பேரைச் சொல்லவா.... 🎵🎵

 நண்பர்களே, 

வணக்கம் கபாலி படத்தில்  தலைவர் பேசும் வசனம் போல "வந்துட்டேன்னு சொல்லு.... போன மாதிரியே திரும்பவும் வந்துட்டேன்னு சொல்லு...." இன்று இல்லாவிட்டாலுமே, ஒரு ஜாலியான அடுத்த இன்னிங்ஸை துவங்கத் தேவையான உத்வேகத்தை போன வாரமே நீங்கள் கணிசமாய் வழங்கி விட்டுள்ளீர்கள். Thanks a ton all !! சந்தர்ப்பம் வாய்க்கும் போதெல்லாம் பதிவுகளைப் பறக்க விட வேண்டியதுதான் என்று மண்டைக்குள் மறுக்கா பதிவு செய்து கொண்டுவிட்டேன். காத்திருக்கும் செப்டம்பர் இதழ்களின் மீதங்களைப் பற்றி பேசுவதை தாண்டி இந்தப் பதிவில் எதனைப்  எழுதுவதென்று யோசிக்க அவசியமே ஏற்பட்டிருக்கவில்லை - becos வாரத்தின் நிகழ்வு ஒன்று பதிவின் தலைப்பை எனக்கு தேடித்தந்துவிட்டது...! 

வேறொன்றுமில்லை folks.... 2027 சார்ந்த அட்டவணைக்கான பணிகள் கிட்டத்தட்ட ஓவர் என்ற நிலையில் கதைகளுக்குப் பெயர் வைத்து finishing touches தந்து கொண்டிருந்தேன். ஜூனியர் எடிட்டருக்கு இப்போதெல்லாம் நான் பணியாற்றும் விதம் அத்துப்படி. காலையில் 6 மணிக்கு எழுந்தால் "ஆறரைக்கு ஆளைக்  காணோம்... !" என்று பெயர் வைப்பேன் என்பது தெரியும். 7 மணிக்கு எழுந்தால் ""எமனின் நம்பர் ஏழு " என்று பெயர் சூட்டுவேன் என்பதும் தெரியும். So நான் பணியாற்றுவதைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தவர், "ஒரே பெயரை மறுக்கா ரிப்பீட் செய்யாமல் எப்படி பார்த்துக் கொள்வீர்கள் ?" என்ற கேள்வியை முன்வைத்தான். நம்ம கைவண்ணத்திலேயே கிட்டத்தட்ட 1200 இதழ்கள் தயாராகி உள்ள நிலையில் எனக்கே அந்த கேள்வி 'ஆமால்ல....ஒரே தலைப்பை இருவேறு கதைகளுக்கு வைத்தும் தொலைத்திருக்கலாமோ ??' என்ற பீதி உருவாகியது. எதையோ சொல்லிச் சமாளித்துவிட்டு முந்தைய இதழ்களின் பட்டியலை எடுத்து ஒருவாட்டி வாசித்துக் கொண்டிருந்தேன். அந்த நொடியில் தோன்றியதுதான் தலைப்புகளை மையமாக்கி ஒரு பதிவு எழுதினால் என்ன என்று....?

