அடடே அக்டோபர்...!

 நண்பர்களே,

வணக்கம். 1970கள் எல்லாம் உங்களில் பலருக்கும் என்னவென்றே தெரியாத ஒரு காலகட்டமாகத்தான் இருக்கும் என்று நினைக்கிறேன். அப்போதெல்லாம் இந்தியாவில் ஜனத்தொகை அடித்து பிடித்து பெருகிக்கொண்டிருக்க நாடெங்கும் "நாம் இருவர் - நமக்கு இருவர்" என்று ஸ்லோகன்கள்  தயார் செய்து, பட்டிதொட்டி பாக்கியில்லாமல் சுவர்களில் கார்ட்டூன் சித்திரங்களை வரைந்து குடும்பக் கட்டுப்பாட்டை வலியுறுத்துவது வழக்கம். அந்நாட்களில் ஒரு கேலிச்சித்திரமானது வெளிவந்தது எனக்கு இன்னமும் நினைவில் உள்ளது. சுவற்றில் ஒரு சிக்கனமான குடும்பம் "நாம் இருவர் -நமக்கு இருவர்" என்று சிரித்துக் கொண்டிருக்க, அவர்களுக்கு முன்னே ஒரு மாட்டு வண்டியில் ஒரு அரை டஜன் பிள்ளைகளுடனான குடும்பத்தை ஏற்றிக்கொண்டு ஒரு டாடி பள்ளிக்கூடம் கூட்டிப்போகும் படமது. அந்த முரணை அன்று எண்ணி நிறையவே பகடிகள் சுற்றி வந்தன. இத்தனை காலம் கழித்து எனக்கு அது அகஸ்மாத்தாய் நினைவுக்கு வருகிறது - நமது இம்மாதத்து அட்டவணையைப் பார்க்கும்போது. Crisp ரீடிங், லைட் ரீடிங், காம்பேக்ட் ரீடிங் என்றெல்லாம் ஒரு பக்கம் அள்ளி விட்டுக்கொண்டே மறுபக்கம் கட்டவிழ்ந்திருக்கும் ஒரு லோடு காமிக்ஸை ஒரு புதிரான பார்வையுடனேயே நானே பார்க்கிறேன். இம்மாதத்தின் FAB 5 வெளியீட்டினையும் சேர்த்தால், மொத்தப் பக்க எண்ணிக்கை 712. And "கிரிஸ்ப் ரீடிங்" என்று பகுமானமாய் பீலா விட்டு திரிந்தவனும் நானே. உள்ளதைப் படிக்கவே நேரமில்லை என்று நம்மில் கணிசமானோர் புலம்பி வரும் வேளையில், இந்த லாரி லோடு அவசியம் தானா? என்று எனக்குள்ளேயே கேள்வி ஓடத்தான் செய்கிறது. ஆனால் என்னதான் சிக்கனமாய்த் திட்டமிட்டாலும், அந்தத் தொடர் - இந்தத் தொடர் - அந்த முன்பதிவு - இந்த முன்பதிவு என்று எதையாவது இழுத்துவிட்டு பாதத்தை முழுமையாய் வாய்க்குள் திணித்துக் கொள்ளும் அந்த பழக்கமானதற்கு விடுதலை தந்த பாடையே காணோம்.

ஆனால் இந்த எல்லைகளற்ற சுதந்திரம் சில தருணங்களில் செமத்தியாகவே பயன் தரவும் செய்கின்றது தான். இல்லாவிட்டால் ரகம் ரகமாய் இத்தனை பாணிகளில் இத்தனை கதைகளை முயற்சித்துப் பார்க்கும் வாய்ப்பு கற்பனையில் கூடக் கிட்டிடாதே?! இம்மாதத்தின் ஐந்து இதழ்களையும் ஜான்ரா வாரியாகப் பிரித்துப் பார்த்தோம் எனில், 

*நம்பர் 1: டெக்ஸ் - வைல்ட் வெஸ்ட் சாகசம்.

 *நம்பர் 2: மிஸ்டர் நோ - கானகச் சாகசம்.

 *நம்பர் 3: சாமுராய் - அதிரடி, மன்னர் காலத்து ஜப்பானில் சாமுராய் சாகசங்கள். 

*நம்பர் 4: டிடெக்டிவ் ஜான் பிளாக்ஸாட் தோன்றும் "நிழல்களின் நிழல்களில்" - இதுவோ ஒரு நாய்ர் டிடெக்டிவ் த்ரில்லர்.

 *And இறுதியாய் FAB 5 ன் இதழாக வந்திருக்கும் "கதிரவன் கண்டிரா கணவாய்" - ஒரு ஹை டென்ஷன், உயிர் பிழைக்கும் திகில் த்ரில்லர். 

So திக்குக்கொன்றாய் கல்லை சரேல் சரேல் என்று வீச எனக்கு நீங்கள் சுதந்திரம் தந்திருக்கும் போது, டிசைன் டிசைனாய் லூட்டிகள் அடிப்பதில் வியப்பில்லை தானே? இம்மாதத்தின் highlight என எதைச் சுட்டிக்காட்டுவது என்றே சத்தியமாய் தெரியவில்லை. ஏனெனில் ஒவ்வொரு ஆல்பமுமே அதன் அதன் விதத்தில் doing decently. ஆனால் 'உர்'ரென்ற கடுவன் பூனை மூஞ்சோடு முறைத்துக்கொண்டு நிற்கும் பிளாக்ஸாட் ஒளிவட்டத்தை தனதாக்கிக் கொண்டால் வியப்புக்கொள்ள மாட்டேன். 

ஏற்கனவே இந்தப் பூனைமூஞ்சி டிடெக்டிவைப் பற்றி பதிவிலும் எழுதியிருக்கிறேன் தான் ; நமது கம்யூனிட்டியிலும் பதிவிட்டு இருக்கிறேன் தான். இருந்தாலும், right before the release of the book இன்னும் கொஞ்சம் ஆழமாய் இவரைப் பற்றிப் பேசினால் தப்பில்லை என்று தோன்றுகிறது. மனித இயல்புகளும் குணங்களும் கொண்ட மிருக முகம் உடனான கதாபாத்திரங்கள் காமிக்ஸுக்கு புதிதே அல்ல தான். மிக்கி மவுஸ் அந்த ரகமே. டொனால்ட் டக், டாம் & ஜெர்ரி, ஸ்கூபி டூ, பக்ஸ் பன்னி என்று அடுக்கிக்கொண்டே போகலாம். மனிதரைப்போல் மனிதர்களைப் போலவே பர்கர் சாப்பிடுவார்கள், காரோட்டுவார்கள், காசின் பின்னே ஓடுவார்கள், கோபப்படுவார்கள், கொஞ்சிக் குலவுவார்கள். ஆனால் மனித முகங்களின்றி அவர்களுக்குத் தந்திருக்கப்பட்டதோ விலங்குகளும் பறவைகளும் சொந்தம் கொண்டாடும் வதனங்களை. So இந்த விலங்கியல் உருவகத்திற்கு "ஆந்த்ரோபோமார்ஃபிஸம்"  என்ற பெயராம். காமிக்ஸில் இது சரளமாய் புழக்கத்தில் இருப்பதும் பற்றி ஏற்கனவே சொல்லியிருந்தேன். ஆனால் பிளாக்ஸாட் சொல்ல விளைவது என்ன என்பதைப் பற்றி இன்னும் கொஞ்சம் in-depth பார்க்கலாமா? 

1950களில் அமெரிக்காவில் ஒருவித இருண்ட அதிரடியான ஆக்ஷன் டிடெக்டிவ் கள நாவல்களுக்கு பெரும் ரசிகர் பட்டாளமே இருந்ததாம். பிரபல நாவலாசிரியர்களான ரேமண்ட் சேண்ட்லர், டேஷல் ஹேமட் போன்றோர் வண்டி வண்டியாய் டிடெக்டிவ் நாவல்களை எழுதிக் குவித்திருக்கிறார்கள். அந்தக் கதைகளிலெல்லாம் நீளமான ஓவர்கோட் போட்ட கம்பீரமான சிங்கிளான, சீற்றமான, சரக்கடிக்கும், பஞ்ச் பேசும், பஞ்ச் விடும் டிடெக்டிவ் நாயகர்களே பிரதானமாய் இருப்பார்களாம். அழகான அம்மணிகளை தட்டித் தூக்குவது மாத்திரமன்றி அமெரிக்காவின் காவாலிப் பயல்களை மொத்தி எடுப்பதும் அந்நாட்களது டெம்ப்ளேட் போலும். நாவல்களில் மட்டுமன்றி பிரபல டைரக்டர் ஹம்ப்ரி போகார்ட் போன்றோரின் சில வெள்ளித்திரைப் படைப்புகளிலுமே இந்தத் தனி வேங்கை டிடெக்டிவுகளுக்கு செம ஸ்லாகிப்பு உண்டு போலும். And அந்த நாட்களது அமெரிக்காவில் நிறைய ஊழல், நிறைய நிறவெறி, மதவெறி, பணவெறி என்றெல்லாம் துவேஷங்கள் தலைவிரித்தும் ஆடி இருக்கும் போல் தெரிகிறது. So அந்த 1950-களை பின்புலமாகக் கொண்டு ஒரு சோலோ டிடெக்டிவை மையமாக்கி காமிக்ஸ் தொடர் ஒன்றை உருவாக்க 2 ஸ்பானிஷ் படைப்பாளிகள் திட்டமிட்டிருக்கின்றனர்.  

ரைட், இது ஏற்கனவே வண்டி வண்டியாய் அரைத்த அதே புளிச்சுப் போன தோசை மாவுதானே, இதில் புதிதாய் என்ன ஊத்தப்பம் செய்வது?? என்று பதிப்பகங்கள் கேட்டிருக்கலாமோ என்னவோ தெரியவில்லை. ​"Yes, இது அந்த 1950களின் அமெரிக்கப் பின்புலத்தில் உருவாக்க முற்படும் தொடரே தான். இருந்தாலும், இதில் ஒரு வித்தியாசம் இருந்திட உள்ளது!" என்று அந்தப் படைப்பாளிகள் சொல்லியிருக்கின்றனர்.

​**இங்கே தனித்துத் திரியும் கடுவன் பூனை போலான முறைத்த முகரை டிடெக்டிவுக்கு, கடுவன் பூனையின் நிஜ முகத்தையே தந்திடவிருக்கிறோம்.

**​குற்றப்புலனாய்வின் தேடலின் முழுமூச்சான நாய்களின் முகங்களை காவல் வீரர்களுக்குத் தந்திடலாம்.

​**அருவெறுக்கச் செய்யும் பாம்புகளையும், தவளைகளையும், முதலைகளையும் இந்தக் கதைத்தொடரின் வில்லன்களின் முகங்களாக்கி விடலாம் என்றும் அந்தப் படைப்பாளிகள் முன்மொழிந்திருக்கின்றனர்.

​இந்த 2000த்தாண்டின் துவக்கத்தின் போது களம் கண்ட பிளாக்ஸாட் தொடரானது பிரெஞ்சில் செமத்தியான வெற்றி கண்டதைத் தொடர்ந்து 27 இதர உலக மொழிகளில் ரவுண்டு கட்டி அடித்துள்ளது. So, மொழி நம்பர் 29ஆக தமிழுக்கு பிளாக்ஸாட் வருகை தருகிறார். இங்கே கதை நெடுக அந்த 1950-களின் ஆசாமிகள் வலம் வருவதைக் காணப் போகிறீர்கள்.கோடீஸ்வர வில்லன் அடுக்குமாடி நியூயார்க் கட்டிடத்தில் தவளை ரூபத்திலும், போலீஸ் சீஃப்போ ஜெர்மன் ஷெப்பர்ட் ரூபத்திலும், காவாலித்தனம் செய்யும் மத்திம நிலை வில்லப் பயல், பல்லி முகரையுடனும் சுற்றித் திரிவதைப் பார்த்திடவிருக்கிறீர்கள்.அந்நாட்களது சித்திர பாணி, கலரிங் பாணி என்று நிரம்பவே மெனக்கெட்டிருக்கிறார்கள் - ஒரு இருண்ட மூடை உருவாக்கிட. ஒரு நேர்கோட்டுக் கதையை இப்படியான வித்தியாசமான கதை மாந்தர்கள் வாயிலாகச் சொல்ல முனையும் போது, ரொம்பவே வித்தியாசமான ரிசல்ட்ஸ் கிடைப்பதை உலகெங்கும் இந்தத் தொடர் ஈட்டியுள்ள வெற்றிகள் வாயிலாய் நாம் புரிந்துகொள்ளலாம். ஏற்கனவே நான் சொன்னது போல, நமது கம்பேக் துவங்கிய மறுவருஷமே இதைப் போடலாமே என்று நண்பர் பரிந்துரைத்திருந்தார். ஆனால் அந்தத் தருணம் way too early for us என்று பட்டதால், இதோ ஒரு டஜன் ஆண்டுகளுக்குப் பிற்பாடு பூனையாரோடு பயணம் செல்ல all is set. So இம்மாதத்து உங்களது முதல் வாசிப்பாக டிடெக்டிவ் ஜான் பிளாக்சாட் இருப்பின், செம வித்தியாசமாக இருக்கும் என்பது உறுதி. And கொஞ்சமே கொஞ்சமாய் கரடுமுரடான மொழி நடை இங்கு பயன்பாட்டில் இருக்கும். ஆனால் கெட்ட வார்த்தைப் பிரயோகங்கள் நேரடியாய் வேண்டாமே என்பதால் திரையில் வசனங்களுக்கு நடுவே "பீப்" செய்வது போல, வார்த்தைகளின் நடுவே ஸ்டார் போட்டுத் தாண்டியுள்ளோம். பார்க்கலாமே - இந்த முயற்சி எவ்விதம் வாசிக்க உதவுகிறது என்று.  

அக்டோபரின் ஹைலைட் # 2 - ஐயமே இன்றி நமது தலை டெக்ஸின் "நள்ளிரவின் நயனம்" தான் என்பேன். அது என்னய்யா நயனம்? நாயனம்? என்று நம்மில் யூத்களின் மனதுகளில் கேள்வி எழலாம்தான். "கண்கள்" என்றோ "பார்வை" என்றோ பொருள் தரும் விதமான சொல் அது - என்பதால் ஸ்டைலாகப் பெயர் சூட்டப் பயன்படுத்தி இருக்கிறேன், அவ்வளவே. மற்றபடிக்கு "நள்ளிரவின் கண்கள்" என்பதான பொருளே இந்தத் தலைப்பிற்கு.  

​And ரொம்ப ரொம்ப காலம் கழித்து ஒரு out & out டிடெக்டிவ் அவதாரில் டெக்ஸ் ரவுண்டு கட்டி அடிப்பதை இந்த 256 பக்க எக்ஸ்ட்ரா நீள சாகசத்தில் மெய் மறக்க தரிசித்திட உள்ளோம். கார்சன் கிடையாது, கிட் வில்லர் கிடையாது, 'வோ' போடும் டைகர் ஜாக்கும் கிடையாது. ஆனால் சோலோவாக அந்தச் சிறு நகரத்தைத் தன் சுட்டுவிரலில் கட்டி ஆண்டு தெறிக்கவிடும் ஒரு வாசிப்பனுபவத்தை நம்மவர் இம்மாதம் வழங்குகிறார். In fact, இந்த ஆல்பத்தினூடே பேனா பிடிக்கும் போது உற்சாகம் கரைபுரண்டோடாத குறைதான்.  ஓஹோ, களவாணி படவா இவன் தானா? என்றபடி கே ஒரு திக்கில் டெக்ஸுடன் நாம் டிராவல் செய்தால், அங்கு போய் பார்த்தால் அது முட்டுச்சந்தாக இருக்கும். சரி ரைட்டு, என்று தல அடுத்த திக்கில் புறப்படும் போது, நாமும் அவசர அவசரமாய் வேஷ்டியை இடுப்பில் சொருகிக் கொண்டு அவர் பின்னே லொங்கு லொங்கு என்று ஓடினால், இமுறையும் பிம்பிலிக்கா பிலாக்கி என்று வில்லன் தண்ணி காட்டுவதை உணர முடியும்.  ரொம்ப ரொம்ப ரொம்ப காலமாச்சு - ஒரு டெக்ஸ் சாகசத்தில் இத்தனை ஈடுபாடு கொண்டு "வாட் நெக்ஸ்ட்?" என்ற கேள்வியோடு பயணித்து. அதுவும் நள்ளிரவில் தனித்து நிற்கும் அந்த மாட மாளிகையில் அரங்கேறும் நிகழ்வுகள் ஒவ்வொன்றுமே செம திகில் ரகங்கள்.  Again ஒரு சின்ன வேண்டுகோள் மக்களே : இந்த ஆல்பத்தை முடிந்தால் ஒரு இரவின் தனிமையில் 'ஏக் தம்'மில் வாசிக்க முனையுங்களேன். அற்புதமான சில மணி நேரங்கள் உத்தரவாதம் என்பேன். நள்ளிரவின் நயனம் doubtless a jewel in Tex's shining crown!

