அப்பா...!

 நண்பர்களே,

வணக்கம்! ஓராண்டாகிறது - சீனியர் எடிட்டர் நம்மிடமிருந்து விடைபெற்று!

​2012-ல் நமது இரண்டாவது இன்னிங்ஸ் துவங்கிய நாள் முதலாகவே பொழுதுகள் றெக்கை கட்டிப் பறப்பது போலானதொரு உணர்வு எனக்கு சதா நேரமும் இருப்பதுண்டு தான் - ஆனாலுமே இந்த கடைசி 12 மாதங்கள் புயலாய்ப் பறந்து விட்டுள்ளன. 83 வயதைக் கடந்திருந்த நிலையில் அப்பாவுக்குப் பாக்கியிருக்கக் கூடிய பொழுதுகள் ஆண்டவனின் கொடையே என்பது புரிந்திருந்தது தான்! சிரமங்கள் பலவற்றை வாழ்க்கையில் பார்த்திருந்தவருக்குச் சிரமமின்றி விடைபெறும் யோகம் கிட்டினால் போதும் என்ற எண்ணம் ஒவ்வொரு ஆஸ்பத்திரி விஜயத்தின் போதும் தலைதூக்கியதை மறுக்க மாட்டேன். ஆனாலும் வேதனைகளின்றிக் கிளம்பும் நல்விதி கிட்டிய பிற்பாடுமே, அப்பா விட்டுச் சென்றுள்ள அந்த வெற்றிடம் நிரம்பவே உறுத்துகிறது! ஒரு விசாலமான மரம் வீட்டிலிருக்கும் போது, அதன் நிழல் தரும் இதம் "அதான் இருக்கில்ல" என்று 'taken for granted' ஆகிப் போய் விடுகிறது! ஆனால் ஒற்றை நாள் இரவில் அது வேரோடு சாய்ந்த பின்னே - "சுள்" என்று  வெயில் வதைக்கும் போது தான் இத்தனை காலமாய் அது அமைதியாய்த் தந்து வந்த ஆறுதலின் மெய்யான பரிமாணம் புரிந்திடும் போலும்!

அப்பா.....!! தனது 21-வது வயதிலேயே தந்தையாகப் பதவி உயர்வு வாய்த்து விட்டதாலோ என்னவோ, சினிமாக்களில் வரும் அந்தக் கறாரான, கண்டிப்பான டாடியாக ஒரு போதும் அவரால் இருக்க முடிந்திருக்கவில்லை. முதல் இரண்டு பிள்ளைகளும் பெண் குழந்தைகளாகியிருக்க, மூன்றாவதாய் பிறந்த ஆண் பிள்ளை என்ற விதத்தில் எனக்கு வீட்டிலும் சரி, அப்பாவிடமும் சரி, தூக்கலான பிரியம் கிட்டியது நிஜமே.வளரும் வயதுகளில் அப்பா சார்ந்த எனது பள்ளிக்கூட நினைவுகளில் வெகு சொற்பமான விஷயங்களே இடம் பிடித்திருக்கும் - simply becos அந்நாட்களில் அப்பா தனது பிசினஸில் ரொம்ப ரொம்ப ரொம்ப பிஸி. ஸ்கூலுக்குப் போக ரிக்ஷா காலை 8:30 மணிக்கு வீட்டுக்கு வந்து நிற்கும் போது அப்பாவின் குறட்டைச் சத்தம் தான் டாட்டா சொல்லும். ஒவ்வொரு இரவும் 2:00 மணி வாக்கிலேயே வீடு திரும்பியிருப்பவர் அடித்துப் போட்டார் போல் தூங்கிக் கொண்டிருப்பதில் வியப்பு தான் ஏது? மாசா மாசம் ரிப்போர்ட் கார்டில் அப்பாவிடம் கையெழுத்து வாங்குவதே ஒரு சாகசப் படலம் தான். தூங்கிக் கொண்டிருப்பவரை எழுப்பி கையிலொரு பேனாவைத் திணித்தால், டீச்சர் கையெழுத்துப் போட்டிருக்கும் இடத்திலேயே கையெழுத்துப் போட முனைவார். "யப்பா... யப்பா... இங்க இல்ல அங்க" என்று குறுக்காலே கூவாது போனால் கதை கந்தல் தான்.

ஒவ்வொரு டிசம்பரின் அரையாண்டுத் தேர்வுகளின் விடுமுறைகளின் போதும் வீட்டோடு சென்னை கிளம்பி விடுவோம் - அப்பாவின் தலைமையில். அப்போது சென்னையில் ஏகப்பட்ட கஸ்டமர்களுக்கு காலண்டர்கள், நோட்புக் ராப்பர்கள்  என அப்பாவின் அச்சகத்திலிருந்து சப்ளை செய்து கொண்டிருப்பார்கள் என்பதால் குறைந்தபட்சமாய் ஒரு வாரமாவது மதராசப்பட்டினத்தில் டேரா போட்டிருப்போம். எக்மோரில் ரயிலிலிருந்து இறங்கி ரூமுக்குப் போன அரைமணி நேரத்திற்கெல்லாம் அப்பா கிளம்பிப் போனாரேயானால், அதிர்ஷ்டம் இருந்தால் மதியச் சாப்பாட்டு வேளைக்கு ஏதேனும் ஒரு ஹோட்டலில் பார்த்திட முடியும், இல்லாங்காட்டி இரவு 9:00 மணிக்குத் தான். அப்போதெல்லாம் பெருநகரங்களில் மட்டுமே இங்கிலீஷ் திரைப்படங்களைப் பார்க்க முடியும். இரவு 9 மணிக்கு ஓட்டமாய் திரும்பிடும் கையோடு என்னை அள்ளிப் போட்டுக்கொண்டு ஏதாச்சும் ஒரு தியேட்டரின் செகண்ட் ஷோவுக்கு  புறப்பட்டு விடுவோம். Star Wars, Enter the Dragon, Fist of Fury, Godzilla என்று சரமாரியாய் அந்நாட்களில் படம் பார்த்ததெல்லாமே அப்பாவுடன் தான். புத்தகங்கள் வாங்கிடவும் சென்னையில் தான் செமத்தியான வாய்ப்புகள் கிட்டிடும் எனக்கு ! சிரமங்கள் எவ்விதம் இருந்தாலும், சென்னை ஹிக்கின்பாதம்ஸ் கடைக்குள்ளோ ; அன்றைய கென்னெடி புக் ஸ்டோருக்குள்ளோ நுழைந்த நொடியில் கட்டுப்பாடுகள் சகலமும் காணாதே போய்விடும் ! லூசு போல நான் புக்குகளை அள்ளிக் குவிக்க, சகலத்தையும் மறுப்பின்றி வாங்கித் தந்து விடுவார்கள் ! அந்த வயதில் என்னிடமிருந்த காமிக்ஸ் + மர்ம நாவல் கலெக்ஷன் அநேகமாய் ஒரு சின்ன ஊரின் பொது நூலகத்தை விடவும் பெருசு எனலாம் !! 

ரொம்ப சீக்கிரமே பொறுப்புகளைத் தர அப்பா தயங்கியதே இல்லை. "நாடோடி ரெமி" கார்ட்டூன் சினிமா -முத்து காமிக்ஸாய் பரிமாணம் எடுத்த சமயத்தில் என்னை 13 வயதுப் பொடியனாய் அந்த முயற்சிக்குள் புகுத்தியதெல்லாம் இன்று யோசித்தாலும் மலைக்கச் செய்யும் விஷயம். அதை பிள்ளையாண்டான் மீதிருந்த நம்பிக்கை என்பதா? அல்லது ஏதேனும் சொதப்பித் தொலைத்தாலும் சரி பண்ணிக்கொள்ளலாம் என்ற தன்னம்பிக்கை என்பதா? சத்தியமாய் தெரிந்திருக்கவில்லை.

பள்ளிப்பருவம் முடிந்து வாழ்க்கையின் அடுத்த கட்டம் எனக்கென காத்திருந்த வேளைகளில், அப்பாவோடு ஏகமாய் உரசல்களும் உதித்தன. அவரது சகோதரர்களுடனான கூட்டு வியாபாரம் அதலபாதாளம் சென்று கொண்டிருக்க, நான் தனிக்கடை போட்டு நடத்திக் கொண்டிருந்த லயன் காமிக்ஸ் அப்பாவுக்கு மனதளவில் ஏகமாய் பூரிப்பைத் தந்திருந்தது தான். ஆனால் வெறும் பூரிப்பை கொண்டு கடன்காரர்களுக்கு வட்டி கட்ட முடியாதே?! அந்நாட்களில் சிவகாசிக்குள் முதன்முறையாக அடியெடுத்து வைத்திருந்த பேங்க் ஆப் மெஜூரா (பின்னாட்களின் ICICI) வங்கியானது - வாடகைக்கு இருந்தது - பூர்வீக வீடும் ;  பின்னே முத்து காமிக்ஸின் அலுவலகமாய் இயங்கியும் வந்த ஒரு பஜார் இலக்கில்தான். அங்கேதான் அப்பாவின் அச்சகத்தின் சகல கணக்கு வழக்குகளும்! நானுமே "நம்ம இடத்துல இருக்கிற பேங்க் ஆச்சே?! வசதியாய் போச்சு!" என்ற எண்ணத்தில் அங்கேயே "பிரகாஷ் பப்ளிஷர்ஸ்" என்ற பெயரில் கணக்கு வைத்திருந்தேன்.முதல் இரண்டு மாதங்களது தடுமாற்றங்களுக்கு பிற்பாடு லயன் காமிக்ஸ் டாப் கியரில் ஓட்டம் எடுக்கத் துவங்க, 1984-ன் கடைசியிலெல்லாம் நம்ம கணக்கில் சதா நேரமும் ஐம்பதாயிரமாவது பணம் இருப்பதுண்டு. 40 வருடங்களுக்கு முன்பான காலகட்டத்தில் அதெல்லாம் ஒரு மன்னரின் பணயத்தொகைக்கு சமானம் !.

