ஒரு ஜூனியர் சண்டே ...!

 நண்பர்களே, 

வணக்கம்.இன்னொரு ஞாயிறு and இன்னொரு பதிவுமே.​ இப்போதெல்லாம் விரல் நுனியில் வாட்ஸப் கம்யூனிட்டி இருப்பதால் இங்கு login செய்து டைப் பண்ணவெல்லாம் நம்மில் நிறைய பேருக்கு அவகாசம் / ஆர்வம்  இல்லை என்பது புரிகிறது. கூடிய சீக்கிரமே இது வெறும் தகவல் பலகையாக மாறிப் போனாலும் வியப்பில்லை என்பேன். Sad but that is reality.

​"தகவல் பலகை" எனும் தலைப்பில் இருக்கும் போது ஒரு சில ஜாலியான updates-களை இம்முறை  பகிர்ந்திடுகிறேனே !! கொஞ்ச காலமாகவே செயற்கை நுண்ணறிவு நாற்கால் பாய்ச்சலில் பறந்து கொண்டிருப்பது உலகத்துக்கே தெரிந்த விஷயமே. அவ்வப்போது மொழிபெயர்ப்பில் ஏதாச்சும் மாற்றம் முன்னேற்றம் கண்டுள்ளதா இந்த AI அணி ? என்று நான் பரிசோதிப்பதுண்டு. ஆனால் இதர மொழிகளில் பிரித்து மேய்ந்தாலும் தமிழில் இன்னமும், 'ஏக் காவ்  மே  ஏக் கிசான் ரகு  தாத்தா' ரேஞ்சுக்கே நொண்டியடிக்கும் வேகத்திலேயே வண்டி ஓடி வருவது தெரிந்தது. ​ஆனால் சித்திரங்கள் போடும் பணிகளில் சும்மா தெறி மாசாக எக்கச்சக்க app-கள் செயல்படுவதை சமீப காலமாய் நாமெல்லாமே பார்த்து வருகிறோம். யானையை வரையச் சொன்னால் - பானையை வரைந்து வைக்கும் சித்திர ஞானமே எனக்கு. ஆனாலும் இன்றெல்லாம் நான் உருவாக்கும் நமது விளம்பரங்கள் என்ன மாதிரி என்பது உங்களுக்கே தெரியும். So செயற்கை நுண்ணறிவின் இன்னொரு பக்கம் உலகெங்கும் உள்ள Digital ஓவியர்களின் பிழைப்புகளை நாறடித்து வருவது அப்பட்டம். 

மொழிபெயர்ப்பில் ஏதாவது செய்ய முடிகிறதா என்று பார்த்துவிட்டு 'ச்சை' என்ற கடுப்பில் நான் விலகிவிட்டாலும், நமது ஜுனியர் எடிட்டர் அந்த சித்திரங்கள் போடும் லாவகத்தை நமக்கு பயன்தரும் விதமாய் பயன்படுத்த வழியுள்ளதா ? என்று தொடர்ச்சியாக முயற்சித்துக் கொண்டே இருந்தது எனக்குத் தெரியும். சொல்லப்போனால் போன வருஷத்திலிருந்தே இந்த முயற்சியினை ஜூனியர் மேற்கொண்டு வருவது எனக்குத் தெரியும் !அவ்வப்போது ஏதேனும் பக்கங்களைக் கண்ணில் காட்டும் போது, மெய்யாலுமே வாய் பிளந்து கிடந்தேன்.அழகான சில cartoon பக்கங்களும் திகில் கதைப்  பக்கங்களும் அவற்றுள் இருந்தன. "என்னது தம்பு இது ?" என்று ஆர்வம் தாங்காமல் வினவ, "கதை எனது உருவாக்கம்.... இந்த சித்திரங்கள் சகலமும் AI மூலமாய் போட்டது !" என்று ஜுனியர் பதிலளித்தார். லொட்டு லொட்டு என்று பட்டன்களைத் தட்டினால் சித்திரங்கள் தானாக வந்து விழுவதில்லை என்பதை நான் அனுபவத்தில் அந்நேரம் படித்துக் கொண்டுதான் இருந்தேன். ஒரு மாடஸ்டி cover-ஐ போடு என்று சொன்னால் வலது கையில் ஆறு விரல் ; இடது கையில் ஏழு விரல் என்று பரவை முனீம்மாவை வரைந்து தந்து அழிச்சாட்டியம் பண்ணி வைக்கும். அதை மாற்றச் சொல்லி ஒரு நூறு தடவை மன்றாடினாலும், மனுஷனின் மண்டைத்  தொலியை உரித்தெடுப்பதில் அப்பாச்சேக்களுக்குத்  துளியும் சளைத்ததல்ல இந்த AI - என்பதை அந்நேரம் நன்றாகவே நான் அறிந்திருந்தேன். அவ்விதம் இருக்க, ஒரு பக்கம் நிறைய படங்களை உருவாக்குவது, கதை நெடுக அவற்றை சீராய் இட்டுச் செல்வது, வர்ணம் தீட்டுவது என்பதெல்லாம் சுலபமே அல்ல என்பதை நன்றாகவே புரிந்திருந்தேன். நேராக பார்க்கும் ஒரு ஆசாமியை பக்கவாட்டில் திரும்பிப் பார்க்க செய்ய வேண்டுமெனில் அதற்கென AI வசம் நாம் தர வேண்டிய உத்தரவுகள் பத்து பாத்திரங்களைத் தேய்க்கும் போது ஆத்துக்காரம்மா நமக்குத் தரும்  உத்தரவுகளை விட ஜாஸ்தி என்பேன். So பின்னணியில் இருந்திருக்கக்கூடிய உழைப்பு  பற்றிப்  புரிந்து கொள்ள முடிந்தது.

​கிட்டத்தட்ட அதே சமயம் நமது வட்டத்திலுள்ள புது நண்பர் ஒருவர் AI மூலமாக தான் உருவாக்கிய ஒரு சில சித்திர சிறுகதை மாதிரிகளை எனக்கு அனுப்பி வைத்து இதை publish பண்ண முடியுமா சார் ? என்று கேட்டிருந்தார். நண்பரின் உழைப்புக்கு நாம் credit எடுத்துக் கொள்வதில் எனக்கு ஏற்பில்லை என்பதால், "இல்லைங்க நாம் இதை வெளியிடுவதாக உத்தேசம் இல்லை !" என்று மட்டும் சொல்லியிருந்தேன். ஜனவரியும் பிறந்தது, சென்னை புத்தக விழா, புது அட்டவணை என்று ஏதேதோ பணிகளுக்குள் busy ஆகிப் போனேன். மார்ச் இறுதிவாக்கில் ஒரு கத்தைப்  பக்கங்கள் எனக்கென மேஜையில் தயாராகக் காத்திருந்த போதுதான் ஜூ.எ இந்த project-ஐ பாதியில் ஆத்தி இருக்கவில்லை என்பது புரிந்தது. பல சந்தர்ப்பங்களில் வேகமாய் ஆரம்பித்துவிட்டு பணிகளின் இடர்களைக் கண்டு reverse அடிப்பது எதார்த்தம் தான் என்பதால் நான் அது பற்றி தொடர்ந்து நோண்டிக் கொண்டிருந்திருக்கவில்லை. So மார்ச்சில் அவரது உழைப்பின் பலன்களைப் பார்த்த போது, மெய்யாலுமே பக்கென்றிருந்தது. ஏழு கழுதை வயசாகியும் ஆயிரத்தி சொச்சம் இதழ்களை வெளியிட்டான பின்னும், நானாக எழுதியது என்பது ஒண்ணோ ரெண்டோ துப்பறியும் கதைகளை மட்டும் தான். Comics-க்கு கதை எல்லாம் எழுத ஒருபோதும் நான் நினைத்ததும் இல்லை, மெனக்கெட்டதும் இல்லை.ஆனால் டெக்னாலஜியின் கரம் பிடித்து Junior செய்திருந்த பணிகளைப் பார்த்த போது செம thrill ஆக இருந்தது.

என்ன - அவரது உருவாக்கம் சகலமும் ஆங்கில ஸ்கிரிப்ட்டில் இருந்தது மட்டுமே லைட்டாக நெருடியது. அதையுமே தமிழில் செய்திருந்தால் இன்னும் பிரமாதம் என்று வியந்திருப்பேன். ஆனால், புண்ணியத்துக்கு கறக்கும் மாட்டை "அர்ரே பாய் ...தும்ஹாரா எத்தனை பல் கீதுபா ?" என்று எண்ண நினைத்தால், அது கடிச்சுப் போட்டு விடும் என்பது மண்டையில் உறைத்தது. தவிர இதை நீங்களே எழுதிட்டா தேவலாமே என்று ஜூனியர் கோரிக்கை வைத்த போது மறுக்கவாவது முடியுமா ? ​So நான் பேனா எடுத்துக்கொண்டு ஊத, AI-ஐ கையில் எடுத்துக்கொண்டு ஜூனியர் சலங்கை கட்டி ஆட ஒரே ஆடலும் பாடலுமாய் செமத்தியான scene அரங்கேறியது.

​உள்ளுக்குள் புகுந்த பிற்பாடுதான் இதனில் எத்தனை நெளிவு சுளிவுகள் உள்ளன, எத்தனை மொக்கைகள் போட வேண்டியுள்ளன, எத்தனை bulb-கள் வாங்கித் தீர வேண்டியுள்ளது, எத்தனை மணி நேரங்களை செலவிட வேண்டியுள்ளது என்பதெல்லாம் புரிபட்டது. அட்டகாசமாய் கம்ப்யூட்டர் ஸ்க்ரீனில் தெரியும் ஒரு சமாச்சாரத்தை print போட்டு பார்த்தால் புதுசாய் கண்ணாலம் கட்டி வந்த இல்லாள் ஆர்வக் கோளாறில் செய்த அல்வாவை போல் கிலுகிலுவென்று காட்சி தரும். AI-க்குள் இருக்கும் கலைஞன் நிறைய மணிரத்னம் படம் பார்க்கும் ரகம் போலும் - சகலமும் இருட்டாகவே ஆரம்பத்தில் வருகிறது !  'சிவப்பை கூட்டு, ப்ளூவைக் குறை, பச்சையை குறை....' என்று ஏதேதோ கூத்துக்கள் அடித்துவிட்டு மறுக்கா போய் பார்த்தால் அது பதம் தப்பிய மைசூர்பாகாய் வந்து சேரும்.​ இந்த முயற்சிகளின் பின்னே எடுத்த color printout-களும், செய்த திருத்தங்களும் பற்றி தனியாக ஒரு பதிவு போடுவதென்றால் அதற்கே ஒரு மணி நேரம் வேண்டி இருக்கும். ​To cut a very long story short, ஏகப்பட்ட திருத்தங்கள், மாற்றங்கள் செய்த பிற்பாடு - இதோ junior கைவண்ணத்தில் முழுக்க முழுக்க உருவாகியுள்ள படைப்புகள் இவையே.

முதலாவதாக கையில் எடுத்த பணி ஒரு மாமனிதனின் வாழ்க்கைக் கதை பற்றியது. "சிகரம் தொட்ட சிங்கங்கள்" என்று ஆந்தை அண்ணாத்த பேர் வைத்த இந்தத் தொடர் மாற்றங்களை சாத்தியமாக்கிய சில மகா மனிதர்களை காமிக்ஸ் வடிவில் சிறுக சிறுக கண்ணில் காட்ட உள்ளது. ​Of course இதெல்லாம் அமர் சித்ர கதா - வசந்த மாளிகை காலத்திலேயே நமக்குக் கண்ணில் காட்டி விட்டன தான். ஆனால் இன்றைய நாட்களின், இன்றைய தலைமுறைகளின் சாதனை செய்த நாயகர்களை, இந்த latest technology-யின் உதவியுடன் தரிசிப்பதில் தப்பில்லை என்றே எண்ணினேன்.

இதன் தமிழ் கோப்பு இந்த நொடியில் என்  கையில் இல்லை !! எடுத்தவுடன் அதை upload செய்வேன் !

And இங்கே பிரதானமாய் ஒரு விஷயத்தை சொல்லி விட அனுமதியுங்கள் மக்களே. இந்தப்  படைப்புகளின் target audience முழுக்க முழுக்க புத்தக விழாக்களுக்கு வரும் பள்ளி மாணாக்கர்களே. இவற்றை நமது regular வட்டத்தில் ஜாலியாக ரசிக்க முடிந்தால், அது icing on the cake....அவ்வளவே ! So இதனை டின்டினோடு ஒப்பிடுவதோ, ரத்த படலம் range-க்கு hype பண்ணி விட்டு அப்புறமாய் முழிப்பதோ வேணாமே ப்ளீஸ். பசங்களுக்கான படைப்பு and முதற்கட்ட முயற்சிகளே என்ற மட்டில் எடுத்துக்கொண்டால் எல்லாம் நலமே.

டாக்டர் கலாமின் வாழ்க்கையை 16 பக்கங்களுக்குள் அடக்குவதென்பது next to impossible என்பது அப்பட்டமாய் புரிந்தது. ஆனால் கையில் வெறும் இருபது ரூபாயை தூக்கிக்கொண்டு வரும் பிள்ளைகளுக்கு, கலரில், ஆர்ட் பேப்பரில் அழகாய், தரங்களில் சமரசமின்றி, புத்தகங்களை வழங்க வேண்டுமெனில் பக்கங்களில் சிக்கனம் அவசியம் என்பது ஜூனியர் எடுத்த தீர்மானம். தவிர, நீண்டு செல்லும் படைப்புகளாய் உருவாக்கிடும் பட்சத்தில், AI செய்யும் லூட்டிகளை சமாளிப்பது ஊரிலிருந்து வந்திருக்கக்கூடிய மாமியாரை சமாளிப்பதை விடவும் படு சிரமமான காரியம். So keeping it short and sweet would be great என்று நினைத்தோம்.

​டாக்டர் கலாமின் இதழுக்கு அடுத்ததாக ஜூனியர் கண்ணில் காட்டியது இதோ இந்த அட்டகாசமான காமெடி ஜோடியைத்தான்.

​அர்னால்டு & அப்ரசன்டி .

​இந்த இணை பிரியா நண்பர்கள் ஜோடி - முழுக்க முழுக்க ஜூனியரின் கற்பனையே. 16 பக்கங்களுக்குள் அவர்களை உலகமெல்லாம் சுற்றச் செய்வது இந்தத் தொடரின் டெம்ப்ளேட். At least எனக்குத் தெரிந்த மட்டிலாவது அப்படித்தான். மூத்தவன் அர்னால்டு வகை தொகையின்றி, ஒவ்வொரு வில்லங்கத்திற்குள்ளும் கால்பதிக்க, கூடவே போகும் அப்ரசன்டி தஸ்-புஸ்ஸென்று தவித்துக் கொண்டே பின்தொடர்வது பிரமாதமாய் இருப்பதாய் எனக்குப்பட்டது. ​இதுவரை அதனில் மூன்று தனித்தனிக்  கதைகளை ஜூனியர் உருவாக்கியுள்ள போதிலும், பேனா பிடிக்க எனக்கு அதிக அவகாசம் இல்லை என்பதால், இரண்டை மட்டுமே இப்போதைக்கு ரெடி செய்துள்ளோம்.

இங்கேயுமே பேனா பிடிக்கும் போது கூத்துக்களுக்கு பஞ்சமே இருந்திருக்கவில்லை. புடைப்பான நம்ம மூக்குதான் சும்மா இருக்காதே...? வசனங்களில் கொஞ்சம் எக்ஸ்ட்ரா நம்பர்களை அள்ளித் தெளித்திருக்க, டைப் செட்டிங்குக்குப்  போகும்போது, "ஸார், படமே தெரியலை, முழுசும் மறைக்குது, ஏகப்பட்ட வசனம்" என்று புகார் தான் வந்தது. நாசமாய் போச்சு! என்றபடிக்கே ஸ்கிரிப்டை பழையபடிக்கு மணிரத்தினம் பட டைலாக்கைப் போல், 'பச்சக் கஜக்' என்று மாற்றியமைத்து ரெடி செய்தோம்.