அக்டோபரின் இதழ் நம்பர் மூன்று என நான் கையைக் காட்டப்போவது நமது சமுராய்களின் "வஞ்சம் தீர்ப்போம் வேங்கைகளே" சாகசத்தின் திசையில் தான். இங்கே சின்னதாய் ஒரு விளக்கமும். இந்தக் கதைத் தொடரினில் பார்வைத் திறன் குறைந்த மாஸ்டர் இச்சி மாத்திரமே நிரந்தரர் போலும். பாக்கி அனைவருமே அந்தந்த சாகசங்களில் தலைகாட்டிவிட்டு ஆங்காங்கே கழன்று கொள்வார்கள் போலும். இம்முறையோ இச்சியோடு டிராவல் செய்வது ஒரு உயர்குடி சீமாட்டி. அவருக்கு வஞ்சம் தீர்க்கும் அவசியம் என்ன எழுந்தது? நளினமான விரல்களில் மரணத்தின் ஆயுதங்கள் தாண்டவமாடுவது ஏன்? என்றெல்லாம் இந்தச் சித்திர விருந்தில் ரசித்திட உள்ளோம்.  ​In fact, நமது காமிக்ஸ் வாசிப்பின் போது "ஊ", "யா", "ஊ", "யா" என்றெல்லாம் ஜாக்கி சான் படத்தில் வருவது போலான பின்னணி சவுண்ட் எஃபெக்ட்டுகளுக்கு ஏதாச்சும் ஒரு வாய்ப்பு இருந்தால், இந்த புக்கை நீங்கள் புரட்டி முடிக்கும் அரை மணி நேரத்திற்கும் தொண்டை கிழிய சவுண்ட் எஃபெக்ட் ஓடிக் கொண்டே இருந்த பொழப்பாகி இருக்கும். It's an absolute action blockbuster and சித்திரங்களில் ஓவியர் காட்டியுள்ள ஜாலங்கள் simply breathtaking! "வஞ்சம் தீர்ப்போம் வேங்கைகளே" நாம் இதுவரை தமிழ் காமிக்ஸில் பார்த்திராத ஒரு உலகின் அசாத்தியச் சித்தரிப்பு.  

And புக் நம்பர் 4, அமேசான் கானகத்தைக் குத்தகைக்கு எடுத்திருக்கும் மிஸ்டர் நோ. அட்டவணையில் தெரிவித்தது போலவே இதுதான் மிஸ்டர் நோ தொடரின் முதன் முதல் சாகசமுமே. பெரியவர் ஜி.எல். போனெல்லியின் உருவாக்கம். 1975ல் கவ்பாய் காமிக்ஸ் உலகிலிருந்து முற்றிலும் மாறானதொரு கதைக்களத்தில் இந்தப் புது நாயகரை இறக்கிவிட்டிருந்தார்.  பின்னாட்களில் பெரியவர் போனெல்லியின் கதைக்களத்தை கொஞ்சமாய் இரவல் வாங்கி, சில பல காலத்துக்கேற்ற மாற்றங்களுடன் கதாசிரியர்கள் பயன்படுத்தி இருப்பதை இந்தக் கதையோட்டத்தினூடே உணர முடிந்ததெனில் - ஒன்றே ஒன்றை மட்டும் நினைவில் கொள்ளுங்கள் மக்களே - இது தான் முதலில் வந்தது ! So இதே ஜாடையில் பின்னாட்களில் வந்திருக்கக்கூடிய கதைகள் தான் காப்பிகள் ! எது எப்படியோ - மிஸ்டர் நோ ஜாலியாய் சரக்கடிக்கிறார் ; பைப்பர் பிளேனை புதுப் பொண்டாட்டியாட்டம் கொஞ்சுகிறார், குலாவுகிறார் , அமேசானின் ஆகப் பெரும் ஏழரைகளை சம்பாதித்த கையோடு  மாநஸ் நகருக்கேயும் திரும்பவும் செய்கிறார். An absolute breezy read !

இம்மாத ரெகுலர் தடத்தின் இதழ்கள் சகலமும் இந்த மிஸ்டர் நோ சாகசத்துடன் நிறைவு கண்டிட, இதழ் நம்பர் ஐந்தாக தலைகாட்டுவது FAB 5-ன் 'கதிரவன் கண்டிரா கணவாய்'.  கடந்த மூன்று நான்கு நாட்களாக என்னை நாக்கு தொங்கச் செய்து வரும் புண்ணியம் இந்த ஆல்பத்துக்கே சாரும்.  யோசித்துப் பார்த்தால், இந்த ஆல்பம் நம் கைக்கு வந்து ஆறோ, ஏழோ ஆண்டுகள் நிச்சயம் இருக்கும்.  ஆனால் இருண்ட பூமிக்குள் சிக்கிக்கிடக்கும் ஒரு மிரட்டலான உயிர் தப்பும் சர்வைவல் சீரிஸ் கதையினை கொரோனா லாக்டவுன் காலகட்டத்தில் வெளியிட மனசு ஒப்பவில்லை. 2021-லும் அதே கதையாகிட மறுக்கா தள்ளிப் போட்டேன்.  அப்புறமாய் ஜம்போவிற்கே கல்தா தரும் ஒரு சூழல் உருவாகி இருக்க, இது போலான ஒன் ஷாட்ஸ் கையில் அப்படியே தேங்கிவிட்டன.  2023-ல் ஏதேனும் ஒரு தருணத்தில் இதை நுழைத்து விடலாம் என்ற எண்ணத்தில், அந்நேரம் நமக்குப் பணி செய்து வந்ததொரு சகோதரியிடம் கொடுத்து இதை எழுதி வாங்கி இருந்தோம். And ஏதோ ஒரு வேலை குறைவான தருணத்தில் இதனை டைப்செட் செய்தும் தயாரித்துவிட்டனர் நம்ம ஆட்கள்.  ஆனால் எடிட்டிங்கிற்குள் புகுந்தபோது அந்த மாமூலான நெருடல் உசிரை இங்கேயும் வாங்கத் தவறவில்லை.  மொழியாக்கத்தில் நிறையவே திருத்தங்கள், மாற்றங்கள் செய்தால் தேவலாமே என்ற எண்ணம் ஒரு ஐந்து, ஆறு பக்கப் பயணத்திலேயே எனக்குத் தலைதூக்க, 160 பக்க சாகசத்தை பட்டி டிங்கரிங் பார்க்க 'தம்'மே இருக்கவில்லை.  ​So, "அப்பாலிக்கா பார்த்துக்கலாம், அப்பாலிக்கா பார்த்துக்கலாம்" என்ற கதையாக ஒரு இரண்டரை ஆண்டுகளையும் கடத்தியாகிவிட்டது.  இறுதியாக ஏதோ ஒரு குருட்டுத் தைரியத்தில் இந்த FAB 5 தொடரை அறிவித்தபோது, 'கா கா கா' ஆல்பத்தையும் எப்படியாவது கரைசேர்த்தே தீர்வது என்று தீர்மானித்தேன்.  ஏனெனில் இதுவே இதற்கு லாஸ்ட் சான்ஸ் என்றதொரு உணர்வு உள்ளுக்குள் தலைவிரித்தாடியது.  இப்போதும் சோம்பலுற்று, இப்போதும் சொதப்பி வைத்தால், இது நிரந்தர கோவிந்தா என்று என் உள்மனசுக்குத் தெளிவாகவே தெரிந்தது.  

ஆக, ரெகுலர் இதழ்கள் சகலத்தையும் தயார் செய்து முடித்த பிற்பாடு, மேஜையின் ஓரத்தில் கத்தையாய் ஒருவண்டித் தூசி சேர்ந்து கிடந்த இந்த ஆல்பத்தின் பக்கங்களை ஒருவழியாகப் புரட்ட ஆரம்பித்தேன்.  கதை சமகாலத்துப் பின்புலம் கொண்டது. So, பெருசாய் புராதன நெடி எல்லாம் அடிக்கவில்லை. அதே சமயம், கதாசிரியர் கிறிஸ்டோஃப் பெக் பற்றி எனக்கு நிரம்பவே பரிச்சயம் உண்டு என்பதால் இங்கு என்ன எதிர்பார்ப்பது என்பது பற்றியும் ஓரளவுக்கு ஐடியா இருந்தது. மனுஷன் தனது கதைமாந்தர்களை நாயடி பேயடி அடித்து, இல்லாத லோல்கள் எல்லாம் பட வைப்பார் என்பது பாலபாடம்.  So, இந்தக் கதையும் அதே டெம்ப்ளேட்டில் டிராவல் ஆக, கடந்த நாலு நாட்கள் 'ஆடரா ராமா தாண்டரா ராமா' என்று கிட்டத்தட்ட பாதிக்கும் மேற்பட்ட மொழியாக்கத்தை மாற்றி அமைத்து, பூமியின் பாதாளத்திற்குள் சிக்கிக்கிடக்கும் பசங்களோடு நானும் தத்தளித்து வந்தேன்.  

Honestly, கிறிஸ்டோஃப் பெக்கின் டிரேட்மார்க்கில் "அடல்ட்ஸ் ஒன்லி" சமாச்சாரங்களை எப்படியாவது உட்புகுத்துவதும் அடங்கும் என்பது தெரிந்ததே. அட, கிட்டத்தட்ட முக்காலே மூன்று வீசம் பயணித்துவிட்டோம், இன்னும் பெரிதாய் மனுஷன் குண்டை தூக்கிப் போடக்காணோமே என்றபடியே பக்கங்களைப் புரட்டியபோது, 'பச்சக்' என ஒரு ஐந்தரைப் பக்க சீக்வென்ஸ் கதைக்கு நடுவே குபீரென்று தாண்டவமாடுவதைப் பார்க்க முடிந்தது.  இது கதைக்குத் தேவைதானா? இது இல்லாமலும் வண்டி ஓடுமா?என்று கேட்டால், "ஓடும் தான்" என்றே பதில் கிட்டியது. இருந்தாலும் கதை மனிதர்களைப் பற்றிய, அவர்களது குணாதிசயங்கள் பற்றிய அடையாளமாய் கதாசிரியர் இதைச் சேர்த்து வைத்திருக்கிறாரா? அல்லது இது கிளுகிளுப்புக்கான சைடு டிஷ் மட்டும்தானா? என்ற கேள்வி என்னை நேற்று முழுக்க ஆட்டிப்படைத்தது.  நமது வாட்ஸ்அப் கம்யூனிட்டியில் அதை வினவி வைத்தபோது, இது மாமூலான டிக்கிலோனா ரக சீக்வென்ஸாக இருக்குமோ என்ற எண்ணத்தில் முக்கால்வாசிக்கும் மேற்பட்ட நண்பர்கள் "அப்படியே தந்துவிடுங்கள்" என்றே அபிப்ராயப்பட்டிருந்தனர்.  ஆனால் trust me guys, அதை அப்படியே வெளியிட்டிடும் பட்சத்தில், சர்வ நிச்சயமாக புக் வெளியான பின்னே மூ.சந்தில் ஒரு முழு பழகிப் பார்க்கும் படலம் அரங்கேறிடும் என்று மட்டும் என் உள்ளுணர்வு எச்சரிக்கின்றது. நம்மில் நிறையவே மகளிர் வாசகர்களும் உள்ளனர் எனும்போது இதை ராவாக அப்படியே வெளியிட்டு வைத்து, அவர்களை சங்கடத்துக்குள்ளாக்கும் தப்பைச் செய்திட வேண்டாமே என்று  பார்க்கிறேன்.  புரிகிறது, இந்தக் கேள்வியை நான் பொதுவெளிக்கு கொண்டு வந்திருக்காமலேயே நானாகவே கத்தரி போட்டிருக்கவும் செய்திருக்கலாம் தான். ஆனால் அதை நான் உங்கள் மத்தியில் பகிர்ந்ததற்கு ஒரு காரணமும் உள்ளது. அந்தக் காரணத்தை புக் வெளியான பிற்பாடு சொல்கிறேனே.  இப்போதைக்கு அதைப்பற்றிப் பேசினால், இந்த இதழ் சார்ந்த எதிர்பார்ப்பை மட்டுப்படுத்தியது போலாகிவிடும். So ப்ளீஸ் wait until the book is out.  

கதையைப் பொறுத்தவரை, இது நான் அடிக்கடி சொல்வது போல பூமியைப் புரட்டிப்போடப்போகும் இதிகாச ரேஞ்செல்லாம் கிடையாது தான். ஆனால், சாதாரண, சமகாலத்து மனிதர்களை விசித்திரமான சூழ்நிலைகளுக்குள் தள்ளி, பொம்மலாட்ட பொம்மைகள் போல ஆட்டுவிக்கும் கதாசிரியரின் வழக்கமான பாணியில் அச்சரம் பிசகாமல் பயணிக்கின்றது. சுரங்கப் பள்ளத்தினுள் விழுந்துகிடக்கும் அந்த இளசுகளோடு நாமும் கொடூரமான சில பகல்களையும் இரவுகளையும் கழித்தது போன்ற உணர்வை இந்த இதழ் தந்தால், 'Job Well Done' என்பேன்! எது மாதிரியும் இல்லாத ஒரு திசையில் பயணிக்கும் இந்த ஒன்-ஷாட் ஆல்பத்தை மிஸ் செய்வோர், நிச்சயமாக ஒரு offbeat களத்தைத் தவறவிட்டிருப்பார்கள். 'FAB 5' சந்தாவில் இன்னமும் இணையாதவர்களுக்கு—still not too late guys, you can jump in right now!

'கதிரவன் கண்டிரா கணவாய்' தவிர்த்த பாக்கி இதழ்கள் சகலமும் பிரிண்ட் ஆகி பைண்டிங்கில் உள்ளன. இந்த இதழ் மாத்திரமே இன்றைய பொழுதில் இறுதி எடிட்டிங்கிற்கு உட்பட்டு, நாளை அச்சுக்குச் சென்று, நாளை மறுநாள் பைண்டிங்கிற்குச் செல்லும் என்று எதிர்பார்த்திடுகிறோம். Fingers crossed! எல்லாம் ஓகே ஆகும் பட்சத்தில் புதனன்று டிஸ்பாட்ச்; தவறும்பட்சத்தில் வியாழன் உறுதி.

​712 பக்கங்கள் என்றதொரு மினி மலையில் ஏறிய அயர்வு ஒருபுறம் கண்களைச் சுழற்ற, பற்றாக்குறைக்கு டிசம்பரில் வரவிருக்கும் 'டின்டின்' இதழுக்கும் பேனா பிடித்து விரல்கள் கதறாத குறைதான். இம்முறை டின்டினில் வழக்கத்தை விடவும் வசனங்கள் ஏகமோ ஏகம்! சரி ரைட்டு, ஒருவழியாய் பணிகளை முடித்துவிட்டோமே... கொஞ்சமாய் ரிலாக்ஸ் செய்து கொள்ளலாமா என்று பார்த்தால், நவம்பரில் கடோத்கஜர்கள் பாணியில், ஒன்றல்ல இரண்டல்ல, மூன்று தீபாவளி மலர்கள் வெயிட்டிங்கில் இருப்பது புரிகிறது! So, குட்டிக்கரணங்களே  வாழ்க்கை என்ற சாங்கோடு, மெஃபிஸ்டோ உடனும் எமா உடனும் பத்மா உடனும் அடிக்க வேண்டிய லூட்டிகளைப் பார்க்கக் கிளம்புகிறேன்.​Bye guys, see you around! Have a lovely Sunday!

ஒரு ஒல்லியனுக்குப் பின்பாய் ....!

நண்பர்களே,

உஷார் : ஊட்டி மலையில் வளைந்து போகும் ரயிலைப் போல இங்கேயும், அங்கேயுமாய் டிராவல் செய்திடும் பதிவு இது..!  அஜீஸ் ப்ளீஸ் !!  

வணக்கம். செப்டம்பரின் முதல் பாதி முற்றுப்பெறவிருக்கும் நிலையில், இம்மாத இதழ்கள் நான்குமே அழகாய் ஸ்கோர் செய்திருப்பது கண்கூடு. ஆனால், ஒளிவட்டத்தின் முக்காலே மூன்று வீசப் பகுதியினை, ஒரு ஒல்லிப்பிச்சான் வெட்டியானே கபளீகரம் செய்திருப்பது, in many ways a real surprise. ஓ யெஸ்... ஸ்டெர்ன்  ஒரு தாக்கத்தை உருவாக்குவார் என்று எதிர்பார்த்திருந்தோம் தான். ஆனாலும், போட்டிக்கு Young Tex, Classic Tex, Blue Coats என கோதாவில் இம்முறை இருந்த, பாக்கிப் போட்டியாளர்கள் அனைவருமே சாம்பியன்களே. So, அவர்களை எல்லாமே மனுஷன் ஊதித் தள்ளிவிட்டு, வெள்ளிக்கும், வெங்கலத்திற்கு மட்டுமே போட்டி ! தங்கம் எனதே, என்று நிர்ணயித்தது, மெய்யான வியப்பே. இதுபோலான தருணங்கள், இந்த off-beat கதைகள் மீதான நம்பிக்கையை வளர்ப்பது மாத்திரமன்றி, கொஞ்சமே கொஞ்சமாய் எனக்குமே தெம்பூட்டும் விதம் இருப்பது மறுக்க இயலா உண்மை. So, இந்தப் பதிவினில், இன்றைய வாசிப்புக் களங்கள் பற்றி ஒரு பருந்தின் பார்வையில் எழுதிடவே நினைக்கின்றேன்.