​அங்கே அப்பாவின் கணக்கிலோ தம்படி இராது. கழுத்தை நெரிக்கும் கடன்காரர்களுக்கு செக் போட்டு தந்திருக்க, அவற்றை மறுதினம் பாஸ் பண்ண பணம் புரட்ட இல்லாத அந்தரபல்டி எல்லாம் அடித்துக் கொண்டிருப்பார்கள். அப்படிப்பட்டதொரு சிரமமான நாளினில் அந்த பேங்கின் புண்ணியம் சேர்க்கும் மேலாளர் அப்பாவுக்கு போன் பண்ணி "பையன் அக்கவுண்ட்ல 50,000 இருக்குது சார், அதுல இருந்து மாற்றி விட்டாக்கா செக்கை பாஸ் பண்ணி விடலாமே" என்று சொல்லித் தொலைத்து விட்டார்.அடுத்த பத்தாவது நிமிடம் அப்பாவின் ஸ்கூட்டர் நம்ம புறாக்கூடு ஆபீசில் ஆஜர்."தலை போற அவசரம், ஒரு பத்தாயிரம் வேணும், அப்புறமாய் திருப்பித் தாரேன்" என்றபடியே அப்பா நிற்க, எனக்கோ தூக்கிவாரிப் போட்டது. சைக்கிளுக்குக் காற்றடிக்க ஆகும் நாலணா காசுக்கே கணக்கு எழுதி வைத்துக்கொண்டு நான் திரிந்த நாட்களவை. "பத்தாயிரம்" என்பதெல்லாம் ஒரு கிணற்றுக்குள் கிடக்கிறது என்று யாரேனும் சொல்லியிருந்தால், நீச்சல் தெரியாத நிலையிலும் கூட உள்ளாற குதித்திருப்பேன் அன்றைக்கு.பணம் தர மறுத்து நான் நின்ற அடுத்த கால் மணி நேரத்திற்கு, டென்ஷனான அப்பாவை முழுமையாய் தரிசிக்க முடிந்தது. 1984 முதல் 86 வரையிலான ஒன்றரை ஆண்டு காலத்தில், பணம் சார்ந்து இதுபோல் நிறையவே லடாய்கள் நிகழ்ந்துள்ளன. ஒரு மூழ்கும் கப்பலின் கேப்டன், புல்லையோ பூண்டையோ - எதையேனும் பற்றி, எப்படியாவது மீண்டு விடச் செய்யும் பிரயத்தனங்களே அவை என்பது பின்னாட்களில் எனக்குப் புரிந்தது. ஆனால் 17 வயதில் பிழைக்க வழி தேடிக்கொண்டிருந்தவனுக்கோ, தாட்சண்யம் பார்க்கும் பக்குவம் வாய்த்திருக்கவில்லை.

​என்னதான் ஆபீஸில் அக்னி நட்சத்திரம் பிரபுவும் கார்த்திக்குமாய் முறைத்துக் கொண்டு திரிந்தாலும், வீட்டில் முற்றிலுமாய் வேறொரு சாந்த சொரூப அவதாரில் தான் அப்பா இருப்பதுண்டு. என்னை பிராங்க்பர்ட்டுக்கு பார்சல் பண்ணி அனுப்பியதெல்லாமே அதன் நீட்சிதான்.​1986 ஆகஸ்டில் அப்பாவின் கூட்டு வியாபாரம் பாகப்பிரிவினை கண்ட பிற்பாடு, one fine day 14.5 லட்சம் கடனோடு மட்டும் வெளியேறியிருந்த அப்பாவுக்கு what next ?என்ற கேள்விதான் பிரதானமாய் முன்நின்றது. நாமோ அந்நேரம் லயன் காமிக்ஸ், திகில், ஜூனியர் லயன், மினி லயன் என்பதெல்லாம் போதாதென முத்துக் காமிக்ஸையுமே சேர்த்து கட்டி இழுத்துக் கொண்டிருந்தோம். And தாத்தாவிடமிருந்த சிங்கிள் கலர் அச்சு இயந்திரத்தையுமே நம்மிடத்துக்குக் கொணர்ந்து 'ஜேஜே'வென ஓட்டிக் கொண்டிருந்தோம் தான். அப்பா நினைத்திருந்தால் அந்த ஜோதியில் ஐக்கியமாகி, பணிகளில் ஒரு பகுதியை பிரித்துப் பார்க்க ஆரம்பித்திருக்கலாம் தான். ஆனால் "அவன் பார்த்துக் கொண்டிருக்கும் வேலைகளில் நாம் மூக்கை நுழைத்தால் சரிவராது" என்று நினைத்தார்களா..? அல்லது கடந்த ஒன்றரை ஆண்டுகளின் உரசல்களின் வடுக்கள் அவரைத் தயங்கச் செய்தனவா..? அல்லது பரபரவென ஊர் ஊராய் ஓடிக்கொண்டிருந்தே பழகியவருக்கு ஒரு நிலையாய் அமர்ந்து நடத்த வேண்டிய தொழிலானது அத்தனை ஈர்ப்பாகத் தென்படவில்லையா...? நான் அறியேன். For a brief while, இங்கிலீஷில் காமிக்ஸ் போடலாம் எனத் தீர்மானித்து, "புஷ்பா சித்ரகதா" என்ற ஒரு கலர் இதழை ரெடி பண்ணச் செய்தார்கள். ஆனால் ஏன் என்று முழுசாய் நினைவில்லை, அதனை அப்புறமாய்த் தொடரவில்லை.

​அடுத்தடுத்த ஆண்டுகளில் ஏதேதோ திட்டமிட்டவர், திடுமென ஒரு நாள் ஒரு தீப்பெட்டி உற்பத்திக் குழுமத்தின் அச்சகப் பிரிவில் Consultant என்ற பொறுப்பில் வேலைக்கு சேர்ந்தே விட்டார். எனக்கு சொல்லி மாளா வருத்தம் தந்த நாட்களவை. ஆனால் அப்பாவோ ஏதேதோ மெகா திட்டங்களில் உற்சாகமாகவே இருந்தார்கள். Whatever his merits were, ஆட்களை எடை போடுவதோ, பண விஷயங்களில் கராறாய் இருப்பதோ - அப்பாவின் பலங்களே அல்லதான்.ஏகமாய் உழைப்பை இறைத்த போதிலும், அந்தக் குழுமத்தினர் அதற்கான பலன்களைக் கண்ணில் காட்டவே இல்லை. ஆனாலும் முகம் சுளிக்காமல், ஓராண்டிற்குப் பின் அதே புன்னகையோடே அங்கிருந்து வெளியேறிடவும் செய்தார்கள்.

​1987 முதல் 95 வரையிலான பொழுதுகள் அப்பாவின் career-ன் இருண்ட நாட்கள் எனலாம். அவரது கடன் சுமையானது நமது அச்சாணியையுமே ஆட்டிப் பார்க்கத் துவங்கியிருக்க, எனக்கும் வேறெதைப் பற்றியும் சிந்திக்க இயலா ஒரு சூழ்நிலை. சிக்கல்கள் கூடிக்கொண்டே போக, இந்த பதிப்பகம் + அச்சகம் என்ற தொழில்களானவை மாத்திரமே பிழைப்புக்குப் பற்றாதென '94 வாக்கில் மனதில் திடமாய் உறுத்தத் தொடங்கியது. தொடர்ந்த நாட்களில் ஏதேதோ சிந்தனைகளும் முயற்சிகளும் செய்தான பிற்பாடு, அச்சு இயந்திர இறக்குமதித் தொழிலினுள் புகுந்திடத் தீர்மானித்தபோதுதான் அப்பாவிடம் திரும்பவும் அந்த உற்சாகத்தைப் பார்க்க முடிந்தது. அயல்நாடு செல்லும் வேலைகள், இங்கே பலரையும் சந்திக்க வேண்டிய பொறுப்புகள் என்றிருக்க, சந்தோஷமாய் இணைந்து பணியாற்றத் தொடங்கினார்கள். அப்பாவுக்கு அயல்நாட்டுப் பயணங்கள் என்றால் அல்வா சாப்பிடுவது போல். அச்சு இயந்திரங்களைப் பார்வையிட நான் தென் கொரியா சென்றிருந்த ஒரு தருணத்தில், அங்கே தீப்பெட்டி தயாரிப்பு சார்ந்த மிஷினரி துறையிலிருந்ததொரு ஆசாமியின் பரிச்சயம் அகஸ்மாத்தாய் கிட்டியது. எனக்கோ பட்டை போட்ட குதிரை போல் - செய்துகொண்டிருக்கும் பணிகள் தவிர்த்து வேறு எதன் மீதும் பெருசாய் நாட்டங்கள் தோன்றிடுவதில்லை. ஊருக்குத் திரும்பியதொரு நாளில் அது பற்றி அப்பாவிடம் பேசிக்கொண்டிருக்க, ‘கண்டேன் புதுத் தொழிலை’ என்று அந்த தீப்பெட்டி தயாரிப்பு இயந்திரம் சார்ந்த துறைக்குள் முழு மூச்சாய் இறங்கி விட்டார்.