ஒவ்வொரு கதைக்குமான முதல் திறவுகோல் அதன் தலைப்பு தான் என்பது நமக்குத் தெரியும். இந்தத்  தலைப்புகள் எவ்விதம் தலைக்குள் உதிக்கின்றன ? என்பது எனக்கே இன்றளவும் பிடிபடாத ஒரு புதிரே. வழக்கம் போல ரிவர்ஸ் கியர் போட்டு, லயனின் துவக்க நாளில் போய் நின்றால் - அந்த முதல் இதழான "கத்திமுனையில் மாடஸ்டி" கண்முன்னே நிழலாடுகிறது. ஒரிஜினலாய் இந்தக் கதையின் ஆங்கிலத்திலான பெயர் "The Vanishing Dollybirds"  - அதாவது "மாயமாய் மறைந்து போகும் சிட்டுக்கள்" என்ற அர்த்தத்தில்..! அதுவரையிலும் முத்துக்காமிக்ஸில் பெயர் வைப்பதைப் பார்த்திருந்து பழகியவனுக்கு, முதன்முறையாக நாமளே ஒரு பெயர் சூட்டணுமோ ? என்ற கேள்வி எழுந்தபோது, மண்டை மொத்தமாய் blank ஆகிப் போயிருந்தது. ஏதேதோ யோசித்துப் பார்த்தாலும், அன்றைக்கு சுத்தமாய் வண்டி செல்ப் எடுக்கவே இல்லை. முத்துக்காமிக்ஸில் அன்று மேனேஜராகப் பணியாற்றி வந்த பாலசுப்பிரமணியனிடம் ஒரு டைட்டில் மட்டும் வைக்கச் சொல்லி கேட்போம் என்றால் - நம்ம ஈகோ அதற்கு இடம் தரவில்லை. அந்தக் கதையின் sequence-ல் மாடஸ்டி இலக்காகி நிற்க, வில்லி கார்வின் அவளைச் சுற்றி கத்திகளை வீசுவார். அந்த ஒரு சீன் மனதில் ஸ்பஷ்டமாய் பதிந்திருக்க, "கத்தி முனையில் மாடஸ்டி" என்ற பெயர் உதயமானது. இது யாரோட கதை என்பதையும் தலைப்பிலேயே சொன்னது போலாயிற்று ; கொஞ்சம் பரபரப்பும் சேர்ந்த டைட்டிலாகவும் அமைந்துவிட்டது என்று நினைத்து அதையே லாக் செய்துவிட்டேன். இன்று யோசிக்கும் போது, அந்தக் கதைக்கு நிச்சயமாய் இன்னும் கொஞ்சம் பெட்டராய் தலைப்பு சூட்டியிருக்கலாம் என்றே படுகிறது. இரண்டாவது இதழுக்குச் சூட்டிய பெயரானது, முழுக்க முழுக்க முத்துக்காமிக்ஸின் தலைப்புகள் தந்த influence தான் காரணம் என்பேன். "மாயாவி in மாம்பலம்"..... "ஜானி in ஜக்கம்பட்டி"..... "லாரன்ஸ் in தல்லாகுளம்" என்று வைக்காத குறையாய், "இமயத்தில் மாயாவி"..... "நயாகராவில் மாயாவி".... "ஜானி in ஜப்பான்".... "ஜானி in லண்டன்".... என்ற ரீதியில் அந்நாட்களது முத்துக்காமிக்ஸ் இதழ்களில் சாகசங்கள் அரங்கேறும் நகரங்களை தலைப்போடு இணைத்திருப்பது என் நினைவில் இருந்தது. மாடஸ்டியின் அந்த இரண்டாவது ஆல்பமானது ஒரிஜினலாய் "The Junkmen" என்ற பெயருடன் இங்கிலீஷில் வெளிவந்திருந்தது. ஆனால் கதைக்களமோ இஸ்தான்புல் என்றவுடன் பச்சக்கென "மாடஸ்டி in இஸ்தான்புல்" என்று ஜோலியை முடித்துவிட்டேன். 

