக்கெத்தனை கவனம் எடுத்தாலும் – அத்தனைக்கத்தனை பள்ளங்களும் காத்திருக்குமென்பதை சிக் பில்; லேடி Spitfire போன்றோர் நினைவுபடுத்திக் கொண்டேயிருந்தனர்! 2016-ல் A+B+C+D சந்தாக்களில் விஷப்பரீட்சைகள் ஏதுமில்லை எனும் போது – காத்திருக்கும் ஆண்டில் உங்களுக்கும், எங்களுக்கும் சோதனைகள் அதிகமிராதென்று நினைக்கிறேன்! Fingers crossed ! So- ஒரு பெருமூச்சோடு இந்தாண்டின் புராணத்தைப் பார்சல் பண்ணிவிட்டு – புத்தாண்டின் புதுவரவுகள் பக்கமாய் ஒளிவட்டத்தைத் திருப்புவோமா? இதோ- ஜனவரியின் நாயகர்களின் கலக்கலான அட்டைப்படங்களின் முதல் பார்வைகள்..........! 

கம்பீரமான டெக்ஸ் நமது ஓவியரின் கைவண்ணம் ! பின்னணி வர்ணச் சேர்க்கைகள் நமது டிசைனரின் லீலை ! So இந்தக் கூட்டணியின் கைவரிசையோடு களம் காணும் ஆண்டின் முதல் இதழ் மிரட்டலாய் வந்திருப்பதாய் எனக்குப்பட்டது ! உங்களுக்கும் அவ்விதம் தோன்றிடும் பட்சத்தில் - would be a job well begun ! தொடரும் டெக்ஸ் இதழ்கள் அனைத்துமே இந்த template-ஐப் பின்பற்றியே இருந்திடும் என்பது கொசுறுத் தகவல் ! And அது மட்டுமன்றி - இப்போதே 5 'தல' ஓவியங்கள் தயாராகி நிற்கின்றன நம்மிடம் என்பதும் கூடுதல் தகவல் !! ஒரு "புயலின்" வருகைக்கு ஓரளவுக்காவது நாமாவது முன்கூட்டியே தயாராகிக் கொள்வோமே !!

தொடர்வது மீசைக்கரரின் ஆக்ஷன் spot ! இங்கே சந்தோஷச் செய்தி - இந்தக் கதைத்தொடரின் ஒரிஜினல் பிதாமகரான வான் ஹாம்மேவின் மறுவருகை ! இதோ அதன் அட்டைப்பட first look ! முன்னும், பின்னுமே ஒரிஜினல் சித்திரங்களே - நமது டிசைன் சேர்க்கைகளோடு !

Next in line - இன்னுமொரு மீசைக்காரரின் ஆல்பம் ! இவரோ நாலரையடி உயரத்தில் பாக்தாத்தில் கூத்தடிக்கும் வஸ்தாது ! Enter - மதியில்லா மந்திரி - முழு வண்ணத்தில் ; ஒரு முழு நீள ஆல்பத்தில் !! இம்முறையும் ஒரிஜினல் சித்திரங்களே இருபக்கத்து ராப்பர்களுக்கும் ! நிச்சயமாய் முத்திரை பதிப்பார் நம் மோடி மஸ்தான் என்ற நம்பிக்கை இந்தப் 'பளிச்' அட்டைப்படத்தின் பொருட்டு இன்னும் கூடுதலாகிறது எங்களுக்கு !!  

ஜனவரியின் இறுதி இதழான மாயாவிகாருவின் அட்டைப்படத்தினை மட்டும் இதழ் வெளியாகும் தினத்தன்று கண்ணில் காட்ட உத்தேசித்துள்ளேன் ! இது நமது ஓவியரின் தயாரிப்பே ! So - சில பல மாதங்களாய் வெறும் அறிவிப்புகளாய் மட்டுமே வட்டமடித்துக் கிடந்த 2016-ன் வெளியீடுகள் வெளிச்சத்தைப் பார்க்கும் வேளையும் புலர்ந்து விட்டது ! எங்கள் தரப்பினில் அச்சுப் பணிகளை முடித்து விட்டோம் ; பைண்டிங்கின் ஆண்டிறுதி rush-க்கு மத்தியில் வரும் வார இறுதிக்கு முன்பாக இதழ்களை முடித்து வாங்கி விடுவோம் ! So we are all set to rock guys !! இனி கச்சேரியைக்  களைகட்டச் செய்யும் பணி மாத்திரமே பாக்கி ! இதுவரையில் சந்தா செலுத்தியிருக்கா நண்பர்கள் இனிமேலும் தாமதிக்க வேண்டாமே - ப்ளீஸ் ? மீண்டும் சந்திப்போம் !! முன்கூட்டிய புத்தாண்டு நல்வாழ்த்துக்கள் !! Enjoy the day & the festive season folks ! Bye for now !

"தி.பா." படலம் - 2 !

நண்பர்களே,

            

வணக்கம். ‘The Year in Review’ என கடந்து சென்றுள்ள 2015-ன் வெளியீடுகளை நாமே ஒரு சுய விமர்சனம் செய்திடும் முயற்சி இது! கடந்த வாரமே இதன் முதல் பகுதி துவங்கியிருந்ததால் – புதிதாய்ப் படிக்க நேரிடும் வாசகர்கள் (மட்டும்) அங்கிருந்து ஆரம்பித்திடக் கோருகிறேன்!

”மின்னும் மரணம்” பல வகைகளில் ஒரு நிச்சயிக்கப்பட்ட வெற்றி என்ற உறுதியிருப்பினும் – எனக்குள்ளே அதன் பொருட்டு இருந்த கலக்கங்களும் ஏராளம்! 'தெரிந்த கதை தான் – பல முறைகள் படித்தான சாகஸம் தான்' எனும் போது – அத்தனை தடிமனான புத்தகத்தின் முழுமையையும் நீங்கள் மறுவாசிப்பு செய்திடத் தயாராக இருப்பீர்களா? அல்லது இது உங்களது புத்தக அலமாரிகளை நடுநாயகமாய் அலங்கரிக்கப் போகுமொரு காகிதப் பூவாக மாத்திரம் இருந்திடுமா? என்ற கலக்கம் பிரதானமெனில் – ‘Arizona Love’ பாகத்தில் டைகர் வாங்கும் பல்புகளை நீங்கள் எவ்விதம் ஏற்றுக் கொள்வீர்களோ ? என்ற கவலை இன்னொரு பக்கமிருந்தது! அப்புறம் தயாரிப்பில் – அச்சில் – அட்டைப்பட அமைப்பில் என எல்லா இடங்களிலுமே ‘ஸ்கோர்‘ செய்யாது போயின் ஏமாற்றங்கள் தலைதூக்கி விடுமே என்ற ஆதங்கமும்! Yes of course – ‘அட்டைப்படம் பிடிக்கலை!‘ என்று சில நண்பர்களின் குரல் ஒலிக்காதில்லை; but கடவுள் புண்ணியத்தில் அந்த எண்ணிக்கை மிகக் குறைவாகவே இருந்தது! “வசனம் ஓவர்... படங்களை மறைத்துக் கொண்டு வண்டி வண்டியாய் எழுத்துக்கள்“ என்ற ரீதியில் சில random  எண்ணச் சிதறல்களும் இருந்த போதிலும் – அவற்றில் காலணாவிற்கு merit கிடையாதென்பதை எழுதியிருந்த நண்பர்களே புரியாதிருக்க மாட்டார்கள்! ஒரிஜினலின் பிரதிகளை பிரெஞ்சிலோ; ஆங்கிலத்திலோ பார்த்திருக்கக் கூடிய அனைவருக்கும் – ‘வசன மிகுதி‘ இந்த சாகஸத்தின் ஒரு தவிர்க்க இயலா அங்கமே என்று புரிந்திருக்கும்! So- ஒரு வழியாக ‘‘மின்னும் மரணம்‘‘ அரங்கேற்றம் கண்டான போது எனக்குள் சந்தோஷம் நிரம்பியிருந்ததை விட – எங்களது சின்ன டீமின் ஆற்றலை எண்ணிய மலைப்பே ஓங்கி நின்றது! கிட்டத்தட்ட 6 பேரின் டைப்செட்டிங்கில் ஆரம்பித்து – அச்சு – பைண்டிங் – அப்புறம் உங்கள் முன்பதிவுகளைக் கூரியர் செய்தது என எண்ணற்ற கைகள் வழியாகப் பயணித்த “மின்னும் மரணம்” என் career ல் ஒரு மறக்க இயலா high !

ஏப்ரலின் புயல் வேகத்தை மே மாதம் நமது புஸ்வாணங்கள் சற்றே மட்டுப்படுத்தி விட்டன என்பதை இப்போது என்னால் புரிந்து கொள்ள முடிகிறது! மர்ம மனிதன் மார்ட்டினின் “கனவின் குழந்தைகள்” + புது அறிமுகமான Lady Spitfire-ன் “விண்ணில் ஒரு வேங்கை” வெளியான வேளை அது! மார்ட்டினின் கதைகள் என் எழுத்துக்களைப் போலவே மூக்கை ஒரு மைல் சுற்றித் தொட்டுக் காட்டும் பாணியிலானவை என்பது தெரிந்ததே! சில கதைகளின் மையங்கள் நமக்குப் புரிபட சற்றே சுலபமாக இருக்கும் வேளைகளில் – அந்த சாகஸங்கள் ‘ஹிட்‘டாகி விடுவது வாடிக்கை! And சில தருணங்களில் plot ரொம்பவே complex ஆக இருந்திடும் போது – நமது தலைமுடியை கொத்துக் கொத்தாய்ப் பிடித்து வேர்களின் வலிமையை நாமே பரிசோதித்துப் பார்க்கும் வேட்கை உந்தித் தள்ளலாம்! கொத்துக் கொத்தாய்ப் பிடித்து tug of war நடத்திடும் வசதியெல்லாம் என் மண்டையில் கிடையாதென்ற போதிலும் – இந்த ஆல்பத்தின் எடிட்டிங் பணிகளுக்குள் தலைநுழைத்த போது – தலை ரங்கராட்டினம் சுற்றியது! இண்டர்நெட்டில் ஏதேதோ தேடல்களைச் செய்து – “கனவின் குழந்தைகளை” புரிதலின் எல்லைகளுக்குள் கொணர நான் ‘தம்‘ கட்டியது நேற்றைக்குப் போலுள்ளது! “ம்ம்ம்... புரிஞ்சா மாதிரி தான் இருக்குது... அப்புறம் லைட்டா கிறுகிறுன்னு வர்ற மாதிரியும் இருக்குது...!” என்ற உங்களின் விமர்சனங்கள் – said it all! வழக்கமான மார்ட்டின் பாணியிலான சித்திரங்கள்; வழக்கம் போல history + science ன் கலவை கண்ட கதைக்களம் என்று இருப்பினும் – என் பார்வையில் இதற்கு 5.5/10!