ஈரோடு வாசக சந்திப்பிற்கு வந்திருந்த நண்பர்கள், நான் ஆத்தோ ஆத்தென்று ஆத்திய  உரையின் போது குறிப்பிட்டதொரு விஷயத்தை, எத்தனை தூரம் கவனத்தில் கொண்டிருப்பீர்கள் என்பது எனக்கு சொல்லத் தெரியவில்லை. அது படைப்பின் ரகசியத்தை போட்டுடைக்கும் பிரம்மசூத்திரம் எல்லாம் அல்லவே அல்ல. Was just that - ஏப்ரல் 2026 முதலாகவே நமது online விற்பனைகளில் மெலிதாய் ஒரு தடுமாற்றம் தென்பட்டு வருவதாய் குறிப்பிட்டிருந்தேன். சரி, ஏப்ரலில் ஏதோ காரணங்களால் online விற்பனையில் சின்னதொரு பிறழ்வு போலும் என்று நான் பெரிதாய் எடுத்துக்கொள்ளவில்லை தான். ஆனால் தொடர்ந்த மே மாதமும், ஜூனிலும், ஜூலையிலும் கிட்டத்தட்ட அதே பாணியில் வண்டி தடுமாறிய போது உள்ளுக்குள் நிரம்பவே jerk ஆனதை மறுக்கமாட்டேன். அதன் நீட்சியாகத்தான் ஆகஸ்டில் ஈரோட்டில் உங்களை சந்தித்தபோது இதைக் குறிப்பிட்டுப் பேசவும் செய்திருந்தேன். ஆனால் ஆகஸ்ட் முதலாய் ஓரளவிற்கு வண்டி மீண்டும் தண்டவாளத்தில் ஏறியிருப்பது கொஞ்சமாய் ஒரு நிம்மதி பெருமூச்சை விட அனுமதித்துள்ளது. In fact ஆகஸ்டில் தல + தளபதி என்ற காம்போதான் மறுபடியும் விற்பனைகளில் ஒரு வேகம் எடுக்கும் காரணமாக அமைந்தது எனலாம். பற்றாக்குறைக்கு Terrific Tex கலர் தனித்தடமும் ஆகஸ்ட் முதலாய் துவங்கியிருந்ததல்லவா ? So கொஞ்சமாய் சுணக்கம் கண்டிருந்த engine ஆகஸ்டிலிருந்து மறுபடியும் 'குப் குப் குப்' என வேகம் பிடிக்கத் துவங்கியுள்ளது.

இங்கே சின்னதாய் ஒரு இடைச்செருகலுமே இருந்தால் தப்பில்லை என்றே தோன்றுகிறது. And அதுவுமே நமது காமிக்ஸ் வட்டம் சார்ந்த நண்பரின் பதிவெனும் போது makes for interesting reading. இது சில நாட்களுக்கு முன்பாக நமது Facebook டைம்லைனில் வந்திருந்த நண்பர் கார்த்திகேயன் பாண்டியன் அவர்களின் சமீபத்தைய பதிவுகளில் ஏதோ ஒன்று. நான் ஆகஸ்டில் ஈரோட்டில் மேலோட்டமாய் எதைப் பற்றி பேசி இருந்தேனோ அதையே நண்பர் அங்கே எழுத்தில் பதிவிட்டிருந்ததாக எனக்குப்பட்டது.

========================================================================

சில நாட்களுக்கு முன்பு எழுத்தாளர் ___________ பேசிக் கொண்டிருக்கும்போது ஏன் இந்த வருடம் அதிகளவில் புத்தக அறிமுகக் கூட்டங்களோ, அல்லது விமர்சனக்கூட்டங்களோ நடைபெறவில்லை என்ற வருத்தத்தைப் பகிர்ந்துகொண்டார். எப்போதும் ஏதாவது இலக்கிய நிகழ்ச்சி நடந்து கொண்டேயிருக்கும் சென்னையில் கூட கூட்டங்கள் குறைந்துவிட்டன என்றார். 

யோசித்துப் பார்த்தால் இன்றைக்கு அந்த இடத்தை முழுமையாக அரசியல் ஆக்கிரமித்துக் கொண்டிருக்கிறது. மக்கள் இத்தனை தீவிரமாக அரசியல் பேசுவதில் தவறேதும் இல்லை, ஆனால் அதற்காக மற்ற அடிப்படை விசயங்களைக் கைகழுவ வேண்டியதில்லை. இன்னும் ஐந்து வருடங்களுக்குப் பிறகு அச்சுத்துறை என்னவாயிருக்கும் என்ற கவலை நம்மைச் சூழ்ந்திருக்கும் நிலையில் குறைந்தபட்சம் அவரவர் வாசிக்கும் நூல்களைப் பற்றிய குறிப்புகளின் வழியே நம்முடைய எண்ணங்களைத் தொடர்ந்து பரிமாறிக் கொள்ளலாம். எந்த மாற்றமும் வெளியிலிருந்து உருவாகப் போவதில்லை, நாம்தான் உருவாக்க வேண்டும்.

=============================================================

இன்றைக்கெல்லாம் வாசிப்புக்கு tough தரக்கூடியவை திரைப்படங்களோ சின்னதிரைகளோ OTT தளங்களோ அல்ல என்றே தோன்றுகிறது. Insta எனும் அசுரனோடும், YouTube எனும் ராட்சசனோடும் கட்டிப்புரண்டு வாங்கும் பல்புகள் பற்றாதென இப்போதெல்லாம் அரசியல் பதிவுகளும், சட்டசபை சார்ந்த reels-களும் மக்களின் கவனங்களை முன்னெப்போதும் இல்லாததொரு பரிமாணத்தில் ஆக்கிரமித்துக் கொள்வது பட்டவர்த்தனமாய் தெரிகின்றது. Oh yes, முன்செல்லும் நாட்களில் இதன் தாக்கங்கள் கூடிடக் கூடுமே தவிர taper off ஆகிடுமா என்றெல்லாம் கணிக்க எனக்குத் தெரியவில்லை. And in any case மாற்றங்களும், முன்னேற்றங்களும் இன்றைய காலகட்டத்தில் absolutely inevitable என்பதை தலைக்குள் ஏற்றுக்கொண்டு விட்டேன் எனும் போது இந்தப் புதிய போட்டியாளர்களைக் கண்டு மிரட்சி மேலோங்கவில்லை. மாறாக இந்த புதியதொரு உலகிற்குள்ளும், மாறிவரும் ரசனைகளுக்கு மத்தியிலும், நமக்கு ஏதேனும் ஒரு குட்டியுண்டு slot இருந்திடாதா என்ற தேடலை தீவிரப்படுத்தும் உத்வேகமே தலையெடுக்கின்றது. In fact, புதியதொரு தலைமுறையை எப்படியேனும் ஈர்ப்பது என்பது ஒரு மெய்யான சவாலாகவே என் முன் ஆர்வத்தைக் கிளப்புகின்றது. அதற்காக ஏற்கனவே உள்ள வாசக வட்டத்தை லூசில் விடுவது என்றெல்லாம் லூசுத்தனமாய் சிந்திக்கப் போவதில்லை. சுவரே நீங்கள்தான் எனும்போது, புதுசாய் மேலே கட்டக்கூடிய மாடி பற்றிய சிந்தனைதான் அடுத்த Gen-Z தலைமுறை பற்றிய மெனக்கெடல்.

இந்த context-ல் சிந்திக்கும் சமயங்களில்,  ஸ்டெர்ன் போலான வித்தியாசமான கதைகள் வெற்றி காணும்போது  ஒரு மிடறு கூடுதலாய் வேகம் தருவதை மறுப்பதற்கில்லை. Simply because, மரத்தைச் சுற்றி காலமாய் பாட்டுப் பாடி, பஞ்ச் டயலாக் பேசி, க்ளைமாக்ஸில் வில்லன்களை மொத்தி எடுக்கும் சினிமாக்கள் எத்தனை காலம் ஓடினாலும் சந்தோஷமே; ஆனால், இடையிடையே தலையெடுக்கும் இதுபோன்ற படைப்புகள் நிச்சயம் காலத்தை வென்று நிற்கும் என்ற நம்பிக்கை எனக்குண்டு. And ஒரு புது வாசிப்புத் தலைமுறைக்கு, எவ்வித பில்டப்களும் இல்லாத, இயல்பான கதைகளும் பிடிக்கவும் கூடும் என்றே நினைக்கத் தோன்றுகிறது ! Of course I may be wrong - ஆனால் எனது gut feel சொல்வது :Manga மாத்திரமன்றி அடுத்த தலைமுறை, அழுத்தமான  காமிக்ஸையும் ரசிக்காது போகாது என்பதே ! So, ஸ்டெர்னை நீங்கள் உசத்திப் பிடித்த போது, பரபரவென்று டேபிளில் போய் குந்தி 2027-க்கான அட்டவணை சார்ந்த எனது திட்டமிடலை மறுக்கா பரிசீலிக்க ஆரம்பித்துவிட்டேன்.

நிஜத்தைச் சொல்வதானால், இந்த ஆகஸ்டின் இறுதியிலேயே அட்டவணையை லான்ச் செய்திட எல்லாமே ரெடிதான். ஈரோட்டுக்கு வந்த போதே என்னிடம் அட்டவணையும் ரெடி !  ஆனால், 'Terrific Tex தனித்தடம் இப்போதுதான் துவங்கியுள்ளது; 'Fab 5 முன்பதிவுத் தடத்திலும் ஒரே ஒரு இதழ்தான் வந்துள்ள நிலையில், அடுத்த வருஷச் சந்தாவினையும் அவசரமாய் அறிவித்து, சாதிக்கப் போவது எதுவுமில்லையே என்ற முன்ஜாக்கிரதை முனியசாமி மண்டையை நீட்டினான். அதுவும் சரிதான்... நாலு மாதங்களுக்கு முன்பாகவே அறிவித்துவிட்டு சவசவ வெனக் காத்திருப்பதற்குப் பதிலாக, எப்போதும் போலவே அக்டோபர் இறுதியில் அட்டவணையைக் கண்ணில் காட்டிக் கொள்ளலாம் என்றே தீர்மானித்தேன். And இதோ, இந்த செப்டம்பரின் நிகழ்வுகள் கூட எனது அட்டவணை சார்ந்த fine-tuning உதவியுள்ளன என்பேன்.

Honestly, 2027-ன் அட்டவணையில் ப்ளூ கோட்ஸ்களுக்கு மனதில் மட்டுமே இடம் தருவதென எண்ணியிருந்தேன். சாரி, தீர்மானமே செய்திருந்தேன். ஆனால், இரண்டு காரணங்கள் மண்டையைக் கழுவ உதவியுள்ளன. காரணம் நம்பர் ஒன்று, கோட்டையில் ஒரு குட்டிப் புயல் உங்கள் மத்தியில் உருவாக்கியுள்ள சந்தோஷ அலைகளே !! ஸ்கூபியும் ரூபியும் negative vibes துளியும் தராது, அழகாய் ஒரு கதைக்குள் travel செய்யும்போது, இந்தத் தொடரே புதியதொரு மினுமினுப்போடு காட்சி தருவதை உணர முடிகின்றது. காரணம் நம்பர் இரண்டு, நம்மிடம் கைவசம் இருந்த ப்ளூகோட்ஸ் முந்தைய இதழ்களின் பெரும்பான்மையை ஒரு ஆர்டரில் மொத்தமாய் கொள்முதல் செய்திருக்கின்றனர். So, காத்திருக்கும் 2027-ல் ப்ளூகோட்ஸ் வெளிவராத பட்சத்தில், நம் லிஸ்டில் அவர்கள் துளியும் இடம் பிடித்திருக்க மாட்டார்கள் என்பது அப்பட்டமாய் தெரிந்தது. As a result, அவசர அவசரமாய் நீலச்சட்டையினரை உட்புகுத்தியாச்சு. And ஸ்டெர்ன் போலான high quality off-beat கதைகளுக்கு இன்னுமுமே ஒரு இடமுண்டு என்பதை நீங்கள் நிரூபிப்பது கணிசமாய் சிந்திக்கச் செய்துள்ளது. Of course all said & done - இந்த ஒல்லிப்பிச்சான் எந்தக் கோட்டையை எட்டிப்பிடித்தாலுமே, டெக்ஸ் எனும் ஜாம்பவானின் விற்பனைகளுக்குப் பக்கத்துத் தெருவில் கூட நிற்க இயலாது என்பதை தினம் தினம் உங்களது online ஆர்டர்களில் பார்த்துக் கொண்டேதான் இருக்கின்றோம். So, அந்த commercial ஜாம்பவான்கள் as always தொடரத்தான் போகிறார்கள். ஒரு மாற்றத்திற்கென மாறுபட்ட களங்களை எந்த விகிதத்தில் சந்தாவினில் உட்புகுத்துவது என்பதே million dollar question !! 

இங்கே இன்னொரு விஷயத்தையும் நான் குறிப்பிட்டே தீர வேண்டும். அதுதான் புத்தகவிழா சர்க்யூட் பற்றியது.

கிட்டத்தட்ட கடந்த நான்கு ஆண்டுகளாகவே ஜூன் இறுதியில் நெய்வேலி முதலாய் வேகமெடுக்கும் புத்தகவிழா சர்க்யூட்டுகள் ரவுண்டு கட்டி கிட்டத்தட்ட மார்ச் வரை தமிழகத்தின் ஒவ்வொரு மூலையிலும் இடம்பிடித்துக் கொண்டிருந்தது நாமெல்லாம் அறிந்ததே. இந்நேரத்திற்கு மதுரை புத்தகவிழா, பின்னே கரூர், அதன் பிற்பாடு திருச்சி, தொடர்ந்து சேலம், திருநெல்வேலி, தூத்துக்குடி, விருதுநகர் என்றெல்லாம் திட்டமிடல்கள் இருந்திருக்கும். ஆனால் நடப்பாண்டினில் இப்போது வரையிலுமே மதுரைக்கான அறிவிப்புக்கே waiting. So புத்தகவிழாக்கள் circuit சீராகும் வரையிலும் என்ன எதிர்பார்ப்பதென்று யோசனையாகவே உள்ளது !   புத்தகவிழாக்கள் சார்ந்த   வரவு செலவுகள் ஒருபுறம் இருக்க, Tier 2 & Tier 3 நகரங்களில், கணிசமான ஸ்கூல் பிள்ளைகளை ஈர்க்கும் வாய்ப்புகள் நமக்குக் கிட்டி வந்தன. அடுத்ததொரு தலைமுறையை எட்டிப்பிடிக்கும் பொருட்டு அவர்களையே நாம் மலைபோல் நம்பியிருந்தோம். ஆனால் புத்தகவிழாக்கள் சீராகத்  தொடரத் துவங்கும் வரையிலும், இந்தப் பிள்ளைகளை எட்டிப்பிடிக்கும் வாய்ப்புகள் சொற்பமாகி விடுகின்றன.That is the bigger concern !

Which automatically makes the சந்தா efforts all the more precious. 2012 முதலாகவே நமது இரண்டாவது இன்னிங்ஸின் தூண்களில் இரண்டரையாக சந்தா நண்பர்கள் இருந்து வந்துள்ளனர். மீத ஒன்னரைத் தூண்களாய் - ஆன்லைன் விற்பனைகளும், ஏஜெண்டுகள் சார்ந்த விற்பனைகளும், புத்தகவிழா விற்பனைகளும் இருந்து வந்தன. இன்றைக்கோ அந்த ஒன்னரைத் தூண்களில்  ஒரு பாதி லைட்டாக ஆட்டம் கண்டுகொண்டிருக்கும் நிலையில், இனி அந்த நடுக்கத்தைச்  சரி செய்யும் பொறுப்பினையுமே சந்தா நண்பர்களே ஏற்றுக் கொள்ள வேண்டி வருமோ ? என்று ஒரே யோசனையாக உள்ளது. And இந்த நிலவரத்தில் மாதாமாதம் நான்கும் ஐந்துமாய் புக்ஸைப் போட்டு உங்களுக்கும் சலிப்பு ஏற்பட அனுமதிக்கலாகாதே என்ற பயமும் தலைக்குள் நிழலாடுகிறது. So, முன் எப்போதும் இல்லாத வகையில் இந்த 2027-க்கான அட்டவணையில் என்முன்னே காத்திருக்கும் சவால்கள் ஒரு வண்டி. எனது priorities என்னவென்று இதோ பட்டவர்த்தனமாய் லிஸ்டே போட்டு விடுகிறேனே:

 1.      மாதம்தோறும் வாசிப்பில் உங்களை குட்டிக்கரணம் அடித்தேனும் ஈர்த்தே தீர வேண்டும்.

2. தெறிக்கும் விலைவாசிகளின் உயர்வுகளை இயன்றமட்டிற்கு கட்டுக்குள்ளேயே வைத்திருக்க வேண்டுமே தவிர உங்கள் தலையில் சாத்தக்கூடாது. குறிப்பாய் எகிறி வரும் கூரியர் கட்டணங்கள் & packing material கிறுகிறுக்கச் செய்து வருகின்றன !  

3.    கடந்த சில ஆண்டுகளாகவே தொடர்ந்து வரும் அந்த சந்தாத் தொகை threshold ரூ.6200 சொச்சம் எனும் நம்பரை மீறிவிடவே கூடாது. At least ரெகுலர் சந்தாவினில்.

4.    As always கமர்ஷியல் கதைகளுக்கும் இங்கே இடம் இருக்க வேண்டும். மாறுபட்ட களங்களையும் புறக்கணிக்கலாகாது.

5.    நம் மீதான அபிமானத்திலும், நேசத்திலும் புக்ஸ் வாங்குவது அற்புதமானதொரு விஷயமே. ஆனால் அவைகள் மாத்திரமே உங்களது சந்தாக்களின் முதுகெலும்பாகிவிடக் கூடாதே. "எனக்கு இதைப் படிக்கணுமே, எனக்கு இதை ரசிக்கணுமே.." என்ற உத்வேகத்தை உங்களுக்குள் விதைத்தே தீர வேண்டும். And here - விடிய விடிய புதியவர்களைப் பற்றியும், மாறுபட்டவர்களைப் பற்றியும், புதிய யுகங்களைப் பற்றியும் நான் சிலாகிச்சாலும், ஒரு மனுஷன் 55 ஆண்டுகள் கழித்து வந்து நிற்கின்றார். சுண்டுவிரலால் அத்தனை பேரையும் 'லைனா ஓரமா போய் நின்னுக்கோங்க கண்களா' என்றபடியே வெற்றிக்கொடி நாட்டிப் போய்க்கொண்டிருக்கிறார். அவர் நமது மாயாவி மாமா என்பது நமக்கு தெரியும். கிட்டத்தட்ட அதே வீரியத்தோடு கிங் ஸ்பெஷல் நாயகர்கள் அனைவருமே இன்றளவும் விற்பனையில் சாதித்தே வருகின்றனர். So, வழுக்குப்பாறையார் தெளிய வைத்துத் தெளிய வைத்துச் சாத்துவார் என்று தெரிந்தாலும், நமது சங்கப் பொருளாளர் சங்கடப்படுவார் என்பது புரிந்தாலும், புதுப்புது ID-களில்  ஆஜராகி, நமக்குப்  பரிச்சயமான ஒருவர் அறிவுரைகள் பல நல்குவார் என்றாலும்  கிளாசிக்களுக்கு நம் மத்தியில் உள்ள இடத்தினை நான் மதித்தே தீர வேண்டும்.ஆக, ஈயம் பூசுன மாதிரியும் இருக்கணும், ஈயம் செலவாகாத மாதிரியும் இருக்கணும்; நான் இப்படி சுத்தறப்ப நீ அப்படி சுத்தணும்" என்று கவுண்டர் பேசும் டயலாக்கை வேதவாக்காக எடுத்துக்கொண்டு, மறுக்கா சந்தா இதழ்களை மறுபரிசீலனை செய்தும் வருகின்றேன். Classics are just an unstoppable force these days !!!