வாழ்வில் அதிர்ஷ்ட தேவதையும், காந்தி நோட்டுகளும் அப்பாவிடம் பாசமாய் புன்னகைத்த முதல் தருணம் அதுவே. 1999 வாக்கில் தென்கொரியாவில் இருந்த தீப்பெட்டி இயந்திரத் தயாரிப்பு நிறுவனத்திடம் இந்தியாவுக்கான ஏஜென்சியைப் பெற்று, தீப்பெட்டிகளின் தலைநகரான சிவகாசி மற்றும் சுற்றுவட்டாரத்தில் செம ஆர்வமாய் மார்க்கெட்டிங் செய்ய ஆரம்பித்தார். வாழ்க்கையில் 60-ஐ கடக்கும் நிலையில்தான் பொருளாதார வெற்றி சாத்தியமாகிடும் என விதி தேவன் நிர்ணயம் செய்திருப்பார் போலும். அடுத்த சில பல ஆண்டுகளுக்கு மிகுந்த மகிழ்வோடு, தனிக்காட்டு ராஜாவாய், எனது மூக்கு நுழைப்புகள்  துளியுமின்றி தொழிலில் செம பிஸியாக இருந்தார்.​துவக்க காலங்களில் இழந்தவற்றை சன்னமாகவாவது ஈடு செய்திட வேண்டுமென, இயன்ற விதங்களில் எல்லாம் நமக்கு உதவிட தயங்கவில்லை. இதோ, இன்று நாம் பணியாற்றிடும் ஆபீஸின் மாடியினை முழுசாக உருவாக்கித் தந்ததே சீனியர் எடிட்டர் தான்.இன்று நமது டிசைனிங் செக்ஷனும் சரி, விசாலமான புத்தகக் கிட்டங்கியும் சரி, ஒரே இடத்தில் சாத்தியமாகி இருப்பதற்கு அப்பாவின் முயற்சிகளே காரணம்.

ரத்த நாளங்களில் அடைப்பு, அவசரமாய் சென்னை அப்போலோவில் பை-பாஸ் அறுவை சிகிச்சை என்பனவெல்லாம் 2004 கண்ணில் காட்டிய எதிர்பாராத இக்கட்டுகள். அந்நாட்களில் எல்லாம் நம்ம குடும்ப டாக்டரைத் தாண்டி துறை சார்ந்த நிபுணர்களைப் பார்ப்பதெல்லாமே பரிச்சயமற்ற சமாச்சாரங்கள் .'உங்க அப்பாவுக்கு இதயத்துல ஏதோ பிரச்சனை இருக்கா மாதிரி தோணுது, மாத்திரை தந்திருக்கேன், ரெண்டு மாசத்துல பார்க்கலாம்' என்று பேமிலி டாக்டர் சொன்னபோது, ஏனோ எனக்கு மட்டும் உள்ளுக்குள் நெருடியது. 'அதெல்லாம் அப்புறமா பார்த்துக்கலாம்' என்று அடம்பிடித்த அப்பாவை, "காலையிலே போய் சென்னையில் ஸ்பெஷலிஸ்ட்டைப் பார்த்துவிட்டு - மாலை ரயிலிலேயே ஊருக்குத் திரும்பிடலாம்" என்று தடிப்போடாத குறையாய் அழைத்துப்போனேன்.​அந்நாட்களில் என்னவென்றே தெரியாத ஸ்ட்ரெஸ் டெஸ்ட், ஆன்ஜியோகிராம் இத்யாதி இத்யாதி என்று ஏதேதோ சொன்னார்கள். பேந்தப் பேந்த முழித்தப்படியே நான் நிற்க, சென்னை MIOT மருத்துவமனையில் ஆன்ஜியோ பார்க்க அப்பாவை ஒரு வீல் சேரில் அமர்த்தி இட்டுப்போனார்கள்.கொஞ்ச நேரத்திற்கெல்லாம் வெளியே வந்த டாக்டர், 'இதயத்தில் ஐந்து அடைப்புகள் உள்ளன, அதில் ஒன்று 95% block, உடனடியாக பை-பாஸ் சர்ஜரி பண்ணுவது அவசியம். எங்கே பண்ணப்போறீங்க?என்பதை மட்டும் தீர்மானிச்சுக்கோங்க" என்று சொல்லிவிட்டு நகர்ந்தார். திகைத்துப் போய் நின்றவன், 'டாக்டர் இதை அப்பாகிட்ட உடனே சொல்லிட வேண்டாம்' என்று விண்ணப்பம் வைக்க, 'நோ நோ, அவருக்குத்தான் முதலில் சொன்னோம், அவர் தைரியமா இருக்கார் பாருங்க' என்றார். தொடர்ந்த நாட்களில் நவீன மருத்துவத்தின் மகிமையும், மன வலிமை கொண்டதொரு மனிதரின் எல்லைகளும் கைகோர்க்கும்போது நிகழும் அதிசயங்களை upclose இருந்து பார்க்க இயன்றது. அடுத்த 25 நாட்களில் சென்னை அப்போலோவில் அப்பாவுடன் துணைக்கு இருந்த பொழுதுகளில் வாழ்க்கையின் இன்னொரு பரிமாணத்தைக் கண்முன்னே காண முடிந்தது. மரணத்தின் வாசலில் நின்றவரை திறமையான டாக்டர்கள் மீட்டுத் தந்த மாயாஜாலமும் நிகழ்ந்தது.அதன் பின்பான நாட்களில், போலீஸ் ஸ்டேஷனுக்கு போகும் ஜீப்பில் உற்சாகமாய் ஏறும் வடிவேலின் அதே உத்வேகத்துடன் ஏதேதோ காரணங்களுக்காக நிகழ்ந்த ஆபரேஷன்களை அப்பா சந்தித்தார்.

2013 முதலாய் அப்பாவின் வாழ்க்கையில் ஒரு புது அத்தியாயம் புலர்ந்தது என்று சொல்லலாம். அது வேறொன்றும் கிடையாது, நமது மறுவருகையும் இந்த blog-ன் உதயம் சார்ந்த மகிழ்வும் ஏற்படுத்தித் தந்திருந்த மாற்றங்கள்தான். கனவாய் மட்டுமே இருந்து வந்த தரம் ஒற்றை நாளில் நமது இதழ்களில் சாத்தியமே என்பதைக் காண இயன்ற மகிழ்வு  ஒரு பக்கம் எனில், இத்தனை காலமாய் முகமற்ற பிம்பங்களாய் மட்டுமே இருந்து வந்த வாசகர்களோடு ஒற்றை நொடியில் பேசிப் பழகி உரையாடி மகிழக் கிட்டிய வாய்ப்பு இன்னொரு பக்கம்.வாராவாரம் நான் சாமத்தில் எழுதத் துவங்கிய பதிவுகளை நீங்கள் எதிர்பார்த்திருந்தீர்களோ இல்லையோ, கண் விழித்திருந்து வாசிக்கக் காத்திருந்த முதல் ஜீவன் அப்பாதான். நடுச்சாமத்தைத் தாண்டிய வேளைகளிலும் போன் பண்ணி, 'பிளாக் என்னாச்சு கண்ணா?' என்று வினவிய நாட்களுக்கு கணக்கே இராது.உங்களது ஒவ்வொரு பின்னூட்டம், ஒவ்வொரு கும்மி, ஒவ்வொரு பஞ்சாயத்து, ஒவ்வொரு மூ.ச வைபவம் அப்பாவுக்கு அத்துப்படி. தடிமாடு போல நான் அடுத்த பணிகளுக்குள் புகுந்திருப்பேன், ஆனால் அப்பாவோ அந்தந்தப் பதிவுகளின் துள்ளல்களிலும் எள்ளல்களிலும் இருந்து வெளிவந்திருக்க மாட்டார்.

​புத்தக விழாக்களில் உங்களைச் சந்திப்பது என்பது அப்பாவின் வாழ்க்கை அத்தியாயங்களின் உச்சபட்ச highlights என்பதில் துளியும் ஐயமிராது. எந்தச் சந்தில் எந்தச் சாத்து காத்திருக்கிறதோ என்ற கேள்வியோடே வலம் வருபவன் அடியேன் எனும்போது, அப்பாவுக்குச் சாத்தியமாகிடும் அந்த 1000% குதூகலமெல்லாம் நமக்கு ஏது? அதிலும் கருணையானந்தம் அங்கிளோடு ஈரோட்டுக்கு வரத் தொடங்கியது முதலாய் அப்பாவின் ஆயுளில் ஒரு தசாப்தமாவது விருத்தி நேர்ந்திருக்கும் என்பது சர்வ நிச்சயம். காரில் கிளம்பி வந்து ஹோட்டலில் தங்கிவிட்டு புத்தக விழாவை ஒரு ரவுண்டு அடித்துவிட்டு, மறுநாள் காலையில் அரங்கில் உங்களையெல்லாம் சந்திப்பதென்பது அவரது ஆன்மாவோடு பதிந்து போன சந்தோஷப் பொழுதுகள். ஏக வேளையில் மூணு ஆபரேஷன்களைச் செய்திருந்த 2016 / 2017-ல் துணைக்கு அம்மாவையும் அழைத்துக் கொண்டு ஈரோட்டுக்கு வந்திருந்த வேளையினை இன்று நினைவுகளில் அசைபோடும்போது கண்கள் வியர்ப்பதென்னவோ நிஜமே.