“விண்ணில் ஒரு வேங்கை” யோ அடியேன் அநேக எதிர்பார்ப்புகளோடு களமிறக்கியதொரு அறிமுகம்! யுத்த பாணிக் கதைகளுக்கொரு welcome addition ஆக இது இருந்திடுமென்று ஆழமான நம்பிக்கையோடு ஜாலியாக இந்தக் கதையை மொழிபெயர்த்த ஞாபகம் இன்னமும் உள்ளது! ஆனால் நடுமண்டையில் ‘ணங்‘ என்று நீங்கள் வைத்த குட்டில் – சித்த நேரம் எதுவும் புலப்படவில்லை! இந்தத் தொடர் நிச்சயம் வெற்றி காணுமென்று என் தலைக்குள் கிசுகிசுத்த குட்டிச் சாத்தான் எதுவோ தெரியாது – அதன் நம்பிக்கையில் இந்தத் தொடரின் முதல் மூன்று கதைகளுக்கும் அப்போதே உரிமைகளை வாங்கியும் விட்டேன்! So இப்போது பாகம் 2 & 3 ‘அம்போ‘வென எனது அலமாரியில் நித்திரை கண்டு வருகின்றன! வித்தியாசமான சித்திர பாணி; dense & bright கலரிங் பாணிகள் என்ற காரணத்தினால் சற்றே வலு குறைவான கதைக்களத்தையும் மீறி 6/10 என்று மார்க் போடத் தோன்றுகிறது! Again – இது எனது பிரத்யேக அபிப்ராயம் மாத்திரமே!

மே மாதம் சுமாரான பிற்பாடு ஜுனிலும் பெரியதொரு எழுச்சிக்கு வழியில்லாது போனது! ப்ளுகோட் பட்டாளத்தின் ‘தங்கம் தேடிய சிங்கம்‘ + ஜில் ஜோர்டனின் ‘துணைக்கு வந்த தொல்லை‘+ ‘விடுதலையே உன் விலையென்ன?‘ என 3 புது இதழ்களும் வெளிவந்தன. ஜுன் 2015-ல்! ப்ளுகோட்ஸின் இந்த சாகஸமானது படைப்பாளிகளின் சிபாரிசுகளோடு வந்த கதை என்பதால் எனக்கு இதன் மீது ஏகமாய் எதிர்பார்ப்பிருந்தது! And கதையும் வழக்கமான யுத்தகள concept-லிருந்து விலகி கனடாவின் கானகத்தினுள் லயித்திருந்ததில் நிறையவே சந்தோஷம் எனக்கு! But அருமையானதொரு காமெடி அதகளத்திற்கு வாகான தளமும் – கதாப்பாத்திரங்களும் இருந்தும் கூட – கதையை out & out நகைச்சுவை விருந்தாக ஆக்கிடாது – மெல்லிழையான சீரியஸ்னஸ் கலந்தே படைப்பாளிகள் நகற்றியிருப்பது போல எனக்குப் பட்டது! And உங்களில் பலரும் அதே எண்ணத்தைப் பிரதிபலித்திருந்தீர்கள்! But still – எனது பார்வையில் 7/10 பெற்ற சாகஸமிது! இன்னும் கொஞ்சம் முயன்றிருந்தால் இதுவொரு 10/10 கதையாகியிருக்கக் கூடுமே என்ற ஆதங்கம் தான் எனக்குள்!

ஜில் ஜோர்டனின் “துணைக்கு வந்த தொல்லை”யும் ஒரு சிம்பிளான – யோக்கியமான துப்பறியும் நாயகரின் ஆக்ஷன் த்ரில்லர் (!!!) என்பதில் ஐயமில்லை! But இங்கேயும் கூட – நகைச்சுவையா? அதிரடியா? என்ற கேள்விக்குறியோடே படைப்பாளிகள் பயணித்திருப்பது போலப்பட்டது! இயன்ற இடங்களிலெல்லாம் காமெடி வசனங்களை நான் இடைச்செருகலாக்கினாலும் – அடிப்படையில் இதுவொரு சிம்பிளான கதை என்பதை மாற்ற இயலாதென்பதை அனுபவத்தில் உணர்ந்தேன்! அழகான அச்சு; வர்ணங்கள் என்று இருந்தாலும் – 5.5/10 தான் இதற்கொரு சரியான rating என்று நினைத்தேன்!

 கழுவிக் கழுவிக் காக்காய்க்கு ஊற்றப்பட்ட சாகஸமென பெயர் பெற்றது – “விடுதலையே உன் விலையென்ன?” தான்! ‘விடுதலை‘ என்ற concept-ல் உருவாக்கப்பட்ட தொடரின் கதை # 7 இது! பிரெஞ்சு ஆல்பத்தின் முன்னோட்டத்தையும், கதைச் சுருக்கத்தையும் படிக்க முடிந்த போது இதுவொரு சூப்பர் டூப்பர் கிராபிக் நாவலாக அமைந்திடுமென்று எனக்குப் பட்டது! கதைக்களமும நாம் இதுவரை ரசித்திரா ரஷ்ய பனி மண்டலம் எனும் போது விறுவிறுப்பிற்குப் பஞ்சமேயிராது என்று நினைத்து வைத்தேன்! பற்றாக்குறைக்கு நமது பிரெஞ்சு மொழிபெயர்ப்பாளரிடம் ‘கதை எப்படியிருக்கு மேடம்?‘ என்று கேட்டிருந்த போது – ‘Quite decent!’ என்று சொல்லியிருந்ததில் எனக்குள் நிரம்ப நம்பிக்கை! ஆனால் கருணையானந்தம் அவர்கள் தமிழில் எழுதியிருந்த ஸ்கிரிப்டைக் கொண்டு டைப்செட்டிங் செய்தான பின்பு – first copy என் மேஜைக்கு வந்த போது – சின்ன வயதில் நாங்களாகச் செய்ய முயற்சித்த மைசூர்பாகு தான் நினைவுக்கு வந்தது! கட்டியும் ஆகாமல்; தண்ணீராகவும் இல்லாமல் தோராயமாய் கேப்பைக் களி போல காட்சி தந்த அந்த மைசூர்பாகு தான் என் மனக்கண்ணில் மாறி மாறி ஓடிக் கொண்டிருந்தது – இந்த கிராபிக் நாவலைப் புரட்டப் புரட்ட! ‘டில்மான் ராசைன்‘ என்று ஒரு ராபின் ஹுட் மாதிரியான ஆசாமி க்ளைமேக்ஸில் ‘திடும்‘ பிரவேசம் செய்வான் போலும் என்ற நம்பிக்கையோடே நான் காத்திருக்க – ‘சுபம்‘ என்று போட்டிருப்பதைப் பார்த்த போது – என் வயிறு கலங்கித் தான் போனது! கதையின் புரிதலுக்கு உதவிட என்னாலான சகலத்தையும் செய்தான பின்பு கூட – ‘விறுவிறுப்பு‘ என்ற விஷயம் வீசம்படிக்குக் கூடயில்லை என்பதை மறுக்க இயலவில்லை; And நீங்கள் மொத்தித் தள்ளிய போது – ‘குத்துங்க எசமான்... குத்துங்க‘ என்று ஒத்துக் கொள்ளத் தான் தோன்றியது! 4.5/10!

ஜுனின் சொதப்பல்களை ஒற்றை நொடியில் பரணுக்கு அனுப்பிடும் புண்ணியம் நமது காமிக்ஸ் தலைமகன் டெக்ஸ் வில்லருக்கு மாத்திரமே சாத்தியமாகியிருக்கக் கூடும்! And அவர் அதைக் கனகச்சிதமாகச் செய்தும் தந்தார்! The Lion 250! அதிரடியாய் – மூன்று வெவ்வேறு நீளங்களிலான வர்ண டெக்ஸ் சாகஸங்கள் – ஒரு இதழில் என்பதை அறிவித்த சமயமே இது ஒரு winning குதிரை என்பதில் எனக்கு ஐயமிருக்கவில்லை! ஆனால் கதைளுக்குள் இயன்றளவு வேறுபாடு காட்ட வேண்டும் என்பதோடு – முழுக்க முழுக்க வர்ணமயமான இதழ் எனும் போது புராதன டெக்ஸ் கதைகளையாகத் தேர்வு செய்திடாது – புது யுக கலரிங் பாணிகளுடனான சாகஸங்களை மட்டுமே pick செய்திடுவதில் தீவிரமாக இருந்தேன்! ‘ஓக்லஹோமா‘ கதைக்கு ‘டிக்‘ அடிப்பதில் அதிக நேரத்தை நான் வீண் பண்ணவில்லை – simply becos ‘மேக்ஸி‘ டெக்ஸ் கதைவரிசையின் பிள்ளையார்சுழியே இது தான்! So அதன் கதைக்களத்தில் நமக்கு நிச்சயமாய் திகட்டலிராது என்று நம்பினேன்! And முக்கியமாக – வர்ண பாணிகளும் அழகாக இருந்ததால் – thumbs up தந்திட சிரமம் இருக்கவில்லை! இரண்டாம் சாகஸமான ‘பிரம்மன் மறந்த பிரதேசம்‘ தான் என்னை நிறையவே தோண்டித், துருவச் செய்திருந்தது! இன்டர்நெட்டில் ஆராய்ச்சி; இத்தாலிய நண்பர்கள் சிலரிடம் கோரிப் பெற்ற சிபாரிசுகள் என்றெல்லாம் நிறைய நேரம் செலவிட்டான பின்னே இதனில் freeze ஆனேன்! தமிழ் சினிமாக்கள் பாணியிலான முக்கோணக் காதல் ஆங்கிள் நமது டெக்ஸ் கதைகளுக்குப் புதுசு என்றும் எனக்குப் பட்டது! ‘முகமில்லா மரணதூதன்‘ சிரமம் அதிகமில்லாது ‘டக்‘கென்று டிக்கான சாகஸம்! தற்போதை டெக்ஸ் எடிட்டர் திரு.மௌரோ போசெல்லியின் வெகு சமீபத்தைய படைப்பு என்பதோடு – தாட்டியனமானதொரு வில்லனும் இருந்ததால் இந்த 110 பக்கக் கதைக்கு இசைவு சொல்வதில் சிரமம் எழுந்திடவில்லை!