இந்த நொடியில் நமது 'FAB 5' தனித்தட அறிவிப்பு பற்றியும் பேசுவது பொருத்தமாக இருக்கும் என்று படுகிறது. Maybe the timing of this announcement wasn't too great. ஆனால்    இந்தத் தனித்தட அறிவிப்பில் நாம் திட்டமிட்டிருக்கும் ஐந்து இதழ்களுமே அந்த 575 ரூபாய் பணத்திற்குப் பரிபூரண நியாயம் செய்திடக்கூடிய படைப்புகளே. எந்த ஒரு இதழுமே சின்ன பிரிண்ட் ரன் என்பதற்காகக் கூடுதல் விலையில் அறிவிக்கப்பட்டிருக்கவே இல்லை. இதோ அக்டோபரில் காத்திருக்கும் "கதிரவன் கண்டிரா கணவாய்" 160 பக்கங்கள் கொண்டது - 125 ரூபாய் விலையில்தான். காத்திருக்கும் ஸாகோர் கதையும் சரி, "என் பெயர் அந்நியனும்" சரி, "உலகத்தின் கடைசி நாள்" (மார்ட்டின் பிளஸ் டயலன் டாக் சாகசமும்) சரி... will offer unbeatable value for money for sure.

"என் பெயர் அந்நியன்" ஒரு தெறிக்கும் Dark Noir ஸ்பை த்ரில்லர் சாகசம்! "உலகத்தின் கடைசி நாள்" பற்றி கேட்கவே வேண்டாம்; மார்ட்டினும் டைலன் டாக்கும் ஒன்றிணையும் போது, சர்வ நிச்சயமாய் அந்தக் கதை பத்தோடு பதினொன்றாக இராது என்று நம்பலாம். 

So alternate மாதங்களில் வரக் காத்திருக்கும் இந்த FAB 5 இதழ்களுக்கு இன்னமுமே கொஞ்சம் முன்பதிவு வலு சேர்த்தால், எங்கள் நாக்குகள் சற்றே வாய்க்குள் திரும்பிச் சென்று ஓய்வெடுக்க சாத்தியப்படும். இந்த நொடியில், வீதி வரை நீண்டு அவை தெருவினைக் கூட்டிய வண்ணமே உள்ளன! Terrific Tex மாத்திரம் இந்த நொடியில் இல்லாது போயிருந்தால், நிரம்பவே ஆட்டம் கண்டிருப்போம் என்பதுதான் வார்னிஷ் அடிக்காத நிஜம். So, ஒவ்வொரு மாதமுமே ஏதேனும் ஒரு புள்ளியில் கவனங்களைக் குவிக்கும் ஒரு இதழாவது இருந்திடல் ரொம்பவே அத்தியாவசியம் என்றாகியுள்ளது ! ஒற்றை மாதத்தினை கொஞ்சம் இலகுவாய் விட்டால் கூட அந்த tempo குறைந்து விடுகிறது. And அந்த இதழ் சார்ந்து நீங்கள் செய்திடும் அலசல்கள், அந்த இதழை மாத்திரமன்றி, அந்த மாதத்து விற்பனையையுமே ஒரு புது உச்சத்திற்கு இட்டுச் செல்வதைப் பார்க்க முடிகின்றது. You have been simply awesome these last 2 months folks !! இப்போது நாம் தம் கட்ட முனைந்து கொண்டிருப்பது, டெக்ஸ் மாமூலாய் சலூனில் சந்திக்கும் ஒண்ணேமுக்கால் அணா வில்லன்களோடு அல்ல! ஒவ்வொரு எதிராளியும் மெஃபிஸ்டோவுக்குச் சித்தப்பாவாய், யமாவுக்கு மச்சானாய், ஆங்க ஓங்கமாய் உலகத்தைக் கடவாய்க்குள் போட்டு விழுங்கும் தடிமனுடன் நிற்கின்றார்கள். So, முன் எப்போதையும் விட உங்களது ஒத்தாசைகளும், உறுதுணைகளும் இந்த நொடியில் ரொம்பவே தேவை.

உங்களை மாதம்தோறும் புதுப்புது குஷிப் படலங்களில் ஆழ்த்த, ஆன அத்தனை குட்டிக்கரணங்களையும் அடிக்க ஃபிரெஷ்ஷாகத் தயாராகி வருகின்றோம். இதோ காத்திருக்கும் அக்டோபரில் உங்களுக்கு சின்னதொரு சர்ப்ரைஸ் getting ready. அதை தயார் செய்துவிட்டுப் பேசுகிறேனே!இப்போதைக்கு அது சார்ந்த பணிகளுக்குள் பிசியாக வேண்டியிருப்பதால் நடையைக் கட்டுகிறேன்.

Bye guys, see you around! And thanks for making this September just wonderful! Bye for now!

முன்கூட்டிய விநாயக சதுர்த்தி நல்வாழ்த்துக்கள் !!   

சிறப்பாய் ஒரு செப்டம்பர் ..!

 நண்பர்களே, 

வணக்கம். யுகங்களுக்கு முன்பானதொரு நிகழ்வு போல் உள்ளது - புக்ஸ் வெளியான தினத்தில் ஒரு பதிவையும் போடும் போது. முன்பெல்லாம் பக்கத்து வீட்டில் மாடு கன்று போட்டிருந்தால் அதற்கு ஒரு பதிவு, ஆபீஸ் போகும் வழியில் பதநீர் விற்றுக் கொண்டிருந்தால் அதற்கு இன்னொரு பதிவு என்றெல்லாம் கூத்தடித்துக் கொண்டிருந்தோம். ஆனால் வாட்ஸ்அப் கம்யூனிட்டியில் பிஸியான பிற்பாடு கொஞ்சம் கொஞ்சமாய் அந்தப்  பழக்கம் மலையேறி இருந்தது. And இரு வாரங்களாய், ஒழுங்குப்  பிள்ளையாய் பதிவு போட ஆரம்பித்த பிற்பாடு, இந்தப்  பழக்கத்திற்குமே ஒரு புனர்ஜென்மம் தந்தால் தப்பில்லை என்று பட்டது. And அதற்கு கூடுதலாய் உந்துசக்தி தந்தது ஒரு ஒடிசலான உருவமே. In fact என் பார்வையில் இந்த மினி பதிவின் நாயகனே அவர்தான். 

ஒவ்வொரு மாதமும் அட்டவணையில் முன்கூட்டியே அறிவித்த இதழ்களை slot in செய்துவிட்டு அவற்றுக்குள் தத்தகா புத்தகா என்று உருண்டு புரண்டு எப்படியேனும் முதல் தேதிக்கு தயார் செய்வது என்பது இப்போதெல்லாம் நம் ஆட்களுக்கு தூக்கத்திலும் சாத்தியம் என்ற ரேஞ்சுக்கு நகர்ந்துள்ளது. தாமதம் என்று எழும் பட்சத்தில் முக்காலேமூன்று வீசம் அது இந்த முழியாங் கண்ணனின் சோம்பல் காரணமாய் இருந்தால்தான். And ஏற்கனவே குறிப்பிட்டிருந்தது போல ஆண்டின் கிளைமேக்ஸ் பகுதியில் எப்படியோ ஒரு வண்டி இதழ்கள் குழுமி விடுவதும் இப்போதெல்லாம் ஆண்டுதோறும் நிகழ்ந்து வருகின்றது. And அப்படிப்பட்ட பிஸியான மாதங்களில், பணிகளை முடித்த கையோடு நெட்டி முறிப்பது என்பது மெய்யாலுமே ஒரு அட்டகாச அனுபவம்.

இதோ என் முன்னே செப்டம்பரின் ஐந்து இதழ்களும் கலர்கலராய், சைஸ் சைஸாய், மினுமினுத்துக் கொண்டிருக்கின்றன. இளம் டெக்ஸ் ஒருவரைத் தாண்டி பாக்கி நான்கு இதழ்களுமே கலர் என்பதால் - மேஜை மீது பரப்பிப் போட்டுக்கொண்டு ஒவ்வொன்றையும் 'ஆ'வென்று பராக்குப் பார்த்துக் கொண்டே இருக்கிறேன். As cover pages go - இம்முறை யுத்தமே : டெக்ஸுக்கும், ஸ்டெர்னுக்கும் மத்தியில்தான் என்பேன். "எமனுடன் ஒரு யுத்தம்" அட்டைப்படத்தில் அந்த கெத்து நமக்கு பரிச்சயப்பட்ட ஒன்று என்றால்,  "விதி எழுதிய விசாரணை"யில் சோகம் படர்ந்த அந்த முகத்தோடு ஜெயில் செல்லுக்குள் ஸ்டெர்ன் அமர்ந்திருப்பது வானவில்லின் மறுமுனை. மஞ்சள் சட்டைக்காரரிடம் அந்த கம்பீரத்துடன் ஒரு வசீகரம் தென்படுகிறது எனில், இந்த நாகரீக வெட்டியானிடமும் ஏதோ ஒரு இனம் சொல்ல முடியா ஈர்ப்பு இருப்பதை என்னளவிற்காவது மறுக்க இயலாது. So இம்மாத அட்டைப்படப் போட்டியில் எனது ஓட்டு ஸ்டெர்னுக்கே. And ஒரு பேமானி எடிட்டராக அல்லாது, காமிக்ஸ் ஆர்வலனாக மாத்திரமே இருந்திருக்கும் பட்சத்தில் இம்மாதம் முதலில் வாசிக்க நான் தேர்ந்தெடுத்திருக்கக் கூடியதுமே "விதி எழுதிய விசாரணை"யாகத் தான் இருந்திருக்கும். இன்னமும் யோசிக்கின்றேன் - இந்த மனுஷனை முதல்வாட்டி பார்த்த போதே தமிழுக்குக் கொண்டு வரும் உந்துதல் எழுந்தது ஏன் என்று. பெருசாய் ஆக்ஷன் கிடையாது தான். அண்டர்டேக்கரைப் போல இவர் ஒரு அதிரடிக்காரரும் அல்ல தான். நமக்கு நிரம்பவே பழக்கப்பட்ட வன்மேற்குப் பின்னணி - ஆனால் முற்றிலும் வேறொரு பாணியில் நம்மோடு உரையாடுகின்றது !! And டமால் டுமீல் நங் கும் என்றெல்லாம் அல்லாது மெல்லிய உணர்வுகளோடு இந்த மெலிந்த தேகக்காரரை படைப்பாளிகள் பயணிக்கச் செய்திருப்பது முதல் புரட்டலிலேயே தெரிந்தது தான்.இருந்தாலுமே எனக்கு இவர் மீது ஒரு soft corner எழாது போகவில்லை. நம்பினால் நம்புங்கள் - முன்னொரு காலத்தில்...ரொம்ப ரொம்ப முன்னொரு காலத்தில்.... நம்ம மண்டை கூட ஸ்டெர்னின் இஸ்டைலில் தொங்கும் கேசத்துடன் காட்சி தந்தது தான் அவர் பக்கமாய் அணி சேர உதவிய ஒரு காரணமோ என்னவோ??!! 

இன்னும் நிறைய பேருக்கு இதழ்களே கையில் கிடைத்திருக்காது என்பதாலும் இன்னும் பலர் வாங்கி இருக்கவே மாட்டார்கள் என்பதாலும், இங்கு ஸ்பாய்லராக நான் பெரிதாக எதையும் பேசி விடக் கூடாது என்பதில் தெளிவாக இருக்கின்றேன். மாறாக இவற்றுள் என்னை என்ன ஈர்த்தது என்பதை சொன்னால் maybe மதில் மேல் பூனையாய் நிற்கக்கூடிய நண்பர்களுக்கு தீர்மானம் செய்வது சுலபமாகி விடக்கூடுமோ என்னவோ. Without doubt - இந்த ஆல்பத்தின் பிரதம நாயகர் : சித்திரப் பணியையும், கலரிங் பணியையும், ஒருசேரச் செய்திருக்கும் ஜூலியன் மாஃப்ரே தான். அந்த முதல் பக்கத்திலேயே நியூ ஆர்லியன்ஸ் நகரின் ஒரு ஏரியல் ஷாட்.... அதுவும் ஒரு மழை பெய்யும் தினத்தில். அடுத்த பிரேமில் கல்லறைத் தோட்டத்தில் வெட்டியானும், சக பணியாளரும் பிஸியாக இருக்கும் காட்சியோடு துவங்கும் அந்த கதையில் நியூ ஆர்லியன்ஸ் நகரும் சரி, அதன் மாறுபட்ட கட்டிடங்களும் சரி, கதை சொல்லலில் ஒரு மௌனப்  பங்கேற்றிருப்பதாக எனக்குப் படுகின்றது. ஒவ்வொரு லாங் ஷாட் பக்கத்திலும் பின்னணியில் தெரியும் கட்டிடங்களை மறக்காமல் பாருங்களேன் folks - ஒரே ஸ்டைலில் இரண்டாவது கட்டிடம் இருப்பதாகத்  தெரியவே செய்யாது. And கதையைப் பொறுத்தவரை, எப்போதும் போலவே மெலிதான மனித உணர்வுகளே இங்கு பிரதானமாக்கப்பட்டுள்ளன. பிழைப்பு நாடி புது மண்ணில் வேர்பிடிக்க எத்தனிக்கும் மரங்கள் என்ன மாதிரியான இன்னல்களை சந்திக்கின்றன என்பதை பக்கம் 73-ல் கதை முடியும் பிரேமில் ஓவியர் மௌனமாய் சொல்லி இருப்பது ஒருநூறு வீரியமான வரிகளை விட வலியவை !!

And இங்கே நான் குறிப்பிட விரும்பும் இன்னொரு விஷயமும் உண்டு. டின்டின் கதைகளுக்கு போடப்படும் சித்திர பாணிக்கு லைன் கிளேர் என்று பெயருண்டு என ஏற்கனவே சொல்லி இருந்தேன். அதாவது பெரிதாய் பேக்ரவுண்ட், ஏகமாய் முகபாவங்களில் டீடைல்ஸ் என்றெல்லாம் இல்லாது, சிம்பிளாக இப்படி வரைந்தால் மூக்கு, அப்படி வரைந்தால் வாய், அப்படி வரைந்தால் கண்கள், இப்படி விரிந்தால் கோபம், இப்படி சுருங்கினால் கடுப்பு என்று சகலத்தையும் மிகச்  சுலபமான நேர்கோடுகளுக்குள் அடக்கும் அந்த பாணியை ஜாம்பவான் ஹெர்ஜ் தனது அடையாளமாக்கி இருந்தார். அதே ரேஞ்சுக்கு இல்லாவிடினுமே இங்கும் ஓவியர் முகபாவங்களை இயன்ற மட்டிற்கு பெரிய மெனக்கெடல்கள் இன்றி அதே சமயம் அசாத்தியமாய் வேறுபடுத்திக் காட்ட கதை நெடுக உழைத்திருப்பது கண்கூடு. ஒற்றைப் பக்கத்தில் நம்மை ஒட்டுமொத்தமாய் மிரளச் செய்வதெல்லாம் இந்த ஓவிய பாணிக்குக் கிடைத்திருக்கும் ஒரு அங்கீகாரம் என்றே சொல்வேன். புரட்டுவோர், படிப்போர் யாரையும் பக்கம் 70 ஒரு புரட்டு புரட்டாமல் விடாது என்பது எனது திட நம்பிக்கை. "Sorry bro, எனக்கு பொழுதுபோக்கே பிரதானம், 'நொய் நொய்' என்று நகரும் கதைகளெல்லாம் நமக்கு சரிப்படாது" எனும் அணியாக நீங்கள் இருக்கும் பட்சத்தில் that's absolutely fine too folks. ஸ்டெர்ன் பக்கமாய் வராது ஒரு U டர்ன் அடித்து விடுங்கள். இது மெதுவாக நகரும் மென்மையான உணர்வுகளின் பிரவாகம் மட்டுமே. எனக்கு பிடித்திருந்தது, உங்களுக்கும் பிடித்திருக்கும் பட்சத்தில் ஹாப்பி அண்ணாச்சி. இல்லாது போனாலும் no worries.