இந்த இரு இதழ்கள் ஜாலியான கார்ட்டூன் பாணியிலான களங்கள் என்றால், தொடர உள்ள ராபின்ஹுட் தொடரோ ஒரு ஆக்ஷன் ஹீரோவின் உதயம்.​ராபின்ஹுட் பற்றி சில மாதங்களுக்கு முன்பாய் அட்டைப்பட ட்ரைலர் மட்டுமே கண்ணில் காட்டியிருக்க, அப்போதே, "நீதிடா, நேர்மைடா, நியாயம்டா" என்று ஆலமரத்தடியில் பஞ்சாயத்து கனஜோராகக் களை கட்டியிருந்தது நினைவிருக்கலாம். இருப்போரிடமிருந்து எடுத்து இல்லாதோரிடம் கொடுத்த ராபின்ஹுட் பற்றி இங்கிலீஷ் பாடங்களில் நாம் படித்திருக்கலாம். Maybe, அந்த வாய்ப்பு அமைந்திருக்கா பட்சத்தில் இந்தக் கானக ஹீரோவை, ஜூனியரின் கைவண்ணத்தில், அழகான வண்ணத்தில், ரசிக்கலாம். இதழ் நம்பர் ஒன்று - ராபின்ஹுட் உருவான பின்னணியின் கதை. and இதழ் நம்பர் இரண்டு - தொடரும் அவரது சாகசங்கள். இங்கே சித்திர பாணிகள் சகலமுமே செம ரியலிஸ்டிக்காக இருந்திட வேண்டும் என்பதால், ஏகமாய் உழைத்திருப்பதைப்  பார்க்கப் போகிறீர்கள் ! 

Again 16 பக்கங்கள் ஒவ்வொரு இதழிலும்..! அழகான கலர், அழகான கெட்டி அட்டை, and எல்லாமே குட்டி விலைகளில். பசங்களுக்கு இவை ரூபாய் 20 விலையில், புத்தக விழாக்களில் விற்கப்படும். ஒரு காலத்தில் பிள்ளைகளாக இருந்தோர் வாங்குவதினில் விலை ரூபாய் 25 என்றாகிடும்.

இந்தச் சுற்றில் ஒரு b&w இதழுமே, ஜூனியர் உருவாக்கியிருந்தது இன்னொரு highlight. "யார் அவள்...? என்ற ஒரு மெலிதான திகில் திரில்லர் 48 பக்கங்களில், டெக்ஸ் சைஸில் ரூ. 45 விலையில் வரக் காத்திருக்கிறது. Again, இது முழுக்க முழுக்க ஜூனியரின் கற்பனையிலான உருவாக்கம். And again இரவே..இருளே.. கொல்லாதே .." ரேஞ்சுக்கு இதனை எதிர்பார்த்திட வேணாமே ப்ளீஸ் ? இங்கும்  வசனங்கள் மட்டுமே நம்மள் கி கைங்கரியம்.

 

இதோ, எல்லா இதழ்களுக்குமான அட்டைப்பட ப்ரிவியூக்கள் & உட்பக்க ப்ரிவியூக்கள்.​ இவற்றுள் ராபின் ஹுடின் இரண்டாவது இதழ் தவிர்த்து பாக்கி சகலமும் பிரிண்ட் ஆகி பைண்டிங்கில் உள்ளன. வரும் வெள்ளியன்று  கோவையில் புத்தகவிழா தொடங்கவிருக்க, நானும் ஜூனியரும், சனி காலை பராக்குப்  பார்க்க கோவைக்கு ஒரு குட்டி விசிட் அடிப்பதாக உத்தேசித்திருக்கிறோம். அந்நேரத்திற்குள் ராபின் ஹுடின் இரண்டாவது புக்கும் தயாராகி இருக்கும் என்ற நம்பிக்கை உள்ளது. ​So, மொத்தமாய் ஆறு இதழ்களையும் அன்றைக்கு கையில் எடுத்துக்கொண்டு வரவேண்டியதுதான்.

ஒரு மொக்கையான disclaimer-ஐ  மறுக்கா இங்கே பதிவு செய்துவிடுகிறேன் மக்களே.

​இது முழுக்க முழுக்க, எவ்வித முறைப்படியான AI சார்ந்த கற்றலும் அல்லாத புதியவரின் கைவண்ணங்களே. So, நிச்சயமாய் ஆங்காங்கே பிசிறுகளோ, பிழைகளோ இருப்பது சாத்தியமே. And இவற்றுள் எவையும் காமிக்ஸ் உலகின் ஐஸ்னர் விருதுக்கு போட்டி போடப்போகும் ரகமுமே அல்லதான். So, ஒரு புதிய முயற்சிக்கு 'தம்' கட்டி பகடிகளைப் பரிசாக்கிட வேண்டாமே ப்ளீஸ். And ஏற்கனவே சொன்னது போல, இவற்றின் டார்கெட் ஆடியன்ஸ் நாமே அல்ல. முழுக்க முழுக்க புத்தக விழாவின் இளம் தலைமுறையினரை மனதில் கொண்டே உருவாக்கப்பட்டுள்ளவை இவை. தொடரும் நாட்களில் இந்த முதல் தொகுப்பில் உள்ள பிசகுகளை சரிசெய்திடவும், இதழ்களில் சாரம் குறைவென்றிருப்பதை சரி செய்யவும் நிச்சயம் மெனக்கெடுவோம். ​For sure a long way to go and for sure a long journey ahead.

5 x கலர் இதழ்கள் 25 ரூபாய் விலையிலும் 

1 x b&w இதழ் ரூபாய் 45 விலையிலும் 

எனும்போது - மொத்தம் ரூ. 170 ஆகிறது. 

ஆகஸ்ட் மாதத்து சந்தா புக்குகளோடு இவற்றையும் பெற்றிட விரும்பும் பட்சத்தில் ரூ.170 மட்டும் GPay செய்தால், இல்லம் தேடி இவையுமே வந்துடும் folks ! 

In case இவற்றை இப்போதே பெற விரும்பினால் - கூரியர் சேர்த்து ரூ.210 

தொடரும் அடுத்த சுற்றில் இன்னும் கூடுதலாய் ஹாரர் கதைகள், பப்ளிக் டொமைனில் இருக்கக்கூடிய சில தரமான படைப்புகள் என்பனவற்றையும் இதே ரூபாய் 20, 25, 45 விலைகளில் வெளியிடத்  திட்டமிட்டுள்ளோம். நடப்பாண்டில் புது அரசின் புத்தக விழா சார்ந்த கொள்கைகள், முன்போலவே தொடரும் பட்சத்தில், நமது இந்த முயற்சிகள் இணைதளத்தில் அரங்கேறிக்கொண்டே இருக்கும்.

So இந்த நொடியில் கலரில் என் முன்னே மினுமினுக்கும் இதழ்களை, பழம் தின்று கொட்டை போட்டதொரு மொக்கை எடிட்டராய் ரசிக்கும் அதே நொடியில், 42 ஆண்டுகளாய் எனக்குச் சாத்தியப்பட்டிருக்கா ஒரு சமாச்சாரத்தை என் பிள்ளை சாதித்திருப்பதை நினைத்து ஜிலோவென காலரை தூக்கிவிட்டுக்கொள்ளும் ஒரு அப்பனாகவும்,  உங்கள் முன்னே நான், 

Bye all...., ஆகஸ்ட்டின் இளம் தளபதியோடு இந்த ஞாயிறை தொடரப்  புறப்படுகிறேன். அப்புறம் இன்று மதியம் தாத்தாக்கள் சார்ந்த ஒரு கலந்துரையாடல் வீடியோ திட்டமிட்டுள்ளோம், அது எந்த மட்டும் சாத்தியப்படுகிறது ? என்பதை புனித மனிடோவே அறிவார். Wish us luck people.....  See you around...Bye for now !

42 ......and Counting !!

 நண்பர்களே,

YEAR 42 and Counting....👍

வணக்கம்! இறக்கை கட்டிப் பறப்பது அண்ணாமலை சைக்கிள் மட்டுமல்ல (no அரசியலுங்கோ)– காலச் சக்கரமும் தான்! தேய்ந்து, ஓய்ந்து போன cliche-களை உவமானத்துக்கு நான் இங்கே இரவல் வாங்கப் போவதில்லை! மாறாக, டெக்னாலஜியில் நாம் கண்டுள்ள மாற்றங்களையும், முன்னேற்றங்களையும் கொஞ்சமாய் நினைவு கூர்ந்தாலே – கடந்து சென்றிருக்கும் இந்த 500+ மாதங்களின் பரிமாணம் சுயமாகவே புரியும்!!

​1984-ல் "கத்திமுனையில் மாடஸ்டி"க்கு அச்சுக் கோர்ப்பு செய்த வேளைகளில் கிட்டத்தட்ட 240 தனித்தனி சிறு டப்பிகள் கொண்டதொரு பெரிய மர கேஸை நிறுத்தி வைத்து, ஒவ்வொரு டப்பிக்குள்ளும் ஈயத்தினாலான தமிழ் எழுத்துக்களை போட்டு வைத்திருப்பார்கள்! 'யா' எங்கே உள்ளது? 'டீ' எங்கேயுள்ளது என்றெல்லாம் நினைவில் வைத்திருக்கும் கம்பாஸிட்டர்கள் அந்த எழுத்துக்களை சேகரித்து வரிகளை உருவாக்குவார்கள்! அதன் பின்னே அந்த ஈய எழுத்துக்களில் கருப்பு மசி பூசப்பட்டு பிரிண்ட் எடுக்கப்படும்! இன்றைக்கோ – லொடடு லொடடு லொடடென்று தட்டினால் சகல பாஷைகளிலும் ஸ்கிரீன் ரெடி!

​அந்த நாட்களில் பிரிண்ட் போடப்படும் தமிழ் ஸ்கிரிப்ட்டை நமது ஆர்டிஸ்ட் டீம் கர்ம சிரத்தையாய் வெட்டி, ஒட்டி, ஓரம்-சாரங்களில் படங்களை நீட்டித்துத் தருவார்கள்! இன்றைக்கோ – again கொஞ்சம் லொட்டு.. லொட்டு.. லொட்டு!! பக்கம் ரெடி! அட, அதுவே இப்போது பூமர் ஸ்டைல் என்றாகிப் போய்விட்டது; செயற்கை நுண்ணறிவு அண்ணாத்தேயிடம் சொன்னால், கதையே எழுதி, படமும் வரைந்து, அதுவே வாசித்து, விமர்சனமும் செய்து விடும்!

​அந்த நாட்களில் ஐரோப்பிய படைப்பாளிகளிடம் பேச வேண்டுமெனில் ‘இன்டர்நேஷனல் ட்ரங்க் புக்கிங்’ என்ற பெயரில் ஒரு நான்கு மணி நேரங்களுக்கு முன்பாகவே புக்கிங் பண்ணிவிட்டு, போனின் அருகிலேயே புளிசாதத்தோடு காத்திருக்க வேண்டியிருக்கும்! அப்புறமாய் டெலக்ஸ் வந்தது; அதைத் தொடர்ந்து fax வந்தது ; பின்னே pager என்றார்கள்; next செங்கக்கட்டி போலொரு மொபைல் போன் என்றார்கள்; பிற்பாடு ஸ்மார்ட்போன் என்றார்கள் ....வாட்சப் என்றார்கள்... Wi-Fi என்றார்கள்... 3G..4G...5G என்று பற்பல G-க்கள் தகவல் தொலைத்தொடர்பை உள்ளங்கைக்குள்ளேயே கொணர்ந்து விட்டனர்!

​அட, அவ்வளவு போவானேன் folks? இரண்டு ரூபாய், மூணு ரூபாய் என்று தெருமுனைப் பெட்டிக்கடைகளில் தொங்கிய அந்த மெல்லிய நியூஸ்பிரிண்ட் காமிக்ஸ் புத்தகங்கள், இன்று பளபளக்கும் ஆர்ட் பேப்பரில், அட்டகாசமான வண்ணங்களில், ஹார்ட் கவர் பைண்டிங்கில் உங்கள் புத்தக அலமாரிகளை அலங்கரிப்பது கூட மாற்றங்களின் ஒரு மாயாஜாலம் தானுங்களே?

​பள்ளி முடிந்து வந்ததும், கையில் இருக்கும் சில்லறைகளை சேர்த்துக் கொண்டு, புத்தகக்கடைக்கு ஓட்டமும் நடையுமாகச் சென்ற அந்த மாலைப் பொழுதுகள் நினைவிருக்கிறதா? 'லயன் காமிக்ஸ் புதுசு வந்துருச்சாண்ணா?' என்று கேட்டு, அந்த ஸ்பைடரையோ, ஆர்ச்சியையோ வாங்கியவுடன், வீட்டுக்கு வரும் வழியிலேயே வாசித்த அந்தத் தருணங்கள் நேற்றைய நினைவுகள்! And கச்சிதமாய் வாங்கியவற்றை அம்மாவின் கண்ணில் படாமல் வீட்டுக்குள் கொண்டு செல்வது பற்றாதென, ஸ்கூல் பைக்குள் அவற்றைப் பதுக்கி எடுத்துப் போய் நண்பர்களோடு ஷேர் விட்டதெல்லாம் அலாதி! இப்போதோ – கிரெடிட் கார்டைத் தேய்த்து சில ஆயிரங்களிலான சந்தாவைக் கட்டிப்புட்டு வீடு தேடி கொரியர் வரும் போது 'நண்பன் கொடுத்த கிப்ட்மா...!' என்று  புளுகியபடிக்கே , வாசக சந்திப்புகளுக்கெல்லாம் 'ஆபீஸ் டூர்' என்று பீலா விட்டுக் கிளம்புவது இப்போதைய சாகசங்கள்!!

​இந்த நான்கு தசாப்தங்களில் நம்முடன் தான் எத்தனை எத்தனை நாயக/நாயகியர் பயணித்திருக்கிறார்கள்! ஆனால், நம் கற்பனை உலகை ஆக்கிரமித்திருந்த யாருக்கும் வயதாகவே இல்லை என்பது தான் மேட்டரே! டெக்ஸ் வில்லர் இன்றும் அதே சீற்றத்துடன், அதே நவஹோ செவ்விந்தியர்களுடன் குதிரையில் சீறிப் பாய்ந்து கொண்டிருக்கிறார்! நமக்குத் தான் ஓரத்தில் ஒயிட் எட்டிப் பார்த்துவிட்டது  ; கண்களில் ரீடிங் கிளாஸ் ஏறிவிட்டது; தொப்பைகளின் விஸ்தீரணங்களும் செழிப்பாகியுள்ளன! ஆனாலும், கூட மாதத்தின் முதல் தேதிகளில் காமிக்ஸின் பார்சல் வீட்டுக்கு வரும் போது நம்முள் ஒளிந்திருக்கும் அந்தப் பாலகன் உள்ளுக்குள்ளாவது லைட்டாகத் துள்ளி குதிக்கிறான் தானே? இந்த 42 ஆண்டுகளில் நமது லயனுடனான பயணத்தின் மெய்யான சாதனையாய் அதையே பார்க்கத் தோன்றுகிறது!

​எத்தனையோ ஏற்ற-தாழ்வுகள் இந்தப் பயணத்தில் உண்டென்றாலும், நீங்கள் தந்துள்ள நிபந்தனைகளற்ற ஆதரவுகளே இந்தச் சிங்கத்தின் கர்ஜனைக்கு ஆதாரங்கள்! மாதம் ஒரு black & white சாணிக் காகிதப் புத்தகம் என்ற நிலையிலிருந்து, இன்று 'சாம்பலின் சங்கீதம்...' 'பயணம்' போலான பிரம்மாண்டமான கிராஃபிக் நாவல்களை ஐரோப்பிய தரத்திற்கு இணையாக வெளியிடுமளவுக்கு நாம் வளர்ந்திருக்கிறோம் என்றால், அதற்குக் காரணம் உங்களின் தணியாத காமிக்ஸ் தாகம் மட்டுமே!