And முத்து காமிக்ஸின் 50-வது ஆண்டு விழா கொண்டாட்டங்களுக்கென 2023-ல் ஈரோட்டில் நீங்கள் செய்திருந்த தடபுடல்கள் முற்றிலும் வேறொரு உச்சத்துக்கு அப்பாவை இட்டுச் சென்றதைக் காண முடிந்தது. அந்தக் குறும்படங்கள், 'இரும்புக்கைச் சிற்பப் பரிசு, ராட்சச கேக் என்று நாள் முழுக்க அப்பாவுக்குக் கிட்டிய மரியாதைகளும் மனநிறைவும் விண்ணுலகில் கூட மறந்திருக்காது. Thanks ever so much folks!

2023-ல் அம்மாவின் மறைவுக்குப் பின்னும் தைரியமாய் இருந்தவர், 2025-ன் பிப்ரவரி முதலே இறுதி அத்தியாயத்தைத் தொட்டிருப்பதை உணர்ந்துவிட்டார். கடைசி நாட்களில் அவரது தலையணையைச் சுற்றி இறைந்து கிடந்தவை நமது இதழ்கள் மட்டுமே. பற்றாக்குறைக்கு உலகத்தில் உள்ள அத்தனை தமிழ்ச் சங்கங்களின் விலாசங்களும்தான்.ஹாஸ்பிடலில் அட்மிட் ஆகி இருந்த தருணங்களில் கூட அவர்களுக்கெல்லாம் செல்போனில் இருந்து மெயில் அனுப்பிக் கொண்டிருந்திருக்கிறார் என்பதெல்லாம் பின்னே அவரது செல்போனை கையில் எடுத்த போதுதான் தெரிய வந்தது.

​இதோ, இன்றோடு ஓராண்டாகிவிட்டது - அப்பா விடைபெற்று. And நமது ஒவ்வொரு இதழுக்குமான முதல் வாசகர் நிரந்தரமாய் மிஸ்ஸிங். உலகம் எப்போதும் போலவே சுழன்று கொண்டுதான் இருக்கிறது ; வேளாவேளைக்கு பசியில் வயிறு உருமுவதுமே இயல்பாகவே தொடர்கிறது : யாருக்காகவும் எதுவும் இந்த புவியில் நில்லாது என்பது ஸ்பஷ்டமாய்ப் புரிகிறது.ஆனால் அப்பா விட்டுச் சென்றுள்ள ஓர் வெற்றிடம்தான் சூன்யமாகவே தொடர்கிறது. இங்கே ஒரு தீரா வலி என்பது - இருந்த வரையிலும் பெருசாய் கிடைத்திராத அங்கீகாரமும், பாராட்டுகளும் மரணத்துக்குப் பின்னே சமூக வலைத்தளங்களில் பிரவாகம் எடுத்ததைக் கண்ட போதுதான். முத்து காமிக்ஸின் 50-வது ஆண்டின் தருணத்திலோ அல்லது அப்பாவின் 80-வது அகவையின் போதோ, இந்தப்  பாராட்டுகளை மக்கள் குவித்திருக்கும் பட்சத்தில் ரசித்திட அப்பா இருந்திருப்பாரே! என்ற ஆதங்கம் தான் இன்றளவில் எனக்கு!

வாழ்க்கையில் என்றைக்குமே எனது தொழில் சார்ந்த பாதை வேறாகவே இருந்து வந்துள்ளது ! கனவுகளை ஆராதிப்பது அப்பா ; கனவுகள் மாத்திரமே சோறு போட்டிடாது என்பவன் நான் ! So நிறைய விஷயங்களில் முரண்பட்டுள்ளோம்  தான் ! நமது காமிக்ஸ் முயற்சிகளில் கூட டன்கணக்கில் யோசனைகளை சீனியர் எடிட்டர் சொல்லியிருப்பார் தான் ; ஆனால் "நடைமுறை சாத்தியம்" என்ற அளவுகோலில் அவை சொதப்பும் போது  ஓரம்கட்டியிருப்பேன் ! இருந்தாலும் அப்பா மனம் தளர்ந்த நாளே கிடையாது ! விடைபெறுவதற்கு 10 நாட்களுக்கு முன்கூட ஒரு நெடும் மின்னஞ்சலில் தனது எண்ணங்களை பகிர்ந்திருந்தது தான் highlight ! தனது பரிந்துரைகளை ஏற்க முடியாது போவதன் காரணங்களை நான் விளக்கும் போது வருத்தமே இன்றி ஏற்றும் கொள்வார் ! Always sporting.....always genial !! அது தான் அப்பா !

சரி ரைட்டு... விண்ணுலகில் கொண்டாடிடும் முதல் பிறந்தநாளுக்கு வாழ்த்துகள்பா! நமது நாயகர்களின் பிதாமகர்கள் உங்களைக் கைகுலுக்கி வாழ்த்துச் சொல்ல வந்திருப்பார்கள் என்றும் நம்புவேன். அவர்கள் அத்தனை பேரையும் நம் சார்பில் நலம் விசாரிக்கத் தவறாதீர்கள். Have a great birthday pa 🙏

You will be with us forever !! 

மறுக்கா கேள்விகள் ..!

 நண்பர்களே 

வணக்கம்.GEN Z சந்தாவென்றெல்லாம் போடத் தயாரான பிற்பாடு - பழைய பஞ்சாங்கமாய் இருக்கப்படாது அல்லவா? So கடந்த பதிவு முதலாய் AI அண்ணாத்தையிடம் blog-க்கான மேட்டரைச் சொற்பொழிவாய் ஆற்றி வருகிறேன்! And நொடிப் பொழுதில் பிள்ளையாண்டன் அதனைத் தமிழில் டைப் அடித்துத் தள்ளி விடுகிறது! என்ன ஒரே சிக்கல் - நான் "ஆளே இல்லாத கடையிலே ராகிமால்ட் ஆத்துவானேன்?" என்று சொல்லி வைத்தால், அதுபாட்டுக்கு "அஞ்சரைக்குள்ள வண்டியிலே பஞ்சராகாதுனே!" என்ற ரேஞ்சுக்கு எதையாவது ஏடாகூடமாய் எழுதியும் வைக்கிறது! So ரொம்பவே சூதானமாய் இந்த AI கூட அன்னம் தண்ணி புழங்க வேணும் போலும்!  

​ரைட்டு... மார்ச்சின் நடுவாக்கில் இருக்கிறோம்! And சந்தேகமேயின்றி இது சற்றே lowkey மாதமே! டெக்ஸ் சிங்கிள் ஆல்பம்; சமீப வரவு சகுவாரோவின் சிங்கிள்  ஆல்பம்......and "மேற்கோ போ மவீரா" எனும் சிறுகதைகளின் collage என்ற கூட்டணியில் கூரையைப் பற்ற வைக்கும் firepower நிச்சயமாக ஒரு மிடறு குறைச்சலே தான்! ஆனால் ரெகுலர் தடத்தின் மொத்த இதழ்களின் எண்ணிக்கையே 30 தான் எனும் போது, எல்லா மாதங்களிலும் ஏவுகணைத் தாக்குதல் என்பது சிரமமாகிப் போகிறது! So இந்த வாரப் பதிவுமே அது சார்ந்த கேள்வி படலமே! 

And எப்போதும் போலவே கேள்விகளுக்கு முன்பாய் ஒரு disclaimer! "இதே கேள்விகளை ரெண்டு வருஷத்துக்கு முன்னமே கேட்டியேல்லே? மறுக்காலே எதுக்கு?" என்ற கண்சிவத்தல்கள் நடக்கக்கூடும் என்ற பயமே இந்த முன்ஜாக்கிரதை முத்துப்பாண்டி அவதாரின் பின்னணி !! ரசனை சார்ந்த சமாச்சாரங்களில் டெக்ஸ் வில்லரைத் தாண்டி, லக்கி லூக்கைத் தாண்டி, வேறு  ​எதுவுமே சாஸ்வதமல்ல என்பது கண்கூடு !! So ஓடிக்கொண்டேயிருக்கும் நதி நீரைப் போல நமது ரசனைகளும், நகர்ந்து கொண்டேயிருக்கவும் வாய்ப்புண்டு தானே? சில ஆண்டுகளுக்கு முன்னமே :OK" என்றோ ; "not okay" என்றோ; தென்பட்டிருக்கக்கூடிய சமாச்சாரங்களின் தற்போதைய நிலவரம் அதுவே தானா? அல்லது மாற்றங்கள் நிகழ்ந்துள்ளனவா? என்பதை உறுதி செய்து கொள்ளவே இந்த repeat முயற்சி!  

நாம் இப்போது இருப்பது என்னவோ வருஷத்தின் முதல் குவார்ட்டரில் தான்; ஆனால் வருஷத்தின் இறுதிக் குவார்ட்டரில் அறிவிக்க வேண்டிய 2027 சார்ந்த திட்டமிடல்கள் ஏற்கனவே துவங்கியாச்சு! ஏகப்பட்ட பதிப்பகங்கள், தொடர்கள் என்னும்போது ஒவ்வொருவரால் எல்லோரிடமும் சாவகாசமாகப் பேசி, கதைத் தேர்வுகளைச் செய்து; கோப்புகளை வரவழைக்க எக்கச்சக்கமாய் நேரம் பிடித்து விடுகிறது. அதிலும் மார்ச் முதல் ஜூன் முடிய தேசம் தேசமாய் புத்தக விழாக்கள் நடந்திடுவதால், அங்குமிங்கும் பறந்து செல்பவர்களிடமிருந்து பதில்கள் வாங்கிட நமக்கு நிறையவே சுஷின் தேவை ! அதனால் தான் சீக்கிரமே ஆரம்பிக்க வேண்டியுள்ளது!  

