ஒரு ஜாலி ஜூன் ..!

 நண்பர்களே,

வணக்கம். இப்போதெல்லாம் ஞாயிறு to ஞாயிறு ஒற்றை வாரமானது ஓட்டமெடுப்பது டெக்ஸின் டைனமைட்டை விட வேகமாய் இருப்பதாக எனக்கு மட்டும்தான் தோன்றுகிறதா - தெரியவில்லை..... ! இதோ - கண்மூடி கண் திறப்பதற்குள் ஆண்டின் சரி பாதியை கடந்திருக்கிறோம் நமது அட்டவணையில். And எப்போது போலவே இரண்டாவது பாதியில் பெண்டைக் கழற்றவல்ல பணிகள் சகலமும் குவிந்திருப்பது கண்கூடாய்த் தெரிகிறது. But இந்த நொடியில் ஒளிவட்டம் ஜூன் மாதத்து இதழ்களின் மீதே என்பதால் அவற்றைப்பற்றிப் பேசுவதே முறையாக இருக்கும்.

​எனக்குள் அரித்துக் கொண்டிருந்த சின்னதொரு கேள்விக்கு ஓரளவிற்கேனும் இந்த ஜூனில் விடை கிட்டிவிட்டது என்றுதான் சொல்லலாம். அது வேறொன்றுமில்லை folks ! புதுக்கதைகள், நாயகர்கள் தொடர்பான தேடல்களை இன்னமும் தொடரத்தான் வேணுமா? உள்ளதைப் படிக்கவே அவரவருக்கு நேரமோ, பொறுமையோ இல்லை எனும்போது 'அமெரிக்கால கூப்பிட்டாஹோ.... ஜப்பான்ல கூப்பிட்டாஹோ...' என்று புதுசாய் பீப்பீ ஊதும் பார்ட்டிகளை இங்குமங்கும் அலைந்து சேகரித்து தமிழ் பேசச் செய்வதெல்லாம் போதுமோ ? என்ற எண்ணம் தலைதூக்கியிருந்ததுதான். So, ரெட் கன் வாயிலாக ஜூனில் ஒரு புது நாயகர் அறிமுகம் காணும்போது உங்களது வரவேற்பினை எனது வினாவுக்கான விடையாக எடுத்துக்கொள்ளலாம் என்று காத்திருந்தேன். And very early days yet, ஆனாலும் இதுவரையிலான அலசல்கள் 99 சதவீதம் பாசிடிவ்வாக அமைந்திருப்பது எனக்குள் கொஞ்சமாய் ஒரு தெளிவைத் தந்துள்ளது. Of course, நமக்கு நிரம்பவே பிடித்த cowboy கதைக்களம் எனும் போது ரெட் கன்னுக்கு ஆரம்பிக்கும்போதே சின்னதொரு பூஸ்ட் கிட்டிவிடுகிறதுதான். ஆனாலும் அதற்குப் பின்பாய் வெற்றி எல்லைக்கோடு வரை இட்டுச் செல்வதற்கு அந்த ஒற்றைப் பாசிடிவ் மட்டுமே போதாதுதானே ?! சரக்கும் முறுக்காக இருக்கணும், செட்டியாரும் முறுக்காக இருக்கணும் என்பதாக நாயகரும் சரி, அவர் களமாடும் கதைப் பின்புலமும் சரி ஸ்டிராங்காக இருந்தாலொழிய இன்றைய ப்ளூ சொக்காய் அலசல்களில் கரை சேருவது கஷ்டமாச்சே! அந்த வகையில் போன வருஷம் இவரது சாகசத்தை முதன்முறையாகக் கண்ணில் பார்த்தபோது, எனக்குப் பளிச்சென்று பட்டது இரண்டு விஷயங்கள்.