​நாம் ஒரு விசித்திரமான, அழகான குடும்பம் என்பேன் guys! சாதி, மதம், வயது, அனுபவம், அரசியல், என அனைத்தையும் தலையைச் சுற்றி தூர வீசி விட்டிருக்கும் நம்மை, சின்னச் சின்ன கட்டங்களுக்குள் வரையப்பட்டிருக்கும் சித்திரங்களும், அவற்றில் உள்ள வசனங்களும் ஒற்றைப் புள்ளியில் இத்தனை காலமாய் இணைத்திருக்கின்றன ! புத்தகத் திருவிழாக்களில் நாம் சந்திக்கும் போது, நீங்கள் காட்டும் அந்த ஆர்ப்பாட்டமில்லாத அன்பும், உரிமையோடு நீங்கள் வைக்கும் விமர்சனங்களும்தான் இந்தப் பயணத்தின் பெட்ரோல்.... டீசல்... LPG என எல்லாமே!! சந்துகள் பல கண்டு, சந்தடியே இல்லாது சாத்துக்கள் பல வாங்கினாலும் - ‘ அந்த சிக்-பில் க்ளாஸிக்கை மறுக்கா போடுங்க; MAXI சைஸில் XIII எப்போது? ‘டைகருக்கு இன்னும் ஒரு ஸ்லாட் கூடுதலா குடுங்க’ என்றெல்லாம் நீங்கள் உரிமையோடு கேட்கும் ஒவ்வொரு தருணத்திலும், குணா கமல் போல - ‘உண்டான காயமெல்லாம் தன்னாலே ஆறிப் போன மாயமென்ன – பொன்மானே..பொன்மானே?’ என்றே பாடத் தோன்றுகிறது!

​42 ஆண்டுகள்!

​வாழ்க்கையில் இது ஒரு முக்கியமான மைல்கல் - வாழ்க்கையின் தத்துவத்தைப் புரிந்து கொள்ளும் பருவம்! ஆனால், (தமிழ்) பதிப்புலகின் சவலைப் பிள்ளையான ஒரு காமிக்ஸ் நிறுவனத்திற்கோ - இந்தக் கால அவகாசமானது ஒரு நீண்ட, உணர்வுபூர்வமான சகாப்தம்! என்னோடு இந்த நெடிய பயணத்தில் ராப்பகலாகத் துணை நின்ற ஓவியர்கள், மொழிபெயர்ப்பாளர்கள், அச்சுக்கூட நண்பர்கள், பைண்டிங் தொழிலாளர்கள்; front ஆபீஸ் உதவியாளர்கள், விற்பனை முகவர்கள் மற்றும் லயன் காமிக்ஸின் ஆணிவேரான உங்களுக்கு சிரம் தாழ்ந்த நன்றிகள் என்றென்றும் உரித்தாகட்டும் ! நீரின்றி லயன் இல்லை; இந்தப் பயணமும் இல்லை!

​நாளை என்ன நடக்கும்? தொழில்நுட்பம் நம்மை எங்கு கொண்டு செல்லும்? என்று ஆருடம் சொல்ல சத்தியமாய்த் தெரில்லீங்கோ ! ஆனால், ஒன்று மட்டும் நிச்சயம்! காகிதத்தின் வாசனையும், கற்பனையின் வீச்சும், இந்த பொம்ம பொஸ்தவங்களை ரசிக்கும் உங்களைப் போன்ற காதலர்களும் இருக்கும் வரை, நம் காமிக்ஸ் உலகம் உயிர்ப்போடு இருக்கும்! And அந்தச் சித்திரக் கட்டங்களுக்குள் நம் நாயகர்கள் உங்களுக்காக மறுக்கா மறுக்கா பிஸ்டல்களை தோட்டாக்களால் நிரப்பிக் கொண்டே இருப்பார்கள்!

​Yet another ஆண்டினுள் அடியெடுத்து நடை போடுகிறோம் - நமது மாமூலான லக்கி லூக்கின் ஆண்டுமலரோடும், 'தல' டெக்ஸின் அதிரடியோடும்!! இம்மாமாதம் GEN Z தடத்தில் ஒரு தாத்தாவும், பேத்தியுமென்றால், கிராபிக் நாவல் தனித்தடத்தில் ரவுசு பண்ணும் தாத்தாஸ் trio!! இந்த variety தானே நமது அடையாளமே folks? இந்தியாவில் வேறெந்த மொழியிலோ, மாநிலத்திலோ நாம் ரசிப்பனவற்றை ரசிக்கவல்ல வாசகர்கள் யாருமே கிடையாது என்ற பெருமிதத்தில் காலரைத் தூக்கி விட்டுக் கொண்டே முன்செல்வோம்!! You have been an absolutely fabulous audience & உங்கள் துணைகளுடன் இன்னும் பற்பல மைல்கற்களை எட்டிப் பிடிக்க புனித மனிடோ அருள்புரிவாராக!! 

இதோ ஜூலை இதழ்களின் அட்டைப்படம்ஸ் & பிரிவியூஸ் !! 

ONLINE LISTING : https://lion-muthucomics.com/latest-releases/1472-2026-july-pack.html

இம்முறை தொடரின் ஒரு துவக்க நாட்களின் சாகசமும், பின்னாட்களின் சாகசமும் காம்போவாகி உள்ளன ! அதனில் அந்த லேட்டஸ்ட் சாகசமே ஹைலைட் - என்  பார்வையிலாவது !! அந்தக் காலத்தில் வன்மேற்கில் வாழ்ந்த பெல் ஸ்டார் எனும் அடாவடி அம்மணியே இந்தப் படைப்பின் துவக்கப் புள்ளி என்பது கொசுறுத் தகவல் !! 

And இம்மாத 'தல' சாகசத்திலுமே ஒரு ரியல் லைப் பார்ட்டி உண்டு - நமக்குத் பரிச்சயமான ஜட்ஜ் ராய் பீன் ரூபத்தில்..! (லக்கி லூக்கின்  - "நிதிக்குத் தலைவணங்கு" நினைவுள்ளதுங்களா ? So வன்மேற்கின் முக்கிய புள்ளிகளை இம்முறை இரு மஞ்சள் சொக்காய்க்காரர்களுமே உள்ளடக்கியுள்ளனர் !! இரண்டுமே absolute must reads என்பேன் !! 

And GEN Z சந்தாவினில் இம்முறை தாத்தா & பேத்தி சிறுகதை + டீம் ஜு.டி சிறுகதை என்ற அழகான காம்போ !

மேற்கொண்டு இன்னும் கொஞ்சம் எழுதணும் folks - முடிந்தால் இப்போவே ; இல்லாங்காட்டி நாளைக்கு காலையில்... ! So catch you again ! Bye for now !

டாடி'ஸ் டே !

 நண்பர்களே, 

வணக்கம். ஒரு சோம்பலான ஞாயிறு..... காத்திருக்கும் ஜூலை மாதம்....! வழக்கமாய் வாடகை சைக்கிளை எடுத்துக்கொண்டு 'ஞாபகம் வருதே... ஞாபகம் வருதே' என்றபடிக்கு ஷேவிங் பண்ணாத சேரனாட்டம் நமது லயனின் துவக்க நாட்களை நினைவுகூர்வது வழக்கம். ஆனால் காதில் தக்காளி சட்னி கசியும் அளவிற்கு பழசுக்குள் தலையை விட்டு முடித்தாயிற்று. பற்றாக்குறைக்கு இப்போதெல்லாம் பூமர் தலைமுறையைச் சேர்ந்த நாம் எதையாச்சும் பழைய நினைப்பில் செய்யப்போய் அது கூடுதலாய் cringe ஆகிடவும் கூடாதே என்ற பயம் சேர்ந்து கொள்கிறது. ஆனாலும் இது ஒரு flashback பதிவாகவே இருந்திடும்..... ஆனால்  சற்றே வித்தியாசமான பாணியில் ! 

இந்த flashback-க்குள் தலையை நுழைப்பதற்கு முன்பாக நமக்கு நாமே வாழ்த்துக்கள் சொல்லிக் கொள்வோமா மக்களே? Because இன்று "உலக தந்தையர் தினம்". இதோ - ஒவ்வொரு இல்லத்திலும் வாய் திறந்து தம் குடும்பத்தாரிடம் பிரியத்தையோ, நேசத்தையோ வெளிப்படுத்தும் பழக்கமே இல்லாத போதிலும், செயல்களின் மூலமாய் காலம் காலமாய் பாகுபலிகளாய் தாங்கி நிற்கும் அத்தனை தந்தையர்க்கும் வேறு யார் சொல்கிறார்களோ - இல்லையோ ; நாமே  வாழ்த்துக்களை சொல்லிக்கொள்வோமே !!!  Happy Father's day to all the fathers out there. 

And இந்த நாளின் வருகையோடு, எனது நினைவுகள் பின்னோக்கிச் செல்வது கி.பி,.... கி.மு காலத்திற்கெல்லாம் அல்ல. வெறும் 12 மாதங்களுக்கு முன்பான இன்னொரு  தந்தையர் தினத்திற்குத்தான். Becos போன வருடம் இதே நாளில்தான் நமது அரை நூற்றாண்டுக்கும் மேலான காமிக்ஸ் பயணத்தின் ஒரு ஆகப் பெரிய மைல்கல்லை தொட்டு நின்றோம் - "பயணம்" என்னும் அசாத்தியத்துடன் !!

நேற்றைக்குப் போலுள்ளது - அந்த இதழினுள் பயணித்தது. Truth to tell துவக்கத் திட்டமிடலின் போதோ, விலை நிர்ணயத்தின் போதோ  இந்த இதழ் இத்தனை ராட்சச சைசில் வெளிவருவதாகவே கிடையாதுதான். நமது மேக்ஸி சைஸே இதற்கென நாம் தீர்மானித்திருந்தது. ஆனால், காலம் சென்ற இயக்குனர் இமயம் சொன்னதைப்போல 'I want more emotions' என்ற குரல் உள்ளுக்குள் ஒலித்துக் கொண்டே இருக்க, முன்னெப்போதும் இல்லாத ஒரு அசுர சைஸிற்கு இந்த இதழைத் திட்டமிட்டால் தப்பே இல்லை என்று தோன்றியது. அதற்கான பிரதான காரணம், b&w-ல்   இருந்தாலும், மிரட்டோ மிரட்டென்று   மிரட்டிய சித்திரங்கள்தான் என்பதில் ரகசியங்கள் ஏது ? எனது ஞாபகம் சொதப்பாது இருக்கும் பட்சத்தில், சென்ற ஆண்டின் மே மாதத்து ஆன்லைன் விழாவின்போது அறிவிக்கப்பட்ட அரை டஜன் இதழ்களுள் இந்த ஒற்றை இதழை மட்டும் தந்தையர் தினத்திற்கெனத் தள்ளிப் போட்டிருந்தோம். So, கடைசி நிமிடத்தில் சைஸ் மாற்றி, குட்டிக்கரணங்கள் பல அடிக்க, எனக்குக் கொஞ்சமாய் அவகாசம் கிட்டியிருந்தது. 

And பைண்டிங் முடித்து, இந்த சைஸில் புக்ஸ் ஆபீசுக்கு வந்து இறங்கிய நொடியில் அந்த காட்சியை ஏற்கனவே அகன்ற விழிகள் மேலும் அகல பார்த்ததொரு பொழுதை, சத்தியமாய் இன்னமும் மறக்க முடியவில்லை. இதழின் டெஸ்பாட்சும் சரி, உங்களை கூரியர்கள் எட்டிப்பிடித்த நொடியில் ஆளாளுக்குச் செல்ஃபீக்கள் போட்டுத் தாக்கியதும் சரி, சென்ற ஆண்டின் உச்ச சந்தோஷ நொடிகளுள் முக்கியமானவை. கதைக்களம் என்ற மட்டில் 'பயணம்', கணிசமான இறுக்கம்  + இறுதியில் ஒரு நம்பிக்கை என்ற கீற்றோடு பயணித்ததை நாம் அறிவோம். In many ways தந்தையராய், நம் வாழ்க்கைகளின் பிரதிபலிப்பு கூட அதுவேதானே?! சிரமங்கள் இன்றைக்கு சிரம்மேல் எத்தனை தாண்டவம் ஆடினாலும், நாளைய பொழுது நல்லதாய் புலரும் என்ற நம்பிக்கையில்தானே நடை போடுகிறோம் ?  So, இந்தத்  தந்தையர் தினத்தன்று கொஞ்சமே கொஞ்சமாய் நேரம் கிடைப்பின், 'பயணம்' இதழை உள்ளிருந்து வெளியெடுத்து, அதனூடே பயணித்துப் பாருங்களேன். ஏற்கனவே படித்து முடித்திருக்கும் பட்சத்தில், அந்த நினைவுகளைச் சற்றே relive செய்தது போல் இருக்கும். ஒருவேளை, பொம்மை பார்த்ததோடு பீரோவுக்குள் புஸ்தகமும் துயில் பயின்று கொண்டிருக்கிறது  எனில், இன்றைய பொழுதை அதன் வாசிப்புக்கென தந்து தான் பாருங்களேன், you definitely will not be disappointed!

இந்தத் தந்தையர் தினத்தினில், "பயணம்" தவிர்த்த இன்னொரு flashback - ஆச்சரியங்களே இன்றி நமது சீனியர் எடிட்டரை சார்ந்தது. சென்றாண்டிலுமே  இதே நேரத்தில் சீனியர் எடிட்டர் நம்மோடு இருந்திருக்கவில்லைதான். ஆனால் அவர் இயற்கையோடு ஐக்கியமாகி இரண்டரை மாதங்களே ஆகியிருந்த நிலையில் அவர் விட்டுச் சென்றிருந்த வெற்றிடத்தின் முழுமையும் உள்ளுக்குள் பதிவாகி இருக்கவில்லை. ஆனால் இன்றைக்கோ கிட்டத்தட்ட பதினாறு மாதங்கள் ஓடியிருக்கும் நிலையில், நிதானமாய் அசை போட நிரம்பவே நேரம் கிட்டியுள்ளது. சிந்தித்துப் பார்க்கும் போது, சிலிர்க்கச் செய்யும் சென்டிமென்ட் கதைகளெல்லாம் எங்களது உறவில் சினிமா பாணியில் இருந்திருக்கவில்லைதான். எத்தனையோ பேர் எனக்கு ஏதேதோ விதங்களில் ஆசான்களாய் இருந்திட இடமும் தந்திருக்கிறார் அப்பா. So நியாயப்படிப் பார்த்தால், உலகைப் புரட்டிப் போடும் ரகத்திலான "டாடி நினைவு"களெல்லாம் எனக்குள் புதைந்திருக்கக் கூடாதுதான். ஆனாலும் ஒரு சூப்பர் டாடியாக இருந்திடாமலுமே ஒவ்வொரு தந்தையும் நம்மில் எத்தனை பெரிய அடையாளத்தை விட்டுச் செல்கிறார்கள் என்பதை அப்பாவின் நினைவுகள் உணர்த்துகின்றன. 

இக்கட சின்னதொரு disclaimer : தொடர்வதில் நான் எழுதியுள்ள நிறைய விஷயங்களை ஏற்கனவே முந்தைய பதிவுகளிலோ, அப்பா சார்ந்த உரைகளிலோ நான் குறிப்பிட்டிருக்கக்கூடும் தான் ! So ஆங்காங்கே மறுஒலிபரப்பாக இருக்கவும் கூடும் தான் ! புரிதலுக்கு முன்கூட்டிய நன்றிகள் மக்களே !! 