அடுத்தாண்டின் அட்டவணையில் யாரைப் பார்க்க விரும்புகிறீர்கள், யாரைப் பார்த்தால் லைட்டாக அயர்ச்சியாக உள்ளதென்று தெரிந்து கொள்ளவே இந்த முயற்சி! Moreso, ஆன்லைன் கொள்முதல்களின் சமீப மாதங்களின் நம்பர்களைப் பார்க்கும்போது ஒருவித pattern புலனாகிறது!  அதனை உங்களிடமிருந்தே உறுதி செய்து கொண்டால் நலமென்று நினைத்தேன். So here goes:  

​1. கார்ட்டூன்கள் in general:

லக்கி லூக், சிக் பில் & ப்ளூ கோட் தான் தற்போதைய கார்ட்டூன் பிரதிநிதிகள்! எனது முதல் கேள்வி பொதுவானது - நாயகர் சார்ந்ததல்ல ! 

ஒரு மாதத்து அட்டவணையில் கார்ட்டூன் இதழ்கள் இடம் பிடித்திருக்கும் பட்சத்தில், உங்களது வாசிப்பில் அது பிடித்திடக்கூடிய இடம் எதுவோ ? 

(a) முதலிடம்

(b) கடைசி இடம்

(c) அவை வாங்கவே மாட்டேன்.  

​2. ப்ளூகோட்ஸ் பட்டாளம் ?

(a) ஒற்றை ஸ்லாட்டுக்கு ஓகே.

(b) இப்போதெல்லாம் இந்த அணி  ஒரு உற்சாகத்தை வரவழைப்பதில்லை!  போதுமே !

​3. டிடெக்டிவ் ரூபின்  ?

(a) கேள்வியே தேவையில்லை! நிச்சயமான தேர்வாக இருக்க வேண்டும்.

(b) ம்... ஏனோ தெரியலை. பெருசாய் ரசிக்கவில்லை!  

​4. டேங்கோ ?

(a) காலத்தின் கட்டாயம்! Yes for sure !!

(b) சுமாராகவே ரசிக்குது! அத்தனை fire ஆக இல்லை!  

​5. ரிப்போர்டர் ஜானி?

(a) வருங்கால ஜனாதிபதி வாழ்க! வரட்டும் வரட்டும்!

(b) சத்தியமா முடியலே..! ரொம்பவே ஜவ்வாகிப் போச்சு!  

​6. ஸகுவாரோ...?

(a) களமே இப்போ தான் சூடு பிடிக்குது! Carry on!

(b) பெருசாய் ஈர்ப்பில்லை..!  

​7. மாடஸ்டி பிளைசி ?

(a) பில்டப் பாதி..பீலா மீதி ! மிடிலேப்பா ...மிடிலே ...!

(b) இளவரசி இல்லாங்காட்டி கதை கந்தல்..  

​8. XIII...?

(a) டெபினிட்லி, சர்வ நிச்சயமான வாசிப்பு!

(b) பெருங்காய டப்பா..! எஞ்சியிருப்பது வாசனை தான்!  

9. ஸ்டெர்ன் ?

(a) ரொம்பவே அரிதான முத்து! நிச்சயம் தேவை.

(b) ஏனோ எனக்கு ஒட்டவே மாட்டேன்கிறார்!  

​10. கிராபிக் நாவல்கள்:

(a) வித்தியாசமான வாசிப்புக் களத்திற்கு வீரியம் ஊட்டுவதே கி.நா.க்கள் தான்! A must!

(b) கோடி ரூபாய் கொடுத்தாலும் எனக்குப் படிக்க முடியறதில்லே! வேணாம் சாமி!  

​இவையே எனக்குக் கேட்க வேண்டிய கேள்விகள் folks! ஏற்கனவே கணிசமாய் வடிகட்டின பிற்பாடே 2026-ன் அட்டவணையில் நாயக/நாயகியர் இடம் பிடித்துள்ளனர் ! So இவர்களுள் மதில் மேல் பூனை கேசாய் யாரேனும் உள்ளனரா? அல்லது இவர்களெல்லாம் சறுக்கல்களுக்கு அப்பாற்பட்டவர்களா இன்றைய சூழலில்? என்பதே நான் தெரிந்து கொள்ள விழைவது!  

​A request please : ஒவ்வொரு கேள்விக்கும் ஒரு நிமிடச் சிந்தனையைத் தந்த பிற்பாடு பதில் சொல்லுங்கள்! நாயக/நாயகியரின் சமீப ஆல்பங்களைப் வாங்கி / படித்து விட்டீர்களா? அல்லது அவை தொங்கலில்  உள்ளனவா ? என்பதை சற்றே நினைவுபடுத்திக் கொள்ளுங்கள்! அதற்கேற்ப உங்களது பதில்கள் அமையட்டுமே ப்ளீஸ் ? 

​அதே போல - முதல் வாசிப்புக்கே நேரமின்றிப்  போய் வரும் இந்தக் காலகட்டத்தில், மறுவாசிப்பினை ஊக்குவிக்கும் நாயக நாயகியர் யாரேனும் இருந்தால் அதனையும் highlight செய்து தெரிவித்துவிடுங்களேன் - please ?  

​டெக்ஸ் ; லக்கி லூக்  ; டின்டின் ; சிக் பில்; டைகர்; மார்ட்டின் மிஸ்டரி; போன்ற நாயகர்களெல்லாம் கேள்விகளுக்கே அவசியமில்லாத ஜாம்பவான்கள் என்பதால் அவர்கள் ராஜ்யசபா கோட்டாவில் டைரக்டாக எம்.பி.க்கள் ஆகிவிடுகின்றனர். தேர்தல்களில் நின்று பிரச்சாரம் பண்ணும் தேவைகள் அவர்களுக்கு லேது !

அதே போல க்ளாஸிக் நாயகப் பெருமக்கள் யாருமே வீதி வீதியாய் கொடி  பிடித்துப் போய் அண்டா, குண்டாவெல்லாம் தந்து வாக்கு சேகரிக்கவும் போவதில்லை !  அவர்களது கீர்த்திகளே அவர்களது கேடயங்களாகிடும் !. So they are exempt too!  

​சொல்லுங்கள் மக்களே - மேற்படி 10 கேள்விகளுக்குப் பதில்களை ! 

Have a great weekend folks ! See you around... Bye for now !  

And just a few reminders :

தற்சமயம் பிரத்தியேக முன்பதிவுகள் இவற்றுக்கு ஓடிக்கொண்டுள்ளன ! இன்னமும் முன்பதிவு செய்திருக்கா நண்பர்கள் செய்திடலாம் - ப்ளீஸ் ? 

  

காலியாய் ஒரு கடைவாய் !

 நண்பர்களே,

வணக்கம். சின்னதாக ஒரு குவிஸ்  போட்டியோடு ஆரம்பிக்கலாங்களா?

​Quiz No.1 :

எதிர்பாராமல் வந்து எக்குத்தப்பான வெற்றிகளைக் குவித்திருக்கும் நமது பல இதழ்களின் மத்தியில் என்ன ஒற்றுமை என்பீர்களோ?

A) அதிரிபுதிரி அட்டைப்படங்கள்

B) அட்டகாச கதைக்களங்கள்

C) கடைவாய்க்குக் கட்டைவிரல்

​Quiz No.2:

எதிர்பார்த்திருந்த பல இதழ்கள் எசகுபிசகாய் கடைசி நொடியில் காணாமல் போனதன் பின்னணியில் என்ன ஒற்றுமை என்பீர்களோ?

A) கதைகளில் குழப்பங்கள்

B) தட்டையான மொழிபெயர்ப்பு

C) ஒரு வளர்ந்த மாடனின் சோம்பல்

​மேற்படி இரண்டு குவிஸ்களுக்கும் நீங்கள்  Option A பதிலினை டிக் செய்திருந்தால், உங்களது செலவிலேயே உங்களது வீட்டுக்குக் கிட்டக்க 'காமிக்ஸ் ஏரி' என்றதொரு சிலை வைத்துவிட்டு பில்லைத் தலீவரின் சங்கத்திற்கு அனுப்பி விடுங்கள்.

​Option B பதிலை டிக் செய்தோராயிருந்தால் - உங்கள் ஏரியாவின் பிரதான சாலையில் 'காமிக்ஸ் கடல்' என்றொரு சிலை வைத்துக்கொண்டு அதற்கான பில்லை இளவரசரிடம் அனுப்பி விடுங்கள்.

​அதே சமயம் இரண்டு வினாக்களுக்குமே  Option C தான் உங்களது பதிலாக இருந்திருக்கும் பட்சத்தில், தேர்தலுக்குப் பின்பாய் அரசாங்கத்திடம் மனு போட்டு மெரினா பீச்சில் லை-னா-ய் சிலைகள் வைக்கப் பெர்மிஷன் வாங்கிப்புட்டு 'காமிக்ஸ் சமுத்திரம்' என்று வரிசைக்குச் சிலைகளை நாமளே வச்சுப்புடலாம். நம்ம காமிக்ஸ்களின் பின்னணியைக் கரைத்துக் குடித்த விற்பன்னர்கள் என காலம் உங்களைச் சிலாகிக்கும்!