சொல்லப் போனால் – ‘The Lion 250’ ன் தயாரிப்பினில் எந்தவொரு கட்டத்திலும் பெரிதாய்  சிரமங்கள் அதிகம் தலைதூக்கவேயில்லை என்பது தான் நிஜம்! ‘பிரம்மன் மறந்த பிரதேசத்தினில்‘ டெக்ஸுக்கும், கார்சனுக்கும் ‘பன்ச்‘ டயலாக் எழுதிட ஏகமாய் வாய்ப்புகள் சிதறிக் கிடந்தபடியால் அவற்றிற்கு மட்டுமே சில பல இரவுகளில் கண்விழித்துப் பணி செய்தது நினைவுள்ளது! மற்றபடிக்கு இதழின் தயாரிப்பின் பெரும்பகுதிக்கு smooth sailing தான்! And அச்சிலும் அட்டகாசமாய்  பணியான பின்பு – இந்த இதழுக்கொரு சிகப்புக் கம்பள வரவேற்பு உத்தரவாதம் என்று பட்சி காதில் சொல்லியது! நெய்வேலி புத்தக விழாவினில் நமக்கு ஸ்டால் கிடைத்திருக்கும் பட்சத்தில் இந்த இதழின் வெளியீட்டை அங்கே கொண்டிருக்கலாம் என நான் எண்ணியிருந்தேன்! ஆனால் ‘ஸ்டால் நஹி! ஜாவ்... ஜாவ்...!‘ என்று நிலக்கரி நகரம் சொல்லியான பின்பு – அதிரடியானதொரு இதழ் சாதுவாய் கூரியர் பயணங்களைத் துவக்குவது தான் விதியானது! என் பார்வையில் 8.5/10 பெறும் இதழ்! And – வெளியான பின்பு உங்களிடம் அற்புத வரவேற்பு பெற்றது மட்டுமன்றி – ஆன்லைனில் சகட்டுமேனிக்கு விற்பனையும் கண்ட இதழிது! So- 2015-ன் மறக்க இயலா வேளைகளுள் ஜுலையும் முக்கிய இடம் கொண்டிருக்கும்!

ஆகஸ்ட் என்றாலே ‘அதகளம்‘ என்றாகிப் போய் விட்டது சமீப ஆண்டுகளில் – ஈரோட்டுப் புத்தகத் திருவிழாவின் காரணத்தினாலும்; அது சமயம் அரங்கேறும் நண்பர்கள் சந்திப்பின் காரணத்தினாலும்! And இம்முறை நமது முத்துவின் இதழ் # 350ம் CCC வடிவத்தில் வெளியாகிட – உற்சாகம் உச்சத்தைத் தொட்ட வேளையது! அட்டவணையில் அவசியமான பட்டி-டிங்கரிங்கின் பொருட்டு புதுமுகங்களாய் உள்ளே புக வாய்ப்புக் கிட்டியது நமது காமெடி கர்னலுக்கும், லியனார்டோ தாத்தாவுக்கும்!

·        கர்னல் க்ளிப்டன்

·        சிக் பில்

·        ஊதாப் பொடியர்கள்

·        லியனார்டோ

என்று நான்வகை காமெடி சூரர்கள் ஒரே மாதத்தில் – 4 தனித்தனி இதழ்களில் உங்களை சந்திக்கின்றனர் என்ற போது எனக்குள் ஏக குஷி! என்ன தான் லார்கோ – டெக்ஸ் – பௌன்சர் – டைகர் – XIII என்றெல்லாம் அழுத்தமான தடங்களில் வண்டி ஓட்டிச் சென்றாலும் – சுலபமான சாலையில் ஜாலியாக சைக்கிள் மிதிப்பது போலான உணர்வு மேலோங்கிடும் – கார்ட்டூன் கதைகளின் வெளியீட்டு வேளைகளில்! And – 2016-ன் “கார்டூன் சந்தா” என் மண்டைக்குள் ஓரமாய் குந்திக் கிடந்த வேளையுமது! So- ஒரே மாதம் 4 கார்ட்டூன் இதழ்களைக் களமிறக்கும் போது உங்களின் response எவ்விதமிருக்குமென்பதை கண்டிட செம ஆர்வமாயிருந்தேன்! அதிலும் SMURFS high-profile அறிமுகமென்பதால் – அதற்கான வரவேற்பையும் அறிந்திட நிறைய interest என்னுள்! இவர்களது smurfy பாஷைக்கும் உங்களது reactions-ஐத் தெரிந்திடுவதில் ஆர்வமும் மேலோங்கியது!

‘7 நாட்களில் எமலோகம்‘ ஆட்டத்தைத் துவங்கி வைத்த சாகஸம் – நமது கேரட் மீசைக்காரரின் பெயரைச் சொல்லி! நீண்ட பெரும் இடைவெளிக்குப் பின்பாக கர்னல் க்ளிப்டன் மீள்வருகை செய்திடும் சாகஸமிது என்பதால் இதனை சுவையாக உங்களுக்குப் பரிமாறிட வேண்டுமென்ற வேகம் நிறையவே இருந்தது! And சினிபுக்ஸின் ஆங்கிலப் பதிப்பில் இதன் ஒரிஜினல் நமக்கு வழங்கப்பட்டிருந்ததால் தமிழ் மொழிபெயர்ப்புப் பணியை வேக வேகமாய் கையிலெடுத்துக் கொண்டேன்! And என்னவோ ஒரு அரைவேக்காட்டு ஆசை என்னை ஆட்டிப் படைக்க – ‘ஒரு கதையினை ஒரே நாளில் மொழிபெயர்த்திட சாத்தியமாகும் தான்!‘ என்று எனக்கு நானே நிரூபித்துக் காட்ட முயற்சித்துப் பார்த்தேன்! ஜுன் மாதத்து ஞாயிறின் காலையில் தொடங்கி, அன்று மாலையே இந்த 46 பக்கக் கதையை முடித்திருந்த போது என் வலது கை விரல்கள் ஓய்ந்தே போயிருந்தன! மேலோட்டமாய் பார்க்கும் போது – கார்ட்டூன் கதைகளை எழுதுவது சுலபம் போலத் தோன்றலாம்; ஆனால் the sheer volume of the script is always huge! பக்கத்துக்கு சுமார் 12 படங்கள் – ஒவ்வொன்றிலும் ‘கெக்கே பிக்கே‘ என்று 3 பேராவது வசனம் பேசுவது எனும் போது – வண்டி வண்டியாய் பக்கங்கள் ஓடிவிடும் – மொழிபெயர்ப்பின் போது! அது மட்டுமன்றி - நகைச்சுவைக் கதைகளில், பிரேமுக்கு பிரேம் நீங்கள் சிரிப்பு வெடிகளை எதிர்பார்ப்பது இயல்பெனும் பொது எங்கேயும் லேசாக ஓய்வெடுக்க சாத்தியமிராது ! சதா நேரமும் 100% கவனத்தோடு கதையோடு ஒன்றிச் சென்றாக வேண்டியிருக்கும் ! சமீபமாய் – நமது மதியில்லா மந்திரியின் மொழிபெயர்ப்பில் இதை அனுபவ ரீதியாக உணர முடிந்தது! 52 பக்கங்கள்; மொழிபெயர்க்கப்பட்ட பிற்பாடு சுமார் 58 பக்கங்கள் தேறின – புல்ஸ்கேப் பேப்பரில்! And கிளிப்டனின் கதையில் இன்னொரு சிக்கலும் கூட ! காரட் மீசைக்காரரின் கதை பாணியின் பின்னணியே பிரிட்டிஷ்காரர்களின் வறண்ட நகைச்சுவையுணர்வு  எனும் போது - அதைக் கையாள்வதும் மண்டை நோவே ! இப்போது கூட - "நில்..சிரி...திருடு.."   கதையின் 'மொழிபெயர்ப்பு மல்லுக்கட்டு; அரங்கேறி வருகிறது எனது மேஜையில் ! So கார்ட்டூன்களைக் கையாள்வது சுலபமே கிடையாது தான் – ஆனால் ஒவ்வொரு முறையும் கட்டி உருண்டேனும் அந்த சந்தோஷத்தை உணர்ந்திடுவது ஒரு அலாதி அனுபவமே!

Back on track – கர்னல் க்ளிப்டனின் கதை செம விறுவிறுப்பான plot கொண்டதென்றால் – நகைச்சுவை கலந்து சொல்லப்பட்ட பாணி உங்கள் அனைவருக்கும் பிடித்துப் போயிருந்தது! And அந்தக் குட்டிப் பூனையை நமது மீசைக்காரர் பாசத்தோடு க்ளைமேக்ஸ் வரை சுமந்து சென்ற சின்னஞ்சிறு சென்டிமெண்டும் work out ஆகிட – hit for sure! 8/10 என் பார்வையில்!

“இதுவொரு ஊதா உலகம் !” உலகப் பிரசித்தி பெற்ற Smurfs பொடியர்கள் நம் கரைகளுக்கு ஒதுங்கிட வாய்ப்புத் தந்த இதழ்! இதன் பொருட்டு நாம் தந்திருந்த பில்டப்பும் ஏகம்; படைப்பாளிகள் விதித்திருந்த நிபந்தனைகளும் அநேகம் எனும் போது – இதன் மீதான எதிர்பார்ப்புகளின் சுமை எனக்கு நன்றாகவே புலனானது! நாமும் இயன்ற நியாயங்களைச் செய்தாக வேண்டுமென்ற வேகத்தில் ஸ்மர்புகளுக்கான லோகோ டிசைனிங்; மொழிபெயர்ப்பில் ஓராயிரம் முயற்சிகள் என்று தம் கட்டினோம்! இதழ் வெளியான போது நான் வெளிப் பார்வைக்கு confident ஆக இருப்பது போலக் காட்டிக் கொண்டாலும் உள்ளுக்குள்ளே உடுக்கடித்துக் கொண்டுதானிருந்தது! ஆனால் உங்கள் அனைவரது review களும் “அமர்க்களமான இதழ் / அறிமுகம்” என்று பறைசாற்றிய போது தான் உயிர் வந்தது எனக்கு! அதிலும் அந்த ஸ்மர்ப்களின் ‘அவுக்... அவுக்‘ அதிரடிகள் வீட்டின் குட்டீஸ்களை ரொம்பவே கவர்ந்ததாக நீங்கள் சொன்ன போது – வயிற்றில் பால் வார்த்தது போலிருந்தது! ‘இது ரொம்பவே குழந்தைத்தனமான தொடரோ?‘ என்ற கேள்வியை உங்களில் ஒரு சிலர் முன்வைத்த போதிலும் – அது ஒரு சுருக்கமான எண்ணிக்கையிலேயே தான் இருந்ததால் – 8/10 பெற்றிடும் இதழிது என் பார்வையில்!