​முதலாவது: ரொம்பவே இறுக்கமான, தனக்குள்ளேயே வசிக்கும் அந்தக் கதாபாத்திரம். அழகழகாய் பட்டாம்பூச்சிகள் சுற்றிலும் பறந்து வந்தாலும், அவற்றை ஒரு தூரத்திலேயே நிறுத்தி வைத்துக்கொள்ள முனைந்திடும் மனுஷனின் உள்ளுக்குள் இருக்கும் யுத்தம் சார்ந்த காயங்களை, maybe, கதாசிரியர் இன்னும் கொஞ்சம் விரிவாக சொல்லியிருக்கலாம் தான். ஆனாலுமே, from what little we have seen ரெட் கன்னின் சித்ரவதை செய்யும் நினைவுகள், அந்த பாத்திரத்தின் மீது நமக்கொரு பிடிமானம் சட்டென்று கிடைத்திட உதவுவதாகவே நான் நினைத்தேன்.

​இரண்டாவது விஷயமானது: மாமூலான வெஸ்டர்ன் நாயகர்களைப் போல் டமால், டுமீல் என்ற அதிரடிகள் இல்லாது, ஒரு எதார்த்தமான புலனாய்வு அதிகாரியாய் மனுஷன் செயல்படுவது கொஞ்சம் வித்தியாசமாகப்பட்டது. "நாயகரின் பெர்பார்மன்ஸ் கம்மிதான் !' என்று நண்பர்கள் குறிப்பிட்டிருந்தது கூட நினைவுக்கு வருகிறது. அது மெய்யே, simply becos எந்தவொரு நிஜப் புலனாய்விலும் ஜேம்ஸ்பாண்ட் பாணிகளில் அதிரடிகள் சதா நேரமும் அரங்கேறுவதில்லை. ​இதோ இம்மாதத்து ராபின் கூட அதற்கு ஒரு prime உதாரணம். சம்பவங்களை கூர்ந்து நோக்குவது, பின்னணியில் புள்ளிகளை இணைத்து அதற்கொரு 'லாஜிக்' கற்பிக்க முனைவது, குற்றவாளி ஏதேனும் தப்பிழைத்துப்  பிடிபடுவது என்பதெல்லாமே எதார்த்தங்கள். And கதாசிரியர் மிகைகளின்றி அதைச் செய்திருந்தது, இந்தக் கதையைப் போன வருஷம் பரிசீலித்த சமயத்தில் எனக்கு நிரம்பவே பிடித்திருந்தது. பிளஸ் ஒருவித டார்க் களமானது, கதையோடு பயணிக்கும்போது நம்மை இறுக்கமாகவே பற்றிக்கொள்ளும் என்ற நம்பிக்கை எழுந்தது; அதன் பலனே குருதியின்  கூலி. இந்தத் தொடரில் மொத்தமே இதுவரை இரண்டு கதைகளே உள்ளன என்பதால், இரண்டையுமே வாங்கிவிட்டோம். Of course, நடப்பாண்டிலோ அடுத்த வருஷத்திலோ அடுத்த ஆல்பம் வரக்கூடும் தான். So, நம் மத்தியில் தரமான புதியவர்களுக்கும் இடமுண்டு என்பதை நிரூபித்திருக்கும் டெரன்ஸ் நிக்கோலஸை நம் அணிவகுப்புக்குள் நிரந்தரனாக்குவதில் அண்ணாச்சி ஹாப்பி !