'மேட்டருக்கு வா மேன்' என்கிறீர்களா? வந்துவிட்டால் போச்சு. Becos இந்த வாரம் சொல்லவேண்டியிருக்கும் இரண்டு சமாச்சாரங்களுமே முக்கியத்துவம் வாய்ந்தவை and அந்த இரண்டுமே மேற்படி இரண்டு கேள்விகளோடும் தொடர்பும் கொண்டவை.

கதை ஆரம்பிச்சதே இந்த வாரத்தின் துவக்கத்தில் தான். மார்ச்சுக்கான டெக்ஸ்  சாகசம், 'சகுவாரோ' அதிரடி மற்றும் Gen-Z-ன் குட்டி புக் என மூன்றுமே ஜல்தியாய் ரெடியாகி இருந்தன. கலரிலான 'புதைகுழிப் பூக்கள்' மட்டுமே என் மேஜையில் இருக்க, அதனையும் சட்டுப்புட்டென்று முடித்துவிட்டால் "பிப்ரவரியில் மார்ச்" எனப் பீற்றிக்கொள்ள எல்லாமே தயாராக நின்றது.வழக்கமாய் இது போன்ற தருணங்களில் மொழிபெயர்ப்பில் மொக்கை போடல்கள் தலைதூக்கி விடுவது வாடிக்கை and அவற்றைச் செப்பனிடும் நோவை ஒப்பாரியாக நான் இறக்கி வைப்பேன். ஆனால் இம்முறையோ Ms.சுகன்யாவின் மொழியாக்கத்தில்  no complaints at all....செமையாகவே இருந்தது. ஆகச் சடுதியில் பணிகளை முடித்துவிடலாம் என்று வேலைக்குள் புகுந்தபோதுதான் கதையின் கட்டமைப்பிலேயே சில இடர்கள் இருப்பது தெரிய வந்தது. கதையின் புரிதலில் நிறையவே ஓட்டைகளும் ஆங்காங்கே கண்ணில் பட்டன. எல்லாவற்றுக்கும் மேலாய் 'என்னமோ நடக்கப்போகுது, ஏதோ சம்பவம் காத்திருக்குது' என்று பக்கங்களைப் புரட்டிக்கொண்டே போனால் முற்றுப்புள்ளி போட்டுவிட்டு கதாசிரியர் கிளம்பியே விட்டார்.எனக்கு இதனை எவ்விதம் எடுத்துக்கொள்வதென்றே புரியவில்லை - becos டெக்ஸும் ஒற்றை சிங்கிள் ஆல்பத்தில் மட்டுமே களம் காணும் ஒரு மாதத்தில் ரெகுலர் கலர் இதழானது தட்டையாக அமைந்து போனால், அம்மாதத்து ஒட்டுமொத்த வாசிப்பு அனுபவமே உதை வாங்கிடுமே என்ற பயம் அடிவயிற்றில் பந்தாய் சுருண்டது.

​இந்த ஆல்பத்தினை நான் தேர்வு செய்ததே ஒரு தனிக்கதை. கிட்டத்தட்ட ஐந்து ஆண்டுகளாக நமது ரேடாரில் இருந்து வந்த போதிலும் போடலாமா? வேணாமா? என்ற குழப்பத்திலேயே வண்டி ஓடிக்கொண்டிருந்தது. சரி, இங்கிலீஷ் மொழிபெயர்ப்பையாவது பண்ணி வாங்கலாம் என்றபடிக்கு நமது கோவை எழுத்தாளருக்கு அனுப்பி இருந்தேன். அவர்களோ 'இது முழுக்க முழுக்க மகளிர் ஒன்லி கதையாக உள்ளது, வித்தியாசமாகவே உள்ளது ஜி' என்று அபிப்பிராயப்பட்டிருந்தார்கள்.அடடே! பொதுவாய் டாக்புல் அண்ட் கிட் ஆர்டின் கூத்துகளைத் தவிர்த்த வேறு எந்தக் கதைக்குமே சிலாகித்துக்கொள்ளாதவர், இந்தக் கதையைப் பாராட்டியுள்ளாரே என்ற மகிழ்வில் சட்டுப்புட்டென்று உரிமைகளை வாங்கிப் போட்டோம் and 2026-ன் அட்டவணைக்குள்ளும் நுழைத்தும் விட்டாச்சு. இந்த பின்னணியில் தான் போன வாரம் முதலாய் கபாலத்தைச் சொரிந்துகொண்டிருந்தேன்.

​ரைட்டு, இதனைச் செப்பனிட கொஞ்சம் மறுபரிசீலனை பண்ணிட அவகாசம் கணிசமாகவே தேவைப்படும் ; நின்ற நிற்பில் இது வேலைக்கு ஆகாது என்று தலைக்குள் தீர்மானமான நொடியில் இந்த ஸ்லாட்டில் வேறு எதை நுழைப்பது என்ற குழப்பம் குடிகொண்டது.​டின் டின் இன்னும் கோப்புகள் அப்ரூவல் ஆகி இருக்கவில்லை. இளம் டைகர் ஆல்பத்திலோ வேலையே துவங்கி இருக்கவில்லை. 'குருதியின் கூலி' பைல்கள் நேற்றைக்குத் தான் வரவே செய்திருந்தன. 'ராபினின்' இரண்டு பாகத் திரில்லரிலோ பணிகள் கால்வாசி தான் முடிந்திருந்தது.So, திரும்பிய திசையெல்லாம் இடர்கள் மட்டுமே தென்பட்டன. ஏதாச்சும் மொழிபெயர்ப்பு கண்டு ரெடியாக இருந்தால் அதை அப்படியே தூக்கி இந்த ஸ்லாட்டில் நுழைத்து விடலாமே என்று பறக்கப் பறக்கப் பார்த்தால் இந்த 200 ரூபாய் விலைக்கு நியாயம் செய்யும் ஆல்பமாய் எதையுமே காணோம். தளராமல் பீரோவை தலைகீழாய் உருட்டியபோது பகீரென்று முன் நின்றதுதான் 'மேற்கே போ மாவீரா'.

நான்கு ஆண்டுகளுக்கு முன்னமே ரூபாய் 250 விலையில் வருவதாக இருந்த ஒரு மைல்கல் இதழ் இது என்பது 'பச்சக்' என நினைவுக்கு வந்தது. பிராங்கோ-பெல்ஜியப் படைப்புலகின் ஒரு வண்டி சமகாலப் படைப்பாளிகள் கரம் கோர்த்து இந்த ஆல்பத்தில் பணியாற்றியுள்ளனர் என்பதும் உரைத்தது.​வன்மேற்கின் ரத்தக்களரியான பரிணாம வளர்ச்சியை ஒவ்வொரு படைப்பாளி டீமும் சின்னச் சின்னக் கதைகளாய் உருவாக்கி, ஒரு 200+ வருட டைம்லைனுக்குள் கதையை நகர்த்தியிருப்பார்கள். ஒரு தங்கக் கடிகாரம் மாத்திரமே அத்தனை சிறுகதைகளிலும் இடம்பிடித்திட, அது ஒவ்வொரு காலகட்டத்தையுமாய் பார்த்திடும் ரகளைகளை, ரத்த வெள்ளங்களைத் தொகுத்திருப்பர் இந்த ஆல்பத்தில்.இந்த இதழை ஒரிஜினலாய்  அறிவித்திருந்த சமயத்தில் கருணையானந்தம் அங்கிளிடம் மொழிபெயர்த்து வாங்கி டைப்செட்  செய்தும் ரெடியாக்கி இருந்தோம். ஆனால் ரொம்பவே தட்டையான மொழிபெயர்ப்பில் ஒருவித டாக்குமெண்டரி  படம் பார்த்த உணர்வே எனக்கு அன்றைக்கு மேலெழுந்ததால், 'மேற்கே போ மாவீரா'வை 'பரணுக்கு போ பையா' என்றே சொல்ல வைத்தது.But இந்த நொடியில் ஆபத்பாந்தவனாய்த் தென்பட்ட வீரனைக் கையில் எடுத்து பட்டி டிங்கரிங் பார்த்தால் வேலை ஆகிடுமா? என்ற கேள்வியோடு வேகவேகமாய் உட்புகுந்தேன். 

Nopes, கிட்டத்தட்ட 60 சதவீதத்தையாவது முழுதுமாய் மாற்றியெழுதினால் தவிர இந்த கதை - கதைக்கு ஆகாது என்பது புலப்பட்டது.​அப்புறம் என்ன? அடுத்த இரண்டு நாட்களுக்கு மறைகழன்ற மாங்காய் மண்டையனைப் போல் விடிய விடிய பேனாவும் கையுமாய்ப் பணி செய்து கிடந்தேன். ஒருவழியாய் முதல் 60 பக்கங்களை முழுக்கவே மாற்றியெழுதிய பிற்பாடு தொடர்ந்து வரும் 40+ பக்கங்களை ரிப்பேர் பண்ணத் துவங்கினால், அடிப்படையிலான பிரெஞ்சு to இங்கிலீஷ் மொழிபெயர்ப்பிலேயே கணிசமான சொதப்பல்களும் இருப்பது புரிய வந்தது. இன்றைக்கு அவற்றையெல்லாம் சரிபார்க்க கூகிளின் சகாயம் சாத்தியப்படுவதால் இன்றைக்கு எந்த ஒரு மொழியாக இருந்தாலும்  கூகிள்  மற்றும் AI கருவிகள் நானாச்சு என்று தோள் கொடுக்கின்றன ! 