என் பார்வையில் மெய்யாலுமே கொஞ்சம் அர்த்தத்துடன் அமைந்த முதல் தலைப்பானது நமது தானைத்  தலைவரின்  "எத்தனுக்கு எத்தன்" தான் என்பேன் ! அங்குமே original பெயர் அட்டகாசமான ஒன்று The Man Who Stole New York. தமிழில் "நியூயார்க்கைத் திருடிய ஸ்பைடர், ஸ்பைடர் திருடிய நகரம், நகரத்தைக் காணோம், தலைநகரில் டெரர் என்றெல்லாம் ஏதேதோ யோசித்துப் பார்த்தது எனக்கு நினைவுள்ளது. ஆனால் அங்கெல்லாம் எழுந்த முதல் practical சிக்கலை அன்றுதான் அனுபவித்தேன். இன்றைக்குப் போல digital-ல் எழுத்துருக்களை உருவாக்க முடியாது என்பதால் ஓவியர்களே பெயர்களை அழகாய் எழுதித் தருவதுண்டு. எனது original-ஆன முழுப் பெயரைப் போல - சிங்கம்புணரியில்  ஆரம்பித்து ஸ்ரீ லங்கா  வரை நீண்டு செல்லும் title ஆக இருந்தால் painting-க்குள் அதை அடக்குவது நாக்குத் தள்ளும் வேலையாகி போய்க்கொண்டிருந்தது. So கொஞ்சம் க்ரிஸ்ப்பான பெயராய்  இருந்தால் தேவலாம் என்று எதார்த்தம் சொல்லியது. பற்றாக்குறைக்கு இது pocket size வேறு. ஆகையால் "ராஜாதிராஜ... ராஜகம்பீர.... ராஜமார்த்தாண்ட... என்றெல்லாம் இழுத்துக் கொண்டு போக இடமே இல்லை. அந்த நொடியில் எங்கேயோ மண்டைக்குள் strike ஆனதுதான் எத்தனுக்கு எத்தன் என்ற தலைப்பானது. அந்த இளிக்கும் ஸ்பைடரின் close-up மண்டையோடு இந்த title அழகாய் gel ஆனதாக எனக்குப் பட்டது. And the rest is history.....

அடுத்த மாதம் வந்த ஸ்பைடர் கதைக்கோ பெயர்  வைப்பது மறுபடியும் தண்ணீர் குடிக்கச்  செய்யும் சிக்கலாகிப் போனது. எதேதோ முயற்சித்துப் பார்த்தாலும் நச்சென்று  எதுவும் அமையவில்லை. அந்நாட்களில்  "டக்கர்" என்ற வார்த்தை தமிழ் கூறும் நல்லுலகத்துக்கு அறிமுகமாகி சரளமாய் பேச்சுநடையில் ஐக்கியமாகியிருந்தது. அத்தனை போதாதா நமக்கு ? அந்த மெயின் வில்லனுக்கு "டாக்டர் டக்கர்" என்று பெயர் சூட்டிய கையோடு அதையே கதைக்கும் தலைப்பாக்கி வைத்தேன். மிச்ச மீதியை நமது சிரசாசன SMS-காரர் பார்த்துக் கொண்டார். தொடர்ந்து நாட்களில் கபாலர் கழகம், பாதாளப் போராட்டம், கொலைப்படை என்று வண்டி தடதடக்க ஆரம்பித்ததெல்லாம் நமது இஸ்திரியின் ஒரு பக்கம். ஓரளவிற்கு தலைப்புகளெல்லாம் நேர்கோட்டில் தட்டையாகவே லயனின் துவக்க நாட்களில் அமைந்திருந்தன என்று சொல்வதுதான் பொருத்தமென்று நினைக்கிறேன். எல்லாமே கதையை நேரடியாய் சுட்டிக்காட்டும் விதத்தில் - பழிவாங்கும் பொம்மை, காணாமல் போன கடல், யார் அந்த மினி ஸ்பைடர், தலைவாங்கிக்  குரங்கு என்ற ரேஞ்சிலேயே இருந்து வந்தன. எனக்குத் தெரிய தலைப்புகளில் கொஞ்சமாய் ஒரு வித்தியாச பாணியைத் துவக்கித் தந்தது நமது திகில்தான். 