லியனார்டோ தாத்தா – a collection of gags என்றான பிற்பாடு – அங்கும் மொழிபெயர்ப்பில் இயன்ற நகாசு வேலைகளைச் செய்து வலுவூட்ட ஆனமட்டிலும் முயன்றேன்! இது போன்ற ஒற்றைப் பக்க / இருபக்கக் குட்டிக் கார்ட்டூன்களின் தொகுப்பு நமக்கெல்லாம் புதுசு என்பதால் – லியனார்டோ நம்மை அதிரச் செய்யவுமில்லை; அழச் செய்யவுமி்ல்லை! 6/10 may be!

CCC-ன் நிச்சயிக்கப்பட்ட சொதப்பல் சிக் பில் தான் என்பதை “மாறிப் போன மாப்பிள்ளை”யை தமிழில் first copy-ல் படித்த போதே புரிந்து கொள்ள முடிந்தது! மிக average ஆன கதைக்களம்; பற்றாக்குறைக்கு பாதி நேரம் ஷெரீப் மண்டையார் நோயாளியாகக் கிடந்திடல் என கதை தள்ளாட்டம் காண்பதை கவலையோடு பார்க்கத் தான் முடிந்ததே தவிர – வேறு சிக் பில் கதைகளில் டிஜிட்டல் பைல்கள் தயாராகியிரா அந்தத் தருணத்தில் மாற்று மார்க்கம் தட்டுப்படவில்லை! அந்த நொடியில் சிக் பில்லை காவு கொடுத்து விட்டு மதியில்லா மந்திரியாரை உட்புகுத்தி விடுவோமா? என்ற எண்ணம் என்னுள் பலமாய் ஓடியது! ம.ம. கதைக்கான டிஜிட்டல் பைல்கள் அப்போதே நம்வசம் தயாராகயிருந்தன! ஆனால் – கடைசி நிமிடத்தில் இது போல மாற்றம் செய்தால் ‘அதெப்படி மாற்றப் போச்சு ?? இதை நான் மிக மிக வன்மையாக கண்டிக்கிறேன்!!!‘ என்ற உஷ்ணக் குரல்கள் வலையிலும், மின்னஞ்சல்களிலும் பொங்கிடும் என்பதால் – அமைதி காத்தல் தவிர வேறு option இருக்கவில்லை என் முன்னே! Sometimes – just sometimes எனது இது போன்ற தீர்மானங்கள் நன்மையின் பொருட்டே இருந்திடக்கூடும் என்ற புரிதல் நிலவிடின் ”மாறிப் போன மாப்பிள்ளை”யின் ரீதியிலான (தவிர்த்திடக் கூடிய) சங்கட அனுபவங்கள் தொடர்ந்திடாது! But – ”மாற்றம்” என்ற மறுகணம் நம்மில் பலருக்கும் கண்கள் சிவந்து போவது தான் சிக்கலே! And அது மட்டுமன்றி ஏற்கனவே லியனார்டோ ஆல்பமானது  - குட்டிக் குட்டிக் கதைகளின் தொகுப்பாய் இருக்கும் வேளையில், மதியில்லா மந்திரியாரின் அதே பாணியிலானதொரு ஆல்பத்தையும் களமிறக்கக் கொஞ்சம் தயக்கம் என்னுள்ளும் விரவிக் கிடந்தது என்பதும் fact! Anyways என் பார்வையில் 4/10 பெற்ற இதழிது!

முத்து காமிக்ஸின் 350-வது இதழிது என்பதால் - டப்பாவின் ஒரு பக்கம் முத்துவின் முத்திரை நாயகர்களைப் போட்டுத் தான் பார்ப்போமா ? என்று லேசாக ஒரு மகாசிந்தனை தலைக்குள் ஓடியதன் பலனிது ! ஆனால் மாயாவியாரை இந்தக் கோலத்தில் டப்பாவினில் பார்த்தால் இதனுள் மாயாவி கதையும் உண்டோ ? என்ற குஷி / பீதி தேவையின்றி வியாபித்த பிழைப்பாகிடுமே என்பதால் திட்டம் drop ஆனது ! 

Overall – CCC-ன் அனுபவமும், ஈரோட்டில் நண்பர்களைச் சந்தித்த உற்சாகமும் தான் இந்தாண்டின் சந்தா C + சந்தா B-ன் பின்புலன்கள்! அன்றைக்கு CCC ஏனோ தானோவென்று மாத்திரமே வரவேற்புப் பெற்றிருப்பின் – காத்திருக்கும் 2016-க்கு 12 கார்ட்டூன் இதழ்களை தயாரிக்கும் தைரியம் எனக்கு வந்திராது! And டெக்ஸின் விஸ்வரூபத்துக்கு தடம் அமைத்திட்ட புண்ணியம் இங்கு வலையிலும் சரி, மின்னஞ்சல்களிலும் சரி, ஈரோட்டுச் சந்திப்பின் சமயம் நேரிலும் சரி – நீங்கள் தந்த தொடர் கோரிக்கைகளே! அடுத்த வருஷம் இதே சமயம் 2016-ஐ நான் review செய்யும் வேளை புலரும் போது – முகம் முழுக்கப் பல்லாக நான் அமர்ந்திருப்பின் – இரு சந்தாக்களுமே இனிப்பான பலன்களை நல்கியிருப்பது நிச்சயம்! Fingers crossed big time!

தற்போதைய சந்தோஷம் என்னவெனில் சந்தாக்கள் வேகமாய் கிட்டி வருவது மட்டுமின்றி அவற்றின் 95% A+B+C+D என்ற 4 சந்தாக்களின் காம்பினேஷனுக்கே என்றிருப்பது தான் !! ‘கார்ட்டூன் வேண்டாம்‘ என்று பத்து நண்பர்களும்; ‘தல‘ வேண்டாம் !' என்று ஒரு 4 நண்பர்களும் மட்டுமே ஒதுங்கி நிற்கப் பிரியப்பட்டுள்ளனர்! பாக்கி எல்லோருமே நம் பொருட்டு ஆங்கிலத்தின் முதல் 4 எழுத்துக்களின் மீது பரிவு காட்டியுள்ளனர்! Thanks ever so much all!

ஜனவரியின் பணிகள் ஜரூராய் நடந்து வருகின்றன! அதிலும் நமது இரவுக் கழுகாரின் அட்டைப்படம் நிச்சயம் ஒரு showstopper ஆக இருந்திடப் போவது உறுதி! நமது ஓவியருக்கு சரியானதொரு மாதிரியைக் கையில் கொடுத்து விட்டால் – அதகளம் உத்தரவாதம் என்பதை மீண்டுமொரு முறை பார்த்திடப் போகிறீர்கள்! Just wait till the coming Sunday !

And – 'செப்டம்பர் ’15 முதலான ஆண்டின் இறுதி quarter இதழ்களின் விமர்சனம் என்னாச்சு? என்ற கேள்வி கேட்கும் நண்பர்களுக்கு : சென்ற வாரம் 11 என்றால் – இந்த வாரம் 13.5 பக்கங்கள்!! நிஜமாய் இதற்கு மேல் விரல்களில் ஜீவனில்லை என்பதால் – last quarter's review-ஐ வரும் ஞாயிறுக்குக் கொண்டு செல்கிறேன்! மீண்டும் சந்திப்போம் guys! Advance Christmas Wishes! Bye for now! 

நானும் திரும்பிப் பார்க்கலாமா ..?

நண்பர்களே,

            

வணக்கம். இயற்கையின் சீற்றத்தைப் பற்றி ஆயிரமாயிரம் பக்கங்கள் எழுதப்பட்டுள்ள நிலையில் –சேதத்தின் வலிகளை; இழப்புகளின் கிரயங்களை மதிப்பீடு செய்யும் வேளை புலர்ந்து வருகிறது ! தேசமே உதவிக்கரம் நீட்டிடத் தயாராக உள்ள போதிலும் – அதற்காகக் காத்திராமல் நம் இளைய தலைமுறை செய்து வரும் களப்பணிகளின் நிஜப் பரிமாணத்தை நிச்சயமாய் வரலாறு மறக்காது! And நேற்று வரை மான்களையும், மயில்களையும் ரவுண்ட் கட்டி சூப்பர் சிங்கர்களாகவும்; முதல் தர ஜோடிகளாகவும் வலம் வரச் செய்த சானெல்களும் ; சந்தைக்கடையை நினைவுபடுத்தும் செயற்கையான; சத்தமான விவாத மேடைகளின் கர்த்தாக்களாய் இருந்து வந்தோர்களும் – ஒற்றை நொடியினில் உயிர் காக்கும் உன்னதப் பொறுப்புகளைக் கையில் எடுத்தது நிச்சயம் ஈர மனதுகளின் வெளிப்பாடுகளே! எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக சமூக வலைத்தளங்கள்?!!! அப்பாடி!!! கலாய்த்தல்களுக்கும்; ஜாலியான சேதிப் பரிமாற்றங்களுக்கும் மட்டுமே இவை சரிப்படும் என்று மேம்போக்காக எண்ணியிருந்த என் போன்ற எண்ணற்றோருக்கு இம்முறை அரங்கேறிய “சமூகதள விஸ்வரூபம்” ஒரு அசாத்தியக் கற்றிடும் அனுபவம்! நிஜமானதொரு தேவை உதயம் கண்டிடும் போது அடையாறு ஆற்றை விடச் சீற்றமாய் மனிதநேயம் எழுந்து சமூக வலைத்தளங்கள் வாயிலாக முன்னுக்கு வருவதை உணர்ந்த போது – இந்த மீடியத்தின் வலிமையை எண்ணி நிஜமாய் சிலிர்ப்பாக இருந்தது! “Hats off; Great job; Standing ovation” என்ற தேய்ந்து போன சொற்றொடர்களுக்கெல்லாம் ரொம்ப ரொம்ப அப்பால் நிற்கக்கூடிய வார்த்தைகள் இங்கே அத்தியாவசியம் என்பேன்! உலகின் அத்தனை வணக்கங்களும் உரித்தாகட்டும் அந்த ஆற்றலாளர்கள் அனைவருக்கும்!! இது போன்ற நிஜமான அர்த்தம் கொண்ட சமூக உதவிகளுக்குக் காரணகர்த்தாவாக இருக்கத் தெரியாத கத்துக்குட்டியாய் நான் சுற்றி வந்தாலும் – ஏதோவொரு சிறுவிதத்தில் நானும் கூட வலிய இந்த சமூகவலைப் பின்னலின் ஒரு துக்கடா அங்கம் என்ற சந்தோஷத்தோடே இந்த வாரத்தினுள் நுழைகிறேன்! 