அடுத்த ஒன்றரை நாட்களுக்கு பாக்கி நாற்பது சொச்சம் பக்கங்களைச் சரிபார்ப்பதிலேயே ஓடிவிட்டது. ஆக ஒட்டுமொத்தமாய் பிள்ளையார் சுழியிலிருந்து மங்களம் பாடும் வரை முழுமையாக மறுக்கா டைப்செட் செய்திடும் அவசியம் எழுந்து நிற்பது புரிந்தது.மறுபடியுமா? கோட்டை அழிச்சிட்டு முதல்ல இருந்து பரோட்டா சாப்பிடணுமா? என்று மலைப்பாக இருந்தாலும், பாதி கிணறைத் தாண்டிய நிலையில் வேறு வழியே தெரியவில்லை. தொடர்ந்து நாட்களில் 'ஆடுறா ராமா, தாண்டுறா ராமா' என்றபடிக்கு நம் ஆட்கள் DTP பணிகளுக்குள் மூழ்கிட, எனக்கோ அட்டைப்படத்தைத் தயார் செய்ய வேண்டுமே என்ற பதட்டம்.

​

இதற்கான ராப்பர் டிசைன்  ஏற்கனவே தயார் செய்து வைத்திருந்தோம் தான். ஆனால் அச்சிட்டிருக்கவில்லை. அவசரம் அவசரமாய் அந்த கோப்புகளை எடுத்துப் பார்த்தால் திருதிருவென முழிக்கத்தான் தோன்றியது. Becos அந்த ஒரிஜினல் டிசைனானது ரொம்பவே சப்பையாக இருந்தது. இன்றைய காலகட்டத்தில் இப்படி ஒரு 'மொளுக்கட்டீர்' அட்டைப்படத்தோடு களம் இறங்கினால் கட்டையை கொண்டு சாத்துவீர்கள் என்பது அப்பட்டமாய் புரிந்தது.அவசரம் அவசரமாய் அமெரிக்காவிற்கு நமது ஓவியரிடம் 'ஆபத்பாந்தவராக' மாறிட கோரிக்கை விடுத்தோம். "மாப்பிள்ளை இவரே தான், ஆனால் சொக்காயை மட்டும் மாற்றித் தர முடியுமா ப்ளீஸ்? செம செம அவசரம்" என்று சொன்னோம். 'பொழுதன்னிக்கும் இவனுங்களுக்குப் பிழைப்பே இதுதானா? என்று அவர் முகம் சுளித்திருக்கலாம் தான். ஆனால் அவ்விதம் செய்யாமல் பட்டையைக் கிளப்பும் ஒரு பின்னணியைத் தயார் செய்து அனுப்பி வைத்தார். இதோ பாருங்களேன்!

To cut a very long story short - அட்டைப்படம்  நேற்றைக்கு பிரிண்ட் ஆகி ரெடியாகிவிட்டது. நூற்றுச்சொச்சம் பக்கங்களும் முழுமையாய் மறுபடியும் டைப்செட் செய்யப்பட்டு, நேற்று மாலை என் கைகளுக்கு வந்து சேர்ந்துள்ளன. இதோ இன்றைக்கு இந்தப் பதிவைப் போட்ட கையோடு final எடிட்டிங்கிற்கு  அவற்றுள் புகுந்தால், நாளை அச்சுக்குச் செல்லலாம் என்பதே எனது எதிர்பார்ப்பு.​அதுவும் அத்தனை சுலபமே அல்லதான். Becos கிட்டத்தட்ட 225 ஆண்டுகள் நீண்டு செல்லும் ஒரு timeline இந்தக் கதைக்களத்தில். அந்தத் தங்கக் கடிகாரம் கைமாறி கைமாறி பயணிப்பதைப் பிசிறின்றி நகர்த்திட கதாசிரியர்கள் செய்துள்ள மெனக்கெடலினை நான் சரிவரப் புரிந்து கடத்தியாக வேண்டும்.So ஒரு டப்பா டான்ஸ் ஆடும் ஞாயிறு காத்திருப்பது புரிகிறது.

இந்தத் தாமதத்தினை தவிர்த்திருக்கலாமோ ? என யோசிக்கும் போது - கொஞ்சம் சுமாராய் அட்டைப்படம் இருந்தாலும் அவசரத்திற்குச் சரிக்கட்டிக்கொள்ளலாம் என்று சமரசம் செய்ய மண்டை மறுப்பது புரிகிறது ! இத்தனை காலம் ஆன பிற்பாடுமே - எனக்கே திருப்தி தராத ஒரு ஸ்கிரிப்ட் சகிதம் ஒரு கதையை உங்களிடம் ஒப்படைக்க தைரியம் தலைதூக்க மாட்டேன் என்கிறது. விடிய விடிய பல்டியடித்தாலும் ஒரு குறைந்தபட்ச தர அளவீட்டைத் தாண்டிடாத எதுவுமே நேரடியாய் மூத்திரச்சந்துக்கே இட்டுச் செல்லும் என்று தலைக்குள் குந்தியபடியே 'ரூல்ஸ்  ரமணிதரன்' கூக்குரல் இடுவதால் - இத்தனை அவசரத்திலும் நிதானமாகவே பணிகளைச் செய்திட வேண்டியுள்ளது folks. So காத்திருக்கும் வாரத்தில் இதழினைத் திருப்தியாய் நிறைவு செய்து உங்களிடம் கொண்டு சேர்ப்போம். அதுவரை கொஞ்சமே கொஞ்சமாய் பொறுமை ப்ளீஸ் ! வியாழன் டெஸ்பாட்ச் என்று வைத்துக் கொள்ளுங்கள் !

ஆச்சா? இது இன்றைய பதிவின் முதல் பாதி.  And yes இந்தப் பதிவின் துவக்கத்தில் நான் கேட்டிருந்த குவிஸ்களுக்கும்  இந்த இரண்டாம் பாதிக்கும் சம்பந்தம் உண்டுதான். போன வாரம் ஒரு ஏழு எட்டு கதைகளின் ஆப்ஷன்ஸ் தந்து இவற்றுள் இருந்து ஏதேனும் மூன்றை மட்டும் தேர்வு செய்து சொன்னீர்களெனில் மே மாதத்து ஆன்லைன் புத்தக விழாவிற்குப் போட்டுத் தாக்கிடலாமே என்று கேட்டிருந்தேன். இப்படியும் அப்படியுமாய் ஓட்டெடுப்பில் பதில்கள் கிட்டியிருந்தன தான். ஆனாலும் நிதானமாய் உங்களது முடிவுகளைப் பரிசீலனை செய்தபோது தலைக்குள் ஒரு எண்ணம் உதித்தது. 

மாதம்தோறும் ஏகப்பட்ட புக்ஸ்களை வெளியிட்டு வந்த நாட்களெல்லாம் மலையேறி கொஞ்சகாலம் ஆச்சு என்பதில் no secrets ! இப்போதெல்லாம் at best ரெகுலர் தடத்தில் இரண்டோ மூன்றோ இதழ்கள் + Gen-Z குட்டிச் சந்தாவில் ஒற்றை புக்  என்பது தானே நிலவரம்?! ​நடப்பாண்டின் அட்டவணையில் மொத்தமே முப்பது இதழ்கள் தான் எனும்போது, ஒரு சில மாதங்களில் ரெகுலர் தடத்தில் இரண்டே இதழ்கள் வெளிவருவதுமே தவிர்க்க முடியாத நிகழ்வு என்று புரிகிறது. காத்திருக்கும் மாதங்களில் எந்தெந்த இதழ்களை எந்தெந்த மாதங்களுக்கு slot-in செய்வது என்று எழுதிப் பார்த்துக் கொண்டிருந்த சமயத்தில், நிறைய மாதங்கள் ஜிலோவென்று காற்றாடுவது புரிய வந்தது.சில மாதங்களிலெல்லாம் ஒரு டெக்ஸ்  + ஏதேனும் ஒரு இதழ் என்பதோடு கையைத் தட்டிவிடும் அவசியம் இருப்பதும்  தெரிந்தது. So "ஆன்லைன் மேளா" என்று சொல்லி ஒற்றை மே மாதத்தில் நாலைந்து இதழ்களைப் போட்டுத் தாக்கிவிட்டுத் தொடரக்கூடிய மாதங்களில் கையை வீசிக்கொண்டிருப்பதற்குப் பதிலாக, ஒரு குட்டியான புதிய முன்பதிவு வழித்தடத்தை முன்மொழிய முடிந்தால் அதன் வாயிலாகச் சாத்தியமாகிடக்கூடிய இதழ்களை மாதா மாதம் ஒவ்வொன்று வீதம் add செய்தால் அந்தந்த மாதங்களின் கூரியர்களும்  புஷ்டியாகிடுமே என்று நினைக்கத் தோன்றியது.​நமக்குத்தான் மண்டைக்குள் ஏதாச்சும் மகா சிந்தனை குடியேறிவிட்டால் அப்புறம் ரிவர்ஸ் கியர் போடும் பேச்சே கிடையாதே! இதோ அந்த எண்ணத்தின் பலனாய் - we present : The FAB FIVE முன்பதிவுத் திட்டமிடல் :