My earliest memories have always been அப்பாவின் எந்நேரமும் சிரிப்பு சூழ்ந்த முகமே! ரொம்ப ரொம்ப சொற்பத் தருணங்களில் மாத்திரமே எதற்கேனும் கோபப்படும் பட்சத்தில் 'மட நாயே' என்று வீட்டில் பிள்ளைகள் யாரையேனும் திட்டுவது நிகழும். அந்த ஒற்றை நொடியில், அந்தச்  சிரிப்பற்ற முகத்தைப் பார்க்க நேரிட்டாலே எங்களது சப்தநாடிகளும் அடங்கிவிடும் தான். ஆனால் அந்தக் கோபக்கீற்றை ஈடுசெய்ய அன்றைக்கே எதேனும் செய்து எங்களைச் சாந்தமும்படுத்தியிருப்பார் அப்பா. அப்போதெல்லாம் தெருவுக்கு நாலு பிராய்லர் கடைகள் கிடையவே கிடையாது. So வீட்டில் கோழி விருந்து என்றால் அது அபூர்வத்திலும் அபூர்வம். கோழிப் பண்ணைக்கு நேரடியாகப் போய், அங்கேயே கோழிகளை வாங்கிவந்து சமைத்தால் தான் உண்டு. சிவகாசியிலிருந்து ஒரு ஆறோ -  ஏழோ கிலோமீட்டர் தொலைவில் கோழிப் பண்ணைகள் இருப்பதுண்டு. மாதத்தில் ஏதேனும் ஒரு ஞாயிறு அன்று, காலையில் செம குறட்டையில் இருக்கும் அப்பாவை எழுப்பி, வாசலில் நிற்கும் லேம்ப்ரெட்டா ஸ்கூட்டரை,  'டெக்ஸ்' இன்று வில்லன்களை மிதிக்கும் அதே பாணியில் மிதி....மிதி என்று மிதித்து ஸ்டார்ட் பண்ணி,  கோழிப்பண்ணைக்கு புறப்பட்டுச் சென்று, அங்கே தனித்தனி பெரும் அறைகளுக்குள் அடைந்து கிடக்கும் கோழிகளில் எவற்றையேனும் தேர்வு செய்து  வாங்கிவிட்டு  வீட்டுக்குத் திரும்புவதெல்லாம் அசாத்தியமான சந்தோஷத் தருணங்கள். எங்கள் வீட்டிலுமே விக்ரமன் படப் பாணியில்தான் வண்டி ஓடும். Becos தாத்தாவுக்கு அம்மா ஒரே மகள்....and அந்த மகளைக் கட்டிக் கொடுத்ததும்  தாத்தாவின் உடன் பிறந்த சகோதரி மகனுக்கே. So எல்லாமே நெருங்கிய சொந்தத்துக்குள் என்றான நிலையில், மகளும், மருமகனும், பேரப்பிள்ளைகளும்  எங்கிருக்கிறார்களோ அதற்கு எதிர்வீட்டிலோ பக்கத்து வீட்டிலோ காலம் காலமாய் குடியிருந்தே தாத்தா & பாட்டி பழகிவிட்டார்கள். நாங்கள் வளரும் போதெல்லாம் எங்களது சிறு வீட்டுக்கு நேர் எதிரே தான் தாத்தாவின் வீடும். தமிழ் சினிமாவில் வரும் பிசினஸ் காந்தத்தைப் போல அப்பா அந்நாட்களில் ஓடு ஓடு என்று ஓடிக்கொண்டே இருந்தாலும், தாத்தாவும் பாட்டியும் அடைகாக்கும் கோழிகளாய் இருந்ததால், அப்பாவால் நிறைவேற்ற முடியாத சில சமாச்சாரங்களை அவர்கள் பார்த்துக் கொண்டார்கள் தான். இருந்தாலும், அப்பாவோடு செலவழிக்கக் கிடைத்த அந்த நாட்கள், அந்த நேரங்கள், எங்கள் அனைவருக்குமே ஒரு மிடறு  ஸ்பெஷல். சென்னைக்குப் போவோம்.......சென்றிறங்கிய அரை மணி நேரத்தில் குளித்துக் கிளம்பி கஸ்டமர்களைப் பார்க்கக் கிளம்பும் அப்பா, மதியம் ஏதேனும் ஒரு ஹோட்டலில் சந்திக்க வருவதாகச் சொல்லிவிட்டால், அதுவே எங்களுக்குத் திருவிழா போல். அதேபோல இரவு, செகண்ட் ஷோ படத்துக்கு என்னை மட்டும் கூட்டிக்கொண்டு போவது இன்னொரு தனி high.

ரொம்பச் சீக்கிரமே காலத்தின் சுழற்சி, எனது கல்விப் பயணத்துக்கு ஒரு முற்றுப்புள்ளி வைத்துவிட்டு, தொழிலுக்குள் துபுக்கென தூக்கிக் கடாசி இருந்ததால், அப்பாவுடனான லடாய்கள் தொடங்கும் படலமும் துவக்கம் கண்டது. நிறையவே பேசியிருக்கிறேன் - அப்பாவின் கூட்டு நிறுவனத்தின் நிதிச் சிக்கல்களால், எனக்குச்   செய்திட இயலாது போன சப்போர்ட் பற்றி. ஆனால் பாக்கெட்டை பணத்தால் நிரப்பினால் மட்டுமே போதாது, அதைத்தாண்டியும், ஒரு வழிகாட்டல் தருவது தந்தைக்கு மட்டுமே சாத்தியம் என்பதை புரிந்திட முடிகிறது ! அன்றைக்கே, என்னை ஃபிராங்க்ஃபெர்ட் நோக்கி கழுத்தைப் பிடித்துத் தள்ளாத குறையாய் அனுப்பி வைத்ததன் மூலமாய் அதற்கொரு துவக்கம் தந்தார் அப்பா.  நானாகவே குப்பை கொட்டியிருந்தால் - maybe ரொம்ப ரொம்ப காலம் வரைக்குமே இஸ்பய்டர் சார் கூடவும் சட்டித்தலையனோடும் தான் சுற்றித்திரிந்திருப்போம் ! ஐரோப்பிய பதிப்பகங்களோடு பரிச்சயங்களை வளர்த்துக்கொண்டு, இங்கு வந்த பின்னே, எனக்குத் தெரிந்த பாணியில் வண்டியை ஓட்டத் தொடங்கிய பிற்பாடு, அப்பாவுடன் ஒரு தூரத்தைத் தொடர்ந்து கொண்டேதான் இருந்தேன். ஓட்டுவதே குண்டுச்சட்டிக்குள்ளான குதிரை, இதில் எத்தனை பேர் சவாரி செய்வது ? என்ற எண்ணம் எனக்கும் இருந்தது, அப்பாவுக்கும் இருந்தது என்பதை சத்தியமாய் மறுக்க இயலாது. மறுபடியும் அப்பாவின் பாதையும் எனது பாதையும் இணைந்தது 1990-களின் மத்தியில் , அச்சு இயந்திரங்கள் இறக்குமதி சார்ந்த தொழிலுக்குள் நான் தலைநுழைத்த நாட்களில்தான். எனக்கு அந்தத் துறை கொஞ்சம் புதிது என்பதாலும், ஒற்றையாளாய் அங்கே குப்பை கொட்டுதல் அசாத்தியம் என்பதாலும், அப்பாவின் அண்மை எனக்கு நிரம்பவே உதவியது என்றுதான் சொல்லவேண்டும். 

1995-ல் முதல் முறையாகத் தென் கொரியாவிற்கு கிட்டத்தட்ட 17 அல்லது 18 நாட்களோ, நான் பயணமாகி இருந்தேன். அந்நாட்களில் அங்கே கிடைக்க வாய்ப்பிருந்த மெஷின்களின் எண்ணிக்கை சொல்லிமாளாது. நானோ அச்சுத்துறையில் அத்தனை பெரிய ஜித்தெல்லாம் கிடையாது ! சொன்னால் நம்பமாட்டீர்கள்,  ஒரு 160 பக்க நோட்டு வாங்கி, ஒற்றை நாள் இரவில் அதில் முழுக்க முழுக்க கொரியாவில்  நான் பார்த்திடக் கூடிய மெஷின்கள் சார்ந்த தகவல்களை, அச்சுத்துறை பற்றி அப்பாவுக்குத் தெரிந்திருந்த சமாச்சாரங்களை எல்லாம்  கிட்டத்தட்ட 125 பக்கங்களுக்கு கைப்பட எழுதியிருந்தார். நான் சென்னைக்குக் கிளம்ப ஆயத்தமான போது அந்த நோட்டை என் கையில் திணித்து, "போகும் வழியில் இதை படித்துக்கொள். ....உதவியாக இருக்கும்" என்று சொன்னது இன்னமும் நினைவில் உள்ளது. பேந்தப்  பேந்த முழித்தபடியே, பக்கங்களைப் புரட்டினால், அச்சுத்தொழில் கண்டுபிடிக்கப்பட்ட நாள் முதல் இன்று வரைக்கும் அதில் இருக்கக்கூடிய தொழில்நுட்பங்கள் பற்றி தனக்குத் தெரிந்திருந்த சகலத்தையும் அந்தப் பக்கங்களில் அப்பா கொட்டித் தீர்த்திருந்தார். சத்தியமாய் அதை முழுதும் படித்திருந்ததால், நான் இன்னும் கொஞ்சம் உருப்பட்டிருப்பேனோ என்னவோ தெரியாது. ஆனால், பத்து பக்கங்களை தாண்டுவதற்குள் எனக்கு நாக்கே தொங்கிவிட்டது. மொத்தத்தையும் எழுத அப்பா எடுத்துக்கொண்ட பிரயாசையை, இன்று யோசிக்கும்போது மலைப்பாக உள்ளது. For sure, பிள்ளையாண்டன் சொன்னதைக் கேட்கப் போவதில்லை ; நோட்டில் எழுதித் தந்ததையெல்லாம்  முழுசாய் படிக்கப் போவதில்லை என்பது அவருக்கும் தெரிந்திருக்கும் தான். இருந்தாலும், தேவைப்படும் பட்சத்தில் உதவட்டுமே - என்ற ஒரே சிந்தனையில் அவர் செய்த அந்த அசுர முயற்சி தான் தந்தையரின் touch என்பது இன்று உறைக்கிறது ! மெஷினரி இறக்குமதி தொழிலில் சில ஆண்டுகள் இணைந்து கழிந்த பிற்பாடு ,அப்பா ஒரு கொரிய குழுமத்தின் ஆட்டோமேடிக் தீப்பெட்டி உற்பத்தி மிஷினரிக்கு ஏஜென்சி எடுத்துவிட்டு, அதனில் பிஸியாகிவிட, அந்நேரத்திற்குள் எனது தம்பியும் படித்து முடித்துவிட்டு தொழிலுக்குள் நுழைந்திருக்க, மறுபடியும் எங்களது பாதைகள் விலகிக்கொண்டன. எங்கள் பிழைப்பை நாங்கள் பார்க்கிறோம்...... ஏஜென்சி சார்ந்த பணிகளை நீங்கள் பார்க்கிறீர்கள், ஓ.கே. என்றபடிக்கு உரசல்கள் இன்றி வண்டி கொஞ்ச காலத்துக்கு ஓடியது. 

2004-ல் மறுக்கா பாதைகள் இணைய வேண்டிய கட்டாயம் இயற்கையின் உபயத்தில் நிகழ்ந்தது. அப்போதெல்லாம் சென்னையில் அக்கா வீட்டிற்குச் சென்றிருந்தால், வெளியே போகும் சமயங்களில் அங்கே இருக்கும் ஸ்கூட்டரை எடுத்துக்கொண்டு அப்பா வலம் வருவார் . எனக்கோ சென்னையின் டிராஃபிக்கை பார்த்தாலே கிறுகிறுக்கும் ! அவ்விதம் ஒருமுறை இளைய அக்காவை ரயில் நிலையத்திலிருந்து இட்டுவர எக்மோர் சென்றிருக்கும் போது, மேம்பாலம் ஏறி, ஐந்தாவது பிளாட்ஃபாரத்திற்குச்  சென்று அக்காவைக் கூட்டிவரும் முயற்சியில் கடும் மூச்சுவாங்கல் நேர்ந்திருக்கிறது.கொஞ்ச நேரம் அமர்ந்து ஆசுவாசப்படுத்திக் கொண்ட பிற்பாடு தான் , காத்திருந்த அக்காவை மறுபடியும் சிரமத்தோடே படியேறி வீட்டிற்கு அழைத்து வந்திருந்தார். அந்நாட்களில் பெருசாய் ஸ்பெஷலிஸ்ட் டாக்டர்களை பார்க்கும் அளவிற்கு பரிச்சயமெல்லாம் எங்களுக்குக் கிடையாது. அம்மாவின் ஒன்றுவிட்ட அண்ணன் மதுரையில் செம சீனியர் டாக்டர் என்ற முறையில் குடும்பத்தின் சகல ரோக நிவாரணங்களுக்கும் அவரிடமே தான் போய் நிற்போம். அதே பாணியில் அப்பாவையும் அவரிடம் இட்டுச் சென்றபோது, மேலோட்டமாய் சில பரிசோதனைகள் செய்துவிட்டு, சில மாத்திரைகளை மட்டும் தந்து அனுப்பியிருந்தார். ஏனோ தெரியவில்லை, எனக்கு கொஞ்சமாய் நெருடியது. அன்று இரவு மதுரையிலிருந்த டாக்டர் மாமாவுக்கு போன் அடித்து, "அப்பாவுக்கு என்ன பிரச்சனை மாமா? எல்லாம் நிஜமாவே ஓகே தானா?" என்று கேட்டேன். லேசான தயக்கத்துடன், "அப்பாவுக்கு ஹார்ட்டில் பிரச்சனை இருப்பதுபோல் தெரிகிறது. கொஞ்சம் மாத்திரைகள்  தந்திருக்கிறேன்...... இரண்டு மாதம் ரெஸ்டாக இருக்கவும் சொல்லியிருக்கிறேன். இரண்டு மாதம் கழிச்சுப் பார்த்துக்கொள்ளலாம்," என்று சொன்னார். 

ஏனோ தெரியவில்லை, எனக்கு அந்த ஆலோசனையில் அத்தனை திருப்தி இருந்திருக்கவில்லை. அங்கும், இங்கும்  விசாரித்தபோது, உறவினர் ஒருவர் வெகு சமீபத்தில் சென்னையில் ஒரு முன்னணி ஹார்ட் ஸ்பெஷலிஸ்ட்டிடம் ஏதோ ட்ரீட்மெண்ட் எடுத்திருந்தது பற்றித் தெரிய வந்தது. சரி அந்த டாக்டரிடமே ஒரு தடவை போய்ப்  பார்த்துவிட்டு வந்து விடலாமே, என்ற எண்ணத்தில் அப்பாயிண்ட்மெண்ட் எப்படியோ வாங்கிவிட்டோம். ஆனால், அப்பாவை இங்கிருந்து தடிப்  போட்டுக்  கிளப்பவே முடியவில்லை. அது கோடை விடுமுறை காலம்.....  அக்கா பசங்கள், தங்கை பசங்களெனப் பேரப்பிள்ளைகள் வீட்டுக்கு விடுமுறைக்கு வந்திருந்த சமயம் அது. "ஸ்கூல் லீவ் எல்லாம் முடியட்டும், பிள்ளைகள் ஊருக்குத் திரும்பின பிற்பாடு சாவகாசமாய்ப்  போய் பார்த்துக்கொள்ளலாம்" என்று ஒற்றை வரியில் அப்பா மறுத்துவிட்டார். எனக்கோ உள்ளுக்குள் ஏதோ ஒரு உறுத்தல் - இரண்டு மாதம் கழித்து பார்த்துக்கொள்ளக்கூடிய சிக்கலாக இது இல்லாது போனால் என்ன செய்வது என்று. And இன்டர்நெட்டோ இன்றைய கூகுள் டாக்டர்களோ,  AI ஆலோசகர்களோ இல்லாத நாட்களவை ! ஒரு மாதிரி கெஞ்சிக் கூத்தாடி, காலையில் போய் டாக்டரைப் பார்த்துவிட்டு, அன்று மாலையே ஊருக்கு இரயிலைப் பிடித்து விடலாம், என்று சொல்லி, up&down டிக்கெட்கள்  போட்டுவிட்டு, வம்படியாய் அப்பாவைத் தள்ளிக்கொண்டு சென்னைக்குப் போயிருந்தேன்.