ஒரு iconic தலைப்பாக, 40 ஆண்டுகள் கழித்தும் தொடர்ந்திடும் இரத்தப் படலம் அதற்கொரு உதாரணம் என்பேன். எனக்கு நினைவில் உள்ள வரைக்கும் அந்நாட்களில் maximum மொக்கை போட்டது இந்த தலைப்பிற்காகத் தான். கதையே முற்றிலும் வித்தியாசமான பாணியிலானது.... and நாம் எதிர்பார்த்திருந்ததற்கு நேர்மாறான துவக்கம் கொண்டது. இந்த அழகில் கதை ஒரு தொடர் வேறு. So, இழுத்துப் போட்டு மொத்துவீர்களா..? தெளிய வைத்துச் சாத்துவீர்களா ? என்பது மட்டுமே அன்றைக்கு எனது பிரதான பயமாக இருந்தது.​ எத்தனை யோசித்தாலும் ஒரு கிளாசிக் தலைப்பு அமையவே இல்லை. "நினைவைத் தொலைத்தவன்".... "நினைவுகளைத் தேடி"..... "இறந்தகால வேட்டை" என்றெல்லாம் மொக்கை மொக்கையாய் தலைப்புகள் தான் தலைக்குள் தாண்டவமாடின. அன்றைய குழப்பத்தில். out of the blue தோன்றியது தான் இரத்தப் படலம் என்ற அந்த டைட்டில். ​தலையில் காயம்பட்டு நினைவிழந்த நிலையில் நமது XIII கரை சேரும் போது, ஏதோ ஒரு sequence-ல் அவரது நினைவுகள் முழுமையும், ரத்தக் கசிவில் அழிந்து போயிருக்கக்கூடும் என்பது போன்றான காட்சி எனக்கு முக்கியமானதாகப் பட்டது. ஆக, கதை நெடுக ரத்தம் சிந்துவது ஒரு பக்கம் இருக்க, நாயகனின் அந்த நினைவற்ற நிலைக்கே மூளையைச் சூழ்ந்திருக்கும் ரத்தப்படலமே காரணம் என்ற ரீதியில் தலைப்பு அமைந்தால் மோசமில்லை என்று தான் நினைத்தேன். 40 ஆண்டுகள் கழித்தும் நமது பயணத்தில் அதிகம் உச்சரிக்கப்பட்டிருக்கும் பெயராக அது பின்நாட்களில் அமைந்திடும் என்பது அன்றைய 19 வயது எடிட்டருக்கு சர்வநிச்சயமாய் தெரிந்திருக்க வாய்ப்பே இல்லை. கேப்டன் பிரின்ஸின் பனிமண்டலக் கோட்டை என்ற தலைப்புமே எனக்கு கம்பீரமானதாய் அன்றைக்கே பட்டது. அந்த அட்டைப் படத்திற்கும் அந்த தலைப்பிற்கும் அழகாய் ஒரு harmony செட்டாகி இருப்பதாக நினைத்தேன். திகில் இதழ்களில் வித்தியாசமான titles தொடர்ந்தது மறுவருடம் 'சாவதற்கு நேரமில்லை' என்ற தலைப்போடு. தொடர்ந்த மாதங்களில் 'முகமற்ற கண்கள்', 'சிரித்துக் கொல்ல  வேண்டும்', 'பற்றி எரியும் பாலைவனம்', 'மரணத்தின் பல முகங்கள்', 'இறந்தவனைக் கொல்லாதே' என்றெல்லாம் நமது தலைப்புகளின் range ஒரு படி வீரியம் பெற்றிருந்தது என்றே சொல்வேன்.

​திகிலில் தலைப்புகள்  கொஞ்சம் வித்தியாசமாக இருந்தன என்றால், மினி லயனிலும், ஜூனியர் லயனிலும் அந்தச் சிக்கலே இருக்கவில்லை. எல்லாமே நேர்கோட்டுக் கதைகள், கார்ட்டூன்கள் என்றபோது - 'ராஜா ராணி ஜாக்கி', 'விண்வெளியில் ஒரு எலி', 'ஒரு நாணயப் போராட்டம்', 'எழுந்து வந்த எலும்புக்கூடு' என்று பஜக் பஜக்கென போட்டுத் தாக்குவது சாத்தியமாகி இருந்தது. And by then - இந்தப் பெயரிடும் படலங்கள் பெரும் கம்பு சுற்றும் கடினங்களாக இருந்திருக்கவுமில்லை ! ஒருகட்டத்தில் கதையோடு பயணிக்கும்போதே தலைக்குள் எழும் முதல் தலைப்பே பொருத்தமானதாக இருக்கும் என்ற நம்பிக்கை எனக்குள் குடியேறத் தொடங்கியிருந்தது. அப்போதெல்லாம் இப்போது போல 'ஏக்' தம்மில் ஒரு வருஷ அட்டவணைகளை கண்ணில் காட்டும் அவசியங்கள் லேது எனும்போது, அந்த மாதத்து இதழின் கடைசிப் பக்கத்தில் அடுத்த இதழாய் செய்திட வேண்டிய விளம்பரத்திற்கு ஆர்ட்டிஸ்ட்டுகள் விவரம் கேட்கும்போதுதான் இந்தத் தலைப்புப் பஞ்சாயத்தே தலைதூக்கும். So அவசர அவசரமாகவே முக்கால்வாசி நேரங்களில் பேர்களைச் சூட்ட வேண்டியதிருக்கும்.