“2015 – திரும்பிப் பார்க்கும் நேரமிது” என்ற தலைப்போடு கேள்விகளை உங்கள் முன் வைத்திருந்தேன்! இதே போன்ற review முயற்சிகள் 2013-ன் இறுதியிலும்; 2014-ன் டிசம்பரிலும் நாம் செய்திருந்த போதிலும் – சென்றாண்டு உங்களில் பலர் அதனில் பங்கெடுக்க ஆர்வம் காட்டியிருக்கவில்லை! ஆனால் surprise... surprise!! இம்முறை இங்கே வலைப்பதிவினில் நமது ரெகுலரான நண்பர்களும்; மின்னஞ்சல்களில் நமது மௌன நண்பர்களும் / வலைக்கு அப்பாலான நண்பர்களும் தூள் கிளப்பியுள்ளனர்!! அதே போல – நம்ப முடியாததொரு ஆச்சர்யம் – இந்த வாரம் முழுவதும் சென்னை வாசகர்களும் சரி; பரவலான மற்ற மாவட்டத்து வாசகர்களும் சரி – சுட்டி லக்கியின் கவணின் வேகத்திற்கு ஈடாக சந்தாக்களைப் புதுப்பித்து வருகின்றனர் !! எரியும் வீட்டில் ஈட்டிக்காரனைப் போல நிற்க வேண்டாமே என்ற ஆதங்கத்தில் கடந்த ஞாயிறின் பதிவினில் சந்தாக்கள் பற்றி நான் வாயே திறந்திருக்கவில்லை ! ஆனால் டிசம்பர் இதழ்கள் கிடைக்கக் கிடைக்க - சந்தா எக்ஸ்பிரஸ் தானாகவே வேகம் பிடிக்கத் துவங்கி விட்டது ! ஜனவரி 2016-ன் சென்னைப் புத்தக விழாவானது – ஏப்ரல் 2016-க்கு இடம்பெயர்கிறது எனும் போது – நமக்குக் குடிநீராய் இருந்து வரும் “சென்னை விற்பனை” தள்ளிப் போவதால் – உங்கள் சந்தாக்கள் எப்போதையும் விட இப்போது precious ஆகத் தோன்றுகின்றன! And தற்போதைய உங்கள் வேகத்தைப் பார்க்கும் போது“பயம் கொள்ளத் தேவையே இல்லை!” என்பது புரிகிறது ! Thank you ever so much all!

2015-ன் திரும்பிப் பார்த்திடும உங்களின் அனுபவங்கள் ஒவ்வொன்றும் ஒவ்வொரு விதமாக உள்ளன! அதன் consolidated வடிவத்தை பிப்ரவரியின் இதழ்களில் வெளியிடுவது தான் முறையாக இருக்குமென்று நினைக்கிறேன் – simply becos டிசம்பர் இதழ்கள் இன்னமும் அனைவரது கைகளையும் எட்டிப் பிடிக்கவில்லை. So- எல்லோரது விமர்சனங்களுக்கும் அவகாசம் தந்திடுவோமே!! இப்போது தொடரப் போவதோ – ‘எடிட்டர்‘+ வாசகன்‘ என்ற குல்லாக்களை ஒருசேர அணிந்து கொண்டு கடந்து சென்ற 12 மாதங்களையும் – அந்த 36 இதழ்களையும் பார்வையிட முயன்றிடும் ஒரு பதிவு ! So, எனது 11 கேள்விகளுக்கான பதில்களாக இல்லாது – கடந்த 11 மாதங்களின் overall பார்வையாக இதைப் பார்த்திடக் கோருகிறேன்!

Without a doubt 2015-ன் ஜனவரி – பல விதங்களில் ஒரு மறக்க இயலா மாதம்! லக்கி லூக்கின் “ஒரு ஜென்டில்மேனின் கதை” ஆட்டத்தைத் துவங்கி வைத்தது நினைவிருக்கலாம்! இதழ் வெளியானது என்னவோ ஜனவரியில் என்ற போதிலும் இதன் பின்னணிப் பணிகள் 2014 அக்டோபரிலேயே ஆரம்பித்திருந்தன! நிஜத்தைச் சொல்வதானால் “Shadows of the Derricks” என்றதொரு லக்கி சாகஸமே 2015-க்கென நான் முதலில் shortlist செய்திருந்தேன்! ஆனால் கடைசி நிமிட மனமாற்றத்தின் காரணமாய் பேட்டியின் வெள்ளைக்கார மருமானோடு நமது ஜனவரி துவங்கியது! காரைக்குடியில் கானாடுகாத்தான் அரண்மனைக்கு எதிரேயுள்ளதொரு குளக்கரையில் அமர்ந்து ஒரு அதிகாலையில் இந்த ஜென்டில்மேனை நான் எழுதத் தொடங்கியது நேற்றுப் போல நினைவில் ‘பளிச்‘! ஜாலியான கதைக்களம் – for a change – கதையின் நிஜ நாயகனாக வலம் வந்தது அந்த சீமைத்துரை தான் என்ற காரணங்களால் எனக்கு இந்தக் கதை மீதொரு மையல்! (And அந்த “ஜீஜீலிப்பா“ சமாச்சாரத்துக்கு நன்றி சொல்ல வேண்டியது நமது கவுண்டருக்கே!! பிரபுவோடு அவர் நடித்திருநத ஏதோவொரு படத்தில் அந்தச் சமயமாக இந்த வார்த்தைப் பிரயோகத்தைக் கேட்க முடிந்தது!) இந்த இதழுக்கு எனது மார்க் 7/10.

And ஜனவரியின் கார்ட்டூன் கதை # 2 கூட எனக்கு ரொம்பவே பிடித்ததொரு இதழ் ! ப்ளுகோட்ஸ்பட்டாளக் கதைவரிசையினில் Cinebooks கூட “சிறைக்குள் ஒரு சடுகுடு“ இதழைத் தான் முதலாவதாக தேர்வு செய்திருந்தனர் எனும் போது எனக்கென்னவோ “ஆகாயத்தில் அட்டகாசம்“ அதை விட சூப்பராக அமைந்திருந்தது போலத் தோன்றியதால் சிறையில் சடுகுடு நமது இதழ் வரிசையின் பின்னுக்குச் சென்றது! சந்தேகமின்றி – இந்த இதழின் முதல் attraction என்று நான் நினைப்பது – நமது டிசைனர் பொன்னனின் அட்டைப்படம்தான்! ஒரிஜினலின் அதே ஓவியம் தானென்ற போதிலும் நம்மாள் improve செய்து தயாரித்தது இரண்டே டிசைன்கள்! அவற்றில் சிகப்புப் பின்னணி பார்த்த நொடியே பிடித்துப் போனதால் தேர்வானது! இதோ – போட்டியில் இரண்டாமிடத்தைப் பிடித்த டிசைன்! கதையைப் பொறுத்த வரை இதனையும் ரொம்பவே ரசித்தே தான் எழுதினேன் என்பது நினைவுள்ளது! இதழ் சோடை போகவில்லை என்றாலும் லேசான அதிருப்திக் குரல்களும் ப்ளுகோட்சைக் சுற்றியடிக்கத் தொடங்கியது ஜனவரியில் தான் ! 6.5/10 என் பார்வையில்!

ஜனவரியில் என் முதுகைப் பளபளபாக்கிய புண்ணியம் நமது இளவரசி அம்மையாரின் கைங்கர்யமே! “நிழலோடு நிஜயுத்தம்“ கதையினை நமது DTP அணியினரைக் கொண்டு பணியாற்றுவதில் நேர்ந்த சொதப்பல்கள்; and ஓவியர் நெவில் காலின்ஸின் கீச்சல் ரகச் சித்திரங்கள் ஒன்று சேர்ந்த போது – பலனாகியது தர்ம அடி தான்! நமது கருணையானந்தத்தின் அடிததளத்தின் மீது மாடஸ்டி & கார்வினின் டயலாக்குகளைப் பதித்தது நான் தான் என்பதும், கதை decent ஆனதொன்று தான் என்பதும் நினைவில் நின்றாலும் – சடுதியில் நான் மறக்க விரும்புமொரு இதழ் இதுவென்பதில் ஐயமில்லை! மார்க்? 4/10 போட்டுக் கொள்ளலாமா ?! இக்கட ஒரு கொசுறு தகவல்! இது தான் அன்றைக்குத் தயாரான ஒரிஜினல் front & back கவர்! பின்னட்டை பிரமாதமாகக் காட்சி தந்ததால் அதையே அடுத்த மாடஸ்டிக்கு முன்ராப்பராக்கிடலாமெனத் தீர்மானித்தேன்! பாருங்களேன்!

ஜனவரியின் highlight மட்டுமின்றி இந்தாண்டின் ஒரு மறக்க இயலா அங்கமாகவும் இருந்தது அங்கஹீனனான நமது “பௌன்சர்“ தான் என்பதை நான் சொல்லவும் தேவையா? 2014-ன் ஆகஸ்டிலேயே இவரது உரிமையை “விடாதே... பிடி...“ என்று விரட்டோ விரட்டாய் தேடிப் பிடித்து வாங்கி விட்ட போதிலும் – அந்த நாள் முதல் நான் வீட்டில் என் எழுத்து மேஜையினில் அமரும் சமயமெல்லாம் ‘மலையூர் மம்பட்டியான்‘ போல ஒரு போர்வையைப் போர்த்திக் கொள்ளாத குறை தான்! “கதைகளை வாங்கியாச்சு... ஆனால் இவற்றுக்கு மாமூலான நமது ஸ்டைலில் கத்திரி போட முடியாது"  எனும் போது– டப்பா தாண்டவமாடியது; மரியாதைகளின் எல்லைகளை மீறாது இந்த இதழினை உங்களிடம் கொண்டு சேர்ப்பது எவ்விதமென்ற குழப்பத்தில் நித்தமும் சித்த நேரம் குளிர் ஜூரம் பீடிப்பதே வாடிக்கை ! மிகப் powerful ஆன கதைக்களம் எனும் போது – அதனை நீர்த்துப் போகச் செயவதற்கு பயம்! க்ரீன் மேனர்களும்; தேவ இரகசியங்களும் தந்திருந்த தைரியமானது என்னை உந்திக் கொண்டு சென்றது! And ஜனவரியின் புத்தக விழாவின் சமயம் இதனை டி.வி.யில் வெளியிடலாமா? என நண்பர் விஸவா கேட்ட போது என் பயம் இருமடங்கானது! ஓவராய் நான் கொடுத்து வைத்திருந்த பில்டப் ஒருபக்கமிருக்க; டி.வி. விளம்பரம் இத்யாதிகள் இன்னும் கொஞ்சம் எதிர்பார்ப்புகளை அதிகம் பண்ணி வைத்து – இதழ் அவற்றிற்கு நியாயம் செய்யாது போனால் சிரிப்பாய் சிரித்துப் போவோமே என்ற பீதி தான்! ஆனால் கதையின் வலிமையும்; ஓவியங்களின் துல்லியமும் என் கஷ்டங்களைப் பெருமளவு மட்டுப்படுத்திட – இந்த இதழ் நமது பட்டியலுள் one of the most talked about இதழாக மிளிர்ந்தது மறக்க இயலா அனுபவம் ! அது மட்டுமின்றி – முதல் இதழைப் பெற்றுக் கொண்ட மதிப்பிற்குரிய மூத்த ஓவியர் திரு.மணியம் செல்வன் அவர்கள் “வாய்ப்புக் கிட்டும் போது ஏதேனும் ஒரு சிறுகதைக்கு நான் சித்திரங்கள் போட்டுத் தருகிறேன்! என்று சொன்ன தருணம் - icing on the cake! பௌன்சரின் ரௌத்திரம் - நமக்கு சந்தோஷம்! 8/10 என் பார்வையில்!