​நான் ஏற்கனவே சொன்னது போல "விஷம்"  செம பெரிய பிராஜெக்ட் என்பதால் அதனை இந்த ஆட்டத்திற்குள் சேர்த்துக்கொள்ளவில்லை.And, தல டெக்ஸ் வில்லரின் கலர் சாகசமுமே உங்கள் அனைவரது முதல் சாய்ஸாக இருந்த போதிலும் அவரை கொஞ்சமாய் ஓரங்கட்டினால் அதனிடத்தில் குறைந்தபட்சமாய் வேறு மூன்று  இதழ்களை நுழைத்துவிடலாம் என்பது புரிந்தது. தல இங்கில்லையெனில், வேறெங்கேனும் புகுந்து கொள்வார் எனும் போது அவரது சீட்டுக்கு என்றைக்குமே ஆபத்தில்லை, என்ற நம்பிக்கை இருக்கிறது. ஆனால் இந்தப் பாவப்பட்ட ஸ்டார்பவர் குறைச்சலான பசங்களோ, இப்படி ஏதேனும் ஒரு வாய்ப்பு கிடைத்தால் அன்றி கரைசேரும் சாத்தியங்கள் மிகக் குறைவே.So, 'தல' வராமல் போக வாய்ப்பே இல்லை என்பதால் அவருக்குப் பதிலாக இந்தப் புது முயற்சிக்குள் மற்றவர்களை மட்டுமே நுழைத்திடத் தீர்மானித்தேன். 

ஏற்கனவே அறிவித்திருந்த இதர கதைகளோடு பெண்டிங் நிற்கும் இன்னொரு ஆல்பத்தினையும் ஆட்டத்தில் சேர்த்துக்கொள்ளத் தீர்மானித்தேன். அங்குமே இதே ரீதியிலான சிக்கல்தான் common factor ! மொழிபெயர்ப்பில், புரிதலில் நிறைய குறைபாடுகள் இருக்கப்போனதால அதனை அன்றைக்கு ரிப்பேர் செய்திட இந்தச் சோம்பேறி மாடனுக்குத் தீரவில்லை என்பதால் பரணுக்கு அனுப்புவதே சுலபமாய்த் தென்பட்டிருந்தது. அந்த ஆல்பம் மர்ம மனிதன் மார்ட்டின் + டைலன் டாக்  இணைந்து ஒருசேர சாகசம் புரியும் 'உலகத்தின் கடைசி நாள்'.ஆக முடங்கிக் கிடந்த அந்த இதழையுமே இந்த வாட்டி இந்த FAB FIVE திட்டமிடலுக்குள் புகுத்திடத் தீர்மானித்தேன். பல விதங்களில் ஒற்றுமை கொண்டுள்ள இந்த ஐந்து இதழ்களும் இந்த முன்பதிவுத் தடம் மூலமாக உங்களைச் சந்திக்கத் தயாராகி வருகின்றன. யாருக்கும் அசாத்திய ஸ்டார் பவர் கிடையாது தான் ; ஆனால் கதைகள்  ஒவ்வொன்றுமே ஒவ்வொரு விதத்தில் மிளிரும் திறன் கொண்டவை.So, இப்படி ஒரு தனித்தடம் அவர்களுக்குக் கிட்டிடும் பட்சத்தில் நிச்சயம் ரவுண்டு கட்டி அடிப்பார்கள் என்று எதிர்பார்த்திடலாம்.

'சரி, அன்றைக்கே இவற்றுள் பணி செய்யத் தீராத நிலையில் இன்னிக்கி இன்னா மேன் மாறிப் போச்சு ?' என்ற உங்களின் மைண்ட் வாய்ஸ் கேட்கிறது !  அது வேறொன்றுமில்லீங்கோ - ரெகுலர் தடத்தில் கொஞ்சமே கொஞ்சமாய் மூச்சு விட்டுக்கொள்ளும் அவகாசம் வாய்த்திருக்கும் இந்த நடப்பாண்டில் கடைவாயைக் காலியாய் விடுவானேன்? என்று நினைத்தேன்.  அப்புறம் கடைவாய்க்குள் கட்டை விரலைத் திணிப்பது என்று ஆகிடும் பட்சத்தினில்  ஒட்டுமொத்தமாய் ஐந்து தபா திணித்துவிட்டால் ஐந்து பெண்டிங் இதழ்களுமே கரை சேர்ந்துவிடுமே என்ற ஞானோதயம் உதித்தது.​ ஆனது ஆச்சு, உருண்டோ புரண்டோ - இந்தக் கதைகள் ஒவ்வொன்றையும் கரை சேர்ப்பதை நடப்பாண்டின் சவாலாக ஏற்றுக்கொண்டால் போச்சு ! 

So  இந்த ஐந்து இதழ்களுக்குமான பிரத்யேக முன்பதிவுத் திட்டமிடலின் பின்னணி இதுவே. ரெகுலர் சந்தாக்களில் இடம்பிடித்திருக்கும் நண்பர்களுக்கு  சலுகை சாத்தியமாகிடும் வாய்ப்பு இது. அந்தந்த மாதங்களது கூரியர் இதழ்களுடன் இந்த ஸ்பெஷல் இதழ்களுமே மாதமொன்று வீதம் தொற்றிக்கொள்ளும் என்பதால், தனியாகக் கூரியருக்கெனக் கட்டணங்கள் ஏதும் செலுத்தத் தேவயிராது.ஆனால் சந்தாவில் அல்லாத நண்பர்கள் ஐந்து கூரியர் கட்டணங்களுக்குப் பணம் செலுத்திட அவசியமாகிடும். And சமீப காலத்துப் பழக்கம் போலவே இந்த முன்பதிவுகள்  strictly முன்பதிவுகளுக்கான பிரிண்ட்ரன் சகிதமே களம் கண்டிடும். ஆகையால் சாவகாசமாய் எப்போதாவது வாங்கிக்கொள்ளலாம் என்பதற்கான வாய்ப்புகள் பூஜ்யத்திற்கு மிக அருகில்.முகவர்களுமே இந்த இதழ்களைப் பொறுத்தவரையில் முன்பணம் அனுப்பினாலொழிய புக்குகள் தருவிக்க வாய்ப்புகள் இராது. இந்த ஐந்து ஆல்பங்களுமே, சூப்பர் ஸ்டார் நாயகர்கள் யாருமே இல்லாத விளிம்பு நிலை படைப்புகள் என்பதால் மறுபடியும் ரெகுலரான பிரிண்ட் ரன்னில் கணிசமாக அடித்து வைத்து கிட்டங்கியை நிரப்பிக்கொண்டு ஊர் ஊராய் தூக்கித் திரியும் அந்த டுபுக்கு பழக்கத்தை இவற்றில் தொடர்வதாக இல்லவே இல்லை.இதோ மார்ச் முதல் தேதி முதலாய் இந்த முன்பதிவுக்கென நாம் குறிப்பிட்டதொரு அவகாசத்தினை ஏற்படுத்தியுள்ளோம். அதற்குள் என்ன நம்பர் சாத்தியமாகிடுகிறதோ அதை மட்டுமே பிரிண்ட் செய்வதாக இருக்கிறோம்.

முன்பதிவே முன்செல்லும் பாதைக்கு வெளிச்சம் - என்பதுதான் இன்றைய நிலவரம் மக்களே. டெக்ஸையும் இதில் சேர்த்துவிட்டு Super 6 போல ஆறு இதழ்களாக அமைத்திருக்கலாமே - என பற்பல திசைகளிலிருந்து சிந்தனைக் கணைகள் ஈரான் மீது ஏவப்படும் மிஸைல்களைப் போலத் தாக்கிடும் என்பது தெரியாதில்லை.ஆனால் 600 ரூபாய்க்கு ஐந்து இதழ்கள் எனச் சாத்தியமாகிடும்போது கலர் டெக்ஸை உள்ளே நுழைத்துத் தொகையை ஆயிரத்திற்கு கொண்டு செல்ல மனமொப்பவில்லை. ஏற்கனவே தாத்தாக்களும் மேகி கார்சனும் ஒரு 400 + இந்த ஐந்து இதழ்களின் பொருட்டு ஒரு 600 என்பதே தற்சமயத்திற்குப் போதும் என்று தீர்மானித்துள்ளேன்.கூடுவாஞ்சேரி போய், கும்மிடிப்பூண்டி போய், அரக்கோணம் போய், ஆந்திரா போகலாமே என்ற ரீதியிலான அகுடியாக்களின்றி தயவு கூர்ந்து திட்டமிடப்பட்டுள்ள சாலையிலேயே பயணிப்போமே ப்ளீஸ்...?!தவிரவும் எனக்கு இது வேண்டாம், இது வேண்டும் என்று pick and choose செய்திடும் வாய்ப்பு இந்தத் தனித்தடங்களில் இராது என்பது தவிர்க்க இயலா நிஜம் guys. அதன் பொருட்டும் ஆலமரத்திற்கு ஜமுக்காளம் சகிதம் ஒருக்கா கிளம்பிட வேண்டாம் என கேட்டுக்கொள்கிறேன்.

​ரைட், இந்தப்பதிவை நிறைவு செய்த கையோடு 'மேற்கே போ மாவீரா' பணிகளை நிறைவு செய்யப் புறப்படுகிறேன் guys. இடையிடையே இங்கே எட்டிப்பார்க்க நிச்சயம் ஆஜராவேன். Bye now...Have a great sunday !