​இந்த ஊர்களை சம்பந்தப்படுத்தும் பாணியானது அவ்வப்போது கைகொடுக்கத் தவறியதும் இல்லை. எதுவும் தோணாத பட்சத்தில் - 'பிரின்ஸ் in ஆப்பிரிக்கா', 'ஆர்ச்சி in பாரிஸ்' என்றெல்லாம்  தலைப்புகளாக்கியும் விடுவதுண்டு. இடையிடையே 'பெர்முடா படலம்', 'மெக்ஸிகோ படலம்' என்றெல்லாம் படலப் படலங்களும் தொடர்ந்து வந்தன.

​லயனில் கம்பீரமான தலைப்புகள் என்று இன்றும் எனக்குப்படும் சில - நமது இரவுக் கழுகாரின் சாகசங்களைச் சொல்வேன். 'கார்சனின் கடந்தகாலம்' ஒரு cult hit என்பதற்கு அந்தத் தலைப்பும் சிறியதோர் அளவில் உதவியதென்றால் மிகையில்லைதானே ? அப்புறம் மூன்று அத்தியாய சாகசமான 

'ரத்த ஒப்பந்தம்', 'தணியாத தணல்', 'காலன் தீர்த்த கணக்கு' 

என்ற காம்போ இன்றும் எனக்கு நினைவிலிருக்கும் titles.

தலைப்புகளில் "சாவுக்கு சா, காவுக்கு கா" என்று ரைமிங்காக வார்த்தைகள் அமைந்தால் வேலை சுலபம் என்பதும் அந்த பூமர் காலத்து mindset.​ அதற்கேற்ப பார்த்தீர்களெனில் 

'ஆர்ச்சிகோர் ஆர்ச்சி', 

'கானகத்தில் கண்ணாமூச்சி', 

'வாரிசு வேட்டை', 

'யமனுக்கு யமன்', 

'திக்குத் தெரியாத தீவில்', 

'யமனோடு யுத்தம்', 

'ஏரியில் ஒரு எரிமலை', 

'பலி கேட்ட புதையல்', 

'மேடையில் ஒரு மன்மதன்', 

'பூமிக்கொரு பிளாக்மெயில்' 

என்று அடுக்கிக் கொண்டே போகலாம். நம் நேரத்திற்கு அதுபோலான ரைமிங் தலைப்புகள் கதையோடும் எப்படியோ பொருந்திப்போய்விட, அந்நாட்களில் உங்களை impress செய்வது எனக்கு சாத்தியமாகிப் போனது. இன்னும் பட்டியலை எடுத்துப் பார்த்தால் கெக்கபிக்கவென்று சிரிப்புதான் வருகிறது. 

'கானகத்தில் கலவரம்', 

'பறக்கும் பரலோகம்', 

'மலையோடு மல்யுத்தம்',  

என்று இஷ்டத்திற்கு போட்டுத் தள்ளியிருக்கிறேன்.

​இந்தக் கூட்டணி இதழ்கள் — அதாவது பல கதைகளின் combo-வில் வந்த இதழ்களுக்கு எப்படியோ அந்நாட்களிலேயே, கம்பீரமாகவே தலைப்புகள்  செட்டாகி இருப்பதாக  இன்று லிஸ்ட்டைப் பார்க்கும்போது மனதில் படுகிறது. 'லயன் மெகா ட்ரீம் ஸ்பெஷல்' ஆரம்பித்து வைத்த பாணியை 'லயன் ஜாலி ஸ்பெஷல்', 'கவ்பாய் ஸ்பெஷல்' என்றெல்லாம் தொடர்ந்திருந்தோம்.