And lest I forget – ஜனவரியின் இன்னுமொரு உச்சநொடி கரெண்ட் துவாரங்களைத் தேடித் திரியும் நமது இரும்புக்கையாரின் மறுபதிப்பின் முதல் இதழ் – புத்தம் புதிய format-ல்! “நயாகராவில் மாயாவி“ மறுபதிப்புக் கண்டிரா இதழ் என்பதோடு; புத்தகவிழாவின் பழமை விரும்பிகளுக்குக் குதூகலம் தந்த இதழ் என்ற முறையில் விற்பனையில் அதகளம் செய்திருந்தது! என் நினைவு பிசகாதிருப்பின் இந்த இதழ் மட்டுமே சென்னைப் புத்தக விழாவில் 1500+ விற்பனை கண்டது! மார்க் போடப்படும் நிலைகளைத் தாண்டியவர் நமது இரும்புக்கரத்தார் என்பதால் – புன்னகையோடு தாண்டிச் செல்கிறேன்! And – அதே நிலை தான் – நமது கூர்மண்டையர் ஸ்பைடரின் மறுபதிப்புக்கும்! A big thumbs up!

திரும்பிப் பார்க்கையில், ஜனவரியின் அசாத்திய momentum-களை பிப்ரவரியில் நாம் தக்கச் செய்யத் தவறிவிட்டோம் என்பேன்! இரத்தப் படலம் (அம்பின் பாதையில்) அற்புத சித்திரங்கள்; சுறுசுறுப்பான கதைக்களம் என்று இருந்தாலும் காலாவதியான மெகா சீரியலின் உணர்வைத் தான் தந்தது என்பேன் – at least எனக்காவது! சென்ற முறையே இந்தக் கேள்வியை எழுப்பியிருந்த போதிலும் நமது ஞாபகமறதிக்கார நண்பரின் ரசிகர்கள் சினம் கொண்டெழுந்ததது மறக்கவில்லை தான்! But – பாகம் 18; அந்த ஜனாதிபதிக் கொலையின் பின்னணிகள் என்ற முடிச்சுகளுக்குப் பின்பாக – இந்த mayflower ரூட்டில் கதையை நகர்த்திச் செல்லும் படைப்பாளிகளின் லாஜிக்கைப் புரிந்து கொள்ள முடியவில்லை! May be – காத்திருக்கும் இறுதி பாகம் அந்தக் கேள்விக்குறிக்குப் பதில் தருமோ – என்னவோ?! என் பார்வையில் 5.5/10!  நிச்சயமாய் XIII காதலர்களின் ஒப்புதல் இராது என்பது தெரியும் தான் – but இது எனது தனிப்பட்ட அப்பிராயம்!

இப்போது விற்பனையில்...Black & White இதழாக..!

பிப்ரவரியில் ஷெல்டன் சாகஸம் என்னைப் பொறுத்த வரை சுவாரஸ்யமே! One shot கதை எனும் போது கிடைக்கும் 44 பக்கக் கேன்வாசிலேயே கதாசிரியர் பயணிக்க முடியும் எனும் போது – சமீபத்தைய “வரலாறும்... வல்லூறும்“ போல ஆழமாய் பின்னணிகளைத் தயார் செய்வது சாத்தியமாகாது! So- ‘நறுக்‘என்ற ஆக்ஷன் கலவையில் உருவாக்கப்பட்ட இந்த சாகஸத்திற்கு என் பார்வையில் 6.5/10! மீசைக்காரரின் முந்தைய இதழ்களோடு ஒப்பிடாமல் – “ஆதலினால் காதல் கொள்ளாதீர்” இதழை மட்டுமே என் மனக்கண்ணில் நிறுத்தினேன்! 

மார்ச் மாதம் ஒரு mixed bag என்று சொல்லத் தோன்றுகிறது! C.I.D. ராபினின் சாகஸமான “எத்தர்களின் எல்லை” அழகாய்; crisp ஆன சித்திரங்களோடு நம்மை நிமிர்ந்து பார்க்கச் செய்த black & white இதழ்! நுணுக்கமான துப்பறியும் முடிச்சுகளெல்லாம் இல்லாது – ஒரு தெளிவான கதையாக இது அமைந்ததை ப்ளஸ்ஸாகவும் பார்த்திடலாம்; மைனசாகவும் பார்த்திடலாம் ; ஆனால் ஒரு எடிட்டருக்கு இது போன்ற கதைகள் ‘ரஸ்க் சாப்பிடுவது‘ போன்ற சுலபமான / சுவையான அனுபவம் எனும் போது – 7/10 என் மதிப்பீடு!

மார்ச்சின் தடுமாற்றம் நமது மார்ஷல் டைகரின் பொருட்டே என்று சொல்லலாம்! வான்சின் சூப்பர் சித்திரங்களைத் தாண்டி – சொல்லிக் கொள்ளும் விதமாய் நிறைய positves "வேங்கைக்கு முடிவுரையா ?"  இதழில் இல்லை என்பது தான் வார்னிஷ் பூசாத நிஜம்! டைகரின் ரசிகர்கள் அருகிலுள்ள துடைப்பங்களைத் தேடுவது என் மனக்கண்ணில் அகலமாய் விரிந்தாலும் – அவர்களும் கூட என் அபிப்பிராயத்தை உள்ளுக்குள் வழிமொழிந்திடக் கூடும்! எனது மதிப்பெண்கள் 5.5/10!

தடுமாற்றம் சுமாரான கதைக்களத்தின் காரணமாய் ஒரு பக்கமெனில் – அனல்பறக்கும் ஒரு கதையின் பொருட்டு வேறு விதமான தடுமாற்றமும் மார்ச்சினில்! இம்முறையும் அதன் காரணகர்த்தா திருவாளர் பௌன்சரே! “சர்ப்பங்களின் சாபம்” yet another பௌன்சர் அதகளம்! கதைக்குத் தொடர்பிலா ஒரு adults only பக்கத்தை ஒட்டுமொத்தமாய் நீக்கிட கதாசிரியர் சம்மதித்து விட்ட போதிலும் – ஓவியர் நிறைய யோசனைக்குப் பின்பே ஓ.கே. சொன்னார்! கத்தி மேல் நடப்பது போன்ற அனுபவம்; மொழிபெயர்ப்பில் தினம்தோறும் செய்த ஓராயிரம் அடித்தம் திருத்தங்கள்; எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக – வித்தியாசமான இதன் கலரிங் பாணிகளை நமது அச்சுப் பிரிவில் match செய்திட அடித்த அந்தர்பல்டிகள் என்று நினைவில் நிற்க இந்த இதழ் நிறையக் காரணங்களைத் தந்தது! “ஐயோ... சாமி! இதெல்லாம் தேவை தானா?” என்ற ரீதியில் குரல்கள் எழுந்தாலும் – பௌன்சரின் உக்கிரத்துக்கு மதிமயங்காதோர் சொற்பமே என்று சொல்லுவேன்! “இது சரி... தவறு‘ என்ற சர்ச்சைகளுக்குள் தலைநுழைக்காமல் இந்த இதழின் overall performanceக்கு 8/10 தருவேன்!

ஏப்ரல் 2015 – ஒரு மைல்கல் மாதம் – நமது பயணத்தில் என்ற சொல்வதில் மிகை ஏதுமிராது என்ற தைரியம் எனக்குள்ளது! லார்கோவின் “டாலர் ராஜ்ஜியம்” அட்டகாசமானதொரு ஆக்ஷன் த்ரில்லர் ; one of the best in the Largo series என்பது உறுதி! தற்போதைய நமது டாப் ஸ்டார்களில் இவருக்கொரு உச்ச இடம் உண்டு எனும் போது – அந்தத் தகுதிக்கு நியாயம் செய்த இதழிது என்று சொல்லுவேன்! இதோ - அதற்கென நாம் முயற்சித்த சில டிசைன்கள் !   