​இம்மாதத்து ராபின் 2.0 இன்னமும் நிறைய பேரது வாசிப்புகளில் இடம்பெற்றிருக்கவில்லை என்பது obvious. ஒரு பக்காவான, தெறி மாசான கதைக்கருவோடு, அட்டகாசமான நெடும் திட்டமிடலோடு இந்த ராபின் 2.0 தொடரினை படைப்பாளிகள் துவங்கியிருப்பது அழகாய் ஒரு கிளைமாக்ஸில் முற்றுப் பெறுகிறது. ​மொத்தம் 10 ஆல்பங்கள் கொண்ட இந்தத் தொடரை சாவகாசமாய், என்றேனும் அவகாசம் கிடைக்கும்போது, வரிசையாய் படித்துத்தான் பாருங்களேன் - ராபினின் பரிணாம வளர்ச்சி மாத்திரமன்றி, அவரது டீமின் உறுப்பினர்களும் வாழ்க்கையின் அடுத்த கட்டங்களில் செம நேச்சுரலாக சித்தரிக்கப்பட்டிருப்பது புரியும். துடுக்குத்தனமாய் திரிந்த மார்வின்), இன்று தலை நரைத்த அனுபவசாலியாக, தனது முன்னாள் பார்ட்னருக்கு கைகொடுக்க மறுவருகை செய்கிறார். நியூயார்க்கை இம்மி விடாது அலசிடும், உயரம் குறைந்த ஆல்பி, அனுபவ முதிர்ச்சியோடு ராபினுக்கு ஒத்துழைக்கிறார். ​கேப்டன் வான்சோ "என்னமோ செஞ்சுக்கோங்க, எனக்கு எதுவும் புரியலை" என்று எதார்த்தத்தை ஏற்றுக்கொள்ளும் பூமராக அவதார் எடுத்துள்ளார். இவர்கள் சகலருக்கும் மத்தியில், ராபின் 2.0 கண்ணியமாய், கம்பீரமாய், கெத்தாய் தலைமைப் பொறுப்பை ஏற்று நிற்கின்றார்.

​And oh yes, கதாசிரியர் காலத்துக்கேற்ப செய்திருக்கும் மாற்றங்களைச் சின்னதொரு ஜெர்க்கோடு பார்க்காமலும் இருக்க முடியவில்லை. இதுபற்றி நாம் பெரிதாகப் பேசியிருக்கவில்லைதான். ஆனால், பொதுவாகவே போனலி தொடர்களில் கதைமாந்தர்களைச் சுத்தபத்தமான பாத்திரங்களாகவே நகற்றியிருப்பார்கள். Of course டெட்வுட் டிக் போல, ஆரம்ப முதலே "நான் ஒரு கெட்ட பையன்" என்று முத்திரையை சுமந்து திரியும் நாயகர்களை இந்தக் கணக்கில் சேர்க்க முடியாது தான். அவர் நீங்கலாக , ஒரு மர்ம மனிதன் மார்ட்டினோ, ஒரு ஜூலியாவோ, ஒரு 'தல' டெக்ஸோ, எப்போதுமே ஒழுக்க சீலர்களே. ஆனால் புதுயுகப் பாணியில் அந்தச் சப்பையான பாணிகளுக்குக் கொஞ்சமே கொஞ்சமாய் விடுமுறை தந்துள்ளது புரிகிறது !

​டைலன் டாகை இப்போதெல்லாம் பாருங்களேன், மனுஷன் தனது இரண்டாவது அவதாரில் என்னமாய் லூட்டி அடித்து வருகிறார் என்று. அதே போலவே ராபின் 2.0 தொடரில், அவரது டீம் உறுப்பினனான லெஸ், நேசிப்பது எதிர்பாலினத்து...கவர்ச்சியை அல்ல.....! இதற்கு முன்பான ராபின் triple ஆல்பத்தில் அதை கவனித்திருக்கலாம். அதேபோலவே டீமில் உள்ள பாலும் அந்தக்  கண்ணாடிப்  பெண்மணியும்  ஜலபுல ஜங்க்ஸ் பயிற்சி எடுப்பதையுமே கதையினூடே இயல்பாக புகுத்தி இருக்கிறார்கள். எங்குமே விரசம், தலைதூக்கும் பேச்சுக்கே இடமில்லை. இயல்பான சராசரியான மக்களின் ஆசாபாசங்களின் வெளிப்பாடுகளாகவே அவை சித்தரிக்கப்பட்டுள்ளன. And இந்த டீமில் இருப்போர் யாரும் சூப்பர்மென் அல்ல....சராசரி மனிதர்களே என்பதை நிறுவும் பொருட்டே அந்தச் சிறு சிறு எபிஸோட்ஸ் என்பதாகவே நான் பார்த்தேன்.