​ஆனால் மெய்யாலுமே எல்லாமே ஒரு கியர் உசக்கே செல்ல ஆரம்பித்தது நமது இரண்டாம் வருகையைத் தொடர்ந்தான தருணங்களில்தான் என்பேன். நாம் கம்பேக் செய்த நொடியில் எனக்கு அந்த இதழினை 'The கம்பேக் ஸ்பெஷல்' என்று பெயரிட அரைக்கால் நொடி கூட பிடிக்கவில்லை. 'இல்ல இல்ல, நாங்க எப்பயும் போல இங்கேயே இருக்கத்தானே செய்கிறோம்' என்று பாசாங்கெல்லாம் செய்திடத் தோன்றவே இல்லை. 'ஆமாம், தேசாந்தரம் போயிருந்தோம், இதோ திரும்ப வந்தாச்சு' என்று சொல்வதில் ஒரு நயம் இருக்கும் என்று மனதில்பட்டது. So, அதைக் கொண்டு அமைத்ததுதான் 'The கம்பேக் ஸ்பெஷல்' என்ற தலைப்பு. அதைத் தொடர்ந்து வந்த சில தலைப்புகளெல்லாம் நீங்கள் வழங்கியவை. 

'லயன் நியூ லுக் ஸ்பெஷல்', 

'லயன் டபுள் த்ரில் ஸ்பெஷல்', 

'சூப்பர் ஹீரோ சூப்பர் ஸ்பெஷல்', 

The Wild West ஸ்பெஷல்

'ஹாட் அண்ட் கூல் ஸ்பெஷல்', 

'ஆல் நியூ ஸ்பெஷல்' 

என்றெல்லாம் வரிசைக்கு ஸ்பெஷல் தோசைகளை சுட்டுத்தள்ள ஆளுக்கொரு கை மாவு நல்கிய நாட்கள் மறக்க இயலாதவை.

​நமது இரண்டாம் வருகையில் முதல் வித்தியாசமான தலைப்பாக எனக்குப் படுவது 'Green Manor'. அந்தத் த்ரில்லிக்கச் செய்யும் சிறுகதைத் தொகுப்பிற்கு 'மனதில் மிருகம் வேண்டும்' என்று வைத்தது ரொம்பவே 'ரிச்'சான தலைப்பு என்று இன்றைக்கும் எனக்கு ஒரு எண்ணம் உண்டு. அதேபோல ஏதோ ஒரு ஜனவரியின் புத்தக விழா சமயத்தில் வெளியான கமான்சே இதழுக்கு 'யுத்தம் உண்டு எதிரி இல்லை' என்ற டைட்டில் கூட நம்ம ரேஞ்சுக்குக் கவித்துவமான தலைப்பாக இன்றும் கவிஞர் முத்துவிசயனாருக்குத் தோன்றுவதுண்டு. ​'எஞ்சி நின்றவனின் கதை' என்ற தலைப்பிலும் ஒரு கம்பீரம் இருப்பதை உணரலாம். 'நில் கவனி சுடு' என்று நம்ம தலை தெறிக்கவிட்டது 2014-ன் ஹைலைட் என்று நினைக்கிறேன். தொடர்ந்த தலைப்புகளுள் 'ஆத்மாக்கள் அடங்குவதில்லை' என்பதும் எனக்கு ரொம்பவே பிடித்திருந்ததொரு பெயர். And of course, மறக்கவே முடியாத 'லயன் மேக்னம் ஸ்பெஷல்'! இந்தப் பெயருக்கு எத்தனை அலசி ஆராய்ந்து இதில் fix ஆனோம் என்பதெல்லாம் இந்தப் blog-ன் ஒரு மறக்க இயலாத அத்தியாயம் என்பேன்.