ஆனால் நிஜமான show stopper நமது ‘ஆயிரம்வாலா சரவெடி‘ “மின்னும் மரணம்” தான் என்பதை குழந்தை கூட அறியும்! இதற்கு முன்பாக முத்துவின் NBS; லயனின் LMS; என்றெல்லாம் மெகாப் பணிகளுள் நாம் கால்பதித்திருந்தாலும் – இரத்தப் படலம் 1-18 தொகுப்புக்குப் பின்பாக எங்களைத் துவைத்துப் பிழிந்த புண்ணியம் மின்னும் மரணத்திற்கே! மறுபதிப்பு தானே – எழுத்துப் பிழைகளுக்கு வேட்டையாடுவதைத் தாண்டி அதிகமாய் வேலை பிடிக்காது என்று நம்ம்ம்பி இதனுள் புகுந்தது மாத்திரமே நினைவுள்ளது! தொடர்ந்தது அத்தனையும் நேர்மாறான அனுபவங்கள்! பௌன்சரின் கதைகள் உக்கிரமாக இருப்பினும் – ஆங்காங்கே ஒரு மொழிபெயர்ப்பாளன் ஓய்வெடுக்க இண்டுகளும், இடுக்குகளும் உண்டு! ஆனால் கேப்டனின் இந்த saga-விலோ ஒரு நொடி கூட எங்குமே take it easy ஆக இருந்திடல் சாத்தியமில்லை! அதிலும் அந்நாட்களது ஒரிஜினல் black & white இதழ்களில் நாம் வெட்டியும், ஒட்டியும் ஏகப்பட்ட டகுல்பாஜி வேலைகளை செய்திருப்பதை “மின்னும் மரணம்” வண்ண இதழ்களின் பணிகளின் போது தான் புரிந்து கொள்ள முடிந்தது! அவற்றைச் செப்பனிட அவசியமான கவனங்களும்; எழுத்துப் பிழைகளை மிகுந்திட அனுமதிக்கலாகாது என்ற வெறியில் ஒன்றுக்கு மூன்று பேராய் proof reading செய்த நாட்களும் – ஐயோ சாமி – ஆயுசுக்கும் மறக்கா விஷயங்கள்! அதிலும் proof reading-க்குள் ஒருபோதும் தலைநுழைக்கா நமது கருணையானந்தம் அவர்களையும் இம்முறை ஜோதியில் ஐக்கியமாக்கிட – அவர் இயன்ற சகல ஒத்தாசைகளையும் செய்தார் – இறுதியாய் ஒரேயொரு வேண்டுகோளோடு! ”தயவு செய்து திரும்பவும் ஒரு முறை இது போன்ற வேலைக்குள் என்னை இழுத்து விடாதே; கண்ணெல்லாம் தண்ணீர் ஓடுகிறது!” என்பது தான் அந்த வேண்டுகோள் ! எங்களது பணிகள் முடிய முடிய அச்சிலும், பைண்டிங்கிலும் வேலைகளை செய்து வாங்குவதென்பது முடிவேயில்லாததொரு படலமாய் எனக்கே தோன்றியது! எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக – இதற்கான அட்டைப்படத் தயாரிப்பினில் நான் தூக்கங்களைத் தொலைத்த இரவுகள் ஏராளம்! இறுதியாய் நாம் தயாரித்த ராப்பர் டிசைனில் சிலருக்குத் திருப்தி; சிலருக்கு not so என்றிருந்த போதிலும் – வழக்கமான பாணிகளிலிருந்து இது விலகி நிற்பதாகவே எனக்குப்பட்டது! நமது டிசைனரை நான் முட்டை புரோட்டா போட்டது எத்தனை முறை என்ற கணக்கெல்லாம் வைத்திருந்தாரெனில் பொன்னன் இந்நேரம் சந்திரமண்டலத்திற்குத் தான் குடிபெயர்ந்திருக்க வேண்டும்! Metalic மசிகள் கொண்ட அச்சு; அப்புறமாய் அதன் மேலொரு dust jacket என்று ஒரு குரங்குக் கூத்து பாக்கியின்றிச் செய்து விட்டு – முதல் finished இதழைப் பார்த்த போது 1993-ன் நள்ளிரவைத் தாண்டியதொரு தருணத்தில் குட்டியானதொரு பிரசவ ஆஸ்பத்திரியின் வளாகத்தில் என் பிள்ளையை 2 "மி.மி." எடையினில் குட்டிப் பயலாக முதல்முறையாகப் பார்க்க முடிந்த சிலிர்ப்பு தான் என் நினைவுக்கு வந்தது! சென்னையில் என் தந்தை + தனயன் சகிதம் இதழை வெளியிட்டது; நண்பர்களோடு குதூகலமாய் பொழுதுகளைக் கழித்தது என்பதெல்லாம் ‘வாம்மா மின்னல்‘ என்ற வேகத்தில் பயணிக்கும் நினைவுகளாய் என்னுள் தங்கி விட்டன! இன்னும் ஏராளமான இதழ்களினுள் நான் பணியாற்றலாம் தான்; இதை விடவும் சுவாரஸ்யமான project-களும் எதிர்ப்படலாம் தான் – ஆனால் ஒன்று மட்டும் சர்வ நிச்சயம்! “மின்னும் மரணம்” will never be surpassed ! “சரி – மதிப்பெண்கள்?” என்ற கேள்வி எழுப்பிடுகிறீர்களா ? நம்பர்களுக்கெல்லாம் அப்பாலொரு விஷயம் எப்போதாவது துளி விடுவதுண்டு தானே ?  அதைப் போன்றதொரு சமயமாய் இதையும் பார்த்திடுவோமே! I leave it to your choice...!!

அடுத்த வாரம் சந்திப்போம் folks – 2015-ன் பாக்கி மாதங்களின் behind the scenes பார்வைகளோடு! அது வரை – have a dry & safe week ahead! Bye for now!

P.S : Please carry on with your reviews of 2015..!!

தண்ணீரும்...தலைநகரமும்...!

நண்பர்களே,

     

வணக்கம். தலைநகரமே தண்ணீர் நகரமாகக் காட்சி தருவதைப் பார்க்கும் பொழுது வறட்சியை மாத்திரமே கண்டு பழகிய எங்களைப் போன்றோருக்கு எழுந்திடும் திகைப்பை வார்த்தைகளில் கொண்டு வர முடியமாட்டேன்கிறது! நேற்று வரை அனகாபுதூர், பெரும்பாக்கம், துரைப்பாக்கம், முடிச்சூர் என்ற தனித்தனிப் பெயர்களோடும், அடையாளங்களோடும் இருந்து வந்த பகுதிகள் இன்றைக்கு “C/o. எட்டடி நீர்த்தேக்கங்கள்” என்றிருப்பதை ஊடகங்கள் வாயிலாகப் பார்க்க நேரிடும் போது அடிவயிறு கலங்குகிறது ! இயற்கையின் சீற்றத்தின் முன் நாமெல்லாம் எத்தனை சிறியவர்கள் என்பதை தாண்டிச் சென்றுள்ள நாட்களானவை  பிடரியில் அறைந்து புரியச் செய்துள்ள போதிலும், அதற்கு இத்தனை உக்கிரம் அவசியம் தானா ?? இயற்கை அன்னைக்கு முன் நாமெல்லாமே மக்குப் பிள்ளைகள் தான் எனும் போது , சற்றே சாத்வீகமாய் பாடம் கற்றுத் தந்திருக்கலாமே ? என்ற ஆதங்கம் அலைமோதுகிறது ! ஆனால் இடர்கள் எத்தனை எழுந்தாலும் மனித மனத்தின் அளப்பரிய ஆற்றலும் வீறுகொண்டு எழுவதையும் இந்தக் கஷ்டகாலங்கள் நமக்குக் காட்டும் போது பிரமிப்பைக் கட்டுப்படுத்த இயலவில்லை ! சென்னையிலும் சரி; வெள்ள பாதிப்பில் சிக்கி நிற்கும் ஒவ்வொரு நகரத்திலும் சரி- அசாத்திய மனஉறுதியுடனும், மனிதாபிமானத்துடனும் செயலாற்றி வரும் அத்தனை மாந்தர்களும் நிச்சயமாய் சூப்பர் ஹீரோக்கள் தான்! ஸ்பைடர்களும், மாயாவிகளும், பேட்மேன்களும், சூப்பர்மேன்களும் கதைகளில்,திரைகளில் உலகைக் காப்பாற்றியிருக்கலாம் ; ஆனால் இன்று கழுத்தளவுத் தண்ணீருக்குள் நின்று கொண்டு முதியோருக்கும், பெண்களுக்கும், குழந்தைகளுக்கும் உதவிடும் ஒவ்வொரு ஆற்றலாளருமே ஒரு சூப்பர்மேன் தான் !  உணவும், உடையும் எடுத்துக் கொண்டு பிரதியுபகாரம் எதிர்பார்த்திடாது வீதி, வீதியாய்ச் சென்று விநியோகிக்கும் அந்த நல்ல உள்ளங்கள் சகலமும் சூப்பர் ஹீரோக்களே !! SALUTE ! AND A MEGA SALUTE TO THE POWER OF THE HUMAN WILL !!

சங்கடமானதொரு வேளையில் ‘ஹி..ஹி...ஹி‘ என்று பல்லைக் காட்டிக் கொண்டு எதையேனும் எழுத வரவில்லை! அதே சமயம் – ஈரப் போர்வையை நானும் போர்த்திக் கொண்டு மூக்கால் அழுது தீர்ப்பதால் சாதிக்கப் போவது ஏதுமில்லை என்பதும் புரிகிறது! எங்கோ ஒரு தூரத்து மூலையில் அமர்ந்து கொண்டிருக்கும் போது- வார்த்தைகளால் இதம் தரவாவது நமக்கு முடிந்தால் அதுவே பெரிய விஷயம் என்பதால் இப்பதிவு normal service-ஆகவே இருந்திடும்! 

நேற்றைய மாலை டிசம்பர் மாதத்து இதழ்களைச் சுமந்து கொண்டு; ஒன்றுக்கு இரண்டாய் பாலிதீன் ராப்பர்களோடு உங்கள் கூரியர்கள் இங்கிருந்து புறப்பட்டு விட்டன! SMS மூலம் அனைத்து சந்தா நண்பர்களுக்கும் ‘பிரதிகளை இப்போது அனுப்பிடல் ஓ.கே. தானா?‘ என்றொரு தகவலைத் தட்டி விட்டிருந்தோம்; ஆனால் நம் துரதிர்ஷ்டமோ என்னவோ; சென்னையின் முக்காலே மூன்று வீச டவர்களும்; நம்பர்களும் செயல்படும் நிலையில் இல்லை! முடிந்த மட்டிற்கு சென்னை வாசகர்களுக்குப் போன் செய்து ஊர்ஜிதம் செய்து கொண்டான பின்பே கூரியர்களை அனுப்பிடச் சொல்லியிருந்தேன் நம்மவர்களிடம்! ஆனால் அதிலும் 5% வெற்றி கூட கண்டபாடில்லை ; So- ‘பிரதிகளை அனுப்பலாம் தான்!‘ என்ற க்ரீன் சிக்னல் தந்துள்ள சென்னை வாசகர்கள் நீங்கலாக பாக்கி (சென்னை) நண்பர்களின் பார்சல்கள் நம் ஆபீஸிலேயே தான் காத்துள்ளன! உங்கள் பகுதிகளில் நிலவரம் தேவலை என்பதாக நீங்கள் கருதும் சமயம், சிரமம் பாராது 9842319755 என்ற நம்பருக்கொரு வாட்சப் / SMS தகவல் அனுப்பி விட்டால் உடனே கூரியரில் புக் செய்து விடுவோம்! ஒன்றிரண்டு நாட்கள் தாமதமாகக் கிடைத்தாலும் – பிரதிகள் பத்திரமாகக் கிடைத்தாக வேண்டுமே என்ற ஆதங்கத்தில் தான் இந்த முன்ஜாக்கிரதை !

டிசம்பரின் நாயகன் வருண பகவானே என்ற போதிலும் – “தோர்கல்” அவருக்கே கடும் போட்டியைத் தருவானென்பது சர்வ நிச்சயம்! இரண்டு high-voltage கதைகளின் தொகுப்போடு வெளிவரும் “மூன்றாம் உலகம்” அட்டைப்படத்திலேயே உங்களைக் கட்டுண்டு நிற்கச் செய்வது உறுதி – ஒரிஜினல் டிசைனே பிரமாதமாக வந்துள்ளது! And கதை; வர்ணங்கள்; அச்சு என்று எல்லாமே decent ஆக அமைந்திருப்பதால் இந்தாண்டின் memorable இதழ்களின் பட்டியலில் இது நிச்சயம் இடம்பிடிக்குமென்று உறுதியாக மனதுக்குப்படுகிறது! But உச்சக்கட்ட ஜுரிக்கள் நீங்களே எனும் போது – உங்கள் தீர்ப்பே இறுதியானதாக இருந்திடும்! Fingers crossed!