​எல்லோருக்கும் உச்சமாய் அந்த மனிஷா டெர்சன் கேரக்டர் அட்டகாசம். GEN Z-யா ? GEN ஆல்ஃபாவா ? என்று சொல்லத் தெரியாத ஒரு செம யூத் கேரக்டர். கையில், கழுத்தில் டாட்டூக்கள்.... மண்டையில் காரக்குழம்பை ஊற்றி வைத்த கோலம். ஆனால் அவள் இன்றி இந்தத்  தொடர் முற்றிலுமாய் டேக் ஆஃப் ஆகி இருக்காது என்பது அப்பட்டம். ​இன்னும் சொல்லப்போனால், இந்த கிளைமாக்ஸ் அத்தியாயங்களில் ராபினின் வலது கரமே மனிஷாதானே ?! அந்தப்  பாத்திரத்தை ஒரு இந்திய வம்சாவளிப் பெண்ணாக படைத்ததுமே படைப்பாளிகளின் இன்றைய சமூகத்தின் பல்ஸ் என்னவென்பதை உணர்ந்து வைத்திருக்கும் லாவகத்தைக் காட்டுவதாகவே நினைத்தேன். இந்தியர்களின்றி கம்ப்யூட்டர்களில் ஆணியே பிடுங்க முடியாது என்பதை உலகமே அறிந்துள்ளதுதானோ? எது எப்படியோ, அந்த இரு காலிச் சவப் பெட்டிகளின் பின்னணியை உரக்கச் சொல்லும் இந்த டபுள் ஆல்பம் has to be one for the ages ! அதனை ரசித்தீட உங்களுக்கு சீக்கிரமே நேரம் கிடைக்க வேண்டுமென புனித மணிட்டோவை வேண்டிக்கொள்கிறேன். அந்த வேண்டுதலின் பின்புலத்தில் கொஞ்சம் சுயநலமும் உண்டு. உசுரைக் கொடுத்து பேனா பிடித்திருப்பது கதையின் புரிதலுக்கு உதவியுள்ளதா ? என்பதை உங்கள் வாயால் கேட்டறியும் ஆர்வமே அந்த சுயநலம்.

இம்மாத டெக்ஸ் பற்றி புதுசாய் சொல்ல கிஞ்சித்தும் கிடையாது தானே ? தல என்றைக்குமே தொடும் பந்துகளெல்லாம் சிக்ஸர்களுக்குப் பறப்பது வியப்பே அல்ல தான். And, இந்த சாகசத்தில், நம்ம 'சின்னத் தல' குட்டியூண்டு பையனாக, டைகரின் பாதுகாப்பில் நடமாடுவது செம க்யூட்டாக இருந்ததாக எனக்குப் பட்டது. பின் நாட்களில் சின்னக் கழுகாராய் உருவெடுக்கும் கிட், டைகரும் தூக்கி வளர்த்த பிள்ளை தான் போலும். 80 ஆண்டுகள் legacy கொண்டதொரு நெடும் தொடர் நாயகனின் வரலாற்றுக்குள் துளியும் இடராமல் புகுந்து, தனது சின்னச்சின்ன முத்திரைகளை அழகாய் பதிப்பது போனிலிக்கும், போஸலிக்கும் அல்வா சாப்பிடுவது போல் செம சுலபமான வேலைகள் போலும். கொஞ்சம்கூட பிசறின்றி, மூத்தவர் ஜியான்லூயிகி போனலி உருவாக்கிய டெக்ஸின் வரலாறை இன்று பதிவு செய்து கொண்டு செல்கிறார்கள். இரத்தம் ஓர் நிறமே, அந்த வகையில் ஒரு முக்கிய மைல்கல் இதழே. நிச்சயம் ரசிப்பீர்கள் என்ற நம்பிக்கை எனக்குண்டு. 