இம்மாதத்தின் எனது இரண்டாவது வாசிப்பாக இருக்கக்கூடியது நமது பாயாசக்கார பாசக்காரர் அடிக்கடி குறிப்பிடும் ஓடிக்கொண்டிருக்கும் இளமதிகாரியே. ஆத்திச்சூடி எப்போதுமே தலைப்புகளுக்கு செட் ஆகும் பட்சத்தில், ஒரு தெறிக்கச் செய்யும் vibe தரும் என்பது எனது நெடுங்கால நம்பிக்கை. And அது இம்மாதமும் மெய்யாகியுள்ளது. இந்தப் பெயரானது இளம் டெக்ஸின் தொடரின் எந்த ஒரு ஆல்பத்துக்குமே பொருந்தக்கூடிய generic வகை என்பதை மறுக்கவே மாட்டேன். So, ஓராண்டுக்கு முன்பாகவே கதைகளை, பெயர்களை இறுதி செய்யும் வேளைகளில் இது போலான தலைப்புகள் அவ்வப்போது எனக்குக்  கை கொடுப்பதுண்டு. And பின்னாட்களில் அந்தக் கதைகள் ரெடியாகி, அவற்றுள் பணியாற்றும் சமயம், பெயர்கள் பொருந்திப் போவதைக் கவனிக்கும் போது, "ச்சே ... பின்னிட்டடா மாப்ள" என்று நமக்கு நாமே சால்வை போர்த்திக்கொள்ளத் தோன்றும். And இந்த மூன்று அத்தியாய சாகசத்தில் எனக்கு நிரம்பவே பிடித்திருந்தது - முன்கதை, பின்கதை, சைடு கதை என்றெல்லாம் கொக்கிகளைப் போடாது, 'ஏக்'தம்மில் மூச்சிரைக்க ஓட்டமெடுக்கும் கதையாகவும்  இருந்தது தான் !   என்னதான் அத்தனை கதைகளுக்குள்ளும் புகுந்து, அன்னம் தண்ணீர் புழங்கி இருந்தாலுமே, அந்த மாதம் முடிந்த கையோடு அவை சார்ந்த cache மெமரிகளை அப்படியே ரீசைக்கிள் பின்னுக்கு அனுப்பி விடுவது வழக்கம். So, நாலு வருஷங்களுக்கு முன் வந்த கதையில் இந்த அப்புச்சி அங்கே வந்து நாலு அப்பு அப்பினார் என்றோ, இந்த அண்ணாச்சி அந்த சாகசத்தில் உசிரை கொடுத்தார் என்றோ கதைகளின் ஊடே குறிப்புகள் எழும்போது மண்டையை மங்கு மங்கென்று சொரிந்து கொள்ளவே தோன்றும். ​இம்முறை அதுபோலான இடர்கள் ஏதுமின்றி, கோவையின் ஜி.டி.நாயுடு ஃபிளைஓவரில் 'சல்' என்று வண்டி பறப்பது போல இளம் டெக்ஸும், டைனமைட்டும் தூள் கிளப்புவது செப்டம்பரின் செம ஹைலைட் என்பேன். And பாயாசம் போடும் எண்ணத்தில் இருப்போர் கூட இதில் relate செய்திட ஒரு வசனம் உள்ளது. எங்க எந்த context-ல் என்று தேடிப் பிடிப்பது உங்க வேலை மக்களே.  ...

Moving on, இம்மாதத்தின் எனது மூன்றாவது வாசிப்பாக இருக்கக்கூடியது 'கோட்டையில் ஒரு குட்டிப் புயல்' தான். ஒரு போஷாக்கான பொடியன் கையை சப்பிக் கொண்டிருக்க, பின்னணியில் நமது சார்ஜன்ட் மாட்டின் மடியில் ஆராய்ச்சி செய்து கொண்டிருக்க, அந்த யுத்தகளம் ஒரு குட்டி நர்சரி போல் காட்சி தருவது ஆரம்பமே வித்தியாசமானது என்று பறைசாற்றுகிறது. பக்கத்தைப் புரட்டும் முதல் நொடியில் என்னை மிரளச் செய்வது - அந்தக் கலர் கூட்டணி தான். சும்மா பச்சை பசேல் புல்வெளிகளும், அடர்நீல ராணுவச் சீருடைகளும், பளீரென்ற மஞ்சள் தொடுவானப்  பின்னணிகளும், எமிலியின் பஞ்சுமிட்டாய் கலர் கவுன்களும் பக்கத்துக்குப் பக்கம் கண்ணைப் பறிக்கின்றன என்று சொன்னால் அது மிகையே நஹி. ​நான் ஹாட்லைனில் குறிப்பிட்டிருந்தது போல, இந்த சாகசம் முழுக்கவே ஸ்கூபிக்கும், ரூபிக்கும் செம டஃப் தருவது கோட்டையின் கர்னல் தான். கதையோடு பயணிக்கும் ஒவ்வொரு நொடியும் அந்த மனுஷன் வரும் பக்கங்களிலெல்லாம், உற்சாக மீட்டர், பரபரப்பு மீட்டர் 'பச்சக்' என உச்சம் செல்வதை பேனாபிடிக்கும் போதே உணர முடிந்தது.

​இங்கொரு நிஜத்தை சொல்லி வைக்கட்டுமா? 2027 அட்டவணையில் இந்த நீலச்சீருடையினர் இடம்பிடிக்கப் போகின்றனரா ? இல்லையா ? என்பதை நிர்ணயம் செய்திட இந்த இதழே உதவிடக்கூடும் என்று எனக்கு மண்டைக்குள் ஒரு சிந்தனை. So all the more reason for you to read and share your thoughts please 🙏🙏

​அப்புறம் GEN Z தளத்தில் குட்டிப்பசங்களுக்கான "புதுசாய் ஒரு பூதம்". இதுவுமே கலரில் அந்த கியூட்டான படுக்கவச சைஸில் பட்டையைக் கிளப்புவதாகவே எனக்குத் தோன்றுகிறது. ஆனால் இந்தக் காக்காவுக்கு, கண்ணில் தெரியும் முட்டையெல்லாம் பீமா ஜூவல்லரி சொக்கத்தங்கமாய் தென்படுவது இயல்பே எனும்போது - நிஜ ஜூரிகளாய் நீங்களே இருக்க முடியும். எது எப்படியோ இந்த ஜூனியர் டிடெக்டிவ்ஸ் கதைத் தொடரானது இந்த சாகசத்தோடு நிறைவு பெறுகிறது. And இந்த GEN Z தளத்திற்கு சந்தா கட்டி இருப்போர் தவிர்த்து ரொம்பச் சிலரே இதை தனிப்பட்ட முறையில் வாங்கி வருவதால், அடுத்த ஆண்டிற்கு GEN Z ஒரு பெரிய கேள்விக்குறியே !!

Last but not the least, TERRIFIC TEX தனித்தடத்தின் 'எமனுடன் ஒரு யுத்தம்' - நம்மவரின் ஒன் ஷாட் சிங்கிள் ஆல்பம். இது பாக்கெட் சைஸில், நியூஸ்பிரண்ட்டில் வெளிவந்ததொரு சாகசம் என்பது நினைவுள்ளது. And தற்செயலான ஒற்றுமையாய், அடுத்தடுத்த மாதங்களில் அடுத்தடுத்த இதழ்களாய் 'எல்லையிலொரு யுத்தம்' and 'எமனுடன் ஒரு யுத்தம்' என கிட்டத்தட்ட ஒரே போலான கதைக்களங்களோடு ஆல்பங்களும் வெளிவந்திருப்பது வியப்பே. புதுசாய் படிப்போருக்கு கிளாசிக் டெக்ஸ் படைப்புகளின் புராதனம் லைட்டாக கண்ணில் படக்கூடும் தான். இது பெரியவர் ஜி.எல். போனெல்லி மற்றும் துவக்க நாட்களின் ஓவியர் கேலப்பீனி பணியாற்றிய ஆல்பமே. And இப்போதெல்லாம் மௌரோ போஸெலி அவர்களின் வேற லெவலிலான 'தல' கதைகளைப் பார்த்த பின்பு, இங்கே லைட்டான நெருடல் எழும் பட்சத்தில் - மிரட்டும் கலரும் சரி, அந்தப்  பரபரப்பான ஆக்ஷனும் சரி, அதனை சமன் செய்துவிடும் என்று நம்பலாம்.​நம்மில் கணிசமானோருக்கு இது முதல் வாசிப்பாகவே இருக்கும் என்று எனக்குத் தோன்றுகிறது. Because 1980-களின் இறுதிகளில் இது ஒரிஜினலாக வெளிவந்த சமயத்தில் வாசித்து வந்தோரில் இன்று தொடர்ந்திடும் நண்பர்களின் சதவீதம் ரொம்பவே குறைச்சலாக இருக்கும் என்பது உறுதி. So நிச்சயமாக இந்த quickfire ஆல்பம் ரசிக்கத் தவறாது என்பது எனது நம்பிக்கை.

ஆக, ஐந்து இதழ்களோடு இந்த செப்டம்பர் உங்கள் முன்னே கடைவிரித்து நிற்கின்றது.

• ​ஒரு கிராபிக் நாவல்,
• ஒரு ஹியூமர் ஆல்பம்,
• ஒரு ஹை வோல்டேஜ் வன்மேற்கு சாகசம்,
• ஒரு கிளாசிக் வன்மேற்கு சாகசம்,
• ஒரு சுட்டீஸ் குட்டி இதழ் 

என்று சுவைகளிலும் வெரைட்டி காத்துள்ளது.

​So யாருக்கு எது பிடித்திருந்தாலும், அவற்றிலிருந்து வாசிப்பைத் துவக்கிய கையோடு, நிறைகுறைகளைச் சுட்டிக்காட்டி, உங்களது எண்ணங்களை பதிவு செய்திடும்படி yet again கேட்டுக்கொள்கிறேன் folks. And ஸ்டெர்ன் ஆல்பத்தை வாசிக்க நீங்கள் தயாராகி வரும் பட்சத்தில், please do try it when you are relaxed and free. ​பக்கங்கள் 72 இருந்தாலும் வாசிப்புக்கென அரைமணி நேரம் பிடித்தாலே ஜாஸ்தி என்பேன். So நடுநடுவே மற்ற பணிகளுக்கு நேரம் தர அவசியம் இல்லாததொரு அரைமணி நேரத்தை இந்த நவீன வெட்டியானுக்கென ஒதுக்கினால் இவர் தரக்கூடிய அனுபவம் ரொம்பவே வித்தியாசமானதாக இருக்கும் என்பேன். Give it a try please.

​ரைட்டு...அக்டோபரின் ஜான் பிளாக்ஸாடுடன் பயணத்தைத் தொடர கிளம்புகிறேன் guys. ​Happy reading and happy sharing too. Bye for now...See you around !!

பேரைச் சொல்லவா.... 🎵🎵

 நண்பர்களே, 

வணக்கம் கபாலி படத்தில்  தலைவர் பேசும் வசனம் போல "வந்துட்டேன்னு சொல்லு.... போன மாதிரியே திரும்பவும் வந்துட்டேன்னு சொல்லு...." இன்று இல்லாவிட்டாலுமே, ஒரு ஜாலியான அடுத்த இன்னிங்ஸை துவங்கத் தேவையான உத்வேகத்தை போன வாரமே நீங்கள் கணிசமாய் வழங்கி விட்டுள்ளீர்கள். Thanks a ton all !! சந்தர்ப்பம் வாய்க்கும் போதெல்லாம் பதிவுகளைப் பறக்க விட வேண்டியதுதான் என்று மண்டைக்குள் மறுக்கா பதிவு செய்து கொண்டுவிட்டேன். காத்திருக்கும் செப்டம்பர் இதழ்களின் மீதங்களைப் பற்றி பேசுவதை தாண்டி இந்தப் பதிவில் எதனைப்  எழுதுவதென்று யோசிக்க அவசியமே ஏற்பட்டிருக்கவில்லை - becos வாரத்தின் நிகழ்வு ஒன்று பதிவின் தலைப்பை எனக்கு தேடித்தந்துவிட்டது...! 

வேறொன்றுமில்லை folks.... 2027 சார்ந்த அட்டவணைக்கான பணிகள் கிட்டத்தட்ட ஓவர் என்ற நிலையில் கதைகளுக்குப் பெயர் வைத்து finishing touches தந்து கொண்டிருந்தேன். ஜூனியர் எடிட்டருக்கு இப்போதெல்லாம் நான் பணியாற்றும் விதம் அத்துப்படி. காலையில் 6 மணிக்கு எழுந்தால் "ஆறரைக்கு ஆளைக்  காணோம்... !" என்று பெயர் வைப்பேன் என்பது தெரியும். 7 மணிக்கு எழுந்தால் ""எமனின் நம்பர் ஏழு " என்று பெயர் சூட்டுவேன் என்பதும் தெரியும். So நான் பணியாற்றுவதைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தவர், "ஒரே பெயரை மறுக்கா ரிப்பீட் செய்யாமல் எப்படி பார்த்துக் கொள்வீர்கள் ?" என்ற கேள்வியை முன்வைத்தான். நம்ம கைவண்ணத்திலேயே கிட்டத்தட்ட 1200 இதழ்கள் தயாராகி உள்ள நிலையில் எனக்கே அந்த கேள்வி 'ஆமால்ல....ஒரே தலைப்பை இருவேறு கதைகளுக்கு வைத்தும் தொலைத்திருக்கலாமோ ??' என்ற பீதி உருவாகியது. எதையோ சொல்லிச் சமாளித்துவிட்டு முந்தைய இதழ்களின் பட்டியலை எடுத்து ஒருவாட்டி வாசித்துக் கொண்டிருந்தேன். அந்த நொடியில் தோன்றியதுதான் தலைப்புகளை மையமாக்கி ஒரு பதிவு எழுதினால் என்ன என்று....?

ஒவ்வொரு கதைக்குமான முதல் திறவுகோல் அதன் தலைப்பு தான் என்பது நமக்குத் தெரியும். இந்தத்  தலைப்புகள் எவ்விதம் தலைக்குள் உதிக்கின்றன ? என்பது எனக்கே இன்றளவும் பிடிபடாத ஒரு புதிரே. வழக்கம் போல ரிவர்ஸ் கியர் போட்டு, லயனின் துவக்க நாளில் போய் நின்றால் - அந்த முதல் இதழான "கத்திமுனையில் மாடஸ்டி" கண்முன்னே நிழலாடுகிறது. ஒரிஜினலாய் இந்தக் கதையின் ஆங்கிலத்திலான பெயர் "The Vanishing Dollybirds"  - அதாவது "மாயமாய் மறைந்து போகும் சிட்டுக்கள்" என்ற அர்த்தத்தில்..! அதுவரையிலும் முத்துக்காமிக்ஸில் பெயர் வைப்பதைப் பார்த்திருந்து பழகியவனுக்கு, முதன்முறையாக நாமளே ஒரு பெயர் சூட்டணுமோ ? என்ற கேள்வி எழுந்தபோது, மண்டை மொத்தமாய் blank ஆகிப் போயிருந்தது. ஏதேதோ யோசித்துப் பார்த்தாலும், அன்றைக்கு சுத்தமாய் வண்டி செல்ப் எடுக்கவே இல்லை. முத்துக்காமிக்ஸில் அன்று மேனேஜராகப் பணியாற்றி வந்த பாலசுப்பிரமணியனிடம் ஒரு டைட்டில் மட்டும் வைக்கச் சொல்லி கேட்போம் என்றால் - நம்ம ஈகோ அதற்கு இடம் தரவில்லை. அந்தக் கதையின் sequence-ல் மாடஸ்டி இலக்காகி நிற்க, வில்லி கார்வின் அவளைச் சுற்றி கத்திகளை வீசுவார். அந்த ஒரு சீன் மனதில் ஸ்பஷ்டமாய் பதிந்திருக்க, "கத்தி முனையில் மாடஸ்டி" என்ற பெயர் உதயமானது. இது யாரோட கதை என்பதையும் தலைப்பிலேயே சொன்னது போலாயிற்று ; கொஞ்சம் பரபரப்பும் சேர்ந்த டைட்டிலாகவும் அமைந்துவிட்டது என்று நினைத்து அதையே லாக் செய்துவிட்டேன். இன்று யோசிக்கும் போது, அந்தக் கதைக்கு நிச்சயமாய் இன்னும் கொஞ்சம் பெட்டராய் தலைப்பு சூட்டியிருக்கலாம் என்றே படுகிறது. இரண்டாவது இதழுக்குச் சூட்டிய பெயரானது, முழுக்க முழுக்க முத்துக்காமிக்ஸின் தலைப்புகள் தந்த influence தான் காரணம் என்பேன். "மாயாவி in மாம்பலம்"..... "ஜானி in ஜக்கம்பட்டி"..... "லாரன்ஸ் in தல்லாகுளம்" என்று வைக்காத குறையாய், "இமயத்தில் மாயாவி"..... "நயாகராவில் மாயாவி".... "ஜானி in ஜப்பான்".... "ஜானி in லண்டன்".... என்ற ரீதியில் அந்நாட்களது முத்துக்காமிக்ஸ் இதழ்களில் சாகசங்கள் அரங்கேறும் நகரங்களை தலைப்போடு இணைத்திருப்பது என் நினைவில் இருந்தது. மாடஸ்டியின் அந்த இரண்டாவது ஆல்பமானது ஒரிஜினலாய் "The Junkmen" என்ற பெயருடன் இங்கிலீஷில் வெளிவந்திருந்தது. ஆனால் கதைக்களமோ இஸ்தான்புல் என்றவுடன் பச்சக்கென "மாடஸ்டி in இஸ்தான்புல்" என்று ஜோலியை முடித்துவிட்டேன். 