இம்மாதத்து மற்ற 2 வண்ண இதழ்களுமே ஒரு ஒற்றுமை கொண்டவை! கலரிங் பாணியில் இரண்டிலுமே அடர் வர்ணங்களே தூக்கல் என்பதால் பக்கத்துக்குப் பக்கம் ‘கபால்-கபால்‘ என்று dark colors போட்டுத் தாக்கும்! And “பாதைகளும்... பயணங்களும்” இதழினில் பெரும்பகுதி இரவு நேரக் காட்சிகள் என்பதால் நிறைய frame-களில் மணிரத்னம் திரைப்பட லைட்டிங் எஃபெக்ட் இருப்பதைப் பார்த்திடப் போகிறீர்கள் !

டிசம்பரின் one & only கறுப்பு-வெள்ளை இதழினில் ‘பளீர்‘ வெள்ளைத் தாளில் இளவரசி டாலடிப்பதை ரசித்திடலாம்! இங்கே சின்னதொரு மாற்றம் – விலையினில்! போன முறை போல மாடஸ்டியின் இந்த சாகஸத்தையும் page makeup செய்திடத் திட்டமிட்டு – இந்த இதழுக்கு 80 பக்கங்கள்; விலை ரூ.40/- என்றும் தீர்மானித்திருந்தோம்! மும்மூன்று frame-கள் அடங்கிய ஒவ்வொரு மாடஸ்டி strip-லும் வசனம் நிறையவே இருப்பதால் டைப்செட்டிங் பணிகளைச் சுலபமாக்கும் பொருட்டு பக்கமொன்றுக்கு 5 படங்களை மட்டுமே அமைத்திருந்தோம் – ‘நிழலோடு நிஜயுத்தம்‘ இதழினில்! So பக்க எண்ணிக்கை சற்றே அதிகமாகியிருந்தது. ஆனால் பக்கத்துக்கு 5 படங்கள் மட்டுமே எனும் போது – ஒரேயொரு சித்திரம் மாத்திரமே இடம்பிடிக்கும் வரிசையினில் நமது DTP பணியாளர்களாகவே படங்களைக் கொஞ்சம் நீட்டிக்க அவசியம் நேர்ந்தது! முன்நாட்களில் இந்த வேலைகளை நமது ஓவியர்கள் செய்து வந்தார்களென்ற போது – பிசிறின்றி சித்திர extension களை அவர்கள் பார்த்துக் கொள்வது வழக்கம். ஆனால் சர்வமும் கம்ப்யூட்டர் மயம் என்றான பின்னே – அந்த perfection-ஐ நமது DTP அணியால் சாதிக்க முடியவில்லை! அதே சிக்கலை இந்தத் தடவையும் விலை கொடுத்து வாங்கிக் கொள்ள வேண்டாமே என்ற முன்ஜாக்கிரதையில் பக்கத்துக்கு 6 படங்கள் என்றே மரியாதையாக set பண்ணத் தீர்மானித்தேன் – இறுதி நிமிடத்தில்! கதையும் ஏற்கனவே சற்றே குறைவான நீளம் என்ற பொழுது – இந்தக் கறாரான பக்க அமைப்பும் சேர்ந்திட – மொத்த page count 57-ஐத் தாண்டவில்லை! திரும்பவும் துண்டும், துக்கடாவுமாய் filler pages களை இணைத்து பக்க எண்ணிக்கையை 80க்குக் கொண்டு வந்து வம்படியாய் நிறுத்துவதற்குப் பதிலாக – விலையில் கை வைத்து விட்டால் வேலை சுலபமென்று தோன்றியது! ‘2015-ன் பணிகள் முடிந்து விட்டன !‘ என்ற எண்ணம் இரு வாரங்களுக்கு முன்பே தலைக்குள்ளே குடிவந்து விட்ட நிலையில் ; 2016-க்குள் முழுமூச்சாகச் செயல்படத் துவங்கியிருந்த நிலையில் – மேற்கொண்டு 16 filler pages என்பது ஒரு இமாலயப் பணியாகத் தோன்றியது என்பதும் நிஜம்! So- ரூ.30/- என்ற ஸ்டிக்கரை பரபரவென்று தயார் செய்து மாடஸ்டியின் ராப்பரில் சத்தமில்லாமல் ஒட்டி இதழைத் தயார் செய்து விட்டோம்! 

And ஏற்கனவே நான் சொல்லியிருந்தபடி – டிசம்பரின் இதழ்களுள் – 2015-ன் ஒரு ஒட்டுமொத்த review தொடர்பான 11 கேள்விகளும்; உங்கள் நினைவுகளைக் கோதி விட இந்தாண்டின் பட்டியலும் உள்ளன! இம்மாத இதழ்களை வாசித்தான பின்பு – கடந்து சென்றுள்ள 12 மாதங்களையும் நிதானமாய் அசைபோட நேரம் ஒதுக்கி – நமது வினாக்களுக்கு விடை தந்திடக் கோருகிறேன்! இத்தனை காலம் மௌன வாசகர்களாக நீங்கள் தொடர்ந்திருப்பினும் – ஆண்டின் இந்த ஒரு தருணத்தின் போது மட்டும் உங்களின் சிந்தனைகளை நம்மோடு பகிர்ந்திட்டால் மிகுந்த சந்தோஷம் கொள்வோம்! Maybe பொது மேடையில் உங்கள் எண்ணங்களை வெளிப்படுத்திடத் தயக்கமாகயிருக்கும் பட்சத்தில் – lioncomics@yahoo.com என்ற நமது மின்னஞ்சல் முகவரிக்கொரு ஈ-மெயிலில் உங்கள் கருத்துக்களைத் தெரிவித்திடலாமே? Please folks?

எட்டும் தூரத்தில் ஜனவரி காத்துள்ள போது – அதன் இதழ்களுள் ஏற்கனவே ஜரூராய் எங்கள் டீம் பணி செய்து வருகிறது! ‘சட்டத்திற்கொரு சவக்குழி‘ நமது இரவுக்கழுகாரின் 330 பக்க நீள MAXI சாகஸம்! டெக்ஸின் 2016 விஸ்வரூபத்தைத் துவக்கி வைக்கக் காத்திருப்பது இந்த அதிர்வேட்டு adventure தான்! ரொம்பவே பரிச்சயமான கதைக்களம்; ஆனால் செம உற்சாகமான ‘தல‘யின் தாண்டவம்; அட்டகாசமான சித்திரங்கள் என்று இந்த இதழே ஒரு breezy read ஆக அமையக் காத்துள்ளது ! ஒரு வருஷத்தை மட்டுமன்றி ஒரு புது சந்தாவையே துவக்கிட இதை விட அனல்பறக்கும் கதையொன்று சிக்காதென்று மனதுக்குப் பட்டது! இந்த இதழை உங்கள் கைகளில் ஒப்படைக்க இப்போதே எனக்கு உள்ளங்களையில் அரிக்கிறது!

ஜனவரியில் இன்னொரு innings opener ஆகக் களமிறங்குபவர் நமது குள்ள வாத்து (மதியில்லா) மந்திரியார்! சந்தா C-ன் பிரதிநிதியாக – கலர் கார்ட்டூனின் முதல் இதழாக “சூ... மந்திரி... காலி...!” வருகின்றது! And இது மந்திரியாரின் 6/8 பக்கக் கதைகளின் தொகுப்பு என்பதால் கொஞ்சமும் போரடிக்காது – செம ஆர்வமாய் எழுதிட முடிந்தது! அதன் பலனாய் இதழ் இப்போதே தயாராகி – நாளைய தினம் அச்சுக்குச் செல்கிறது என்பது தான் நிலவரம் ! 

பாக்கி நிற்பது ஷெல்டனின் “விதி எழுதிய திரைக்கதை”யின் பணிகள் மட்டுமே! இதற்கான டிஜிட்டல் பைல்களை எதிர்பார்த்து ‘ஆவென்று‘ காத்துக் கிடக்கிறோம்! Rounding off the January preview. நமது இரும்புக்கரத்தாரின் “பாம்புத் தீவு” இதழும் கூட ரெடி! இது எத்தனையாவது முறை மறுபதிப்பாகிறதோ தெரியாது – ஆனால் எனது பணிக்காலத்தினுள் இவை இனியொரு முறை வெளிச்சத்தைப் பார்க்கப் போவதில்லை என்பது மட்டும் சர்வ நிச்சயம் ! இதன் மொழிபெயர்ப்பின் முக்கால்பங்கு நிகழ்காலத்திலேயே உள்ளதை நெருடலோடு கவனித்தேன் ! "கப்பலில் சரக்கு ஏற்றப்படுகிறது"......"மாயாவி தீவிரமாய் யோசிக்கிறார்" என்ற பாணியில் உள்ள வரிகள் இது ஒரிஜினலாய் வெளியான 1972-ல் தலை தப்பியிருக்கலாம் ; ஆனால் இப்போதும் அதையே கொண்டு வண்டி ஓட்ட மனம் ஒப்பவில்லை ! So அவசியப்படும் மாற்றங்களை மட்டும் அடுத்த ஓரிரு நாட்களுக்குள் நான் நிறைவு செய்து விடும் பட்சத்தில் – இந்த இதழும் வரும் வாரத்தில் அச்சுக்குச் சென்று விடும்! So கூப்பிடு தூரத்தில் உள்ள புத்தாண்டுக்கு ஈடு தந்திட இப்போதே சிறுகச் சிறுகத் தயாராகி வருகிறோம் ! 

சென்னையின் மழைகள் கதிகலங்கச் செய்திருப்பினும் – அதன் மனிதர்களின் அசாத்திய மனவலிமை நம்மையுமறியாது நம் சித்தங்களைப் புத்துணர்வு கொள்ளச் செய்துள்ளது என்றே சொல்ல வேண்டும்! கற்பனைக்கும் அப்பாற்பட்ட இடர்களை ; சூழல்களை ; இக்கட்டுகளைக் கையாள மக்கள் காட்டி வரும் steely resolve உலகுக்கே ஒரு பாடமெனும் போது – நமக்கும் தானே? எழுந்து வாருங்கள் நண்பர்களே – மீண்டு(ம்) வாருங்கள் ! காத்திருப்போம் உங்களின் உற்சாகமான அண்மைக்கு! மீண்டும் சந்திப்போம்! Have a safe weekend !

P.S : புது இதழ்களின் review -க்களை இங்கே தொடங்கிடலாமே ?!