அங்கே போய் டாக்டரைச் சந்தித்த பத்தாவது நிமிடமே இதயம் சார்ந்த பரிசோதனைகள் ஒன்றன்பின் ஒன்றாய் அரங்கேறின. கொஞ்ச நேரத்திலேயே டாக்டர் என்னைத் தனியாகக் கூட்டிச் சென்று, "நிச்சயம் பிரச்சனை உள்ளது, மேற்கொண்டு ஆஞ்சியோ செய்தால் தான் எதுவும் சொல்ல முடியும்" என்று குண்டை தூக்கிப் போட்டார். இன்றைக்கும் எனக்கு நினைவிருப்பது அப்பாவின் அந்த முதற்கட்ட ஷாக்கிற்கு பிற்பாடான நெஞ்சுரம் மட்டுமே. மறுநாள் ஆஞ்சியோ செய்து முடித்த கையோடு -  "இருதயத்தில் ஐந்து அடைப்புகள் உள்ளன, அதிலும் ஒரு அடைப்பானது 95 சதவீத block, உடனடியாக பைபாஸ் அறுவை சிகிச்சை செய்தாகணும். எங்கே பண்ணப் போகிறீர்கள் என்பது மட்டும்தான் உங்களது தீர்மானமாக இருக்க முடியுமே தவிர இங்கிருந்து நேராக அடுத்த ஹாஸ்பிடலுக்குத்தான் போக வேண்டும்" என்று டாக்டர் கறாராகச் சொல்லிவிட்டார். அதுவரையில் ஊரைச் சுற்றி பஸ்களெல்லாம் போவது மட்டும்தான் பைபாஸ் என்று மட்டுக்கே நமது ஞானம் இருந்தது. அது  என்ன பைபாஸ் அறுவை சிகிச்சை ? என்றெல்லாம் அவரிடம் விளக்கம் கேட்டுக்கொண்டு நிற்கக்கூட தம் இருக்கவில்லை. 

ஆனால், ஒரு மனிதனின் நெஞ்சுரம் நெஞ்சுக்குள் இருக்கக்கூடிய நோவுகளையும் நொறுக்கித் தள்ளிட முடியும் என்பதைத் தொடர்ந்த மூன்று வாரங்களில் அப்பா கண் முன்னே காட்டினார். அப்போலோவில் அறுவை சிகிச்சை செய்வதென்று தீர்மானமாகி, மறுநாள் அங்கே ஷிப்ட் செய்வது என்று திட்டமிட்டோம். ஆஞ்சியோ செய்திருந்த மியாட் ஹாஸ்பிடலில் அன்றிரவு மட்டும் தங்கிச் செல்லும்படி சொல்லியிருந்தார்கள். துணைக்கு நான் மட்டுமே அப்பாவோடு. அப்பாவின் கடைசி நாட்களுக்கு முன்பானதொரு காலகட்டத்தில் அத்தனை அமைதியாய் அப்பாவை நான் பார்த்தது 2004-ன் அந்த ஒற்றை நாளின் மாலையில் மட்டுமே. பகலில் செம பிஸியாக இருந்த ஹாஸ்பிடல், இரவு கவிழ்ந்த நேரத்தில் ஒருவித இறுக்கமான அமைதிக்குள் மூழ்கியிருந்தது. சுற்றிலும் ஓசைகள் கேட்டுக் கொண்டிருந்த வரைக்கும் ஒரு மாதிரி பிஸியாக இருப்பதுபோல் பழகியிருந்த மனதானது, அந்த நிசப்தத்தில் குரங்காய் அலைபாய்ந்து கொண்டிருந்தது. அந்த அலைபாயும் சங்கடம் எனக்கு மட்டுமே அல்ல என்பது அன்றைக்கு அப்பாவின் நிச்சலனமான முகத்தைப் பார்த்தபோது புரிந்தது. சுத்தமாய் எதுவுமே பேசாமல் ஆழ்ந்த சிந்தனையிலேயே அன்றைய பொழுதை அப்பா கழித்துவிட்டார். தொடர்ந்த நாட்களில் அப்போலோவிற்குச் சென்றது ' அறுவை சிகிச்சைக்கான முன்னேற்பாடுகளைத் தைரியமாய் எதிர்கொண்டது ;  ஆப்ரேஷனின் தினத்தன்று கலங்காது தயாரானது ; அடுத்தடுத்த நாட்களில் நவீன அறிவியலும், நவீன யுக மருத்துவர்களின் மாயாஜாலங்களும்  அதிசயங்களைக் கண்ணில் காட்ட , அவற்றிற்குத் துளியும் சளைக்காது அப்பாவின் மன உறுதியும் ஈடுதர, ஒரு புனர்ஜென்மம் என் கண்முன்னே சாத்தியமாவதைப் பார்க்க முடிந்தது.

மொத்தம் 25 நாட்கள் அப்போலோவில் அப்பா இருந்தபோது, அட்டெண்டர் என்ற முறையில் நான் மாத்திரமே முழுக்க முழுக்க துணை இருக்க அனுமதித்தார்கள். வீட்டாரனைவருமே சென்னை வந்து அக்கா வீட்டில் டேரா போட்டிருக்க, பகலில் விசிட்டிங் அவர்சில் மட்டும் சாரை சாரையாய் வந்து பார்த்துவிட்டுப் போவார்கள். மீத நேரங்கள் முழுவதும் நான் மட்டுமே அப்பாவுக்குத் துணை & அப்பா மட்டுமே எனக்குத் துணை. அங்கிருந்து நலமாய் வெளிப்பட்ட பிற்பாடு, நாங்கள் செய்த முதல் காரியம், அப்பா அதுநாள் வரைக்கும் சிவகாசியின் நீள அகலங்களை, அளந்து கொண்டிருந்த கைனடிக் ஹோண்டா ஸ்கூட்டரை மூலை சேர்த்ததுதான். இனி மேற்கொண்டும் ஸ்கூட்டரில் எங்கேயும் தனியாகப்  போக வேண்டாம் என்று அழுத்தமாகச் சொல்லிவிட்டோம். அதன் பின்பாய் தம்பியின் திருமணம், பேரப்பிள்ளைகளின் திருமணங்கள் என வாழ்க்கையின் அந்திம நாட்களில் அப்பா ஆராமாய் பின்சீட் எடுத்துக் கொண்டார். எதுவாக இருந்தாலும், என் பிள்ளைகள் பார்த்துக்கொள்வார்கள் என்ற நம்பிக்கையில் வாழ்க்கையின் அடுத்த கட்டத்தை அரவணைத்துக் கொண்டது தெரிந்தது. ஆனாலும் சோம்பி இருக்க அவரால் சுத்தமாய் முடியவில்லை என்பது இறுதி நாட்கள் வரை அப்பட்டம். மார்ச் 2025-ல் இறுதித் தடவையாக ஹாஸ்பிட்டலில் அட்மிட் ஆகியிருந்த போது கூட, அவரது செல்லில் ஏதேதோ வாட்ஸ்அப் செய்திகள் குவிந்து கொண்டே இருந்தன.  

அப்பாவின் கடைசிப்  பத்தாண்டுகளில் நமது காமிக்ஸ் சார்ந்த பயணமும், நமது காமிக்ஸ் சார்ந்த சந்திப்புகளும், ஒரு மறக்க இயலா உச்சங்களாய் அமைந்திருப்பது இன்றைக்கு நிதர்சனமாய்ப் புரிகிறது. நமக்கு மொட்டையைப் போட்டு விட்டுப் போன   சென்னை Three Elephants கடையில் வைத்து ஏதோவொரு ஸ்பெஷல் இதழினை  ரிலீஸ் செய்யத் தயாரான போதுதான், முதன்முறையாக, அப்பா நம்மோடு கலந்துகொண்டதாய் ஞாபகம். தொடர்ந்த ஆண்டில் "மின்னும் மரணம்" கலர் தொகுப்பு  வெளியீட்டின் போது, சென்னையில் நடுநாயகமாக வீற்றிருந்தது அப்பா தான். ராயப்பேட்டையில் உள்ளதொரு அரங்கில், புத்தக வெளியீட்டுக்கென, ஒரு தனி ஹால் ஒதுக்கி இருக்க, அங்குதான் நண்பர்களுடனான முதல், உற்சாக அளவளாவல்....!!. நிகழ்ச்சி முடிந்த பிற்பாடு அருகிலிருந்தொரு ஹோட்டலுக்குச் சென்று, எல்லோருமாய், சாப்பிட்டுவிட்டுப் புறப்பட்டதை, அப்பா அத்தனை வாஞ்சையாய் நினைவு கூர்ந்திட்டது , இன்னமும் நினைவுள்ளது.

அதற்குப் பிற்பாடுதான் ஈரோடுப்  புத்தக விழாக்களில் அப்பாவும் கலந்துகொள்ள ஆரம்பித்தது. முதலில் ஒரு வருடம் அம்மாவுமே துணையாக வந்திருந்தார்கள், அதற்குப் பின்னே எல்லா ஆண்டுகளிலும் கருணையானந்தம் அங்கிளோடு ஆகஸ்ட்டில் ஈரோடு என்பது அப்பாவிற்கு ஒரு நிரந்தர உற்சாக ஆதாரமாகிப் போனது.  2023-ல் முத்து காமிக்ஸின் 50-வது ஆண்டு விழா கொண்டாட்டங்கள் அப்பாவுக்குத் தந்த ஒரு மகிழ்வு, அதுவரையிலுமான அவரது 80 ஆண்டு கால வாழ்க்கையிலும் அனுபவித்திராததொரு உச்சமாக இருந்திருக்கும் என்பதில் எனக்குத் துளியும் ஐயமில்லை. வீட்டில் அதே சமயம் அம்மா ரொம்பவே சுகவீனமாய் இருந்து கொண்டிருக்க, வீட்டிற்குப் போனாலே டாக்டர், ஹாஸ்பிட்டல், சிக்கல் என்ற சூழலில் சிக்கிக்கிடந்த அப்பாவுக்கு ஈரோட்டில் கிடைத்த அந்த ராஜ உபச்சாரம் எத்தனை ரசித்திருக்கும் என்று எனக்குப் புரிந்து கொள்ள முடிகிறது. 

பணம் அவசியம் தான்......! வாழ்க்கையின் வெற்றி சார்ந்த அளவீடுகளை பணமே நிர்ணயிக்கின்றது என்பதை மறுக்கவே இயலாது ! ஆனால் அவற்றையெல்லாம் தாண்டியும், just being a father ....a humble, smiling father can leave behind incredibly strong memories ! அந்த நினைவலைகளை ஒருபோதும் பணத்தால் ஈடு செய்திடவே முடியாது தான் ! Maybe நாமும் கிளம்பிச் செல்லும் நேரம் வரும் போது  - நமது பசங்களுக்கு வாஞ்சையான பல நினைவுகளை பரிசாக்கி விட்டுப் போக முடிந்தால் - that would be a job well done ! நேரம் கிடைத்தால் இன்றைக்கு வீட்டில் பசங்களோடு அமர்ந்து, பழைய போட்டோ ஆல்பங்களை புரட்டுவோமே folks ? "Cringe" என்று இளம் தலைமுறை முகத்தைச் சுளிக்கக்கூடும் தான் - ஆனால் அந்த ஆல்பங்களின் ஏதேனுமொரு மூலையில் நிற்கக்கூடிய நமது தந்தையரை இன்னொருக்கா பார்த்துக் கொள்ள நமக்கொரு வாய்ப்பாகிடக்கூடுமே ? 

Have a great Sunday all....see you around ! Bye for now !

P.S : சில ஜாலி updates மக்களே : 

1.தாத்தாக்கள் மீது கொஞ்சமாய் கரிசனப்பார்வைகள் கிட்டியுள்ளன  ! தாத்தாக்களின் முந்தைய 4 இதழ்கள் pack-க்கு கொஞ்சம் ஆர்டர் கிட்டியுள்ளன ! இவற்றுள் எத்தனை - புது வாசிப்புக்கு வாங்கப்பட்டவை ? எத்தனை நம் மீதான பிரிவில் நண்பர்கள் மறுக்கா வாங்கியதென்பது தெரியவில்லை - but thanks a ton all !!

2.FAB FIVE முன்பதிவுகளிலும் ஓரளவுக்கு வேகம் கண்ணில் படுகிறது ! அடுத்த பதிவில் காத்திருக்கும் முதல் இதழ் பற்றிய preview !

3.TERRIFIC TEX தனித்தடத்தினில் புதிய கதைகளும் இடம் பெறவுள்ள என்பதை ஊர்ஜிதம் செய்கிறேன் ! 2 புதுசுகள் + பாக்கி மறுபதிப்புகள் என்று அமைந்திடும். விடுபடும் அந்த 2 க்ளாஸிக் கதைகளுமே இடைப்பட்ட புத்தக விழாக்களில் வெளிவந்திடும் ! So இன்னொரு ஆலமரத்தடியினைத் தேட வேணாமே - ப்ளீஸ் ? 

4.வேலைப் பளு காரணமாய் நெய்வேலி புத்தக விழாவினில் ஜூனியர் எடிட்டரின் கைவண்ணத்திலான அந்த ஸ்பெஷல் புக்சினை ரெடி செய்திட இயலவில்லை ! பேனா பிடிக்கும் வேலையை நானே  செய்தால் தேவலாம் என்று ஜூனியர் அழுத்தமாய்  எண்ணியதால் - என்னால் தான் கொஞ்சம் லேட் ! கோவை விழாவில் மொத்தம் 9 இதழ்கள் வெளிவந்திடும் - சகலமும் விக்ரமின் கைவண்ணத்தில் ! தந்தையர் தினத்தில் காலரைத் தூக்கி விட்டுக் கொள்கிறான் இந்தத் தந்தை !  

அராத்துகள் அடங்கிடுமோ ?

நண்பர்களே,

வணக்கம். போன வாரயிறுதியில் வீட்டோடு புண்ணியம் தேடும் பயணம் - so இக்கட ஆஜராக முடியவில்லை ! ஆனால் "நீ வராங்காட்டி என்ன - உன்னைப் பத்தின நியூஸ் எங்களுக்கு வரும்லே ?" என்ற விதமாய் நிகழ்வுகள் ! பேத்திக்கு தமிழ் ரைம்ஸ் புக் வாங்க உள்ளூர் பொஸ்தவ கடைக்குப் போனா அதுவொரு  FB சேதியாகிறது ! திருச்சி ரயில்வே ஸ்டேஷனில் போனை நோண்டிக்கினு நின்றால் அது candid கேமராவில் சிக்கி வலையில் ரவுண்டு வருது ! கும்பகோணத்தில் சாலையைக் கடந்தால் - திருப்பூர் நண்பர் கையைப் பிடித்துக் கொண்டு சிலாகிக்கிறார் ! வேற வழியே இல்லே - அஷ்டமி-நவமில்லாம் கழிஞ்ச பிற்பாடு, நாமளுமே ஒரு கச்சி -கிச்சி ஆரம்பிக்கலாமோ ? மூ.ச.மு.க. - எப்புடி கீது folks ? 