அப்புறம், இந்த மாதம் உலகத் தொலைக்காட்சியில் முதல் முறையாக, மொத்தமே 325 பிரதிகளுக்கான ஒரு பிரிண்ட் ரன்னோடு,  வெளிவந்திருக்கும் நமது பப்ளிக்குட்டி மேகி என்னைப் பொறுத்தவரையில் ஒரு பெர்சனல் ஹைலைட் தான். 100 கௌபாய் இதழ்களுக்குப் பேனா பிடித்துவிடலாம், ஒன்றுக்கொன்று ஸ்டைலில் பெரிதாய் வேற்றுமை இருந்திருக்காது. 100 ஆக்ஷன் த்ரில்லர்களுக்கு மொழிபெயர்ப்பு செய்திடலாம் தான். களங்களில் மாற்றம் இருந்திருக்குமே தாண்டி, எழுதும் சவால்களில் பெருசாய் வித்தியாசங்கள் எழுந்திருக்காது. ஆனால், கார்ட்டூன்களிலும் சரி, இதுபோலான offbeat கிராபிக் நாவல்களிலும் சரி, பேனா பிடிக்கும் ஒவ்வொரு தருணத்திலும், ஒவ்வொரு பக்கத்திலும் குட்டி குட்டியாய் ஏதேனும் ஆச்சரியங்களும், சவால்களும் காத்திருக்கும் என்பதுதான் அழகே. ஒரு ஜாலி ஜம்பரின் முகபாவத்தை மட்டும் பார்த்துக்கொண்டு, அதற்கேற்ப ஏதாச்சும் ஒரு எக்ஸ்ட்ரா நம்பரைப்போடுவது உருவகை கிக்கென்றால், மேகி காரிஸன் போன்ற அண்டை வூட்டுப் பெண்மணிக்கு, அந்தப் பெண்ணின் பார்வையில் இருந்தபடியே, அந்த வயதுக்கும், அந்த வாழ்க்கை நிலைக்கும், அந்த லண்டனின் பின்புலத்துக்கும் ஒத்துப்போகும் விதமாய் எதையாச்சும் எழுத முனைவது இன்னொரு அழகான சவாலே. Of course, இதற்கு முந்தைய இரு பாகங்களில், மொழிபெயர்ப்பாளராக லூட்டி அடிக்க வாய்ப்புகள் சற்றே கூடுதல். ஆனால் இந்த கிளைமாக்ஸ் பாகத்தில் கதை நகர்ந்திடும் வேகத்திற்கு ஈடு கொடுக்க வேண்டிய முனைப்பில், ரொம்பவெல்லாம் சந்தில் புகுந்து சிக்ஸர் அடிக்க வாய்ப்பில்லைதான். But yet, மரத்தைச் சுற்றி பாட்டுப் பாடிக்கொண்டே திரிவதைக் காட்டிலும், எப்போதாவது இதுபோலான வாய்ப்புகள் கிட்டுவது truly special என்பேன். ஏனோ தெரியவில்லை, இந்த அழகான தொடர், பொதுவான பார்வையில் ஒரு புறஅழகில் குறைச்சலான பெண்ணின் காரணமாய் நம் மத்தியில் take-off ஆகவில்லையா ? என்று சொல்லத் தெரியவில்லை. ஆனால் இதற்கு முன்பதிவு செய்துள்ள 250 நண்பர்களுக்கும் ஒரு ஸ்பெஷல் தேங்க்ஸ். அவர்களும் இல்லையெனில் கோவிந்தா..கோவிந்தா தான் !

​இந்தத் தொடர் இத்துடன் நிறைவு பெற்றுள்ளது, அந்தமட்டிற்கு நிம்மதியைத் தருகிறது. Becos, இந்த 300 பிரதி பிரிண்ட் ரன்னில் தொடர்ந்து குப்பையைக் கொட்டுவதைக் காட்டிலும், நானே இந்த குட்டி வட்டத்திற்கு ஒரு ZOOM மீட்டிங் போட்டு கதையைச் சொல்லி முடித்துவிடலாம். மேகியின் பார்ட்னரான தாத்தாக்கள் பாடுதான் கொஞ்சம் கவலைக்கிடம். ஏனெனில் அவர்களது தொடர் still going very strong in french. நாம் பாதியில் அம்போவெனக் கழற்றிவிடப் போவது கிட்டத்தட்ட உறுதியாகியுள்ள நிலையில், அங்கே வெற்றிநடை போட்டு வரும் அந்தத் தொடரைப் பெருமூச்சோடு பார்த்துக்கொள்ள வேண்டியதுதான் போலும். மேகி காரிஸன் + தாத்தாக்கள் என்ற அந்தக் கூட்டணிக்கான இதழ்கள் கொஞ்சமாய் நம்மிடம் இன்னமும் ஸ்டாக்கில் இருக்கத்தான் செய்திடும். So, லைட்டாக மனம்மாறி இவுகளையும் ஆதரிப்போம் என்ற எண்ணம் தோன்றிடும் பட்சத்தில், கிராபிக் நாவல் ட்வின்ஸ் பேக்கிற்குப் பணம் போட்டுவிடலாமே.