என் பார்வையில் மெய்யாலுமே கொஞ்சம் அர்த்தத்துடன் அமைந்த முதல் தலைப்பானது நமது தானைத்  தலைவரின்  "எத்தனுக்கு எத்தன்" தான் என்பேன் ! அங்குமே original பெயர் அட்டகாசமான ஒன்று The Man Who Stole New York. தமிழில் "நியூயார்க்கைத் திருடிய ஸ்பைடர், ஸ்பைடர் திருடிய நகரம், நகரத்தைக் காணோம், தலைநகரில் டெரர் என்றெல்லாம் ஏதேதோ யோசித்துப் பார்த்தது எனக்கு நினைவுள்ளது. ஆனால் அங்கெல்லாம் எழுந்த முதல் practical சிக்கலை அன்றுதான் அனுபவித்தேன். இன்றைக்குப் போல digital-ல் எழுத்துருக்களை உருவாக்க முடியாது என்பதால் ஓவியர்களே பெயர்களை அழகாய் எழுதித் தருவதுண்டு. எனது original-ஆன முழுப் பெயரைப் போல - சிங்கம்புணரியில்  ஆரம்பித்து ஸ்ரீ லங்கா  வரை நீண்டு செல்லும் title ஆக இருந்தால் painting-க்குள் அதை அடக்குவது நாக்குத் தள்ளும் வேலையாகி போய்க்கொண்டிருந்தது. So கொஞ்சம் க்ரிஸ்ப்பான பெயராய்  இருந்தால் தேவலாம் என்று எதார்த்தம் சொல்லியது. பற்றாக்குறைக்கு இது pocket size வேறு. ஆகையால் "ராஜாதிராஜ... ராஜகம்பீர.... ராஜமார்த்தாண்ட... என்றெல்லாம் இழுத்துக் கொண்டு போக இடமே இல்லை. அந்த நொடியில் எங்கேயோ மண்டைக்குள் strike ஆனதுதான் எத்தனுக்கு எத்தன் என்ற தலைப்பானது. அந்த இளிக்கும் ஸ்பைடரின் close-up மண்டையோடு இந்த title அழகாய் gel ஆனதாக எனக்குப் பட்டது. And the rest is history.....

அடுத்த மாதம் வந்த ஸ்பைடர் கதைக்கோ பெயர்  வைப்பது மறுபடியும் தண்ணீர் குடிக்கச்  செய்யும் சிக்கலாகிப் போனது. எதேதோ முயற்சித்துப் பார்த்தாலும் நச்சென்று  எதுவும் அமையவில்லை. அந்நாட்களில்  "டக்கர்" என்ற வார்த்தை தமிழ் கூறும் நல்லுலகத்துக்கு அறிமுகமாகி சரளமாய் பேச்சுநடையில் ஐக்கியமாகியிருந்தது. அத்தனை போதாதா நமக்கு ? அந்த மெயின் வில்லனுக்கு "டாக்டர் டக்கர்" என்று பெயர் சூட்டிய கையோடு அதையே கதைக்கும் தலைப்பாக்கி வைத்தேன். மிச்ச மீதியை நமது சிரசாசன SMS-காரர் பார்த்துக் கொண்டார். தொடர்ந்து நாட்களில் கபாலர் கழகம், பாதாளப் போராட்டம், கொலைப்படை என்று வண்டி தடதடக்க ஆரம்பித்ததெல்லாம் நமது இஸ்திரியின் ஒரு பக்கம். ஓரளவிற்கு தலைப்புகளெல்லாம் நேர்கோட்டில் தட்டையாகவே லயனின் துவக்க நாட்களில் அமைந்திருந்தன என்று சொல்வதுதான் பொருத்தமென்று நினைக்கிறேன். எல்லாமே கதையை நேரடியாய் சுட்டிக்காட்டும் விதத்தில் - பழிவாங்கும் பொம்மை, காணாமல் போன கடல், யார் அந்த மினி ஸ்பைடர், தலைவாங்கிக்  குரங்கு என்ற ரேஞ்சிலேயே இருந்து வந்தன. எனக்குத் தெரிய தலைப்புகளில் கொஞ்சமாய் ஒரு வித்தியாச பாணியைத் துவக்கித் தந்தது நமது திகில்தான். 

ஒரு iconic தலைப்பாக, 40 ஆண்டுகள் கழித்தும் தொடர்ந்திடும் இரத்தப் படலம் அதற்கொரு உதாரணம் என்பேன். எனக்கு நினைவில் உள்ள வரைக்கும் அந்நாட்களில் maximum மொக்கை போட்டது இந்த தலைப்பிற்காகத் தான். கதையே முற்றிலும் வித்தியாசமான பாணியிலானது.... and நாம் எதிர்பார்த்திருந்ததற்கு நேர்மாறான துவக்கம் கொண்டது. இந்த அழகில் கதை ஒரு தொடர் வேறு. So, இழுத்துப் போட்டு மொத்துவீர்களா..? தெளிய வைத்துச் சாத்துவீர்களா ? என்பது மட்டுமே அன்றைக்கு எனது பிரதான பயமாக இருந்தது.​ எத்தனை யோசித்தாலும் ஒரு கிளாசிக் தலைப்பு அமையவே இல்லை. "நினைவைத் தொலைத்தவன்".... "நினைவுகளைத் தேடி"..... "இறந்தகால வேட்டை" என்றெல்லாம் மொக்கை மொக்கையாய் தலைப்புகள் தான் தலைக்குள் தாண்டவமாடின. அன்றைய குழப்பத்தில். out of the blue தோன்றியது தான் இரத்தப் படலம் என்ற அந்த டைட்டில். ​தலையில் காயம்பட்டு நினைவிழந்த நிலையில் நமது XIII கரை சேரும் போது, ஏதோ ஒரு sequence-ல் அவரது நினைவுகள் முழுமையும், ரத்தக் கசிவில் அழிந்து போயிருக்கக்கூடும் என்பது போன்றான காட்சி எனக்கு முக்கியமானதாகப் பட்டது. ஆக, கதை நெடுக ரத்தம் சிந்துவது ஒரு பக்கம் இருக்க, நாயகனின் அந்த நினைவற்ற நிலைக்கே மூளையைச் சூழ்ந்திருக்கும் ரத்தப்படலமே காரணம் என்ற ரீதியில் தலைப்பு அமைந்தால் மோசமில்லை என்று தான் நினைத்தேன். 40 ஆண்டுகள் கழித்தும் நமது பயணத்தில் அதிகம் உச்சரிக்கப்பட்டிருக்கும் பெயராக அது பின்நாட்களில் அமைந்திடும் என்பது அன்றைய 19 வயது எடிட்டருக்கு சர்வநிச்சயமாய் தெரிந்திருக்க வாய்ப்பே இல்லை. கேப்டன் பிரின்ஸின் பனிமண்டலக் கோட்டை என்ற தலைப்புமே எனக்கு கம்பீரமானதாய் அன்றைக்கே பட்டது. அந்த அட்டைப் படத்திற்கும் அந்த தலைப்பிற்கும் அழகாய் ஒரு harmony செட்டாகி இருப்பதாக நினைத்தேன். திகில் இதழ்களில் வித்தியாசமான titles தொடர்ந்தது மறுவருடம் 'சாவதற்கு நேரமில்லை' என்ற தலைப்போடு. தொடர்ந்த மாதங்களில் 'முகமற்ற கண்கள்', 'சிரித்துக் கொல்ல  வேண்டும்', 'பற்றி எரியும் பாலைவனம்', 'மரணத்தின் பல முகங்கள்', 'இறந்தவனைக் கொல்லாதே' என்றெல்லாம் நமது தலைப்புகளின் range ஒரு படி வீரியம் பெற்றிருந்தது என்றே சொல்வேன்.

​திகிலில் தலைப்புகள்  கொஞ்சம் வித்தியாசமாக இருந்தன என்றால், மினி லயனிலும், ஜூனியர் லயனிலும் அந்தச் சிக்கலே இருக்கவில்லை. எல்லாமே நேர்கோட்டுக் கதைகள், கார்ட்டூன்கள் என்றபோது - 'ராஜா ராணி ஜாக்கி', 'விண்வெளியில் ஒரு எலி', 'ஒரு நாணயப் போராட்டம்', 'எழுந்து வந்த எலும்புக்கூடு' என்று பஜக் பஜக்கென போட்டுத் தாக்குவது சாத்தியமாகி இருந்தது. And by then - இந்தப் பெயரிடும் படலங்கள் பெரும் கம்பு சுற்றும் கடினங்களாக இருந்திருக்கவுமில்லை ! ஒருகட்டத்தில் கதையோடு பயணிக்கும்போதே தலைக்குள் எழும் முதல் தலைப்பே பொருத்தமானதாக இருக்கும் என்ற நம்பிக்கை எனக்குள் குடியேறத் தொடங்கியிருந்தது. அப்போதெல்லாம் இப்போது போல 'ஏக்' தம்மில் ஒரு வருஷ அட்டவணைகளை கண்ணில் காட்டும் அவசியங்கள் லேது எனும்போது, அந்த மாதத்து இதழின் கடைசிப் பக்கத்தில் அடுத்த இதழாய் செய்திட வேண்டிய விளம்பரத்திற்கு ஆர்ட்டிஸ்ட்டுகள் விவரம் கேட்கும்போதுதான் இந்தத் தலைப்புப் பஞ்சாயத்தே தலைதூக்கும். So அவசர அவசரமாகவே முக்கால்வாசி நேரங்களில் பேர்களைச் சூட்ட வேண்டியதிருக்கும்.

​இந்த ஊர்களை சம்பந்தப்படுத்தும் பாணியானது அவ்வப்போது கைகொடுக்கத் தவறியதும் இல்லை. எதுவும் தோணாத பட்சத்தில் - 'பிரின்ஸ் in ஆப்பிரிக்கா', 'ஆர்ச்சி in பாரிஸ்' என்றெல்லாம்  தலைப்புகளாக்கியும் விடுவதுண்டு. இடையிடையே 'பெர்முடா படலம்', 'மெக்ஸிகோ படலம்' என்றெல்லாம் படலப் படலங்களும் தொடர்ந்து வந்தன.

​லயனில் கம்பீரமான தலைப்புகள் என்று இன்றும் எனக்குப்படும் சில - நமது இரவுக் கழுகாரின் சாகசங்களைச் சொல்வேன். 'கார்சனின் கடந்தகாலம்' ஒரு cult hit என்பதற்கு அந்தத் தலைப்பும் சிறியதோர் அளவில் உதவியதென்றால் மிகையில்லைதானே ? அப்புறம் மூன்று அத்தியாய சாகசமான 

'ரத்த ஒப்பந்தம்', 'தணியாத தணல்', 'காலன் தீர்த்த கணக்கு' 

என்ற காம்போ இன்றும் எனக்கு நினைவிலிருக்கும் titles.

தலைப்புகளில் "சாவுக்கு சா, காவுக்கு கா" என்று ரைமிங்காக வார்த்தைகள் அமைந்தால் வேலை சுலபம் என்பதும் அந்த பூமர் காலத்து mindset.​ அதற்கேற்ப பார்த்தீர்களெனில் 

'ஆர்ச்சிகோர் ஆர்ச்சி', 

'கானகத்தில் கண்ணாமூச்சி', 

'வாரிசு வேட்டை', 

'யமனுக்கு யமன்', 

'திக்குத் தெரியாத தீவில்', 

'யமனோடு யுத்தம்', 

'ஏரியில் ஒரு எரிமலை', 

'பலி கேட்ட புதையல்', 

'மேடையில் ஒரு மன்மதன்', 

'பூமிக்கொரு பிளாக்மெயில்' 

என்று அடுக்கிக் கொண்டே போகலாம். நம் நேரத்திற்கு அதுபோலான ரைமிங் தலைப்புகள் கதையோடும் எப்படியோ பொருந்திப்போய்விட, அந்நாட்களில் உங்களை impress செய்வது எனக்கு சாத்தியமாகிப் போனது. இன்னும் பட்டியலை எடுத்துப் பார்த்தால் கெக்கபிக்கவென்று சிரிப்புதான் வருகிறது. 

'கானகத்தில் கலவரம்', 

'பறக்கும் பரலோகம்', 

'மலையோடு மல்யுத்தம்',  

என்று இஷ்டத்திற்கு போட்டுத் தள்ளியிருக்கிறேன்.

​இந்தக் கூட்டணி இதழ்கள் — அதாவது பல கதைகளின் combo-வில் வந்த இதழ்களுக்கு எப்படியோ அந்நாட்களிலேயே, கம்பீரமாகவே தலைப்புகள்  செட்டாகி இருப்பதாக  இன்று லிஸ்ட்டைப் பார்க்கும்போது மனதில் படுகிறது. 'லயன் மெகா ட்ரீம் ஸ்பெஷல்' ஆரம்பித்து வைத்த பாணியை 'லயன் ஜாலி ஸ்பெஷல்', 'கவ்பாய் ஸ்பெஷல்' என்றெல்லாம் தொடர்ந்திருந்தோம்.

​ஆனால் மெய்யாலுமே எல்லாமே ஒரு கியர் உசக்கே செல்ல ஆரம்பித்தது நமது இரண்டாம் வருகையைத் தொடர்ந்தான தருணங்களில்தான் என்பேன். நாம் கம்பேக் செய்த நொடியில் எனக்கு அந்த இதழினை 'The கம்பேக் ஸ்பெஷல்' என்று பெயரிட அரைக்கால் நொடி கூட பிடிக்கவில்லை. 'இல்ல இல்ல, நாங்க எப்பயும் போல இங்கேயே இருக்கத்தானே செய்கிறோம்' என்று பாசாங்கெல்லாம் செய்திடத் தோன்றவே இல்லை. 'ஆமாம், தேசாந்தரம் போயிருந்தோம், இதோ திரும்ப வந்தாச்சு' என்று சொல்வதில் ஒரு நயம் இருக்கும் என்று மனதில்பட்டது. So, அதைக் கொண்டு அமைத்ததுதான் 'The கம்பேக் ஸ்பெஷல்' என்ற தலைப்பு. அதைத் தொடர்ந்து வந்த சில தலைப்புகளெல்லாம் நீங்கள் வழங்கியவை. 

'லயன் நியூ லுக் ஸ்பெஷல்', 

'லயன் டபுள் த்ரில் ஸ்பெஷல்', 

'சூப்பர் ஹீரோ சூப்பர் ஸ்பெஷல்', 

The Wild West ஸ்பெஷல்

'ஹாட் அண்ட் கூல் ஸ்பெஷல்', 

'ஆல் நியூ ஸ்பெஷல்' 

என்றெல்லாம் வரிசைக்கு ஸ்பெஷல் தோசைகளை சுட்டுத்தள்ள ஆளுக்கொரு கை மாவு நல்கிய நாட்கள் மறக்க இயலாதவை.

​நமது இரண்டாம் வருகையில் முதல் வித்தியாசமான தலைப்பாக எனக்குப் படுவது 'Green Manor'. அந்தத் த்ரில்லிக்கச் செய்யும் சிறுகதைத் தொகுப்பிற்கு 'மனதில் மிருகம் வேண்டும்' என்று வைத்தது ரொம்பவே 'ரிச்'சான தலைப்பு என்று இன்றைக்கும் எனக்கு ஒரு எண்ணம் உண்டு. அதேபோல ஏதோ ஒரு ஜனவரியின் புத்தக விழா சமயத்தில் வெளியான கமான்சே இதழுக்கு 'யுத்தம் உண்டு எதிரி இல்லை' என்ற டைட்டில் கூட நம்ம ரேஞ்சுக்குக் கவித்துவமான தலைப்பாக இன்றும் கவிஞர் முத்துவிசயனாருக்குத் தோன்றுவதுண்டு. ​'எஞ்சி நின்றவனின் கதை' என்ற தலைப்பிலும் ஒரு கம்பீரம் இருப்பதை உணரலாம். 'நில் கவனி சுடு' என்று நம்ம தலை தெறிக்கவிட்டது 2014-ன் ஹைலைட் என்று நினைக்கிறேன். தொடர்ந்த தலைப்புகளுள் 'ஆத்மாக்கள் அடங்குவதில்லை' என்பதும் எனக்கு ரொம்பவே பிடித்திருந்ததொரு பெயர். And of course, மறக்கவே முடியாத 'லயன் மேக்னம் ஸ்பெஷல்'! இந்தப் பெயருக்கு எத்தனை அலசி ஆராய்ந்து இதில் fix ஆனோம் என்பதெல்லாம் இந்தப் blog-ன் ஒரு மறக்க இயலாத அத்தியாயம் என்பேன்.

​அதனைத் தொடர்ந்து வந்த 'தேவரகசியம் தேடலுக்கல்ல' தலைப்பு உருவான விதம் இந்த நொடி கூட எனக்கு நினைவிலுள்ளது. கதையெல்லாம் வந்தாச்சு, அட்டகாசமான கதை என்பதில் எனக்குச் சந்தேகமே இல்லை. ஆனால் ஏனோ டைட்டில் மட்டும் 'சிங்கிடி ஜிங்கிடி' ரகத்தில்தான் செட் ஆகிக் கொண்டே இருந்தது. உச்சரிக்கும்போதே பவர்ஃபுல்லான உணர்வைத் தரும் விதமாய் இந்த டைட்டில் அமைந்தால்தான் ரசிக்கும் என்ற எண்ணத்தில் அல்லாடிக் கொண்டிருந்தேன். பொதுவாகவே சிவகாசியில் அத்தனை பெரிய வீதிகளும் கிடையாது, ஆளைத் தூக்கிப் போகும் traffic-ம் கிடையாது. ஆகையால் வீட்டிற்கோ, ஆபீஸிற்கோ போகும்போது மண்டையை இதுபோல் ஏதேனும் சிந்தனைகளுக்குள் தொலைத்துவிட்டபடியே பயணிப்பது வழக்கம். நம்பினால் நம்புங்கள் guys, மிகச்சரியாக நமது ஆபீஸுக்குச் செல்லும் வழியில் உள்ளதொரு தேவாலயத்து வாசலைக் கடப்பதற்கு முன்னே மண்டையில் flash ஆன டைட்டில்தான் இது ! நம்ம சோன்பப்டி தாடி லியோனார்டோ தாத்தாவின் தலைக்குள் ஐடியா பல்ப் பளீரென்று எரிவது போல், அந்தப் பகலில் சாலையோரமாய் என் தலைக்குள் உதித்ததுதான் 'தேவரகசியம் தேடலுக்கு அல்ல'. கிட்டத்தட்ட அதே  நேரத்தில் வாங்கி இருந்த இன்னொரு கதையான 'THE HALLOWEEN BLUES' என்ற ஆல்பத்திற்கும் இதே போலவே ரோட்டில் ஷண்டிங் அடிக்கும் போதுதான் தலைப்பு செட் ஆனது. ​12 ஆண்டுகள் கழிந்தும் கைவசம் ஸ்டாக் இருந்தாலும் கூட, இன்னமும் ஒவ்வொரு புத்தக விழாவையும் தெறிக்கவிடும் அந்தத் திகில் ஆல்பத்தின் வெற்றிக்கு ஒரு சிறு காரணமாய் அமைந்திருப்பது 'இரவே..இருளே....கொல்லாதே' என்ற அந்த தலைப்புதான் என்பேன். தொடர்ந்த நாட்களில் 'வல்லவர்கள் வீழ்வதில்லை', 'நித்தமும் குற்றம்', 'ரௌத்திரம் பழகு', 'ஆதலால் காதல் கொள்ளாதீர்', 'சாத்வீகமாய் ஒரு சிங்கம்', 'வாராதோ ஒரு விடியலே' என்றெல்லாம் வண்டி ஓடி வந்தது.