Jokes apart, ஜூலை ரெகுலர் தட இதழ்களின் பணிகள் கிட்டத்தட்ட ஓவர் என்பதால் ஸ்பெஷல் தடத்தின் ஒரு அங்கமான தாத்தாஸுக்குள் பிஸியாகியுள்ளேன் - and  உள்ளுக்குள் இனம்சொல்ல இயலா உணர்வுகள் பிரவாகமெடுக்கின்றன ! இம்முறை  ஊர் விட்டு ஊர் - நாடு விட்டு நாடு சென்று பிழைக்க வேண்டியிருக்கும் புலம் பெயர்ந்த ஜனத்தின் குரலில் கதாசிரியர் Wilfrid Lupano பேசுவதை பிரமிப்புடன் பார்த்து வருகிறேன் ! And ஒரு மொழிபெயர்ப்பாளனாக இவற்றையெல்லாம் மிஞ்சிய சவால்கள் இனி வாய்த்திட வாய்ப்பே இல்லை என்ற சிந்தனை தலைக்குள் ! At the same time நம் மத்தியில் இந்த ஆல்பம் # 5 தான் இவர்களது இறுதித் தலைகாட்டலோ ? என்ற கேள்வி வயிற்றைப் பிசைகிறது ! 

தாத்தாஸ்களை இதுவரையிலும் ரெகுலர் சந்தாத்தடத்தில் உட்புகுத்தி இருந்ததால் எப்படியோ உங்கள் தலைகளில் கட்டி விட்டிருந்தோம் & வண்டியும் ஓடிவிட்டிருந்தது ! ஆனால் அது குறித்த விசனங்கள் நிறையவே எழுந்ததால் தனி முன்பதிவுக்கு நகற்றியதோடே சாயம் வெளுத்துவிட்டது ! இந்தக் கதை பாணிக்கான ரசிகர்களோ / ரசிக்கும் பொறுமை கொண்டோரோ ஆகக் குறைச்சல் என்பது கருப்பு வெள்ளையில் அப்பட்டமாகியுள்ளது ! இதில் irony என்ன தெரியுமா ? வெகு சமீபத்தில் ஒரு பிரெஞ்சு தேச காமிக்ஸ் சார்ந்த ஆய்விற்கென என்னைப்  பேட்டி கண்ட போது  நான் செம பீற்றலாய் காலரைத் தூக்கி விட்டுக்கொண்டு சிலாகித்த சில தொடர்களுள் தாத்தாக்களும் அடக்கம் ! "இந்தியாவில் வேறு எந்தவொரு மொழியிலும் இந்தத் தொடரினை சுட்டுவிரலால் தொடக்கூட வாசகர்கள் யாரும் இருக்க வாய்ப்பில்லை - எங்க தமிழ் வாசகர்களைத் தாண்டி !" என்று பீப்பீ ஊதியிருந்தேன் ! பச்சே தாத்தாக்களுக்கு நம் மத்தியில் R.I.P போடவேண்டிய வேலை நெருங்கியிருக்க - just not able to swallow the disappointment !

தோல்விகள் நமக்குப் புதிதே அல்ல ! ஜானதன் கார்ட்லெண்ட் ; மேஜிக் விண்ட்  ; கமான்சே ; லேடி S என்றெல்லாம் நிறையத்  தொடர்களை மனம் நிறைந்த கற்பனைகளோடு அறிமுகம் செய்துள்ளோம் தான் & விழுந்த சாத்துக்களை "விழுப்புண்களாய்" கருதி ஒரு ஓரமாய்ப் போய் எச்சிலைத் தொட்டு மருந்து போட்டும் கொண்டோம் தான் ! அங்கு "கதை ஜவ்வு ; அம்மணியின் கதாப்பாத்திரம் டொக்கு ; பாண்டஸி ஓவரா கீது ; இது அரப் பழசு" - என ஸ்பஷ்டமாய்  காரண-காரியங்களைப்  புரிந்து கொள்ள முடிந்தது ! ஆனால் படைப்பின் அளவினில் துளியும் குறை சொல்ல இயலா அற்புதம் தாத்தாக்களின் தொடர் ! ஒவ்வொரு கதாப்பாத்திரத்தின் உருவாக்கமும், அவர்கள் ஒவ்வொருவரின் வாயிலாகவும் கதாசிரியர் வெளிப்படுத்தும் சமூகக் கோபங்களும் - இன்றைக்கு நமக்கெல்லாம் நிரம்பவே ரசிக்கும் என்றே எதிர்பார்த்திருந்தேன் !  ஆனால் காலங்கள் மாறுகின்றன என்பதை இந்தத் தொடருக்கு கிட்டியுள்ள thumbs down சுட்டிக்காட்டுகிறது ! அதிகம் பேசப்பட்டிருந்தாலோ, அலசப்பட்டிருந்தாலோ, சிலாகிக்கப்பட்டிருந்தாலோ maybe தாத்தாஸ் நீடித்திருப்பார்களோ - என்னவோ ? But தனிப்பட்ட முறையில் ரசிக்காத ஒரு சமாச்சாரத்தை சிலாகிக்கச் சொல்வதும் நியாயமே இல்லை தான் ! So இங்கு சூழ்நிலையைத் தவிர்த்து வேறு யாரையும் / எதனையும் நொந்திட வழி லேது தான் ! 

இதனில் "விலை கூடுதல்" என்று காரணம் பிடித்த சில நண்பர்களின் discovery - தாத்தாக்கள் செய்யும் ப்ளாக் ஹ்யூமருக்கு நிகரானது ! சைக்கிள் கேப்பில் நாலு காசு பார்க்க நான் நினைத்திருக்கும் பட்சத்தில் , அதனை ஏற்கனவே இஸ்துகினு கிடைக்கும் ஒரு கிராபிக் நாவல் ஜான்ராவில் தானா  முயற்சிப்பேன் ?? அத்தனை புத்தி கெட்ட  பேமானியாகவா நான் போயிருப்பேன் guys ? முன்பதிவு அறிவித்த சமயம் நாம் எதிர்பார்த்தது 400 புக்கிங்ஸ் & maybe 50 பிரதிகள் ஏஜெண்ட்கள் வாயிலாக sales & இன்னொரு 50 பிரதிகள் புத்தக விழாக்களில் sales ! ஆக 500 இதழ்களின் ப்ரிண்ட்ரன் என்ற கணக்கீட்டில் விலையினை நிர்ணயித்திருந்தோம் ! அதுவே "கொள்ள விலை" என்ற கண்டுபிடிப்பினைச் செய்த நண்பர்கள் மட்டும் IPL  மேட்ச்களின் வரவு-செலவு கணக்குத் தணிக்கையினில் இருந்திருந்தால் ஜூப்பராக இருந்திருக்கும் ! இன்றைய யதார்த்தமோ மொத்த பிரிண்ட்ரன்னே  250 என்பதே !  Phew..! இங்கே பணம் சார்ந்த சங்கடத்தைக் காட்டிலும், மனதுக்கு ரொம்பவே நெருக்கமானதொரு தொடருக்கு VRS கொடுக்க வேண்டியிருப்பதே அதிகமாய் சங்கடமூட்டுகிறது ! ரைட்டு - "தாத்தாக்களும் கடந்து போவர்" என்று எடுத்துக் கொள்ள வேண்டியது தான் ! இல்லே - முழியாங்கண்ணன் இப்புடித் தான் சொல்லுவான் - but தொடர்ந்து வரும் பாருல்லே - என்ற மைண்ட் வாய்ஸ் கேட்டிங்ஸ் தான் ! But நிரம்ப சாரி மக்களே - பாக்கெட்டிலும் பலமில்லை ; மனதிலும் உரமில்லை - இந்தத் துக்ளியூண்டு நம்பருக்குள் வித்தைகளைக் காட்டிட ! கையிருப்பு இருந்தாலும் பின்னாட்களில் ஸ்கூல் பசங்களிடமாச்சும் சொற்ப விலைகளில் தள்ளி விடக்கூடிய கதைகளல்ல இவை எனும் போது -இனியும் கிட்டங்கிக்குள் இவர்களை தேக்கிட தம் லேது ! 

அப்புறம்  ஆளில்லா கடையினில் டீ ஆத்தும் கஷ்டம் பற்றி - இப்போதும் 150 பேர் பதிவிட்டுப் போகும், சில பல மில்லியன் வியூஸ் கொண்டிருக்கும் தளத்திலிருந்து நான் பேசிக்கொண்டிருக்கும் போது - யாருமே இல்லாது போனாலும், "எனக்குப் பிடித்ததை பதிவு செய்வேன்" - என்று தொடரும் ஒரு நண்பரை என்னவென்பது ? இதோ திருவண்ணாமலை நண்பர் சுரேஷ் ஜீவாவின் தாத்தாக்கள் பற்றிய பதிவு !! நன்றிகள் சார் !! - உங்களிடம் கேட்காமலே சுட்டு விட்டிருக்கிறேன்  !

=================================================================

கதை - LUPANO 

ஓவியம் - CAUUET 

மொழியாக்கம் - S விஜயன் 

இந்த வார மறுவாசிப்பில் நான் எடுத்துக் கொண்ட புத்தகங்கள் தாத்தாஸ் 

இந்தக் கதையை லயன் காமிக்ஸ் எடிட்டர் வெளியிடுவதாக அறிவித்த சமயம், அப்பொழுது தான் மார்கன் பிரீமேன் நடித்திருந்த GOING IN STYLE எனும் ஹாலிவுட் படத்தை பார்த்திருந்தேன். அந்த படம் எனக்கு ரொம்ப பிடித்திருந்தது. கிட்டத்தட்ட அதே போன்ற ஒரு கதை என்ற எண்ணவோட்டம், அப்பொழுது எனக்கு ஒரு ஆர்வத்தை தூண்டி விட்டிருந்தது.

முதல் புத்தகம் வந்த சமயம் அந்த ஹாலிவுட் படத்துக்கும், இந்த கி நா புதையலுக்கும் எந்த ஒரு சம்பந்தமும் இல்லை. சம்பந்தம் என்று பார்த்தால் தங்கள் அந்திம காலத்தை, கழிக்க போராடும் மூன்று தாத்தாக்களின் கதை என்று மட்டுமே புரிந்தது. அது வரை ஆறு ஆல்பங்கள் வந்துள்ளது என்று எடிட்டரும் அறிவித்திருந்தார். 

ஓவியங்களை பொறுத்தவரை இந்த நான்கு அல்பங்களுக்கும் ஓவியர் ஒருவரே. ஒவ்வொரு தாத்தாக்களையும் அவர்களின் குண நலன்களுக்கு ஒப்ப (casting) வரைந்திருப்பது அருமை. வயதான முகங்களை சுருக்கங்களுடன் வரைவது சவாலான செயல். அதை திறம்பட செய்திருக்கிறார் ஓவியர். அப்புறம் இந்த கதையில் வரும் கிராமம். அந்த சிறு கிராமத்தை அவர் விவரித்துள்ள காட்சிகள் மூலம், நான் அந்த கிராமத்திலேயே பிறந்து வளர்ந்தவன் போல மிகவும் பரிச்சயமுடன் நம்மை உலவ விட்டுள்ளார்.

மொழியாக்கம் குறித்து நான் பெரிதாக சிலாகித்தது இல்லை ஆனால் இந்த புத்தகங்களில் எடிட்டரின் மொழியாக்கம் simply awesome. நான்கு நண்பர்கள் அதுவும் நீண்ட நெடுங்கால நண்பர்களாகவே வாழ்ந்து வந்த தாத்தாக்களிடம் இருக்கும் அன்யோன்யம் வசனங்களில் தெறிக்கிறது. கொச்சையான மொழி என்று முகம் சுழிக்காதவாறு இது தான் யதார்த்தம் என்று வாசகர்களாகிய நம்மையும் கதையில் ஒன்ற வைத்ததில் சாதித்துள்ளார் நமது எடிட்டர். 

அந்துவான், பியரி, மில்சே என்று சிறு வயது முதல் நண்பர்களாக இருக்கும் மூன்று தாத்தாக்கள் மற்றும் அந்துவானின் பேத்தி சோபி, 

ஒரு சின்ன கிராமம், அந்த கிராமமே நம்பி இருக்கும் ஒரு மருந்து தொழிற்சாலை. இதை விட ஒரு நல்ல கதையை உருவாக்க வேறு என்ன முகாந்திரம் வேண்டும். 

இதுவரை நான்கு புத்தகங்கள் தமிழில் வந்துள்ளது. இத்தனை ஆண்டு இடைவெளியில் அவர்கள் இன்னும் இரண்டு புத்தகங்களை போட்டுள்ளனர். ஆக இன்னும் நான்கு புத்தகங்கள் மீதம் உள்ளது. இந்த புத்தகங்கள் விற்காததற்கு காரணம் இந்த புத்தகத்தை வாங்கியவர்கள் இன்னும் பலர் படிக்கவில்லை என்பேன். இந்த புத்தகங்கள் குறித்து அலசவில்லை என்பேன். மறுவாசிப்பில் இந்த கதைகள் வேறு ஒரு கோணத்தை தருவதை நான் உணர்ந்ததை போல், பலரும் உணர்ந்திருக்கிறீர்களா என்று தெரியவில்லை. அப்படி உணர்ந்திருந்தால் அடுத்த புத்தகம் எப்பொழுது சார் என்ற மில்லியன் டாலர் கேள்வி தான் தளத்தில் எதிரொலிக்கும். இனி ஒவ்வொரு புத்தகத்தை பற்றி ஒரு சிறு குறிப்புடன்..

*அந்தியும் அழகே*

இந்த கதை அந்துவான் தாத்தாவின் அட்டகாசங்கள்..

இந்தக் கதை, அந்துவானின் வாழ்க்கை பக்கங்களில் சிலவற்றை எடுத்து, நான்கு முக்கிய கதாபாத்திரங்களின் அற்புதமான அறிமுகமாக அமைத்திருக்கிறார்கள். சிறு வயதில் தாத்தாக்கள் அடிக்கும் லூட்டிகள் நமது சிறு வயது நினைவுகளை கிளறி விடுகிறது. 

1970 80 களில் தமிழகத்தில் பிறந்தவர்கள், தங்கள் சிறு வயதில் தங்களை ஒரு கவ்பாயாக பாவித்துக் கொண்டு காடுகளிலும் மேடுகளிலும் வலம் வந்தது போல, இந்த தாத்தாக்களும் தங்களை ஒரு கடற்கொள்ளையராக கற்பனை செய்துக் கொண்டு சேட்டைகள் செய்வது அற்புதம். 

கதை எங்கெங்கோ  சென்றாலும், வாசகர்கள் அலுத்துக் கொள்ளாதபடி, நக்கல் நையாண்டியை குழைத்து, படிப்பவர்களை குஷிப் படுத்தியிருக்கிறார் கதாசிரியர். நிகழ்காலம் கடந்த காலம் என்று மாறி மாறி பக்கங்கள் பறக்கும் கதையில் கலரிங் மூலமாக வாசகர்களாகிய நாம் குழம்பாமல் பயணிக்க எடுத்துக் கொண்ட சிரத்தை அபாரம். 

*துள்ளவதோ முதுமை*

இந்தக் கதை பியரி தாத்தாவின் பரிதாபங்கள் 

இந்தக் கதை பியரியின் காதல், அவரது கொள்கை என்று அவருடன் பயணித்தபடியே நமக்கு பியரி ஏன் இப்படி இருக்கிறார் என நம்மை பியரியின் மீது ஆதங்கம் கொள்ள வைக்கிறது. அந்துவானுக்கு நேரெதிர் கேரக்டர் நம்ம பியரி என்பதை கதை வாயிலாக நமக்கு அறிமுகப்படுத்துகிறார்கள். 