And இம்மாதத்து குட்டி புக் பற்றி புதுசாய் சொல்வதற்கு ஏதுமில்லைதான். இந்த ஜூனியர் டிடெக்டிவ்ஸ் டீம் செம நச்சென்று குட்டிக்குட்டி கதைகளில், குட்டிக்குட்டி மர்மங்களை முடிச்சவிழ்ப்பது செம க்யூட் என்றே நினைத்தேன். But வெவ்வேற காரணங்களுக்காக நம் வட்டத்தில் இவற்றிற்கு பெரிதாய் ஒரு வரவேற்பு லேது என்பதே எதார்த்தம். ஆன்லைனில் ஆர்டர் செய்திடும் நண்பர்களில் பெரும்பான்மை இந்த Gen-Z தடத்துக்குத் தடா போட்டுவிட்டு, பாக்கி இதழ்களுக்கே ஆர்டர் செய்கின்றனர்.

​இதோ ஜூன் 19 முதல் நெய்வேலியில் துவங்கிடும் புத்தக விழா சர்க்யூட்டில் இந்த இதழ்கள் எவ்விதம் மாணாக்கரிடம் வெற்றி பெறுகின்றன என்பதைப் பார்த்தாக வேண்டும். நிச்சயம் அந்த சைஸும், அந்த கதைக்களமும், அந்த கலரும் பிள்ளைகளுக்கு ரசிக்கும் என்ற நம்பிக்கை இந்தத் தொடரைத் தொடரச் செய்கிறது. But நிஜத்தைச் சொல்வதானால், "கார்ட்டூன் ஸ்டைல் எந்த விலையிலும் எந்த டெம்ப்ளேட்டிலும் எங்களுக்கு ஏற்புடையதே அல்ல" என்ற நம் வட்டத்தின் அந்த கருத்தானது நிஜமாகவே செம disappointing. நான் VRS வாங்கி வீட்டில் குந்தும் நாள் வரை, இது குறித்த வருத்தம் சத்தியமாய் என்னோடு தொடரும் தான். 

ரைட்டு, இன்னும் இரண்டே வாரங்களில் நெய்வேலியில் புத்தக விழா. அதைத் தொடர்ந்து கோவை, அப்புறமாய் ஈரோடு என்று கேரவன் புறப்படத் தயாராகி வருகிறது. And, நெய்வேலியிலிருந்து சில பல சர்ப்ரைஸஸ் நமது ஜூனியர் எடிட்டரின் கைவண்ணத்தில் 'சிக்'கென்று ஆஜராக உள்ளன. அவை எதுவுமே உங்களுக்குப் பரிச்சயமானவையாகவோ, நமது பழைய கதைகளாகவோ இருக்கப்போவதில்லை. உங்களைப் போலவே அவற்றை முழுமையாய்ப் பார்த்திட நானும் வெயிட்டிங். இப்போதைக்கு இது போதும் என்றபடிக்கு லக்கி லூக்கோடு ஆண்டுமலரில்   பயணம் செய்யப் புறப்படுகிறேன்.

Bye all...see you around ! Have a great Sunday !

P.S : இதோ ஆன்லைன் லிஸ்டிங்ஸ் guys : https://lion-muthucomics.com/latest-releases/1471-2026-june-pack.html

And சந்தோஷச் சேதி : TERRIFIC TEX தனித்தடச் சந்தாக்கள் செம வேகமெடுத்து வருகின்றன !! Let's rock !!!