​அதனைத் தொடர்ந்து வந்த 'தேவரகசியம் தேடலுக்கல்ல' தலைப்பு உருவான விதம் இந்த நொடி கூட எனக்கு நினைவிலுள்ளது. கதையெல்லாம் வந்தாச்சு, அட்டகாசமான கதை என்பதில் எனக்குச் சந்தேகமே இல்லை. ஆனால் ஏனோ டைட்டில் மட்டும் 'சிங்கிடி ஜிங்கிடி' ரகத்தில்தான் செட் ஆகிக் கொண்டே இருந்தது. உச்சரிக்கும்போதே பவர்ஃபுல்லான உணர்வைத் தரும் விதமாய் இந்த டைட்டில் அமைந்தால்தான் ரசிக்கும் என்ற எண்ணத்தில் அல்லாடிக் கொண்டிருந்தேன். பொதுவாகவே சிவகாசியில் அத்தனை பெரிய வீதிகளும் கிடையாது, ஆளைத் தூக்கிப் போகும் traffic-ம் கிடையாது. ஆகையால் வீட்டிற்கோ, ஆபீஸிற்கோ போகும்போது மண்டையை இதுபோல் ஏதேனும் சிந்தனைகளுக்குள் தொலைத்துவிட்டபடியே பயணிப்பது வழக்கம். நம்பினால் நம்புங்கள் guys, மிகச்சரியாக நமது ஆபீஸுக்குச் செல்லும் வழியில் உள்ளதொரு தேவாலயத்து வாசலைக் கடப்பதற்கு முன்னே மண்டையில் flash ஆன டைட்டில்தான் இது ! நம்ம சோன்பப்டி தாடி லியோனார்டோ தாத்தாவின் தலைக்குள் ஐடியா பல்ப் பளீரென்று எரிவது போல், அந்தப் பகலில் சாலையோரமாய் என் தலைக்குள் உதித்ததுதான் 'தேவரகசியம் தேடலுக்கு அல்ல'. கிட்டத்தட்ட அதே  நேரத்தில் வாங்கி இருந்த இன்னொரு கதையான 'THE HALLOWEEN BLUES' என்ற ஆல்பத்திற்கும் இதே போலவே ரோட்டில் ஷண்டிங் அடிக்கும் போதுதான் தலைப்பு செட் ஆனது. ​12 ஆண்டுகள் கழிந்தும் கைவசம் ஸ்டாக் இருந்தாலும் கூட, இன்னமும் ஒவ்வொரு புத்தக விழாவையும் தெறிக்கவிடும் அந்தத் திகில் ஆல்பத்தின் வெற்றிக்கு ஒரு சிறு காரணமாய் அமைந்திருப்பது 'இரவே..இருளே....கொல்லாதே' என்ற அந்த தலைப்புதான் என்பேன். தொடர்ந்த நாட்களில் 'வல்லவர்கள் வீழ்வதில்லை', 'நித்தமும் குற்றம்', 'ரௌத்திரம் பழகு', 'ஆதலால் காதல் கொள்ளாதீர்', 'சாத்வீகமாய் ஒரு சிங்கம்', 'வாராதோ ஒரு விடியலே' என்றெல்லாம் வண்டி ஓடி வந்தது.

​நடுநடுவே "கருப்புதான் எனக்கு பிடிச்ச கலரு" என்ற ரேஞ்சில் சில தலைப்புகளும் தொடராதில்லை ! 'மரணத்தின் நிறம் பச்சை', 'சீற்றத்தின் நிறம் சிகப்பு', 'என் சொக்காயின் நிறம் நீலம்' என்ற ரேஞ்சுக்கு நடுநடுவே டைட்டில்களைப் போட்டு, தஞ்சாவூர் கல்வெட்டுகளில் இல்லாவிட்டாலும் ஏதாச்சும் ஒரு வயல்காட்டில் எழுதி வைக்கப் பேர்கள் உருவாக்கிய இஸ்திரி நமக்கு உண்டு. தொடர்ந்த நாட்களில் 'பிரியமுடன் ஒரு பிணையக்கைதி', 'கேடியும் ஒரு கோடியும்', 'தற்செயலாய் ஒரு ஹீரோ' என்றெல்லாம் பயணித்துக் கொண்டிருந்தபோது, another good one என என்னை நினைக்கச் செய்தது 'சர்வமும் நானே' என்ற தலைப்புதான். 