பிரஞ்சு நாட்டின் பழக்க வழக்கங்கள், அதை ஓரமாய் பகடி செய்தபடி கதை நகர்த்தும் விதம் தாத்தாக்களின் கதையில் உள்ள வீரியம். இந்தக் கதையில் இந்த பகடிகள் ஒருபடி குறைத்துக் கொண்டு, முழுக்க முழுக்க கதையை அடுத்த கட்டத்துக்கு நகர்த்த கதாசிரியர் வெற்றி பெற்றிருக்கிறார். 

*எல்லாம் கிழமயம்*

இந்தக் கதை மில்சே தாத்தாவின் மிரட்டல்கள் 

அடுத்து யார் மில்சே தாத்தா தானே, முதல் அத்தியாயத்தில் மில்சே தாத்தாவின் மறுபக்கத்தை கோடிட்டு கதாசிரியர் அதை இங்கு develop செய்து,  கூடவே மில்சே தாத்தாவின் மற்றொரு நண்பரான எர்ரோல் தாத்தாவையும் இணைத்து நால்வர் கூட்டணியாக இந்த கதையை சும்மா கொளுத்தி போட்டுள்ளார் கதாசிரியர். இந்தக்கதையில் வரும் ஒரு காட்சியை அப்படியே நமது தமிழ் சினிமாவில் தற்சமயம் செம ஹிட்டடித்த ஒரு படத்திலும் காட்சிப்படுத்தியிருந்தது ஆச்சரியத்தை ஏற்படுத்தியது. ஆக நம் கிராபிக்ஸ் நாவல்களை சில பல டைரக்டர்கள் வாங்கி படிக்கிறார்கள் என்பது வெளிச்சமாகிறது. 

எர்ரோலும் மில்சேவும் அடித்த லூட்டிகள் நம்மை திக்கு முக்காடி சிரிப்பின் விளிம்பில் நிறுத்தியிருந்த சமயத்தில், மில்சே தாத்தாவின் மறுபக்கத்தை கேட்டு அதிர்ந்து போன அவரது நண்பர்கள் போலவே நாமும்  முழிக்க, ஒரு சில நிமிடங்களில் சோபியின் ருத்ர தாண்டவத்தில் வெடிச்சிரிப்பாய் மாற்றியிருந்தார் ஓவியர். தாத்தாக்களின் உண்மை முகம் பேத்திக்கு தெரிந்து விட்டது என்று கூனிக் குறுகுவது, வேற லெவல் திங்கிங்...

*மாயமில்லே மந்திரமில்லே*

SIMPLY SUPERB 

தாத்தாஸ்களின் லூட்டி மிகவும் குறைவே, ஆனால் நம் ஹீரோ தாதாக்களை தவிர்த்து, இந்தக் கதையில் வரும் பிற தாத்தாக்கள் அடிக்கும் லூட்டி ஆகா ரகம். அதிலும்  கேப்டன் பஸ்ஸு சில பேனல்களே வந்திருந்தாலும் தெறி ரகம்.

இந்த கதை முழுக்க முழுக்க சோஃபிக்கு நேர்ந்து விட்டிருக்கிறார் ஆசிரியர். நடுவில் சோஃபியை கலாய்ப்பது போல் சுய பகடி  செய்துக் கொள்கிறார். அரசியல் நெடி அள்ளி வீசுகிறது. ஒவ்வொரு அரசியல் பார்வையின் மறுபக்கத்தை போகிற போக்கில் LEFT HANDடில் DEAL செய்து விட்டு போகிறார் ஆசிரியர். 

எல்லாவற்றிலும் அரசியல் இருக்கிறது. அரசியல் இல்லாமல் எதுவும் இல்லை என்பதே. அதை இந்த புத்தகம் உறுதி செய்கிறது. நீங்கள் வலதுசாரியோ அல்லது இடதுசாரியோ, இந்தக் கதை இரண்டு திசையிலும் பயணிக்கிறது. 

சுற்றுச்சூழலை காக்கப் போராடும் ஒரு தாத்தா, வேலைவாய்ப்புக்காக சுற்றுச்சூழலாவது மண்ணாவது என்று போராடும் மற்றொரு தாத்தா, வேலை வாய்ப்பே முக்கியம் என்று ஒரு பார்வை, என்னடா வேலைவாய்ப்பு என்று அதை கிழித்து தொங்க விடும் மற்றொரு பார்வை, LGBTQ வுக்காக ஒரு கை ஓசை, மத வெறுப்புணர்விற்கு ஒரு குட்டு, என்று உலகில் உள்ள அரசியலின் அ முதல் அக்கன்னா வரை பிழிந்து தொங்க விட்டது ஹேப்பி அண்ணாச்சி.

நகைச்சுவையில் ஊற போட்டு அடித்துள்ளார் கதாசிரியர். அதிலும் அந்த 17 ஆம் பக்கம் மற்றும் 18 ஆம் பக்கம் சில நிமிடங்கள் மனதில் பயத்தை கிளப்பியது, எதோ ஒரு பக்கத்தை மிஸ் பண்ணிட்டாங்க என்று மொத்த புத்தகத்தையும் ஆராய்ந்து ஒரு வழியாய் திரும்பவும் 17 ஆம் பக்கத்துக்கும் 18 ஆம் பக்கத்துக்கும் வித்தியாசம் கண்டுபிடிப்போம் என்று கிளம்பி, ஓ இது தான் கதையா என்று அந்த இரண்டு பக்கத்தை புரிந்துக் கொள்ள நான் பட்ட பாடு, ஏண்டா கி.நா ன்னா இப்படி தெறிச்சு ஓடுறாங்க என்று புரிய வைத்தது. ஆனால் கி நா வின் அழகே இது போன்ற தலை சுற்றும் அம்சம் தான் என்பது தான் என் பார்வை. 

எடிட்டர் அவர்கள் முந்தைய கதைகளை படித்து விடுங்கள் என்று கூறி இருந்தார். ஆனால் ஒரு சில விஷயங்கள் தவிர்த்து முன்னாடி வந்த கதைகளை படிக்காமல் இந்த புத்தகத்தை தொட்டாலும் நமக்கு ஒன்று இரண்டு கேள்விகளே எழும். அதுவும் இந்த கதையின் அழகில் தொலைந்தே போயிருக்கும். 

அதுவும் அந்த கடைசி பக்கமும் கடைசி மூன்று பேனலும், அந்த ஆசிரியரையும் அந்த ஓவியரையும் என்ன பாராட்டினாலும் தகும். ஒரு தந்தையாக நெடுநேரம் என் மனம் அங்கேயே நின்றுக் கொண்டிருந்தது. 

கம்பியூட்டர் ஜித்து அர்னாட், நெட்ஒர்க் தேடி அலையும் காட்சிகள் செம. இது போல் ஒவ்வொரு கேரக்டருக்கும் எழுதிக் கொண்டே போகலாம். அதுக்கு பேசாம அந்த கதையை ஒரு தடவையாவது படிங்கன்னு இந்த புத்தகத்தை தூக்கி கையில் கொடுத்து விடலாம்.

கதை 10/10

ஓவியம் 10/10

மேக்கிங் 10/10

https://lion-muthucomics.com/111-thathas

==============================================================

Maybe இதைப்  படித்த பின்னே ரெண்டோ- மூணோ புது நண்பர்கள் கூட தாத்தாக்களின் மீது மையல் கொள்ள நேரிட்டாலும் அது நண்பர் சுரேஷ் ஜீவாவுக்கும், இந்தக்கதாப்பாத்திரங்களுக்குமான வெற்றியாகவே அமைந்திடும் ! 

அராத்துகள் அடங்கிடுமோ ? 

Bye all...see you around ! Have a great week ahead !!

கிட்டங்கியில் குடியிருந்து வரும் தாத்தாக்களுக்கு maybe நீங்களொரு வீடு தர ரெடியாக இருப்பின் - நாங்கள் more than willing !! 

ஏற்கனவே கைவசமுள்ள 4 தாத்தாஸ் = ரூ.480 

வரவிருக்கும் ஆல்பம் # 5 = ரூ. 200

இந்த 5 இதழ்கள் கொண்ட காம்போவினை ரூ.450 + கூரியர் என்ற விலைக்குத் தந்திட நாங்க ரெடி ! Anybody willing out there மக்களே ? 

ஒரு ஜாலி ஜூன் ..!

 நண்பர்களே,

வணக்கம். இப்போதெல்லாம் ஞாயிறு to ஞாயிறு ஒற்றை வாரமானது ஓட்டமெடுப்பது டெக்ஸின் டைனமைட்டை விட வேகமாய் இருப்பதாக எனக்கு மட்டும்தான் தோன்றுகிறதா - தெரியவில்லை..... ! இதோ - கண்மூடி கண் திறப்பதற்குள் ஆண்டின் சரி பாதியை கடந்திருக்கிறோம் நமது அட்டவணையில். And எப்போது போலவே இரண்டாவது பாதியில் பெண்டைக் கழற்றவல்ல பணிகள் சகலமும் குவிந்திருப்பது கண்கூடாய்த் தெரிகிறது. But இந்த நொடியில் ஒளிவட்டம் ஜூன் மாதத்து இதழ்களின் மீதே என்பதால் அவற்றைப்பற்றிப் பேசுவதே முறையாக இருக்கும்.

​எனக்குள் அரித்துக் கொண்டிருந்த சின்னதொரு கேள்விக்கு ஓரளவிற்கேனும் இந்த ஜூனில் விடை கிட்டிவிட்டது என்றுதான் சொல்லலாம். அது வேறொன்றுமில்லை folks ! புதுக்கதைகள், நாயகர்கள் தொடர்பான தேடல்களை இன்னமும் தொடரத்தான் வேணுமா? உள்ளதைப் படிக்கவே அவரவருக்கு நேரமோ, பொறுமையோ இல்லை எனும்போது 'அமெரிக்கால கூப்பிட்டாஹோ.... ஜப்பான்ல கூப்பிட்டாஹோ...' என்று புதுசாய் பீப்பீ ஊதும் பார்ட்டிகளை இங்குமங்கும் அலைந்து சேகரித்து தமிழ் பேசச் செய்வதெல்லாம் போதுமோ ? என்ற எண்ணம் தலைதூக்கியிருந்ததுதான். So, ரெட் கன் வாயிலாக ஜூனில் ஒரு புது நாயகர் அறிமுகம் காணும்போது உங்களது வரவேற்பினை எனது வினாவுக்கான விடையாக எடுத்துக்கொள்ளலாம் என்று காத்திருந்தேன். And very early days yet, ஆனாலும் இதுவரையிலான அலசல்கள் 99 சதவீதம் பாசிடிவ்வாக அமைந்திருப்பது எனக்குள் கொஞ்சமாய் ஒரு தெளிவைத் தந்துள்ளது. Of course, நமக்கு நிரம்பவே பிடித்த cowboy கதைக்களம் எனும் போது ரெட் கன்னுக்கு ஆரம்பிக்கும்போதே சின்னதொரு பூஸ்ட் கிட்டிவிடுகிறதுதான். ஆனாலும் அதற்குப் பின்பாய் வெற்றி எல்லைக்கோடு வரை இட்டுச் செல்வதற்கு அந்த ஒற்றைப் பாசிடிவ் மட்டுமே போதாதுதானே ?! சரக்கும் முறுக்காக இருக்கணும், செட்டியாரும் முறுக்காக இருக்கணும் என்பதாக நாயகரும் சரி, அவர் களமாடும் கதைப் பின்புலமும் சரி ஸ்டிராங்காக இருந்தாலொழிய இன்றைய ப்ளூ சொக்காய் அலசல்களில் கரை சேருவது கஷ்டமாச்சே! அந்த வகையில் போன வருஷம் இவரது சாகசத்தை முதன்முறையாகக் கண்ணில் பார்த்தபோது, எனக்குப் பளிச்சென்று பட்டது இரண்டு விஷயங்கள்.

​முதலாவது: ரொம்பவே இறுக்கமான, தனக்குள்ளேயே வசிக்கும் அந்தக் கதாபாத்திரம். அழகழகாய் பட்டாம்பூச்சிகள் சுற்றிலும் பறந்து வந்தாலும், அவற்றை ஒரு தூரத்திலேயே நிறுத்தி வைத்துக்கொள்ள முனைந்திடும் மனுஷனின் உள்ளுக்குள் இருக்கும் யுத்தம் சார்ந்த காயங்களை, maybe, கதாசிரியர் இன்னும் கொஞ்சம் விரிவாக சொல்லியிருக்கலாம் தான். ஆனாலுமே, from what little we have seen ரெட் கன்னின் சித்ரவதை செய்யும் நினைவுகள், அந்த பாத்திரத்தின் மீது நமக்கொரு பிடிமானம் சட்டென்று கிடைத்திட உதவுவதாகவே நான் நினைத்தேன்.

​இரண்டாவது விஷயமானது: மாமூலான வெஸ்டர்ன் நாயகர்களைப் போல் டமால், டுமீல் என்ற அதிரடிகள் இல்லாது, ஒரு எதார்த்தமான புலனாய்வு அதிகாரியாய் மனுஷன் செயல்படுவது கொஞ்சம் வித்தியாசமாகப்பட்டது. "நாயகரின் பெர்பார்மன்ஸ் கம்மிதான் !' என்று நண்பர்கள் குறிப்பிட்டிருந்தது கூட நினைவுக்கு வருகிறது. அது மெய்யே, simply becos எந்தவொரு நிஜப் புலனாய்விலும் ஜேம்ஸ்பாண்ட் பாணிகளில் அதிரடிகள் சதா நேரமும் அரங்கேறுவதில்லை. ​இதோ இம்மாதத்து ராபின் கூட அதற்கு ஒரு prime உதாரணம். சம்பவங்களை கூர்ந்து நோக்குவது, பின்னணியில் புள்ளிகளை இணைத்து அதற்கொரு 'லாஜிக்' கற்பிக்க முனைவது, குற்றவாளி ஏதேனும் தப்பிழைத்துப்  பிடிபடுவது என்பதெல்லாமே எதார்த்தங்கள். And கதாசிரியர் மிகைகளின்றி அதைச் செய்திருந்தது, இந்தக் கதையைப் போன வருஷம் பரிசீலித்த சமயத்தில் எனக்கு நிரம்பவே பிடித்திருந்தது. பிளஸ் ஒருவித டார்க் களமானது, கதையோடு பயணிக்கும்போது நம்மை இறுக்கமாகவே பற்றிக்கொள்ளும் என்ற நம்பிக்கை எழுந்தது; அதன் பலனே குருதியின்  கூலி. இந்தத் தொடரில் மொத்தமே இதுவரை இரண்டு கதைகளே உள்ளன என்பதால், இரண்டையுமே வாங்கிவிட்டோம். Of course, நடப்பாண்டிலோ அடுத்த வருஷத்திலோ அடுத்த ஆல்பம் வரக்கூடும் தான். So, நம் மத்தியில் தரமான புதியவர்களுக்கும் இடமுண்டு என்பதை நிரூபித்திருக்கும் டெரன்ஸ் நிக்கோலஸை நம் அணிவகுப்புக்குள் நிரந்தரனாக்குவதில் அண்ணாச்சி ஹாப்பி !