​நடுநடுவே "கருப்புதான் எனக்கு பிடிச்ச கலரு" என்ற ரேஞ்சில் சில தலைப்புகளும் தொடராதில்லை ! 'மரணத்தின் நிறம் பச்சை', 'சீற்றத்தின் நிறம் சிகப்பு', 'என் சொக்காயின் நிறம் நீலம்' என்ற ரேஞ்சுக்கு நடுநடுவே டைட்டில்களைப் போட்டு, தஞ்சாவூர் கல்வெட்டுகளில் இல்லாவிட்டாலும் ஏதாச்சும் ஒரு வயல்காட்டில் எழுதி வைக்கப் பேர்கள் உருவாக்கிய இஸ்திரி நமக்கு உண்டு. தொடர்ந்த நாட்களில் 'பிரியமுடன் ஒரு பிணையக்கைதி', 'கேடியும் ஒரு கோடியும்', 'தற்செயலாய் ஒரு ஹீரோ' என்றெல்லாம் பயணித்துக் கொண்டிருந்தபோது, another good one என என்னை நினைக்கச் செய்தது 'சர்வமும் நானே' என்ற தலைப்புதான். 

நிஜத்தைச் சொல்வதானால் அந்த சாகசத்திற்கு இந்தத்  தலைப்பானது முழுப் பொருத்தம் என்றெல்லாம் சொல்லவே மாட்டேன். மாறாக அது நமது பயணத்தில் சகலமுமாய் அமைந்து போய்விட்டிருந்த தலைவர் டெக்ஸின் பெருமையைப் பறைசாற்றும் பெயராக நான் பார்த்தேன். And அதே கோணத்தில் நாம் அனைவருமே பார்த்தோம் என்பது அந்த இதழின் smash hit ஸ்டேட்டஸுக்குக் காரணமாகிப்போனது மெய்தானே...? ​'நீதிக்கு நிறம் ஏது..?', 'திரை விலகும் நேரம் இது', 'தடை பல தகர்த்தெறி', 'இது கொலையுதிர்காலம்' என்றெல்லாம் சற்றே வித்தியாசமான titles சகிதம் நமது பயணம் தொடர்ந்தது இந்த இரண்டாவது இன்னிங்ஸின் போது. இப்போதெல்லாம் கதையோடு டிராவல் செய்வது போல், அதே சமயம் தலைப்பிலேயே கதையைப் போட்டு உடைத்துவிடாத பாணியில் டைட்டில்ஸ் இருக்க வேண்டும் என நிரம்பவே மெனக்கெடுகிறோம். இதோ சமீப டெக்ஸ் கதைகளில் கூட கொஞ்சம் வழக்கமான ஆக்ஷன் டெம்ப்ளேட் இல்லாமல் 'என் இனிய பொய்யே', 'உதிரம் பொழியும் நிலவே', 'தலைநகரில் தலைமகன்', 'பனிமண்டல போராளிகள்' ; நித்திரை மறந்த நித்தியன் என்றெல்லாம் வித்தியாசம் காட்ட முனைந்து வருகிறோம். Of course, sometimes we get it right, sometimes we don't. ஆனால் by far இந்த இரண்டாவது இன்னிங்ஸில் நமது பெயர் சூட்டல்கள் துவக்க நாட்களை விட ஒரு படி பெட்டர் என்பதே எனது எண்ணம்.

As titles go, இன்றைக்கு என் தலைக்குள் TOP என்று படும் சிலவற்றை இங்கே பட்டியலிடுகிறேன் பாருங்களேன்:

​பிஸ்டலுக்கு பிரியாவிடை

​சாம்பலின் சங்கீதம்

​நிஜங்களின் நிசப்தம்

​கர்மாவின் சாலையில்

​மறந்தும் மறவாதே

​கலாஷ்னிகோவ் காதல்

நித்திரை மறந்த நியூ யார்க் 

என் சித்தம் சாத்தானுக்கே சொந்தம்

​உங்களது நினைவில் நிழலாடும் தலைப்புகளைப் பற்றி சொன்னீர்களெனில் இந்த பதிவை கொஞ்சம் களைகட்ட செய்யலாம் மக்களே. Why not give it a try?

And - இரத்தப் படலம் சாகசத்தை முழுமையையும் இன்று அறிவீர்கள் ! இந்த நொடியில் - அதற்கு சாலச் சிறந்த தலைப்பாய் ஒன்றைச் சூட்டுவதாயின் உங்க சாய்ஸ் என்னவாக இருக்கும் guys ? ஆளுக்கு மூன்றே பெயர்கள் தான் !! ஓ.கே.வா ?

அப்புறம் செப்டெம்பர் புக்ஸ் எல்லாமே பைண்டிங்கில் உள்ளன folks - புதன் or வியாழனன்று கிளம்பிடும் ! இதோ - அவற்றின் அட்டைப்பட ப்ரீவியூஸ் மாத்திரம் இங்கே ! புக்ஸ் புறப்படும் தினத்தன்று அவற்றின் களங்கள் பற்றி எழுதுகிறேன் - இந்தப் பதிவினை இதற்கு மேலும் நீட்டிக்க தம் லேது !! 

Bye all...see you around ! பூனைமண்டை டிடெக்டிவ் சாரோடு இந்த ஞாயிறு பயணிக்க வேண்டியுள்ளது !! Have a lovely Sunday !!

பதிவின் பாதையில்... !

 நண்பர்களே, 

வணக்கம். "இன்று பதிவுக்  கிழமை". இந்த வரியை blog-லும் சரி, வாட்சப் குழுக்களிலும் சரி, வாரந்தோறும் சனியன்று  பார்த்து வருகிறோம் தான். And சமீப வாரங்களாகவே "போதுமே இந்தப்  பதிவுப்  பக்கம்" என்று நான் சண்டித்தணம் செய்து வருவதும் தெரிந்த விஷயமே. In fact ஒரு ஈரோடு வாசக சந்திப்புக்குப்  பிற்பாடு பதிவினைப்  போட நான் முனையாதது இதுவே முதல்முறை. So எந்த அளவிற்கு ஆளில்லா டீக்கடையில் ராகி மால்ட் ஆத்தும் பணியானது அலுத்துவிட்டது என்பது புரிந்திருக்கும். But "நாங்க பதில் போடாட்டியும் படிக்கத்தான் செய்யறோம்பு . So எழுதுவதைத்  தொடரு...!" என்று நண்பர்கள் ஆங்காங்கே பதிவிடுவதையும் பார்க்கத்தான் செய்கிறேன். 

என் பார்வையில் நிலவரம் ரொம்பவே simple folks. உலகமே இன்றைக்கு fast forward-ல் இயங்கிக் கொண்டிருக்கும் போது, காமிக்ஸ் சார்ந்த எல்லாவுமே ஒரு time loop-ல் சிக்கி அதே இடத்தில் நிலைகொண்டிருப்பது சாத்தியமே அல்ல என்பதை நான் கொஞ்ச நாட்களுக்கு முன்பாகவே உணர்ந்தும் புரிந்தும் கொண்டேன். And இது குறித்து எவ்வவித வருத்தங்களும், விசனங்களும் என்னுள் கிடையாது. ஏனெனில் காதில் தக்காளி சட்னியைக்  கசிய விடும் அந்தப்  பழமொழி சொல்வது போல "மாற்றம் ஒன்றே மாறாதது" அல்லவா ? So 2012 முதலாய் நாம் கூடி, கும்மியடித்து வரும் இந்தப் பதிவுப்  பக்கத்தில், நாட்களின் ஓட்டத்தோடு சற்றே அயர்வும்,  நேரமின்மை கொணரும் பொறுமையின்மையும்  குடி புகுந்தது வியப்பு தரும் சமாச்சாரம் அல்ல தானே? ஒரு பதிவை எழுதிட, டைப் அடித்திட ஆகும் நேரமானது கிட்டத்தட்ட ஒரு 48 பக்க லக்கி லூக் கதையை எடிட் செய்வதற்கு அவசியமாகும் அவகாசத்திற்கு இணையானது. And இந்த உழைப்பு புஸ்ஸாகிப் போகும் போது - "போதுமே இந்த மெனக்கெடல் !"  என்று தோன்றுவது இயல்பு தானே  ?  நண்பர்களோடு ஒரு bus பயணம் போகும்போது பேசிக்கொண்டே போவதைப் போலானது இந்தப் பதிவு என்பது எனது பலகாலத்து அபிப்பிராயம். உடன் பயணிப்போரும் பேசிக்  கொண்டே வரும் வரைக்கும் நடுவில் இருப்பவனுக்கு  அலுப்புத்  தட்டாது தான் ! ஆனால் அருகே அமர்ந்திருப்போர் கண் அயர்ந்து விட்டால் லூசாட்டம் ஒண்டியாய்ப்  பேசிக்கொண்டே போவது சுகப்படாது அல்லவா? எனது நிலையும் exactly the same guys. நானாகவே சிரித்து, நானாகவே வருந்தி, நானாகவே சிலாகித்து, நானாகவே வீட்டில் போய் கட்டையைக் கிடத்துவதற்குப்  பதிலாய் கம்யூனிட்டியில் உங்களோடு கரம் கோர்த்து, கும்மியடித்துவிட்டுப் போகலாமே என்பதே எனது எண்ணமாக இருந்து வந்துள்ளது. இதோ - கடந்த ஓரிரு நாட்களிலேயே கணிசமான முக்கிய வினாக்களை அங்கு முன்வைத்து உங்களின் பதில்களையும் பெற்றுக்கொள்ள முடிந்திருந்ததே ? அந்த விதத்தில் blog கொஞ்சம் பழைய அம்பாஸடர் வண்டியைப் போலானது தான் - மறுப்பதற்கில்லை !

"சரி... ரைட்...! புரியுது உன் நிலைப்பாடு. அப்புறம் இந்த பதிவு எதுக்குடா தம்பி ?"  என்ற உங்கள் மைண்ட்வாய்ஸ் கேட்காதில்லை ! ஆபிஸில் ஒரு சமீப மதிய பொழுதில் நிகழ்ந்ததொரு சமாச்சாரம் has a role in this. வழக்கம் போல நம்மவர்கள் போனில் பிஸியாகியிருக்க, நான் உலாற்றிக் கொண்டிருந்தேன். அப்போது பரபரவென சைக்கிளில் ஒரு பரிச்சயமான உருவம் வந்திறங்கியது. அது வேறு யாருமல்ல நமது மூத்த வாசகரும், சிவகாசியின் மூத்த மருத்துவர்களில் ஒருவருமான டாக்டர் பாலசுப்பிரமணியன் அவர்களே. கிட்டத்தட்ட நாம் கடை திறந்த 1984 முதலாய், லயனின் அதிதீவிர அபிமானி அவர் என்று சொல்வது ஒரு understatement தான். நமது துவக்க நாளது டவுன் ஆபீஸ் அவரது கிளினிக்கிற்கு   ரொம்பவே அருகே என்பதால் தவறாமல் அவரது கம்பவுண்டர் உதவியாளர் மாதாமாதம் நம்ம ஆபீஸில் ஆஜராகி விடுவார் - டாக்டருக்கான இதழ்களை வாங்கிச் செல்ல ! இதழ்களை  வாங்கிப் போன மறுவாரமே, நீல நிற இன்லண்ட் லெட்டரில் டாக்டரின் அலசல்  கடிதமானது, நுணுக்கி நுணுக்கி எழுதப்பட்ட எழுத்துக்களில் வந்து சேரும் ! And அந்தக் கடிதத்தில் இம்மி வெற்றிடமும் இன்றி, ஓரஞ்ச்சாரம் வரை நிறைத்திருக்கும். .​நாம்  சாணித்தாளில் b&w-ல் வெளியிட்டுக்  கொண்டிருந்த நாட்களிலேயே மாய்ந்து மாய்ந்து சிலாகிப்பவர்,  பின்நாட்களில் கலரில், உயர்தரத்தில், தயாரிக்கத் தொடங்கிய பிற்பாடு, ரெகுலராய் அவரே நேரில் வந்து பெற்றுச் செல்வதும் நடைமுறையாகிப் போனது. மாதம்தோறும் ரெகுலராக அவர் வந்தாலும், சில  சமயங்களில் தான் அந்நேரம் நான் ஆபீஸில் இருப்பதுண்டு. அவ்விதம் பார்க்கும் போதெல்லாம்,  அற்புதமான வார்த்தைகளால் மனதை நிறைப்பது நிகழத் தொடங்கியது. "சாரி விஜயன் தபால் எழுத இப்போதெல்லாம் நேரமில்லை...! புக்ஸ் சூப்பர்... தொடருங்கள்.!" என்று அவர் சிரித்த முகத்தோடு சொல்லும்போது, கடுதாசி நின்று போனது  ஒரு குறைபாடாகவே எனக்குத் தோன்றவில்லை தான். இரு வாரங்களுக்கு முன்பாக நிகழ்ந்ததும் மிகச் சரியாக அதுவேதான். பென்ஸ் கார் ஓட்டும் வசதி இருந்தும் அதே சைக்கிளில் இன்னமும் பவனி வரும் டாக்டர் சார் அதே புன்னகையோடு, அதே போல இதழ்களை சிலாகித்துபடி, அதேபோல பாராட்டுக்களையும் தெரிவித்துவிட்டு விடைபெற்றுச் சென்றார்.  அந்த நொடியில்  ஏதோவொரு  பணிக்குள் நான் புகுந்திருந்த, அது அந்நேரம் பெரிதாய் sink in ஆகி இருக்கவில்லை. ஆனால் நேரமின்மை காரணமாய் அவரது அலசல்கள் மட்டுமே தொடரவில்லையே தவிர - வாசிப்பின் மீதிருந்த நேசம் குறையவில்லை என்பது இன்று யோசிக்கும் போது மண்டையில் உரைக்கிறது. And கிட்டத்தட்ட இந்தப்  பதிவு பக்கத்தில் நீங்கள் சொல்லி வருவதும் அதையே தானே ? So கலந்தரையாடல்களில் நீங்கள் கலந்துகொள்ளாவிட்டாலுமே, வாசிக்கத்தான் செய்கிறீர்கள் எனும் போது, மொத்தமாய் கடையைச்  சாத்துவது சரியல்ல என்பது புரிகிறது. அதே சமயம் - முன்போலவே வாராவாரம் பதிவுகளைப் போட்டுத் தாக்குவது என்பதுமே  இந்த fastforward யுகத்தில் ஓவர்கில் ஆகிவிடும் என்று நெருடுகிறது ! So மாதத்தின் இரு வாரங்களில், பதிவுகளை சனியோ, ஞாயிறோ அன்று போடுவதென்று உத்தேசித்துள்ளேன். And maybe ஏதேனும் ஒரு இடைப்பட்ட வாரத்தில்,  பகிர்ந்து கொள்ள எனக்கு வேறு தகவல்கள் இருப்பின், பட்டென்று ஒரு பதிவைப்  புகுத்தி விட்டால் போச்சு.தானே ?  So இந்த நொடியில் இதுவே திட்டமிடல்..!

And பதிவு... பதிவு பற்றிய ஒரு அளவளாவலின் போது, வாடகைச்  சைக்கிளை எடுத்துக்கொண்டு சேரனைப் போல பின்னோக்கிப்  போவது தவிர்க்க முடியா ஒரு காரியமாகிறது Becos 13 ஆண்டுகளுக்கு முன்பாக இந்தப்  பதிவு என்ன மாதிரியானதொரு தாக்கத்தை ஏற்படுத்தி இருந்தது என்பது அந்நாட்களின் veterans-களுக்கு  நன்றாகவே தெரிந்திருக்கும். So சமயம் கிடைக்கும் போது, சந்தர்ப்பம் வாய்க்கும் போது, "பதிவுகளின் பாதையில்..." என்று flashback படலத்தோடு மொக்கை போடுவதாகவும் இருக்கிறேன். 