நிஜத்தைச் சொல்வதானால் அந்த சாகசத்திற்கு இந்தத்  தலைப்பானது முழுப் பொருத்தம் என்றெல்லாம் சொல்லவே மாட்டேன். மாறாக அது நமது பயணத்தில் சகலமுமாய் அமைந்து போய்விட்டிருந்த தலைவர் டெக்ஸின் பெருமையைப் பறைசாற்றும் பெயராக நான் பார்த்தேன். And அதே கோணத்தில் நாம் அனைவருமே பார்த்தோம் என்பது அந்த இதழின் smash hit ஸ்டேட்டஸுக்குக் காரணமாகிப்போனது மெய்தானே...? ​'நீதிக்கு நிறம் ஏது..?', 'திரை விலகும் நேரம் இது', 'தடை பல தகர்த்தெறி', 'இது கொலையுதிர்காலம்' என்றெல்லாம் சற்றே வித்தியாசமான titles சகிதம் நமது பயணம் தொடர்ந்தது இந்த இரண்டாவது இன்னிங்ஸின் போது. இப்போதெல்லாம் கதையோடு டிராவல் செய்வது போல், அதே சமயம் தலைப்பிலேயே கதையைப் போட்டு உடைத்துவிடாத பாணியில் டைட்டில்ஸ் இருக்க வேண்டும் என நிரம்பவே மெனக்கெடுகிறோம். இதோ சமீப டெக்ஸ் கதைகளில் கூட கொஞ்சம் வழக்கமான ஆக்ஷன் டெம்ப்ளேட் இல்லாமல் 'என் இனிய பொய்யே', 'உதிரம் பொழியும் நிலவே', 'தலைநகரில் தலைமகன்', 'பனிமண்டல போராளிகள்' ; நித்திரை மறந்த நித்தியன் என்றெல்லாம் வித்தியாசம் காட்ட முனைந்து வருகிறோம். Of course, sometimes we get it right, sometimes we don't. ஆனால் by far இந்த இரண்டாவது இன்னிங்ஸில் நமது பெயர் சூட்டல்கள் துவக்க நாட்களை விட ஒரு படி பெட்டர் என்பதே எனது எண்ணம்.

As titles go, இன்றைக்கு என் தலைக்குள் TOP என்று படும் சிலவற்றை இங்கே பட்டியலிடுகிறேன் பாருங்களேன்:

​பிஸ்டலுக்கு பிரியாவிடை

​சாம்பலின் சங்கீதம்

​நிஜங்களின் நிசப்தம்

​கர்மாவின் சாலையில்

​மறந்தும் மறவாதே

​கலாஷ்னிகோவ் காதல்

நித்திரை மறந்த நியூ யார்க் 

என் சித்தம் சாத்தானுக்கே சொந்தம்

​உங்களது நினைவில் நிழலாடும் தலைப்புகளைப் பற்றி சொன்னீர்களெனில் இந்த பதிவை கொஞ்சம் களைகட்ட செய்யலாம் மக்களே. Why not give it a try?

And - இரத்தப் படலம் சாகசத்தை முழுமையையும் இன்று அறிவீர்கள் ! இந்த நொடியில் - அதற்கு சாலச் சிறந்த தலைப்பாய் ஒன்றைச் சூட்டுவதாயின் உங்க சாய்ஸ் என்னவாக இருக்கும் guys ? ஆளுக்கு மூன்றே பெயர்கள் தான் !! ஓ.கே.வா ?

அப்புறம் செப்டெம்பர் புக்ஸ் எல்லாமே பைண்டிங்கில் உள்ளன folks - புதன் or வியாழனன்று கிளம்பிடும் ! இதோ - அவற்றின் அட்டைப்பட ப்ரீவியூஸ் மாத்திரம் இங்கே ! புக்ஸ் புறப்படும் தினத்தன்று அவற்றின் களங்கள் பற்றி எழுதுகிறேன் - இந்தப் பதிவினை இதற்கு மேலும் நீட்டிக்க தம் லேது !! 

Bye all...see you around ! பூனைமண்டை டிடெக்டிவ் சாரோடு இந்த ஞாயிறு பயணிக்க வேண்டியுள்ளது !! Have a lovely Sunday !!