​இம்மாதத்து ராபின் 2.0 இன்னமும் நிறைய பேரது வாசிப்புகளில் இடம்பெற்றிருக்கவில்லை என்பது obvious. ஒரு பக்காவான, தெறி மாசான கதைக்கருவோடு, அட்டகாசமான நெடும் திட்டமிடலோடு இந்த ராபின் 2.0 தொடரினை படைப்பாளிகள் துவங்கியிருப்பது அழகாய் ஒரு கிளைமாக்ஸில் முற்றுப் பெறுகிறது. ​மொத்தம் 10 ஆல்பங்கள் கொண்ட இந்தத் தொடரை சாவகாசமாய், என்றேனும் அவகாசம் கிடைக்கும்போது, வரிசையாய் படித்துத்தான் பாருங்களேன் - ராபினின் பரிணாம வளர்ச்சி மாத்திரமன்றி, அவரது டீமின் உறுப்பினர்களும் வாழ்க்கையின் அடுத்த கட்டங்களில் செம நேச்சுரலாக சித்தரிக்கப்பட்டிருப்பது புரியும். துடுக்குத்தனமாய் திரிந்த மார்வின்), இன்று தலை நரைத்த அனுபவசாலியாக, தனது முன்னாள் பார்ட்னருக்கு கைகொடுக்க மறுவருகை செய்கிறார். நியூயார்க்கை இம்மி விடாது அலசிடும், உயரம் குறைந்த ஆல்பி, அனுபவ முதிர்ச்சியோடு ராபினுக்கு ஒத்துழைக்கிறார். ​கேப்டன் வான்சோ "என்னமோ செஞ்சுக்கோங்க, எனக்கு எதுவும் புரியலை" என்று எதார்த்தத்தை ஏற்றுக்கொள்ளும் பூமராக அவதார் எடுத்துள்ளார். இவர்கள் சகலருக்கும் மத்தியில், ராபின் 2.0 கண்ணியமாய், கம்பீரமாய், கெத்தாய் தலைமைப் பொறுப்பை ஏற்று நிற்கின்றார்.

​And oh yes, கதாசிரியர் காலத்துக்கேற்ப செய்திருக்கும் மாற்றங்களைச் சின்னதொரு ஜெர்க்கோடு பார்க்காமலும் இருக்க முடியவில்லை. இதுபற்றி நாம் பெரிதாகப் பேசியிருக்கவில்லைதான். ஆனால், பொதுவாகவே போனலி தொடர்களில் கதைமாந்தர்களைச் சுத்தபத்தமான பாத்திரங்களாகவே நகற்றியிருப்பார்கள். Of course டெட்வுட் டிக் போல, ஆரம்ப முதலே "நான் ஒரு கெட்ட பையன்" என்று முத்திரையை சுமந்து திரியும் நாயகர்களை இந்தக் கணக்கில் சேர்க்க முடியாது தான். அவர் நீங்கலாக , ஒரு மர்ம மனிதன் மார்ட்டினோ, ஒரு ஜூலியாவோ, ஒரு 'தல' டெக்ஸோ, எப்போதுமே ஒழுக்க சீலர்களே. ஆனால் புதுயுகப் பாணியில் அந்தச் சப்பையான பாணிகளுக்குக் கொஞ்சமே கொஞ்சமாய் விடுமுறை தந்துள்ளது புரிகிறது !

​டைலன் டாகை இப்போதெல்லாம் பாருங்களேன், மனுஷன் தனது இரண்டாவது அவதாரில் என்னமாய் லூட்டி அடித்து வருகிறார் என்று. அதே போலவே ராபின் 2.0 தொடரில், அவரது டீம் உறுப்பினனான லெஸ், நேசிப்பது எதிர்பாலினத்து...கவர்ச்சியை அல்ல.....! இதற்கு முன்பான ராபின் triple ஆல்பத்தில் அதை கவனித்திருக்கலாம். அதேபோலவே டீமில் உள்ள பாலும் அந்தக்  கண்ணாடிப்  பெண்மணியும்  ஜலபுல ஜங்க்ஸ் பயிற்சி எடுப்பதையுமே கதையினூடே இயல்பாக புகுத்தி இருக்கிறார்கள். எங்குமே விரசம், தலைதூக்கும் பேச்சுக்கே இடமில்லை. இயல்பான சராசரியான மக்களின் ஆசாபாசங்களின் வெளிப்பாடுகளாகவே அவை சித்தரிக்கப்பட்டுள்ளன. And இந்த டீமில் இருப்போர் யாரும் சூப்பர்மென் அல்ல....சராசரி மனிதர்களே என்பதை நிறுவும் பொருட்டே அந்தச் சிறு சிறு எபிஸோட்ஸ் என்பதாகவே நான் பார்த்தேன்.

​எல்லோருக்கும் உச்சமாய் அந்த மனிஷா டெர்சன் கேரக்டர் அட்டகாசம். GEN Z-யா ? GEN ஆல்ஃபாவா ? என்று சொல்லத் தெரியாத ஒரு செம யூத் கேரக்டர். கையில், கழுத்தில் டாட்டூக்கள்.... மண்டையில் காரக்குழம்பை ஊற்றி வைத்த கோலம். ஆனால் அவள் இன்றி இந்தத்  தொடர் முற்றிலுமாய் டேக் ஆஃப் ஆகி இருக்காது என்பது அப்பட்டம். ​இன்னும் சொல்லப்போனால், இந்த கிளைமாக்ஸ் அத்தியாயங்களில் ராபினின் வலது கரமே மனிஷாதானே ?! அந்தப்  பாத்திரத்தை ஒரு இந்திய வம்சாவளிப் பெண்ணாக படைத்ததுமே படைப்பாளிகளின் இன்றைய சமூகத்தின் பல்ஸ் என்னவென்பதை உணர்ந்து வைத்திருக்கும் லாவகத்தைக் காட்டுவதாகவே நினைத்தேன். இந்தியர்களின்றி கம்ப்யூட்டர்களில் ஆணியே பிடுங்க முடியாது என்பதை உலகமே அறிந்துள்ளதுதானோ? எது எப்படியோ, அந்த இரு காலிச் சவப் பெட்டிகளின் பின்னணியை உரக்கச் சொல்லும் இந்த டபுள் ஆல்பம் has to be one for the ages ! அதனை ரசித்தீட உங்களுக்கு சீக்கிரமே நேரம் கிடைக்க வேண்டுமென புனித மணிட்டோவை வேண்டிக்கொள்கிறேன். அந்த வேண்டுதலின் பின்புலத்தில் கொஞ்சம் சுயநலமும் உண்டு. உசுரைக் கொடுத்து பேனா பிடித்திருப்பது கதையின் புரிதலுக்கு உதவியுள்ளதா ? என்பதை உங்கள் வாயால் கேட்டறியும் ஆர்வமே அந்த சுயநலம்.

இம்மாத டெக்ஸ் பற்றி புதுசாய் சொல்ல கிஞ்சித்தும் கிடையாது தானே ? தல என்றைக்குமே தொடும் பந்துகளெல்லாம் சிக்ஸர்களுக்குப் பறப்பது வியப்பே அல்ல தான். And, இந்த சாகசத்தில், நம்ம 'சின்னத் தல' குட்டியூண்டு பையனாக, டைகரின் பாதுகாப்பில் நடமாடுவது செம க்யூட்டாக இருந்ததாக எனக்குப் பட்டது. பின் நாட்களில் சின்னக் கழுகாராய் உருவெடுக்கும் கிட், டைகரும் தூக்கி வளர்த்த பிள்ளை தான் போலும். 80 ஆண்டுகள் legacy கொண்டதொரு நெடும் தொடர் நாயகனின் வரலாற்றுக்குள் துளியும் இடராமல் புகுந்து, தனது சின்னச்சின்ன முத்திரைகளை அழகாய் பதிப்பது போனிலிக்கும், போஸலிக்கும் அல்வா சாப்பிடுவது போல் செம சுலபமான வேலைகள் போலும். கொஞ்சம்கூட பிசறின்றி, மூத்தவர் ஜியான்லூயிகி போனலி உருவாக்கிய டெக்ஸின் வரலாறை இன்று பதிவு செய்து கொண்டு செல்கிறார்கள். இரத்தம் ஓர் நிறமே, அந்த வகையில் ஒரு முக்கிய மைல்கல் இதழே. நிச்சயம் ரசிப்பீர்கள் என்ற நம்பிக்கை எனக்குண்டு. 

அப்புறம், இந்த மாதம் உலகத் தொலைக்காட்சியில் முதல் முறையாக, மொத்தமே 325 பிரதிகளுக்கான ஒரு பிரிண்ட் ரன்னோடு,  வெளிவந்திருக்கும் நமது பப்ளிக்குட்டி மேகி என்னைப் பொறுத்தவரையில் ஒரு பெர்சனல் ஹைலைட் தான். 100 கௌபாய் இதழ்களுக்குப் பேனா பிடித்துவிடலாம், ஒன்றுக்கொன்று ஸ்டைலில் பெரிதாய் வேற்றுமை இருந்திருக்காது. 100 ஆக்ஷன் த்ரில்லர்களுக்கு மொழிபெயர்ப்பு செய்திடலாம் தான். களங்களில் மாற்றம் இருந்திருக்குமே தாண்டி, எழுதும் சவால்களில் பெருசாய் வித்தியாசங்கள் எழுந்திருக்காது. ஆனால், கார்ட்டூன்களிலும் சரி, இதுபோலான offbeat கிராபிக் நாவல்களிலும் சரி, பேனா பிடிக்கும் ஒவ்வொரு தருணத்திலும், ஒவ்வொரு பக்கத்திலும் குட்டி குட்டியாய் ஏதேனும் ஆச்சரியங்களும், சவால்களும் காத்திருக்கும் என்பதுதான் அழகே. ஒரு ஜாலி ஜம்பரின் முகபாவத்தை மட்டும் பார்த்துக்கொண்டு, அதற்கேற்ப ஏதாச்சும் ஒரு எக்ஸ்ட்ரா நம்பரைப்போடுவது உருவகை கிக்கென்றால், மேகி காரிஸன் போன்ற அண்டை வூட்டுப் பெண்மணிக்கு, அந்தப் பெண்ணின் பார்வையில் இருந்தபடியே, அந்த வயதுக்கும், அந்த வாழ்க்கை நிலைக்கும், அந்த லண்டனின் பின்புலத்துக்கும் ஒத்துப்போகும் விதமாய் எதையாச்சும் எழுத முனைவது இன்னொரு அழகான சவாலே. Of course, இதற்கு முந்தைய இரு பாகங்களில், மொழிபெயர்ப்பாளராக லூட்டி அடிக்க வாய்ப்புகள் சற்றே கூடுதல். ஆனால் இந்த கிளைமாக்ஸ் பாகத்தில் கதை நகர்ந்திடும் வேகத்திற்கு ஈடு கொடுக்க வேண்டிய முனைப்பில், ரொம்பவெல்லாம் சந்தில் புகுந்து சிக்ஸர் அடிக்க வாய்ப்பில்லைதான். But yet, மரத்தைச் சுற்றி பாட்டுப் பாடிக்கொண்டே திரிவதைக் காட்டிலும், எப்போதாவது இதுபோலான வாய்ப்புகள் கிட்டுவது truly special என்பேன். ஏனோ தெரியவில்லை, இந்த அழகான தொடர், பொதுவான பார்வையில் ஒரு புறஅழகில் குறைச்சலான பெண்ணின் காரணமாய் நம் மத்தியில் take-off ஆகவில்லையா ? என்று சொல்லத் தெரியவில்லை. ஆனால் இதற்கு முன்பதிவு செய்துள்ள 250 நண்பர்களுக்கும் ஒரு ஸ்பெஷல் தேங்க்ஸ். அவர்களும் இல்லையெனில் கோவிந்தா..கோவிந்தா தான் !

​இந்தத் தொடர் இத்துடன் நிறைவு பெற்றுள்ளது, அந்தமட்டிற்கு நிம்மதியைத் தருகிறது. Becos, இந்த 300 பிரதி பிரிண்ட் ரன்னில் தொடர்ந்து குப்பையைக் கொட்டுவதைக் காட்டிலும், நானே இந்த குட்டி வட்டத்திற்கு ஒரு ZOOM மீட்டிங் போட்டு கதையைச் சொல்லி முடித்துவிடலாம். மேகியின் பார்ட்னரான தாத்தாக்கள் பாடுதான் கொஞ்சம் கவலைக்கிடம். ஏனெனில் அவர்களது தொடர் still going very strong in french. நாம் பாதியில் அம்போவெனக் கழற்றிவிடப் போவது கிட்டத்தட்ட உறுதியாகியுள்ள நிலையில், அங்கே வெற்றிநடை போட்டு வரும் அந்தத் தொடரைப் பெருமூச்சோடு பார்த்துக்கொள்ள வேண்டியதுதான் போலும். மேகி காரிஸன் + தாத்தாக்கள் என்ற அந்தக் கூட்டணிக்கான இதழ்கள் கொஞ்சமாய் நம்மிடம் இன்னமும் ஸ்டாக்கில் இருக்கத்தான் செய்திடும். So, லைட்டாக மனம்மாறி இவுகளையும் ஆதரிப்போம் என்ற எண்ணம் தோன்றிடும் பட்சத்தில், கிராபிக் நாவல் ட்வின்ஸ் பேக்கிற்குப் பணம் போட்டுவிடலாமே.

And இம்மாதத்து குட்டி புக் பற்றி புதுசாய் சொல்வதற்கு ஏதுமில்லைதான். இந்த ஜூனியர் டிடெக்டிவ்ஸ் டீம் செம நச்சென்று குட்டிக்குட்டி கதைகளில், குட்டிக்குட்டி மர்மங்களை முடிச்சவிழ்ப்பது செம க்யூட் என்றே நினைத்தேன். But வெவ்வேற காரணங்களுக்காக நம் வட்டத்தில் இவற்றிற்கு பெரிதாய் ஒரு வரவேற்பு லேது என்பதே எதார்த்தம். ஆன்லைனில் ஆர்டர் செய்திடும் நண்பர்களில் பெரும்பான்மை இந்த Gen-Z தடத்துக்குத் தடா போட்டுவிட்டு, பாக்கி இதழ்களுக்கே ஆர்டர் செய்கின்றனர்.

​இதோ ஜூன் 19 முதல் நெய்வேலியில் துவங்கிடும் புத்தக விழா சர்க்யூட்டில் இந்த இதழ்கள் எவ்விதம் மாணாக்கரிடம் வெற்றி பெறுகின்றன என்பதைப் பார்த்தாக வேண்டும். நிச்சயம் அந்த சைஸும், அந்த கதைக்களமும், அந்த கலரும் பிள்ளைகளுக்கு ரசிக்கும் என்ற நம்பிக்கை இந்தத் தொடரைத் தொடரச் செய்கிறது. But நிஜத்தைச் சொல்வதானால், "கார்ட்டூன் ஸ்டைல் எந்த விலையிலும் எந்த டெம்ப்ளேட்டிலும் எங்களுக்கு ஏற்புடையதே அல்ல" என்ற நம் வட்டத்தின் அந்த கருத்தானது நிஜமாகவே செம disappointing. நான் VRS வாங்கி வீட்டில் குந்தும் நாள் வரை, இது குறித்த வருத்தம் சத்தியமாய் என்னோடு தொடரும் தான். 

ரைட்டு, இன்னும் இரண்டே வாரங்களில் நெய்வேலியில் புத்தக விழா. அதைத் தொடர்ந்து கோவை, அப்புறமாய் ஈரோடு என்று கேரவன் புறப்படத் தயாராகி வருகிறது. And, நெய்வேலியிலிருந்து சில பல சர்ப்ரைஸஸ் நமது ஜூனியர் எடிட்டரின் கைவண்ணத்தில் 'சிக்'கென்று ஆஜராக உள்ளன. அவை எதுவுமே உங்களுக்குப் பரிச்சயமானவையாகவோ, நமது பழைய கதைகளாகவோ இருக்கப்போவதில்லை. உங்களைப் போலவே அவற்றை முழுமையாய்ப் பார்த்திட நானும் வெயிட்டிங். இப்போதைக்கு இது போதும் என்றபடிக்கு லக்கி லூக்கோடு ஆண்டுமலரில்   பயணம் செய்யப் புறப்படுகிறேன்.

Bye all...see you around ! Have a great Sunday !

P.S : இதோ ஆன்லைன் லிஸ்டிங்ஸ் guys : https://lion-muthucomics.com/latest-releases/1471-2026-june-pack.html

And சந்தோஷச் சேதி : TERRIFIC TEX தனித்தடச் சந்தாக்கள் செம வேகமெடுத்து வருகின்றன !! Let's rock !!!