இங்கு எல்லாமே வேகம் எடுத்தது 2012-ன் மத்தியில் இருந்து தான் என்பது நினைவுள்ளது அதிலும் "என் பெயர் லார்கோ" இதழ் முதற்கொண்டு கலரில்  முற்றிலும் புதுமையான கதை ஜான்ராவினில்  நாம் பயணிக்கத்  துவங்கிய போது, அது குறித்து எழுதியதெல்லாம் நேற்றைய நிகழ்வு போல் நினைவில் உள்ளது. அந்நாட்களின் ஆகப்பெரிய வில்லன் மொக்கையிலும் மொக்கையான 2G Internet தான். சென்னையில் சகோதரியின் வீட்டில் அமர்ந்து கொண்டு laptop-ல் ஒரு வார்த்தையை டைப்  செய்துவிட்டு, அதன் தமிழுரு தலைகாட்டுவதற்குள் பக்கத்துத்  தெருவில் போய் குல்பி ஐஸ் வாங்கிச்  சாப்பிட்டு விட்டே வந்து விடலாம் என்றொரு சூழ்நிலை!! அந்தப்  பதிவுக்கு மட்டுமே கிட்டத்தட்ட 9 மணி நேரங்கள் மல்லு கட்டியதெல்லாம் நமது வீர சரித்திரத்தின் ஒரு பக்கம். And அந்நாட்களில் ராக்கூத்து என்பது ஒரு ரெகுலரான  சமாச்சாரம் அடுத்த மாதம் வரவிருக்கும் இதழ்களுக்குப்  பெயர் சூட்டும் படலம் அரங்கேறியதெல்லாம் இங்கே தான் என்பது எத்தனை பேருக்கு நினைவுள்ளதோ ? லக்கியுடனான ஆண்டுமலருக்கு  "The New Look Special" என்று பெயர் தந்தீர்கள் ! கேப்டன் ப்ரின்ஸ் & ரிப்போர்ட்டர் ஜானி கதைகள் இணைந்து வெளிவந்த டபுள் ஆல்பமுக்கு Double Thrill Special என்று பெயரிட்டீர்கள் ! எமனின் திசை மேற்கு அப்புறம் கேப்டன் டைகரின் சாகசம் இணைந்து வந்ததற்கு The Wild West Special என்றெல்லாம் இங்கு நம்மவர்கள் பெயர் சூட்டி ரகளை செய்தது ஒரு பொற்காலம். And yes, கையைப்  பிடிச்சு இழுத்தியா ? என்று தொட்டதுக்கெல்லாம் சட்டைக்  கிழிப்புகள் அரங்கேறியதுமே அந்நாட்களின் மறக்க இயலா ஜாகஜங்களே !!

உள்ளதைச் சொல்லப் போனால் துவக்க நாட்களில் சமூக வலைத்தளத்  திசைக்கு முற்றிலும் புதியவனான எனக்கு தலையும் புரியவில்லை - தூரும் புரியவில்லை. எல்லோருக்கும் நல்ல பிள்ளையாக இருக்கத் தானே நினைக்கிறோம்.....? அப்புறமும்  மூத்திரச் சந்தின் இரு பக்கங்களுமே சதா காலத்துக்குத் திறந்தே கிடக்கின்றனவே - why ? என்று மண்டையைச் சொறிந்து கொண்டே பாதி நாட்களைக் கடந்திருப்பேன். ஒரு பதிவெல்லாம் வெளியான சற்றைக்கெல்லாம்,  சட்டசபைக்கு tough தரும் பாணியில், பாட்டில்கள் பறக்காத குறையாக அமளிகள் அரங்கேறிட,   கிட்டத்தட்ட 175 பின்னூட்டங்கள்  பதிவான பிற்பாடும்  அந்தப் பதிவையே, முழுசுமாய்த்  தூக்க நேர்ந்ததும் இன்னமும் நினைவில் உள்ளது. 

But பக்காவான சிமெண்ட் கூரையெல்லாம் போடப்பட்டு மூத்திரச் சந்து பிரமாதமாய் கிரகப்பிரவேசம் கண்டதோ - தங்கக் கல்லறையின் கலர் வார்ப்பு அக்டோபர்  2012-ல் வெளியான நாளில் தான். "இன்னாமா நீ ஒரிஜினல் மொழிபெயர்ப்பை மாத்தப் போச்சு ??? இப்போ எழுதியிருப்பது அதே கருணையானந்தமாக இருந்தாலும் சரி - ஒன்ன வெளுக்காமல் விடமாட்டோம் !" என்று தெளிய வைத்துத், தெளிய வைத்துச்  சாத்தியதெல்லாம் மறக்கத்தான் முடியுமா? அதுநாள் வரையிலும் கம்பளத்தில் நம்ம கிட் ஆர்டின்  பறப்பது போலவே, நானும் ஒரு தனி லெவலில்  பறந்து கொண்டிருந்தேன் என்பது தான் நிஜம். "ஆஹா இந்த ராஜவாழ்க்கையை இத்தனை காலமாய் தவற விட்டுவிட்டோமே...!!"  என்ற மிதப்பு கணிசமாய் உள்ளுக்குள் குடியிருந்தது. ஆனால் தங்கக் கல்லறையில் ஒரு புது ஸ்கிரிப்ட் களமிறங்கிய நொடியில் விழுந்த சாத்துக்கள் சலூன் சண்டையில் டெக்சிடம்  எதிராளிகள் வாங்கும் குத்துக்கள் எப்படி இருக்கும் ? என்பதை எனக்குக்  கண் முன்னே கொணர்ந்து காட்டின. ஓஹோ.... இது முழுக்க முழுக்க பறக்கும் பயணம் மட்டுமல்ல - விஜயகாந்த் பாணியில் பறந்து பறந்து லெப்டு கிக் விடும் நம்மாட்களைச்  சமாளிக்க வேண்டிய பயணமுமே கூட என்பதை உணர்ந்த நொடியில் ரெண்டு நாட்களுக்கு ராவெல்லாம் தூக்கம் பிடிக்கவில்லை ! பேசாம ஏதாச்சும் சாக்குப்போக்கு சொல்லிப்புட்டு பிளாக்கை  மொத்தமாகவே காலி பண்ணிப்புடலாமா ? என்றெல்லாம் நினைக்கத் தோன்றியது. 

அதேபோல இன்னொரு மறக்க இயலா "செவிளோடு சாத்துப்  படலம்" அரங்கேறியது நமது மதியில்லா மந்திரியின் உபயத்தில்.உங்களில் எத்தனை பேருக்கு அது நினைவுள்ளதோ again தெரியவில்லை ஆனால் ஒரு 16 பக்க மதியில்லா மந்திரி சிறு கதையைத்  தந்துவிட்டு அதனைத்  தமிழாக்கம் செய்து அனுப்பும்படி போட்டி ஒன்றை அறிவித்திருந்தோம். அந்நாட்களில் ரவுண்டு கட்டி பங்கேற்றோர் எக்கச்சக்கம். ஆனால் எனக்கோ - "இது சூத்தை..... இது நொள்ளை ... இது சரிப்படாது.... இது சுகப்படாது...." என்று அத்தனையையும் கழிக்கும் மனப்பாங்கே ஓங்கி இருந்தது. இன்று யோசித்துப்  பார்க்கையில், 'என்னடா இத்தனை பெரிய பேமானியா இருந்திருக்கே ?' என்று என்னை நானே கேட்டுக்கொள்ளத் தான் தோன்றுகிறது. ஆனால் அன்றைக்கோ ஒட்டுமொத்தமாய் அத்தனை பேரது முயற்சிகளையும் தூக்கிக்  கடாசிவிட்டு, "எதுவும் சரியில்லை - so இதோ நானே எழுதிவிட்டேன் !" என்று எனது வார்ப்பை பப்ளிஷ் செய்திருந்தேன். "ஏண்டா டேய்..... மானாட மயிலாட போட்டிக்கு மேடையில வந்து டான்ஸ் ஆடுறது சுமார் என்றால் நடுவராக இருப்போரே டான்ஸையும் போட்டுவிட்டு, மெடலையும் நெஞ்சில் குத்திக் கொள்வார்களா ?"என்று குமுறிக் குமுறி  எடுத்தது மூத்திரச் சந்தின் வீர வரலாற்றில் இன்னொரு அத்தியாயம். அதன் நீட்சியாக இன்னொரு போட்டியும் நடத்தி, அதில் நம்ம இயவரசர் ஏதோவொரு பரிசை வென்றதெல்லாம் சன்னமாய் ஞாபகமுள்ளது !   

ஆனால் எல்லாமுமே அனலாய்த்  தெறிக்கத் தொடங்கியது 2013 ஜனவரிக்கு வெளியாகவிருந்த நமது Never Before ஸ்பெஷல் சார்ந்த பிரவ்யூக்களை நான் போடத் துவங்கிய பிற்பாடே. 400 ரூபாய் விலையில், ஐந்தோ ஆறோ ஏழோ கதைகளுடன் ஆன ஒரு கதம்ப இதழை அட்டகாசமாய் அறிவித்திருந்து அதற்குள் பேயாய் பணியாற்றிக் கொண்டிருந்தோம். அன்றைக்கெல்லாம் எனக்கு வீட்டில் யாரும் கிடையாது. பையன் சென்னையில் இன்ஜினியரிங் படித்துக் கொண்டிருக்க, வீட்டம்மாவும் அவனுக்கு சமைத்துப் போட சென்னையில் செட்டில்ட். நான் மட்டும் இரு வாரங்களுக்கு ஒருமுறை வார இறுதிகளில் சென்னைக்கு ஷண்டிங் அடித்துக் கொண்டிருப்பேன். So ஆபீஸில் வேலை முடித்துவிட்டு நைட் ஒன்பது மணிவாக்கில் வீட்டுக்குப் போனால் - இன்றைய ரீல்ஸோ, இன்ஸ்டா ஷார்ட்ஸோ, OTT தளங்களோ கிடையவே கிடையாது - பொழுதை ஒப்பேற்ற. ஆக அங்கேயும் கம்ப்யூட்டரை ஆன் செய்துவிட்டு blog-ல் குடியிருப்பதே அந்நாட்களது எனது வாழ்க்கையின் ஒரு முழுமூச்சான அங்கம். And கண்ணிமைக்கும் நொடிக்குள் refresh கொடுத்தால் - ஐந்தோ பத்தோ நண்பர்கள் கமெண்ட்ஸ் போட்டுருப்பார்கள் ! அதற்குப்  பதில் சொல்கிறேன் பேர்வழி என்று அடுத்த புதைகுழிக்குள் காலை விடுவது ; அப்பாலிக்கா அதை வெளியே எடுத்து என் வாய்க்குள் திணித்துக் கொள்வது என்று செம ஜிலோவென  இரவுகள் நகர்வது வாடிக்கை.

அந்த மாதிரியான சூழலில்தான் NBS சார்ந்த பிரிவியூக்களை வாராவாரம் ஒரு நாயகன் என்ற வீதத்தில் போடத் துவங்கியிருந்தேன். And ஒரு பதிவெல்லாம் இரவு இரண்டரை மணிக்கு பூர்த்தி செய்தேன் என்பதும்  நினைவில் உள்ளது. அதைவிடப்  பெரிய கொடுமை - இரண்டரை மணி வரை முழித்திருந்து சீனியர் எடிட்டர் அந்தப்  பதிவை வாசித்ததுதான். ஏனெனில் ஒன்றே முக்காலுக்கு எனக்கு ஒரு மெசேஜ் வந்திருந்தது - "என்ன பதிவை இன்னும் காணோம் ?" என்று. சொ 2012 -ன் அந்த நாட்களெல்லாம் முழுநீள ஆக்ஷன் மேளாக்களாகத் தெறிக்கவிட்டுக் கொண்டிருந்தாலும், வாசிப்பினை  முற்றிலும் இன்னொரு உச்சத்துக்கு இட்டுச் செல்ல, இந்த பிளாக் சார்ந்த activities எந்தளவிற்கு  உதவின - என்பதை வார்த்தைகளில் விவரிக்க இயலாது. Those were simply unbelivably aweesome days. உங்களுக்கெல்லாம் டிரவுசர் போட்ட பால்யங்களை எண்ணி நோஸ்டால்ஜியா தலைதூக்குகிறதெனில்,  எனது நோஸ்டால்ஜியா நிலை கொண்டிருப்பதெல்லாமே 2012-க்கு பிற்பாடான தினங்களில்தான். 

சென்னையில் ஜனவரியில் புத்தக விழாவில் NBS ரிலீஸ் என்று நாம் அடித்த லூட்டிகளும், அந்த இதழை நீங்கள் சிலாகித்த அற்புதங்களும், அதில் வெளியாகியிருந்த ஜில் ஜோர்டன் கதையில் ஏதோ ஒரு பிழை உள்ளது என்று பிரான்சிலிருந்து நண்பர் ஒருவர் ரவுண்டு கட்டிக்  குமுறியதும் 13 ஆண்டுகள்  கழிந்தும், நினைவில் தொடர்கின்றன. நேரம் கிடைத்தால் 2012-ன் இரண்டாம் பாதி சார்ந்த பதிவுகளையும் NBS ரிலீஸ் பதிவினையும் மேய்ந்திட முயற்சி செய்துதான் பாருங்களேன். சர்வநிச்சயமாய் ஒரு அதிரடி டெக்ஸ் சாகசத்தை உடனிருந்து அனுபவித்தது போன்றதான உணர்வு உத்தரவாதம்.

ஒவ்வொரு பதிவுக்கும் அந்நாட்களில் அடித்த லூட்டிகளும், ஷண்டிங்குகளும், பல்டிகளும், ஆயுட்கால நினைவுகள். இன்டர்நெட் இணைப்புகளுக்கு டாங்கிள் ஒன்றை லேப்டாப்பில் சொருகிக் கொண்டு வானம் வழியாய் இன்டர்நெட் சிக்னல் பாய்ந்து நம்மைக்  கரை சேர்த்து விடாதா ? என்ற ஏக்கத்தில் தாம்பரம் ரயில் நிலையத்தில், பெங்களூருவில், கும்பகோணத்தில், திருச்சியில்,  தேவுடு காத்திருந்திருக்கிறேன். அமெரிக்க, ஐரோப்பிய விமான நிலையங்களின் அநேகங்களில் தவம் கிடந்திருக்கிறேன். அட, ரூமுக்குள் லைட்டைப் போட்டு டைப்படித்தால் பையன் தூங்க முடியாதே - என்று சென்னை ஹோட்டலில்  பாத்ரூமுக்குள், வாஷ்பேசின் ஸ்லாப் மீது ஏறி அமர்ந்தபடிக்கே  அதிகாலை 4 மணிக்கு டைப்படித்திருக்கிறேன் ! 2013 முதல் இஷ்டத்துக்கு ஒவ்வொரு கிழமையில் வெளிவந்து கொண்டிருந்த பதிவுகள், சீராய் ஞாயிறுதோறும் - என்ற discipline தலைதூக்கியது LMS வெளியீட்டுக்கு முன்பாகத்தான். அதுபற்றி இன்னொரு வாரம் சாவகாசமாகப்  பார்ப்போமே ? 

Back to the ground and back to reality - ஆகஸ்ட் மாதத்தின் இதழ்கள் அத்தனையுமே அட்டகாசமாய் விற்பனை கண்டுள்ளது உள்ளமெல்லாம் மகிழ்வூட்டும் சமாச்சாரம். டெக்ஸும், டைகரும் ஒரே மாதத்தில் வெளிவரும்போது பட்டாசுகளுக்குப் பஞ்சமே இருப்பதில்லை என்பது yet again நிரூபணமாகியுள்ளது. And இம்முறையோ - டெரிஃபிக் டெக்ஸ் தனித்தடத்தின் உபயத்தில், "எல்லையில் ஒரு யுத்தம்"  இரு ஆல்பங்களாய் வெளிவந்திருந்தாலுமே,  have been absolute blockbusters. 2000 வருஷத்தில் வெளியான இந்த சாகசம், 26 ஆண்டுகள் கழிந்திருக்கும்  நிலையில், நம்மில் நிறையப்  பேருக்கு முற்றிலுமாக மறந்திருந்தது obvious. எனக்கெல்லாம் அந்த  மில்லினியம் சூப்பர் ஸ்பெஷல் என்ற பெயரையும், அட்டைப்படத்தையும் தாண்டி சுத்தமாய் எதுவுமே ஞாபகத்தில் தங்கியிருக்கவில்லை. So இதனுள் பணியாற்றும்போது துளி அயர்வும்  இன்றி செம ஜாலியாக ரவுண்டடிக்க முடிந்தது. And அந்நாட்களில் டெக்ஸ் கதைகளில் எக்ஸ்டரா நம்பர்கள் போடும் பழக்கம் இருந்ததில்லை ! டெக்ஸ் & கார்சன் மத்தியிலான உரையாடல்கள் தட்டையாகவே இருப்பதுண்டு ! ஆனால் 2012 முதலாகவே இதை மாற்றியமைக்க ஆரம்பித்து விட்டதால் தயக்கமின்றி மூக்கை உள்ளே புகுத்தியிருந்தேன் & பாராட்டுக்களே பலனாகியிருப்பதில்  ஹேப்பி அண்ணாச்சி ! 

Moving on - இதோ செப்டம்பரிலும் டெக்ஸ் ஒரு யுத்தமிடுகிறார் - இம்முறை எமனுடன் !! 96 பக்கங்களே கொண்ட செம crisp சாகசம் & இந்த நொடியில் அதனுள்ளே தான் பயணம் பண்ணி வருகிறேன். இதெல்லாம் 1990-களில் தம்மாத்துண்டு சைசில் வெளியான black & white ஆல்பம் என்பதால் - கலரில், மினுமினுப்பாய்ப் பார்ப்பது ஒரு அட்டகாச அனுபவமாக இருக்குமென்பது உறுதி !! இதோ - ஒரு பிரிவியூ :

இங்கும் கார்சனுக்கு கோட்  நம்பர்ஸ் போடும் வாய்ப்பு அமைந்துள்ளது - நிச்சயம் ரசிக்குமென்ற நம்பிக்கை உள்ளது ! இங்கொரு சுவாரஸ்ய கொசுறுத் தகவல் - துவக்கத்தில் கொஞ்சம் மித வேகமே காட்டிய TERRIFIC TEX சந்தாத்தடம் - "எல்லையிலொரு யுத்தம்" 2 இதழ்களினையும் பார்த்தான பின்னே சிட்டாய்ப்  பறக்கத் துவங்கிவிட்டது ! காத்திருக்கும் இந்த சிங்கிள் ஆல்பம் அந்த வேகத்துக்கு உரமூட்டும் என்ற நம்பிக்கை நிறையவே உள்ளது ! 

ரைட்டு... காத்திருக்கும் மீதப் பணிகளைக் கவனிக்கப் புறப்படுகிறேன் folks ! நேரம் கிட்டின் - please do write something here ....! Bye all...see you around ! And have a great weekend !